บทที่ 97 ความคืบหน้าของพวกคุณช้าเกินไป

หลังจากที่เฉินอีสั่งสอนมังกรเขียวเสร็จแล้ว เขาก็สะบัดมือและเดินเข้าไปหาฝูงชน

ขณะนี้ผู้คนทั้งยี่สิบกว่าคนต่างตกตะลึง

มังกรเขียวสามารถฆ่าพวกเขาทั้งหมดยี่สิบกว่าคนภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที แต่มังกรเขียวกลับไม่สามารถรับมือได้แม้แต่กระบวนท่าเดียวของเถ้าแก่?

“เถ้าแก่ คุณแข็งแกร่งขนาดไหน”

เจ้าดำถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

เขารู้ว่าความแข็งแกร่งของเจ้ามังกรแห่งสำนักมังกรลับนั้นไม่อ่อนแอแน่นอน

แต่นี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้วมั้ง

“อึม?”

เฉินอีชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นครุ่นคิดและกล่าวว่า “ผมเองก็ไม่รู้ว่าตนเองแข็งแกร่งแค่ไหน อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับตอนที่ผมอยู่ในระดับจุดสูงสุดแล้ว ตอนนี้เหลือพลังอยู่แค่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น”

สิ่งที่เขากล่าวนั้นเป็นความจริง

เจ้าดำและคนอื่น ๆ ตกใจยิ่งกว่าเดิม

ส่วนมังกรเขียวนั้นมุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย

เหลือพลังอยู่แค่สิบเปอร์เซ็นต์นั้นคือความจริง

ตอนที่อยู่ในระดับจุดสูงสุดนั้นเฉินอีสามารถต่อสู้กับศัตรูมากมายมหาศาล ตอนนี้ถ้าต่อสู้กับศัตรูเป็นร้อยหรือเป็นคนก็ไม่ใช่ปัญหา

แน่นอนว่าคนหลายร้อยหรือหลายพันเหล่านั้นไม่ใช่คนธรรมดาที่ไม่มีพลังการต่อสู้ อย่างน้อยพวกเขาก็ต้องเป็นทหารผ่านศึกเหมือนเจ้าดำ

เมื่อคิดถึงตรงนี้ มังกรเขียวก็เงียบอีกครั้ง

“ร่างกายขอเจ้ามังกรยิ่งอยู่ก็ยิ่งแย่ลง ครึ่งปีก่อนเจ้ามังกรยังมีพลังอยู่ยี่สิบถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ ตอนนี้กลับเหลือแค่สิบเปอร์เซ็นต์แล้ว รอไม่ได้แล้ว ผมต้องเร่งฝึกฝน และแสวงหายาวิเศษเพื่อมาบำรุงร่างกายของเจ้ามังกร”

เขากำหมัดไว้แน่น และเมื่อเฉินอีเห็นพฤติกรรมนี้ก็มีความรู้สึกอบอุ่น

ต้องบอกว่า ถึงแม้มังกรเขียวจะดูเหมือนเป็นคนที่ไม่น่าเชื่อถือ แต่นั่นมันเป็นเพียงแค่ผิวเผินเท่านั้น ความจริงเมื่อเปรียบเทียบแล้วเขาเป็นคนที่ใส่ใจคนอื่นมากกว่าหงส์แดงและเสือขาว นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่เฉินอีอยู่ต่อ

“โอเค ไม่พูดแล้ว เมื่อสักครู่ผมได้รับรู้เกี่ยวกับประสิทธิภาพล่าสุดของพวกคุณแล้ว พูดตามตรง—”

เฉินอีหยุดชั่วครู่ มองใบหน้าที่คาดหวังเหล่านั้น และกล่าวออกมาว่า “พอถูไถไปได้”

พอถูไถไปได้

สิ่งที่เขาอยากเห็นไม่ใช่ว่าตอนนี้พวกคุณแข็งแกร่งแค่ไหนแล้ว แต่เป็นพวกคุณก้าวหน้าไปเร็วแค่ไหน ถึงแม้ว่าตอนนี้เจ้าดำจะผ่านการทดสอบนี้ได้ภายในเวลาไม่ถึงสี่นาที แต่นั่นก็เป็นเพียงการฝ่าฟันไปในระหว่างทางถึงขีดจำกัดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ถ้ายังไม่ถึงขีดจำกัด แล้วจะไปต่อได้อย่างไร?

“ก่อนหน้านั้นผมได้กำหนดให้พวกคุณเร่งความเร็วอย่างน้อย 20 วินาที แต่ตอนนี้ทำได้สูงสุดคือ 15 วินาที พวกคุณคิดว่าตอนนี้พวกคุณเป็นยอดฝีมือหรือคนไร้ประโยชน์?”

ปกติเฉินอีเป็นคนที่พูดจาสุภาพ

แต่เมื่ออยู่ในการฝึกพิเศษเช่นนี้ หรือเป็นเรื่องที่ส่งผลต่อชีวิตแล้ว เขาจะกลายเป็นคนปากร้าย

เจ้าดำและคนอื่นต่างนิ่งเงียบ

พวกเขารู้สึกว่าตนเองก้าวหน้าไปมากแล้ว แต่เฉินอียังคงไม่พอใจแม้แต่น้อย ทำให้พวกเขารู้สึกเสียใจมาก

“นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกคุณทุกคนไปทำงานที่ไซต์งานก่อสร้าง ยิ่งเป็นเรื่องที่อันตรายพวกคุณยิ่งต้องทำ พวกคุณไม่สามารถพึ่งพาสิ่งอำนวยความสะดวกและยาเหล่านั้นเพื่อเสริมความแข็งแรงให้กับตนเอง หากไม่อยู่ในสถานการณ์ที่เป็นอันตราย มันเป็นเรื่องยากที่พวกคุณจะทะลวงถึงขีดจำกัดของตนเองได้”

เฉินอีมองไปรอบ ๆ และกล่าวอย่างราบเรียบว่า “หลังจากครึ่งเดือนผมจะมาตรวจสอบสถานการณ์ของพวกคุณ ต้องมีคนยี่สิบคนที่ทำเวลาได้สี่นาที และเจ้าดำคุณเป็นคนพิเศษ อย่างน้อยต้องทำเวลาได้สามนาทีสี่สิบห้าวินาที

คนที่เหลือที่ไม่สามารถไปถึงเป้าหมายก็ไสหัวออกไป ถ้าหากจำนวนไม่ถึงตามเป้าหมายที่ผมตั้งเอาไว้ งั้นพวกคุณทั้งหมดก็แยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมัน”