บทที่ 20

แค่เติมเชื้อไฟอีกนิดก็ถอนหมั้นสำเร็จ!

“เสด็จพ่อ ไม่ใช่กระหม่อมไม่อยากปรึกษาท่าน แต่ท่านหญิงเสิ่นมาหากระหม่อมถึงที่ เลยปรึกษาท่านไม่ทัน”

ฉู่หนิงแสร้งทำหน้าน้อยใจ “ท่านก็รู้ว่านางเป็นสตรีอัจฉริยะอันดับหนึ่ง นางจะยอมปล่อยให้กระหม่อมมีเวลาปรึกษาท่านได้อย่างไร?”

พลันมุมพระโอษฐ์ฮ่องเต้ก็กระตุก

เมื่อนึกถึงชื่อเสียงของเสิ่นหว่านอิ๋ง ก็อดส่ายพระพักตร์ไม่ได้

บุตรชายคนนี้ของเราเติบโตในสภาพแวดล้อมของสามัญชน ยังไม่รู้ว่าต้องมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนอย่างไร ย่อมไม่ใช่คู่คู่ต่อสู้ของเสิ่นหว่านอิ๋ง

แต่คำพูดของฉู่หนิงก็มีเหตุผลเช่นกัน แต่งงานตอนนี้มีโทษมากกว่าคุณ

เป็นเราที่ใจร้อนเกินไป ไม่ได้คิดให้รอบคอบ!

ในเมื่อฉู่หนิงกับเสิ่นหว่านอิ๋งบรรลุข้อตกลงแล้ว หากไม่ยื่นผลประโยชน์แก่ตระกูลเสิ่นสักหน่อย เกรงว่าจะไม่ได้เสบียงมาแน่นอน

แต่เสิ่นหว่านอิ๋งรังแกฉู่หนิงเช่นนี้ นี่เท่ากับไม่เห็นเราอยู่ในสายตา

ถอนหมั้น ฮึ่ม ไม่ง่ายเช่นนั้นหรอก!

พระเนตรของฮ่องเต้หรี่ลง ก็พลันฉายแววครุ่นคิด

“สตรีอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งต้าฉู่ฉลาดเกินคนจริงๆ หากใช้วิธีการเช่นนี้กับผู้อื่นก็ช่างเถอะ แต่นางดันมาใช้กับเจ้า มันข้ามหน้าข้ามตาราชวงศ์เกินไปแล้ว”

ฮ่องเต้แค่นเสียงเยาะ “ถอนหมั้น? เป็นไปไม่ได้ แต่เห็นแก่เสบียงห้าล้านต้าน เราสามารถให้โอกาสนางสักครั้ง

หมั้นหมายไว้ก่อน รอเจ้ากลับมาจากแนวหน้าค่อยแต่งงาน!”

หากฉู่หนิงตายในสนามรบแนวหน้า การแต่งงานครั้งนี้ย่อมถือเป็นโมฆะ จะไม่ส่งผลกระทบต่อการแต่งงานของเสิ่นหว่านอิ๋งในวันข้างหน้า

แต่หากฉู่หนิงรอดกลับมาได้ เสิ่นหว่านอิ๋งต้องแต่งงานกับฉู่หนิง

แน่นอน ใครก็รู้ว่าฉู่หนิงมีโอกาสรอดไม่มาก!

กล่าวอีกนัยคือ กลัวเสียพระเกียรตินั่นแหละ

อย่างไรก็เป็นถึงฮ่องเต้ ไม่รักษาสัจจะก็คงไม่ได้กระมัง

ฉู่หนิงย่อมเข้าใจความหมายที่แฝงอยู่ในคำพูดของฮ่องเต้ แม้ถอนหมั้นไม่สำเร็จ แต่สำหรับฮ่องเต้ นี่ไม่ต่างอะไรกับถอนหมั้นแล้ว

ส่วนทางเสิ่นหว่านอิ๋ง คิดว่าก็สามารถยอมรับเช่นกัน