บทที่ 498 วิชาซวนหยวนเซี่ยหลง

ดังนั้น เฉินอีจึงมีทางเดียวเท่านั้นที่จะเลือกได้

นั่นคือการใช้ประโยชน์จากวิกฤตนี้ในโลกนี้เพื่อพัฒนากำลังของตนให้มากที่สุด

“หากสามารถทะลวงไปสู่ดินแดนที่สูงกว่าได้ ก็จะถือว่าเป็นพลังการต่อสู้ระดับสูงสุดอย่างแท้จริง และจะสามารถต่อสู้กับอารยธรรมโบราณในขณะนั้นได้”

“ถึงผมจะไม่สนใจอารยธรรมโบราณ แต่ก็พูดได้ว่ามันตายแล้ว ผมต้องมั่นใจว่าอารยธรรมโบราณจะไม่ถูกปราบ ไม่เช่นนั้น โลกนี้ก็จะรักษาไว้ไม่ได้”

หลังจากคิดเรื่องนี้ ดวงตาของพวกเขาก็วาววับด้วยประกายแสงวาววับ

“พระมารจักรพรรดิ คุณต้องใช้เวลาเท่าใดในการฟื้นกำลังของฉัน?”

เฉินอีรอไม่ไหวแล้ว เขาต้องการซ่อมแซมความแข็งแกร่งในเวลาอันสั้น มิฉะนั้น ผลที่ตามมาก็เกินจินตนาการแน่

ท้ายที่สุด สำหรับคนส่วนใหญ่ เพียงแค่ฝ่าฟันสุดขั้วของตัวเองให้ได้ในเวลาอันสั้นเท่านั้น พวกเขาก็จะได้รับพลังอันทรงพลังมากขึ้น

แน่นอนว่าเขาจะทำทันทีไม่ได้

“ยังคงต้องใช้เวลาพอสมควรในการซ่อมแซมอาการบาดเจ็บภายในร่างกายของคุณ คุณสามารถใช้เทคนิคดั้งเดิมบางอย่างได้ หากคุณใช้ยารักษา ฉันเกรงว่ามันจะจำกัดศักยภาพและความแข็งแกร่งของคุณ”

พระมารจักรพรรดิยังคงกล่าวอย่างช่วยไม่ได้

แม้ว่าจะมีการกล่าวกันว่าการใช้ยาบางชนิด อาการบาดเจ็บของ เฉินอี สามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่จะจำกัดศักยภาพของ เฉินอี

หากเป็นอดีตพระมารจักรพรรดิจะใช้วิธีนี้โดยไม่ลังเล อย่างไรก็ตาม ในความเห็นของเขา การปรับปรุงความแข็งแกร่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุด เรื่องอื่นรองลงมา

แต่ไม่ใช่ตอนนี้

ศักยภาพของ เฉินอี นั้นยิ่งใหญ่ ตราบใดที่อาการบาดเจ็บของ เฉินอี สามารถซ่อมแซมได้ เขาก็คาดว่าจะกลายเป็นผู้เก่งกล้า และยังมีความหวังที่ริบหรี่ว่าเขาจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้เก่งระดับบนสุด

แต่เมื่อใช้ยาแล้วจะไม่ประสบความสำเร็จ

“ตอนนี้ โลกโบราณทั้งโลกขาดพลังการต่อสู้ระดับสูงเหล่านี้ หากความแข็งแกร่งของคุณสามารถปรับปรุงได้ มันจะเป็นสิ่งที่ดีสำหรับทุกคน”

“แม้ว่าสถานการณ์ในปัจจุบันจะค่อนข้างยาก ฉันไม่ต้องการให้ต้นกล้าอย่างคุณถูกกำจัดเช่นนี้”

“ตามจริงแล้ว ในความคิดของผม โลกปัจจุบันไม่สำคัญ โลกโบราณนั้นสำคัญ ตราบใดที่โลกโบราณไม่ล่ม เราก็ยังมีที่ว่างและเศษเล็กเศษน้อยในการพลิกสถานการณ์”

“ฉะนั้น เฉินอี เอางี้ไหม เราจะละทิ้งโลกนี้ ผมจะพาคุณไปยังโลกโบราณ และให้ผู้อาวุโสรักษาคุณ เพื่อที่ศักยภาพของคุณจะไม่สูญเปล่า เพื่อที่คุณจะได้มีโอกาสมากขึ้นใน ทั้งโลกโบราณและในอนาคตที่ดี "

พระมารจักรพรรดิกล่าวอย่างจริงจัง

แท้จริงแล้วเมื่อเทียบกับโลกโบราณ โลกปัจจุบันไม่สำคัญเกินไป อยู่ในประเภทที่ละทิ้งได้

แต่！

“ผมจะไม่ละทิ้งโลกปัจจุบัน สำหรับคุณ โลกโบราณสำคัญกว่าโลกปัจจุบัน แต่สำหรับผมมันตรงกันข้ามเลย ผมสนแค่โลกปัจจุบัน ส่วนโลกโบราณผมไม่สนใจขนาดนั้น"

เฉินอีพูดอย่างสงบมาก และไม่โกรธพระมารจักรพรรดิเพราะคำพูดเหล่านี้

เพราะเขาเข้าใจดีว่าความโกรธไม่มีประโยชน์

“พระมารจักรพรรดิ บางทีสำหรับคุณ โลกโบราณมีความสำคัญมาก และโลกปัจจุบันสามารถถูกทอดทิ้งได้ แต่สำหรับผม โลกปัจจุบันคือบ้าน บ้านของผม”

“หากให้ผมละทิ้งบ้านเกิดและโลกนี้ ผมขอตายเสียดีกว่า เพราะผมได้ปกป้องโลกนี้ ไม่สิ อย่างน้อยผมได้ปกป้องราชวงศ์ถังมากี่ปีแล้ว ถ้าพวกคุณพาทุกคนจากราชวงศ์ถังไปได้ สู่โลกโบราณผมก็ไม่มีปัญหา "