บทที่ 60 การฝึกมรณะเริ่มขึ้น

"เจ้าดำคนนี้กลับเคยเจออะไรมาบ้าง"

เฉินอีกวาดมองฝ่ายตรงข้ามเพียงชั่วพริบตา

มังกรเขียวที่ยืนอยู่ด้านข้างพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดด้วยเสียงเบา "ตามข่าวที่ฉันไปค้นมา เจ้าดำคนนี้เป็นทหารรบคนหนึ่งที่อยู่ภายใต้การควบคุมของจอมพลกลุ่มเมลโรส"

"อ้อ?"

เฉินอีมาแล้วรู้สึกดีใจเล็กน้อย "เรียกเขาไป"

ไม่นาน เจ้าดำก็ถูกเรียกไป เขามองเฉินอีด้วยความตกตะลึงเล็กน้อย "คุณเฉิน มีอะไรจะสั่งการเหรอ?"

ผู้ที่สามารถสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกให้เหมือนโรงเรียนฝึกมหาทหารนานาชาติหยวนตงสามส่วน เจ้าดำรู้ว่าต้องไม่ง่ายแน่นอน

แค่คำพูดต่อจากนี้ของเฉินอี ทำให้เขาทำสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันที

"ได้ข่าวว่านายเคยให้บริการกลุ่มเมลโรสเหรอ?"

"คุณเฉิน ท่านรู้ได้ยังไง!"

ครั้งนี้เจ้าดำนิ่งงันไปเลย

กลุ่มเมลโรสมีชื่อเสียงด้านการป้องกันข่าวสารอย่างเข้มงวด นี่ก็คือเหตุผลใหญ่ที่สุดที่เจ้าดำกล้ากลับประเทศ แล้วไม่กลัวว่าจะถูกแก้แค้น

เฉินอีผายมือ แล้วพูดยิ้มๆ "ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนี้ ฉันกับผู้พันของกลุ่มเมลโรสเจอกันเพียงครั้งเดียว ความสัมพันธ์ไม่ถือว่าดีมาก แต่ก็ไม่ถือว่าแย่มาก"

กลับไม่เคยคิดว่าสีหน้าของเจ้าดำยิ่งซีดเซียวมากขึ้นขนาดนี้

ท่านนี้กลับรู้จักเจ้านายของกลุ่มเมลโรสด้วย?

ต้องรู้ว่ากลุ่มเมลโรสนั้นแบ่งเป็นสองระดับใหญ่ๆ ก็คือรอบนอกและด้านใน และเจ้าดำก็เป็นแค่คนของรอบนอก ไม่เคยได้เห็นผู้พันของตนเองเลย

"คุณเฉิน คุณเป็นเทพจากที่ไหนกันแน่?"

"ฉันเหรอ หึหึ เคยได้ยินสำนักมังกรลับไหม?"

"เคยได้ยินมาบ้าง แต่ไม่ค่อยรู้เรื่อง"

เจ้าดำส่ายหัวเล็กน้อย เขาเคยให้บริการในเขตยุโรป สำหรับเรื่องของเขตเอเชียนั้นก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอก ทว่าก็รู้ว่าสำนักมังกรลับมีอำนาจสูงสุดในเขตเอเชีย ประเทศเล็กๆทั่วไปล้วนต้องหมอบกราบลง

จู่ๆ เจ้าดำก็เกร็งไปทั้งร่าง เขาเหมือนนึกอะไรออก

"ท่านหงส์แดง หรือว่าเจ้ามังกร?"

เขาแค่ได้ยินกลุ่มเสือฟ้าพูดจาเหลวไหล กลับไม่ได้จะเอาทั้งสองมาคิดรวมกัน ตอนนี้พอเอามาคิดรวมกับสำนักมังกรลับ งั้นฐานะของผู้ที่อยู่ตรงหน้าต้องปรากฏในไม่ช้านี้แน่นอน

"ตึก!"

เจ้าดำคุกเข่าให้เฉินอีทันที

"มังกร เจ้ามังกร!"

"ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนี้ เรียกฉันว่าคุณเฉินก็พอแล้ว"

"ฉันแปลกใจ ต่อให้นายเป็นแค่หนึ่งในสมาชิกรอบนอกของกลุ่มเมลโรส ความสามารถก็ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน อย่างน้อยก็แกร่งกว่าเพื่อนๆของนายเยอะ ทำไมหัวหน้าไม่ใช่นายล่ะ?"

เฉินอีจับจ้องเจ้าดำไว้

ตอนนั้นเขากับกลุ่มเมลโรสเคยไปมาหาสู่กันระยะสั้นๆ เคยรู้จักพลังการรบเดี่ยวของกลุ่มเมลโรส

อย่างเช่นหัวหน้าวังซื่อกรุ๊ปเมื่อกี้นี้ มากสุดก็แค่มีสิทธิ์เข้าไปในกลุ่มเมลโรส เทียบกับเจ้าดำผู้โหดเหี้ยมที่เคยให้บริการกลุ่มเมลโรสแล้ว ก็ยังด้อยกว่าเยอะ

เจ้าดำสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วยิ้มอย่างขมขื่น "ตอนนั้นผมเกษียณไปก็เพราะว่าผมได้รับบาดเจ็บสาหัส แรงทั้งหมดในร่างกายนั้นสามารถใช้แค่สามส่วนเท่านั้น จึงไม่ใช่คู่ปะทะของหัวหน้าอยู่แล้ว"

ตอนนั้นหัวหน้าวังซื่อกรุ๊ปแม้จะไม่ใช่สภาพชั้นยอด แต่ก็สามารถใช้กำลังในการรบอยู่แปดเก้าส่วน เจ้าดำถือว่ามีสภาพชั้นยอดที่แกร่งกว่าเขา แต่กำลังสามส่วนนี้ก็ทำอะไรไม่ได้

เฉินอีพยักหน้าเล็กน้อย

ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้โกหก

เขายิ้มจางๆ แล้วตบไหล่ของเจ้าดำ ตอนแรกคนด้านหลังยังไม่ได้รู้สึกอะไร ทว่าทันใดนั้นก็มีความอบอุ่นอย่างหนึ่งแทรกซึมเข้าไปในร่างกายทันที กำลังซ่อมแซมภายในร่างกายของเขาอยู่

"พักอีกไม่กี่วันก็จะหายดีเอง ถึงเวลานั้น นายมีหน้าที่เป็นหัวหน้าของค่ายฝึกในครั้งนี้"

เฉินอีตบไหล่ของอีกฝ่าย แล้วนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงพูดยิ้มๆ "ถึงแม้ตอนนี้ยังไม่ได้ฟื้นฟูทั้งหมด ทว่าก็เพียงพอที่จะมีศักดิ์ศรีขึ้นมาบ้างอยู่หรือเปล่า ไปลองเชิงไอ้พวกนั้นดู ฉันก็อยากเห็นรากฐานของพวกมันเหมือนกัน"

"ครับ!"

ถ้าพูดถึงก่อนหน้านี้ เจ้าดำรู้สึกหวาดกลัวเฉินอี

งั้นตอนนี้ก็กลายเป็นเคารพและศรัทธา

เจ้ามังกรแห่งสำนักมังกรลับ เป็นเทพรบของโลกนั้นไม่ใช่เรื่องเท็จที่ร่ำลือกันเลย