ตอนที่ 3 เรื่องที่ไม่อยากจะเชื่อ

.....

@อาคารธุรการ

"อ้าว เด็กๆ มากันแต่เช้าเลยนะ"

"ไม่เห็นจะเช้าเลยค่ะครู"

ลินาตอบกลับไปหน้าใสซื่อ ทำเอาครูสาวคนดังกล่าวถึงกับหน้าเจื่อน ด้วยปากและสีหน้าที่เฉยชาของลินาทำให้ทุกคนเลือกที่จะหันหลังให้กับเธอ ต่างจากเซร่าสาวลูกครึ่งอย่างสิ้นเชิง

"ว่าแต่ครูกำลังจะไปไหนเหรอคะ"

เซร่าเอ่ยถามครูสาวขึ้นก่อนที่บรรยากาศมันจะมืดมัว

"อ๋อ พอดีวันนี้มีครูเข้ามาสอนใหม่น่ะจ้ะ ครูเลยเตรียมตัวลงไปรับกันสักหน่อย"

"ถึงขนาดต้องเตรียมตัวลงไปรับเชียวเหรอคะ"

ลินาสงสัยเอ่ยถามด้วยสีหน้ามึนงง ทั้งยังเหลือบมองลงไปที่ลานจอดรถปรากฏเป็นชายร่างกำยำ หน้าตาคมเข้มผิวพรรณแทนสมกับเป็นชายไทยขนานแท้

"คะ...ครูไปก่อนนะ!"

ว่าจบครูสาวรีบวิ่งปรี่ลงอาคารไปทันที ด้วยท่าทางที่รีบร้อนเห็นดังนั้นลินาก็รู้ได้ทันที ถึงเรื่องที่ครูบอก

"เหอะ ที่แท้เพราะครูเข้าใหม่เป็นผู้ชายหล่อนี่เอง คิดเหมือนกันไหมเซระ...."

"........"

เซร่าไม่เพียงแค่นิ่งแต่สีหน้าเธอขณะนี้ราวกับตกใจช็อกขึ้นสุด ถึงขั้นสติหลุดก็ไม่ปาน

"เซร่า เซร่า!"

"หะ...ห๊ะ!!!"

ร่างอวบสะดุ้งโหยงเหลือบมองต้นเสียงเรียกด้วยดวงตาที่ยังคงเบิกโพลงอยู่

"เป็นไรเนี่ย ทำไมถึงตกใจขนาดนั้นอะ รู้จักครูใหม่คนนั้นเหรอ"

"ปะ...เปล่าหรอกเราขึ้นอาคารเรียนกันเถอะเดี๋ยวไม่ทันเวลา"

"อือ ไปกันเถอะ"

ตายแล้วๆ! ครูคนใหม่คนนั้นคือพี่เอเหรอเนี่ย อย่าบอกนะนี่คืองานใหม่ของเขา โอ๊ยจะบ้าตายจริงๆ

@อาคารพละ

"นี่คือห้องในการสอนของครูสิงโตนะครับ แล้วก็ทางด้านนู้นจะเป็นสนามบาส"

ครูหัวหน้าฝ่ายพลศึกษาพาชายร่างสูงเดินสำรวจรอบอาคารเรียนฝ่ายพลศึกษา กระทั่งหยุดที่ห้องทำงานเป็นสถานที่สำหรับการเรียนการสอนของเขานั้นเอง เป็นห้องสี่เหลี่ยมโล่งๆ มีโต๊ะและเก้าอี้ไม่กี่สิบตัวเพียงเท่านั้น เห็นจำนวนโต๊ะแล้วก็น่าตกใจไม่น้อย

"ว่าแต่ทำไมโต๊ะและเก้าอี้ถึงมีเท่านี้ละครับ"

"เฮ้อ ช่วงหลังๆ มานี้นักเรียนในโรงเรียนเราลดน้อยถอยลงจากเดิมไปเกือบครึ่งเลยครับ เรื่องนี้สร้างความกลุ้มใจให้กับท่านผู้อำนวยการไม่น้อย ต้องหาวิธีพาเด็กๆ กลับมาให้ได้มากกว่านี้ ไม่เช่นนั้นพวกเราคณะครูคงถูกเชิญออกอย่างแน่นอนครับ"

"งั้นเหรอครับ"

นี่ผมพึ่งจะรู้ว่าที่โรงเรียนกำลังมีปัญหามากขนาดนี้ และพ่อผมเองก็ไม่เคยพูดเรื่องนี้ให้ผมรับรู้แม้แต่น้อย หากถ้าจะรับช่วงต่อโรงเรียนนี้จากพ่อ ผมคิดว่าต้องหาวิธีจัดการกับเรื่องนี้อย่างจริงจังด้วยเช่นกัน

"ส่วนใหญ่การสอนของครูสิงโตจะเป็นการสอนของนักเรียนชั้นมัธยมที่ 6 นะครับอย่างวันนี้ก็มีสอน 2 ห้อง"

กระดาษตารางเวลาการสอนถูกส่งมอบใหกับสิงโต เป็นนัยว่าเขาได้รับผิดชอบการเป็นครูอย่างเต็มตัว

"ขอบคุณครับ"

"ครูมีปัญหาอะไรก็สามารถบอกได้นะครับ ผมอยู่ห้องถัดไปไม่ไกลนี้เอง"

"ครับ ขอบคุณครับ ^^"

ครูหัวหน้าฝ่ายเดินผ่านเขาไปยังห้องเรียนอีกฝั่ง สีหน้ายิ้มแย้มถูกกลืนเหลือเพียงสีหน้ากระวนกระวายใจ ทำเอาชายมีอายุซึ่งยืนมองเขาจากหน้าต่างห้องทำงานชั้นสี่ของอาคารธุรการยกยิ้มขึ้นไม่ได้

"พ่อคิดว่าแกจะสามารถแก้ไขปัญหานี้ได้ และแกจะเติบโตขึ้นอีกขั้นในชีวิต สิงโต"