ตอนที่ 6 กลับตัวกลับใจ

........

@ร้านกำไล

"สวยไหมคะ"

ข้อมือเล็กของหญิงสาวยกขึ้นเพื่อให้ชายข้างกายได้เชยชม เขาไม่ได้ตอบอะไรได้แต่เพียงยิ้มอ่อนๆ พร้อมพยักหน้ารับเบาๆ เป็นนัยว่าเขาเห็นด้วยกับเธอ

"ว่าแต่เธอจะกลับบ้านตอนไหน"

"ก็คงจะกลับแล้วล่ะคะ นี่ก็ค่ำแล้วอยู่ซะนานเลยวันนี้"

เซร่ายิ้มเหยๆ ให้คนพี่เล็กน้อยเรียกคะแนนเอ็นดูได้อย่างดี

"งั้น เดี๋ยวพี่ไปส่งที่บ้านเอาไหม"

"ค่ะ ได้เหรอคะ!"

สีหน้าและน้ำเสียงเธอดูตื่นเต้นกว่าทุกครั้ง

"ได้สิ เป็นเด็กผู้หญิงคนเดียวจะให้กลับบ้านคนเดียวก็ดูกระไรอยู่ "

"แง ขอบคุณนะคะ"

เสียงหวานออเซาะคนพี่ ทั้งยังเดินเข้าไปโอบกอดที่เอวหนา

"งั้นเรากลับกันเถอะ เดี๋ยวพี่ต้องเดินไปเอารถที่ลานจอดรถก่อน"

"งั้น เราแยกกันเลยไหมคะเดี๋ยวเซร่าจะเดินไปรอพี่ที่หน้าห้าง"

"เอางั้นเหรอ"

"ค่ะ เดี๋ยวเจอกันนะคะ"

จุ้บ!

"!!!"

รอยจูบที่แก้มทำเอาคนพี่ตกใจยืนตาโต ส่วนสาวน้อยนั้นวิ่งหายไปจากหน้าหล่อเสียแล้ว

"เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย"

ไม่คิดเลยว่าผมจะได้มาเจอกับน้องครั้งแรกในสถานะแบบนี้ ดีใจแต่ก็ต้องระวังให้มากขึ้นถ้าพ่อผมรู้เข้าเรื่องคงจะจบไม่สวยเอาแน่ๆ

"พอได้มาเจอกันแบบนี้รู้สึกดีกับน้องขึ้นอีกหลายเท่าเลยแฮะ ไม่คิดว่าน้องจะน่ารักได้ขนาดนี้ ^^"

@หน้าห้างสรรพสินค้า

ร่างอวบยืนก้มหน้าเขี่ยโทรศัพท์มือถือระหว่างการยืนรอรถ โดยไม่รู้เลยว่าเธอนั้นตกเป็นเป้าสายตาของชายกลุ่มหนึ่ง เพียงไม่นานชายสองถึงสามคนเดินเข้ามาผลักที่ไหล่บาง ทำเอาร่างอวบเซไปตามแรง

ผลึ่บ!

"โอ๊ย!!"

เมื่อเงยหน้ามองขึ้นไปพบกับกลุ่มชายกลุ่มหนึ่ง ชุดเครื่องแบบเป็นชุดของเด็กโรงเรียนอื่น ใบหน้าเด็กชายคนดั่งกล่าวนั้นเต็มไปด้วยรอยบวมแดง ที่เบ้าตามีรอยช้ำเขียวคงจะไปโดนของดีตีเข้าที่หน้าอย่างจัง

"ฮ่าฮ่า นี่นายเองเหรอ ที่ตานั่นไปโดนอะไรมาเหรอเขียวเชียว"

เซร่าหัวเราะลั่น ทั้งยังพยุงตัวเองขึ้นจากพื้นปัดกระโปรงและฝ่ามือเรียวให้สะอาดสะอ้าน แต่ชายคนดั่งกล่าวกลับมีสีหน้าไม่พอใจเป็นอย่างมาก

"เพราะมึงนั่นแหละ! มึงไปพูดอะไรกับเบ้กูวะมันถึงมาเล่นงานกูขนาดนี้ "

สายตาเฉี่ยวเหลือบมองหน้าบวมช้ำที่ต้นเสียง บรรยากาศเงียบสงัดแบบผิดปกติทำเอากลุ่มเด็กชายดังกล่าวพากันเดินถอยหลังไม่หยุด

"มันก็สมควรแล้วนี่ คนกากๆ อย่างนายไม่สมควรเป็นหัวหน้าใครได้หรอก พวกนายที่ยืนข้างหลังทั้ง 2 คนนั้นก็เหมือนกันเห็นหัวหน้าปอดแหกขนาดนี้แล้วยังเดินตามตูดอีกเหรอ"

"อะ..เออ"

"...."

เด็กชายทั้งสองเหลือบมองหน้ากันสายตาดูชั่งใจไม่น้อย ชายหัวหน้าแก๊งเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเสนอตัวแสดงฝีมือใส่หญิงสาวหน้าลูกครึ่ง เพื่อเรียกขวัญกำลังใจ

"ปากดีนักนะมึง!!!"

"3 2 1 "

แป้มมม!!!