บทที่11 ยังคงเป็นขิงแก่ที่ยังเผ็ด

จนปัญญา อาการบาดเจ็บของอินเหิงยังไม่หาย อีกทั้งขาก็หัก จึงทำได้เพียงแค่อยู่ต่อชั่วคราวเท่านั้น

นางเซี่ยเรียกเมิ่งอู่มาคุยเป็นการส่วนตัวและกล่าวอย่างจริงจังว่า: “อาอู่ ขาทั้งสองของเขาไม่สามารถเดินได้ ไหล่ไม่สามารถแบกได้ มือไม่สามารถถือได้ จากนี้ไปหากอยู่ต่อในเรือนจริงๆ ก็ไม่สามารถแบ่งเบาอะไรเจ้าได้ แล้วมันมีอะไรดี?”

พูดไม่น่าฟังนั่นเป็นเพียงคนไร้ประโยชน์ นางเซี่ยไม่สามารถปล่อยให้เมิ่งอู่อยู่กับเขา ไม่อย่างนั้นอีกครึ่งชีวิตไม่เพียงแต่ต้องเลี้ยงตัวเมิ่งอู่เอง ยังต้องเลี้ยงเขาด้วย!

เมิ่งอู่มีชีวิตลำบากมามากแล้ว นางเซี่ยยังจะทนให้นางทุกข์ทรมานชั่วชีวิตได้เช่นใด

เมิ่งอู่เกาศีรษะและกล่าวว่า: "ท่านแม่ลองดูก่อนดีหรือไม่ เขาหน้าตาหล่อเหลามากจริงๆ" พูดไปพร้อมทำท่าจะเปิดม่านให้นางเซี่ยดูสักหน่อย

นางเซี่ยกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า: "หน้าตาดีจะมีประโยชน์อะไร ไม่สามารถกินแทนข้าวได้!"

แต่ทว่าสำหรับสุนัขสติฟั่นเฟืองอย่างเมิ่งอู่นี้ หน้าตาดีก็คือทุกอย่าง!

คราวก่อนที่ตระกูลหวังและตระกูลเมิ่งสองตระกูลทะเลาะกัน ตอนแรกมีเพียงแม่เฒ่าหวังและนางเฮ่อทะเลาะกัน เมื่อเห็นสถานการณ์ยังไม่สู้ดี หนุ่มๆบ้านหวังและหนุ่มบ้านเมิ่งก็เข้ามาร่วมด้วย

ในที่สุดก็เลือดตกยางออกทั้งสองฝ่าย ไม่มีใครได้เปรียบทั้งนั้น

นางเยี่ยซึ่งเป็นลูกสะใภ้ของตระกูลเมิ่งถูกข่วนที่ใบหน้า ไม่กล้าออกไปไหนหลายวัน หลังจากคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว กลับรู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง

ทั้งสองครอบครัวทะเลาะกันไปมาอย่างดุเดือด จนในที่สุดเมิ่งอู่คนชั้นต่ำก็ได้เปรียบ! หากไม่ใช่เพราะการยั่วยุของเมิ่งอู่ สุดท้ายจะทะเลาะกันเช่นนี้ได้เยี่ยงไร?

ตระกูลหวังยังคิดจับกุมลูกสาวของตระกูลเมิ่งให้ไปเป็นภรรยาของหวังสี่ซุ่นอย่างไม่จบไม่สิ้น

ต่อมาก็เป็นผู้ใหญ่บ้านที่ออกหน้ามาไกล่เกลี่ย ตระกูลเมิ่งไม่เพียงแต่ต้องคืนสินสอดทองหมั้น แต่ยังต้องชดเชยค่ารักษาจำนวนหนึ่ง นอกจากนี้ ยังได้จัดสรรพื้นที่ทำไร่นาให้ตระกูลหวังด้วยถึงจะยอมเลิกลา

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองตระกูลอยู่ในหมู่บ้านถือได้ว่าผิดใจกันอย่างแท้จริง อีกหน่อยเจอหน้ากันครั้งหนึ่งอาจต้องต่อสู้กันครั้งหนึ่ง

เมื่อคิดถึงว่าทั้งหมดนี้เกิดจากเมิ่งอู่ทั้งสิ้น นางเฮ่อและนางเยี่ยจะกลืนลมหายใจนี้เข้าไปได้เช่นไร

วันนี้เมิ่งอู่จะขึ้นไปบนเขาเพื่อเก็บยา ส่วนร่างกายของนางเซี่ยดีขึ้นมากแล้ว สามารถลุกจากเตียงและเดินได้แล้ว เมิ่งอู่เตือนนางอยู่บ้านให้ดีๆ ปิดประตูลานบ้านให้ดี ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่ต้องให้เข้ามา

นางเซี่ยพยักหน้าตอบตกลง

เมิ่งอู่ไปครั้งหนึ่งใช้เวลาครึ่งค่อนวัน ในช่วงเช้า ที่เรือนยังถือว่าสงบดี แต่ในตอนบ่าย นางเฮ่อก็มา