ตอนที่ 14
บทที่ 14
October 22, 2026
เธอมองซ้าย มองขวา เพื่อหามุมที่ พอจะนอนได้ ..ให้ยุงกัดยังดีกว่าเป็นเมียโจรแบบเขา
เมื่อมองดูแล้วว่ามุมไหนก็เหมือนกันหมด หญิงสาวก็เลยนั่งพิงลงข้างผนังบ้านที่เป็นไม้ ..นั่งอยู่แบบนั้นเพียงไม่นานก็เริ่มง่วงนอน เพราะเหนื่อยล้ามาตลอดตั้งแต่ถูกเขา ลักพาตัวออกมาจากงานเลี้ยง
เช้าวันต่อมา..
ไม่ใช่แค่เธอที่เหนื่อยเขาก็เหนื่อยเช่นกัน ก็เลยไม่ได้สนใจว่าเธอจะเข้ามานอนด้วยไหม พอตื่นมาอีกทีก็เห็นว่าเธอเลือกที่จะนอนนอกมุ้ง
"นั่นนายจะไปไหน" มิลานได้ยินเสียงตั้งแต่เขาออกจากมุ้งแล้ว ก็เลยรีบลุกขึ้น
"ลงไปข้างล่าง"
"แล้วฉันล่ะ"
"เธอก็อยู่บนนี้แหละ"
"ให้ฉันไปด้วย"
"แน่ใจนะว่าเธอจะลงไปสภาพนี้จริง" เขามองดูชุดที่เธอสวมใส่เป็นผ้าถุงและเสื้อคอกระเช้า ถ้ามองลึกเข้าไปด้านในรู้ได้เลยว่าเธอไม่มีชุดชั้นในเพราะเมื่อคืนนี้มันเปียกหมด
หญิงสาวเหมือนจะรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่เธอก็เลยรีบถอยออกมา "นายช่วยเอาชุดของฉันขึ้นมาให้หน่อยได้ไหม"
"ใส่แบบนี้แหละ" เขาพูดตัดบทแค่นั้นแล้วก็ลงไป
"หายไปทั้งคืนเลยนะมึง" พอลงมาก็เจอมะลิซ้อนกลับมาบ้านพอดี
"ผมรู้ดีน่าาว่าต้องทำยังไง"
"รู้ดีเรื่องอะไร"
"ไม่ต้องมาทำเป็นไขสือหรอกพี่หวานกันขนาดนั้น" เพราะมะลิซ้อนเห็นทุกฉากที่พวกเขาจูบกัน
"รู้ดีนะมึง"
"ว่าแต่ตอนนี้อยู่ไหนล่ะพี่"
"อยู่ข้างบน"
"ทำไมไม่ได้ยินเสียงโวยวายล่ะ..หรือว่าาพี่เล่นจนฟ้าเหลืองเลยเหรอ"
ชายหนุ่มได้แต่ส่ายศีรษะกับความคิดของลูกน้อง
"ลุงไปไหนล่ะครับป้า" พอเห็นป้าวรรณีที่เป็นภรรยาของลุงคนเมื่อคืนลงมา เขาก็เลยถามออกไป
"ออกไปดูข้าว ใกล้จะได้เก็บเกี่ยวแล้วมั้ง"
"ใกล้แล้วเหรอครับ" ชายหนุ่มรีบเดินไปหยิบเอากล้อง แล้วสั่งให้มะลิซ้อนดูทางนี้ไว้กลัวว่าเธอจะหนีไป
ที่เอากล้องออกมา ก็เพราะจะมาเก็บภาพ ..เมื่อปีที่แล้วที่มาถึงที่นี่ เพราะภาพพวกนี้มันตราตรึงอยู่ในหัวใจของเขา ก็เลยขออาศัยอยู่จนถึงทุกวันนี้ ซึ่งลุงกับป้าก็ไม่มีลูกหลานที่ไหน
ภาพถ่ายของเขาแต่ละภาพ ถ้านำไปประมูล คุณค่าของมันหลายล้านเลยก็ว่าได้ ด้วยชื่อเสียงของเขา
"อ้าวว่าไงล่ะ" คนที่ถามก็คือลุงพงษ์สามีของป้าวรรณี ซึ่งตอนนี้ลุงกำลังวุ่นอยู่กับนาข้าว
"ใกล้ได้เก็บเกี่ยวแล้วสิลุง"
"คงจะอีกสัก 3-4 วัน"
ในขณะที่พูดกับลุง เขาก็ไม่ได้หยุดนิ่งยังเก็บภาพมุมกว้างแถมบางรูปก็มีลุงติดเข้ามาด้วย
ลุงพงษ์ก็ไม่ได้ถามอะไรเพราะมันเป็นภาพที่ลุงเห็นตลอด รู้ดีว่าหลานชายคนนี้ชอบถ่ายภาพ สาวๆ ในหมู่บ้านก็เป็นแบบให้เขาถ่ายอยู่บ่อยๆ บ้านของลุงพงษ์ห่างออกจากตัวหมู่บ้านมาไกลพอสมควร แต่ก็ยังเป็นหมู่บ้านเดียวกัน
"พี่เหนือ" ในขณะที่เขากำลังเก็บภาพเพลินๆ อยู่นั้นก็ได้มีเสียงผู้หญิงเรียกชื่อ
"จั๊กจั่น" พอรู้ว่าเป็นใครชายหนุ่มก็เลยทักกลับ