บทที่ 481 คนโหมวเกิน

สำหรับหลายคน ตระกูลรอธไชลด์ ตระกูลร็อคกี้เฟลเลอร์ โหมวเกินและตระกูลใหญ่อื่นๆเท่ากับสัตว์ที่ใหญ่มหึมา

เป็นสัตว์ใหญ่มหึตามความหมายที่แท้จริง

แม้แต่หลายตระกูลใหญ่ในประเทศทุกวันนี้ก็ไม่คู่ควรแก่การกล่าวถึงต่อหน้าคนเหล่านี้ แม้ในประวัติศาสตร์ตระกูลเหล่านี้จะมีอายุน้อยกว่าราชวงศ์โบราณมากก็ตาม แต่พวกเขาใช้โอกาสจากสงครามหลายครั้งพัฒนาตัวเองขึ้นมาอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะในสงครามโลกครั้งที่สอง

หากว่าเงินทุนควบคุมตะวันตก นั่นหมายความว่าตระกูลเหล่านี้ก็ควบคุมเงินทุน ซึ่งเท่ากับว่าพวกเขาควบคุมตะวันตกได้ทั้งหมด เพียงเท่านี้ก็มากพอที่จะได้แสดงให้เห็นว่าตระกูลเหล่านี้ทรงพลังมากเพียงใด

อีกทั้งประเทศเซิงก็ก่อตั้งโดยพวกเขาเพื่อใช้อาณาจักรนี้พิชิตทวีปเอเชีย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะต่างจากที่พวกเขาคิดไว้มาก

“เบื้องหลังของประเทศเซิงเกรงว่าจะไม่ใช่ตระกูลรอธไชลด์และกลุ่มสมาคมแต่เป็นมหาอำนาจอีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นพลังอำนาจแบบไหนตอนนี้ฉันก็ยังไม่รู้ แต่ที่แน่ๆคือประเทศเซิงได้พูดอยู่เสมอว่า ตระกูลรอธไชลด์และตระกูลใหญ่อื่นๆเป็นกำลังสนับสนุนของพวกเขา ซึ่งนี่อาจทำให้คนอื่นๆสับสน และการที่พวกเขามาที่นี่ตอนนี้อาจจะมาเพื่อพิชิตอเมริกาเหนือ"

เฉินอีพูดความคิดของตัวเองออกซึ่งเจ้าเงาก็พยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวว่า "ผู้อาวุโสเต่าดำและเจ้ามังกรอาวุโสก็คิดแบบเดียวกัน จึงส่งข้ามาที่นี่เพื่อถามท่านมังกรว่าท่านจะทำอย่างไรต่อไป"

การมาของเขาครั้งนี้ท่านมังกรอาวุโสและคนอื่นๆส่งเขามาจริงๆ เพราะคนที่เหลืออย่างนายท่านโรนและคนอื่นๆ อ่อนแอเกินกว่าจะเป็นผู้ช่วยของเฉินอี

ดังนั้นเจ้าเงาจึงยังมีดีอยู่บ้างที่พอจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเป็นผู้ช่วย

เฉินอีก็พยักหน้าเล็กน้อย

หากเรื่องราวเป็นเช่นนี้จริงๆเขาก็ต้องการคนที่จะใช้ประโยชน์ได้

“ให้กองกำลังชายฝั่งส่งคนมาจำนวนหนึ่ง นอกจากนี้ในข้อมูลที่เจ้าเพิ่งรายงานมาเมื่อกี้ ตระกูลโหมวเกินจะจัดงานเลี้ยงทางธุรกิจในอีกไม่กี่วัน เดี๋ยวเราจะไปร่วมงานด้วย ฉันมีลางสังหรณ์ว่าเราจะพบบุคคลสำคัญของประเทศเซิงในงานเลี้ยงนี้ "

พลังของประเทศเซิงหากมองผิวเผินก็ไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก อย่างมากที่สุดก็อยู่ในระดับเดียวกับองค์กรโหมวเกิน ดังนั้นเพียงแค่เราคว้าโอกาสนี้ไว้ได้เราก็อาจจะพบคนเหล่านั้นได้จริงๆ

และแน่นอนแม้จะไม่ได้พบคนเหล่านั้น อย่างน้อยๆก็ได้พบคนจากองค์กรโหมวเกิน เพราะเมื่อเทียบกับตระกูลร็อคกี้เฟลเลอร์และตระกูลอื่นๆที่เย่อหยิ่งและตระกูลรอธไชลด์ที่สูงส่งแล้ว องค์กรโหมวเกินนั้นสนิทสนมกับประเทศต้าถังมากกว่าในทุกด้าน ตอนนั้นสำนักมังกรลับและองค์กรโหมวเกินก็เคยร่วมงานกันอยู่หลายครั้ง ดังนั้นเพียงแค่สามารถคว้าโอกาสครั้งนี้ได้ก็เป็นสิ่งที่ดีมากอย่างแน่นอน

พวกเขาเข้าใจดีว่าหากไม่สามารถรีบจัดการเรื่องราวในขณะนี้ได้ เกรงว่าผลที่ตามมาจะยิ่งยุ่งยากมากขึ้นเท่านั้น

ยิ่งคิดเขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ่งเลิกคิ้ว

แม้จะเป็นถึงเจ้ามังกรแห่งสำนักมังกรลับ ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกแต่ก็รู้สึกกดดันอย่างมากในขณะนี้

ซึ่งความกดดันนี้ไม่ได้มาจากองค์กรของตระกูลรอธไชลด์แต่มาจากอำนาจมืดเหล่านั้นที่เขาไม่รู้จัก

ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะจัดการทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นตระกูลรอธไชลด์หรืออำนาจอื่นๆ ซึ่งทั้งหมดนี้ต่างเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งเท่านั้น

พวกเขาต้องการเก็บโลกทั้งใบไว้ในกับตัวเองซึ่งสิ่งนี้เป็นข่าวที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

“ดูเหมือนว่าสำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะเพิกเฉยได้และเราก็ไม่ควรจะเพิกเฉยจนเกินไป”

มีแสงวาบเปล่งประกายในดวงตาพวกเขาตลอดเวลา

“ถ้าอย่างนั้น ให้ข้าไปจัดการเดี๋ยวนี้เลยไหม？”

“ไม่ต้อง วันนี้วุ่นวายมากแล้วและพวกโหมวเกินก็น่าจะรู้แล้วว่าฉันอยู่ที่นี่ ในเมื่อแมนฮัตตันก็อยู่ไม่ไกลจากที่นี่”