บทที่ 443 ถานชิวพ่ายแพ้แล้ว

ถานชิวรู้สึกทึ่งในความงามของฉินปิงหลัน เป็นครั้งแรก แต่ก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้ไม่ใช่แค่พวกเขาสองคน ยังมีผู้ชายอีกหลายคนที่สมคบคิดต่อต้านพวกเขา

“ยัยผู้หญิงบ้า เจ้าแม่งเป็นใครวะ!”

ชายหนุ่มผู้มั่งคั่งถูกจับโดยไม่ทันตั้งตัว และสาปแช่งอย่างดุเดือดในทันที แต่เขาก็รู้สึกประทับใจเมื่อเห็นใบหน้าของถานชิว

“สาวน้อยเเสนดี เกิดอะไรขึ้นกับข้าวันนี้ ข้าได้พบกับคนสวย ๆ ทีละคน”

“คนโตคนก่อนนั้นยกให้นายน้อยยี สาวน้อยคนนี้เป็นของข้า ไปจับให้ข้า!”

ชายหนุ่มที่ร่ำรวยคนนี้ต้องการผู้หญิงเมื่อเขาเห็นมัน ซึ่งทำให้ถานชิว ปฏิเสธ

เมื่อเปรียบเทียบกับเขาแล้วเถียนปู้ยี ถือว่าค่อนข้างฉลาดมาก่อน และอย่างน้อยก็อาจกล่าวได้ว่ามันเป็นอาชีพของเขา ไม่ใช่ที่ฟังคำสั่งของร่างกายส่วนล่าง

ผู้ชายคนนี้เป็นเพียงสิ่งที่อาศัยการคิดจากร่างกายส่วนล่าง

“อยากจะจับข้า เจ้าฝันไปเถอะ!

ถานชิว เยาะเย้ยแล้วเปิดท่าทีซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของหวิงชุน

เมื่อคุณชายผู้รํ่ารวยเห็นสิ่งนี้ เปลือกตาของพวกเขากระตุกเล็กน้อย

เขาไม่ได้คาดหวังว่าเสาวน้อยตัวเล็ก ๆ ที่อยู่ข้างหน้าเขาจะเป็นผู้ฝึกสอน ซึ่งค่อนข้างคาดไม่ถึง แต่โชคดีที่มันไม่น่าแปลกใจเกินไป

“ข้าเตือนเจ้าครั้งสุดท้ายแล้ว อย่ายั่วข้า มิฉะนั้น ข้าเกรงว่าเจ้าจะรับไม่ไหวกับผลที่ตามมา”

คุณชายผู้รํ่ารวยกล่าวอย่างเย็นชาว่า "ข้าคือตระกูลเหมา เหมาซิน ถ้าเจ้ากล้าที่จะลงมือใส่ฉันเจ้ากำลังหาที่ตาย เข้าใจไหม"

ถานชิว เย้ยหยัน "แม้แต่ตระกูลเถียนข้าก็ไม่กลัว ข้าจะกลัวตระกูลกระจอกๆอย่างเจ้ารึ? มันช่างตลกเสียจริง!"

และคราวนี้การแสดงออกของเหมาซินเปลี่ยนไปเล็กน้อย

แม้ว่าตระกูลเหมาจะไม่ใช่ 1 ใน 10 ตระกูลที่มั่งคั่งที่สุด แต่ก็ยังเป็นตระกูลที่มั่งคั่งด้วยไพ่ใบในเมืองหลวง ปรากฏว่าสาวน้อยตัวน้อยคนนี้พูดตรงคำเดียวเลยว่าตระกูลกระจอก ซึ่งทำให้พูดไม่ออกอย่างง่ายๆ แต่ว่าหล่อนก็พยายามคิดอย่างสุดความสามารถ เพื่อทวงศักดิ์ศรีที่เป็นของเขากลับคืนมา

"หญิงสาวข้าแนะนำให้เจ้ามีความรู้มากขึ้น ... "

“หุบปาก!”

ถานชิว พูดอย่างไม่อดทน “พวกเจ้าที่ชั่วร้ายทุกวันเป็นคนที่พูดไร้สาระที่สุดและข้าไม่เห็นว่าเจ้ามีความสามารถมากแค่ไหน หากเจ้าไม่พึ่งพาเส้นสายของตระกูล อาศัยแค่พวกเจ้า มันช่วยอะไรไม่ได้เลย !"

เธอเหนื่อยกับสถานการณ์นี้จริงๆ

ถ้าพวกเจ้าจะสู้ก็สู้ เอาคำคดโกงพวกนั้นไปเพื่ออะไร

และคราวนี้ อีกฝ่ายก็ถูกยั่วยุอย่างสิ้นเชิง

"หญิงสาวเจ้ากำลังแสวงหาความตายของเจ้าเอง!"

เหมาซินโบกมือด้วยความโกรธ “ลุยให้ข้า ขอแค่ไม่ถึงตาย เป็นยังไงก็ได้!”

อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาพาผู้หญิงคนนี้กลับมา เขาจะทรมานเธออย่างแน่นอน แต่เขาต้องการดูว่าสาวน้อยตัวเล็ก ๆ คนนี้จะสามารถรักษาบุคลิกที่เย่อหยิ่งเช่นนี้ไว้ภายใต้การทรมานที่รุนแรงของเขาเองได้หรือไม่

เมื่อเวลาผ่านไป บอดี้การ์ดก็เริ่มเปลี่ยนไป และพวกเขาก็เริ่มไล่สังหารถานชิว