บทที่ 37

เช้าวันต่อมา..

"นาย..นาย.. ตื่นได้แล้ว"

คนร่างหนางัวเงียหรี่ตาขึ้นมาดูนิดหนึ่งแล้วก็หลับต่อ

"เช้าแล้วนะ..ไหนนายบอกว่าจะเข้าบริษัทไง"

"อืม.. ขอนอนต่ออีกนิดเดียว"

"นิดเดียวก็ไม่ได้ เดี๋ยวมันสายรถจะติด"

"อะไรของเธอนักหนา..แล้วนี่แต่งตัวจะไปไหน" พอลุกขึ้นมาได้ก็เห็นว่าเธอเปลี่ยนเสื้อผ้าพร้อมที่จะออกไปข้างนอกเรียบร้อยแล้ว

"ก็เมื่อคืนนี้นายบอกว่าจะให้ฉันเข้าบริษัทด้วยไม่ใช่เหรอ"

"ใครพูด?" คิดไปคิดมา..ตัวเองเป็นคนพูดเอง ..ตอนนั้นก็มันอยากได้นี่หว่าก็เลยเผลอปากพูดไป "แต่นี่มันยังเช้าอยู่เลยนะ" มองไปดูนาฬิกายังไม่หกโมงเช้าเลยด้วยซ้ำ

"ก็บอกแล้วไงกลัวรถติด" คนร่างบางใช้แรงที่มีอันน้อยนิดกระชากตัวเขาให้ลุกจากที่นอน "โอ๊ย" แต่ด้วยร่างกายที่อ่อนเพลียกับความเจ็บปวดที่มันยังหลงเหลืออยู่ทำให้คนร่างเล็กเสียหลักล้มลงไปทับร่างของเขา

"หึ..หาเรื่อง" ทั้งสองมองประสานสายตาแป๊บหนึ่ง จากที่ยังง่วงนอนและอ่อนเพลีย แต่ตอนนี้เธอทำให้เขาตื่นตัวเต็มที่ ไม่ได้ตื่นแค่ตัว...ไอ้นั่นก็ตื่นด้วย

มิลานรีบลุกขึ้นเพราะเธอสัมผัสถึงพลังงานอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่ทัน "ปล่อยนะ!"

"เธอหาเรื่องเองทำไมล่ะ" คนร่างหนาตะครุบตัวเธอไว้แล้วก็จับกดลงที่เตียง

"หาเรื่องตอนไหน!"

"ก็ตอนนี้แหละ" สายตาคมมองต่ำลงไปที่น้องชายซึ่งยังไม่มีอะไรปิดบัง

"ไอ้เหนือนรกบ้าา..อืมมม!!" เธอกำลังจะโวยวายแต่ก็ถูกเขาปิดปากก่อน และก็ปิดปากเหมือนทุกครั้ง..โดยใช้ริมฝีปากของตัวเองปิด

มิลานดิ้นอยู่พักหนึ่งก็ปล่อยให้เขาจูบไป เพราะถึงแม้จะดิ้นหรือจะห้ามก็คงไม่เป็นผล

แต่เหนือตะวันไม่ได้ทำแค่จูบ ..มือหนายังลูบคลำ กระโปรงตัวที่เธอสวมใส่อยู่ เพื่อที่จะสัมผัสเนินน้องสาวที่มันนูนออกมาให้เห็นเด่นชัดมาก..ถ้าเธอใส่กระโปรงรัดรูปแบบนี้

"ปล่อยนะ" มิลานพยายามเบือนหน้าหลบจูบ

"ไม่ทำอะไรหรอกขอแค่จูบ" ว่าแล้วริมฝีปากหนาก็บังคับจูบจนสำเร็จอีกครั้ง แต่มือของเขาตอนนี้เริ่มซุกซน แหย่เข้าไปเพื่อที่จะสัมผัสเนื้อในด้วย

ถึงแม้หญิงสาวจะรู้สึกอายอยู่มากแต่ก็จำเป็นต้องปล่อยให้เขาลูบคลำ เพราะต้องการความช่วยเหลือจากเขา

เมื่อเห็นว่าเธอไม่ปฏิเสธ ริมฝีปากหนาก็ค่อยๆ ขยับลงมาที่ซอกคอระหง แล้วสูดดมกลิ่นกายอันหอมละมุน ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้ใช้เครื่องสำอางอะไรเลย

แต่เขาก็ไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น ยังซุกไซร้ต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึง.. เนินน้องสาว โดยที่ยังมีเสื้อผ้าอาภรณ์กีดขวางอยู่ ..แต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับเขาเลย ชายหนุ่มจับขาเรียวแยกออก มือหนาค่อยๆ จับกระโปรงตัวนั้นยกขึ้นมาจนเห็นเนินน้องสาว ที่มันอวบนูนดันกางเกงชั้นในออกมาแบบล่อตาล่อใจ

"นายจะทำอะไร หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" หญิงสาวห้ามแบบไม่จริงจังนัก เพราะตอนนี้อารมณ์ของเธอเริ่มจะคล้อยตามเขามากแล้ว

"อยู่เฉยๆ เถอะน่า" ริมฝีปากหนาแนบลงที่เนินเนื้อทันทีที่พูดจบ แต่เขาไม่ได้ทำอยู่แค่นั้น นิ้วแกร่งยังคลี่สิ่งกีดขวางออกเพื่อที่จะสัมผัสเม็ดอัญมณีเลอค่าที่ซ่อนอยู่

"นายเหนือ!! อ๊อย" หญิงสาวคิดว่าเขาจะไม่ทำขนาดนี้ นึกว่าจะทำแค่ลูบๆ คลำๆ แต่นี่เขาเล่นจู่โจมเธอด้วยลิ้นจนตั้งตัวไม่ทัน

ลิ้นหนาตวัดเลียวนอยู่ยอดเม็ดรัญจวน โดยที่ทำแค่คลี่กางเกงชั้นในออก ..หญิงสาวพยายามขยับสะโพกหนีแล้วแต่ก็สู้แรงของเขาไม่ได้ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ใช้แรงอะไรมากมาย

"..อ๊อยส์" จากที่ขยับสะโพกหนีตอนนี้มันเริ่มตอบสนองลิ้นของเขาแบบลืมตัว

เห็นปฏิกิริยาเธอเปลี่ยนไป จากที่ใช้แค่ลิ้นก็เริ่มส่งนิ้วเข้าไปในร่อง แล้วก็วนนิ้วอยู่แบบนั้นพร้อมกับลิ้นประสานกัน

"อย่าส่งเสียงดังสิเดี๋ยวพวกข้างนอกก็ได้ยิน" เสียงครางของเธอดังกระเซ่าตลอด จนเขาเงยหน้าขึ้นมาเพื่อที่จะเตือน

หญิงสาวอายมากที่เผลอไปตอบสนองและครางขนาดนั้น มือเรียวรีบคว้าหมอนมาปิดใบหน้าตัวเองไว้ แต่ข้างล่างยังคงนอนถ่างให้เขาใช้ลิ้นอยู่ต่อ เพราะมันเป็นสัมผัสที่แปลกใหม่มาก เธอก็รู้แหละว่าคนที่มีอะไรกันเขาอาจจะทำถึงขั้นนี้ แต่ไม่รู้ถึงความรู้สึกของมัน พอเจอเข้ากับตัวเองจริงๆ แล้ว.. "อื้อออ" เมื่อลิ้นหนาเพิ่มความเร็วพร้อมกับนิ้วประสานกัน สะโพกงามก็เริ่มเด้งตอดรับแบบไม่ยอมแพ้

จนเจ้าของนิ้วนั้นสัมผัสถึงน้ำหล่อลื่นที่เธอปล่อยออกมา..