บทที่ 52

"ชอบจังเหนือนรกเนี่ย ได้ยินทีไรต้องได้เสียวทุกที"

"นี่นาย! ฉันเป็นเพื่อนเล่นของนายตั้งแต่เมื่อไร ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!" หญิงสาวกลัวว่าเขาจะทำอะไรเธออีก ..เพราะที่ตรงนี้มันไม่เหมาะที่จะทำเรื่องอย่างว่าเลย แต่ก็อีกล่ะนะเพราะไอ้เหนือนรกบ้าคนนี้มันไม่เลือกที่อยู่แล้ว

"ถ้าปล่อยไปสงสัยแข็งแบบนี้ทั้งคืนแน่"

"ไอ้บ้า!" หญิงสาวรู้ได้ในทันทีว่าเขาหมายถึงอะไร เพราะตอนนี้ขาเธอก็รู้สึกได้ว่าไอ้นั่นของเขามันเริ่มขยายตัว

โอกาสมาถึงแบบนี้แล้วมีเหรอที่เหนือตะวันจะปล่อยไปง่ายๆ ชายหนุ่มกดใบหน้างามลงมา เพื่อซุกไซร้ซอกคอระหง ซึ่งเธอก็ยังพยายามจะผลักไสเขาออกอยู่ตลอดเวลา..แต่ก็ดูจะไม่เป็นผล

"ให้เลือกว่าอยากจะอยู่ข้างบนหรือข้างล่าง" นี่มันคือการขู่เพราะถ้าเธอยังดิ้นอยู่เขาได้จับเธอลงนอนเกลือกกับตอฟางแน่

"ไม่เอาทั้งสอง! นายปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!! อืมมม!" เขาไม่ปล่อยให้เธอได้พูดต่อ ริมฝีปากหนาแนบจูบแบบดูดดื่ม..หมายถึงว่าทั้งดูดและดื่ม ..จนเธอไม่กล้าจะดิ้นเพราะเขาดูดแรงมากกลัวว่ามันจะช้ำจนเป็นรอย

เขาไม่ได้หยุดอยู่แค่การดูดริมฝีปาก แต่เขาดูดลิ้นของเธอออกมาด้วย "อืมมม!!" หญิงสาวทุบหน้าอกหนาแรงขึ้น เพื่อให้เขาปล่อยลิ้น

เหนือตะวันก็ยอมปล่อย แต่เขาไม่คิดจะปล่อยเธอไปอยู่แล้ว ชายหนุ่มรูดซิบลงมาเพื่อที่จะควักไอ้นั่นออกมา

"นี่นาย!" มิลานตกใจไม่คิดว่าเขาจะทำจริง เพราะฟางข้าวมันระคายเคืองผิวหนังมาก ถ้าไปโดนเข้าได้คันกันทั้งคืนแน่

"ขอก่อนนะ ไม่ไหวแล้ว" ว่าแล้วมือหนาก็จับขากางเกงของเธอให้แยกออกทั้งสองตัวพร้อมกันเพื่อให้เห็นร่อง

"ไอ้เหนือบ้า! ปล่อยนะ..อ๊อย" จะดิ้นแรงก็ไม่ได้ เพราะตอนนี้ขาของเธอเริ่มเสียดสีกับฟางข้าว

"ช่วยขยับหน่อยไม่นานหรอก" เขาพูดพร้อมกับจับสะโพกของเธอโยกขึ้นลง แต่ก็อยากให้เธอขยับช่วยอีกแรง เพราะมันคงจะเสียวน่าดู

"อื้อ.. ไอ้ลามก ไอ้โรคจิต!"

"พูดให้ผัวแบบนี้ไม่ดีนะ"

"ฉันไปเป็นเมียนายตอนไหน"

"ก็ตอนนี้แหละยังคากันอยู่ไม่เห็นหรือไง"

"ไอ้เหนือนรกบ้าเอาออกเดี๋ยวนี้นะ!"

"เมื่อเช้านี้เห็นบอกว่าอยากได้หลายยกเลยไม่ใช่เหรอ" ว่าแล้วเขาก็เพิ่มความเร็วในการขยับสะโพกของเธอ ..จนหญิงสาวก็เริ่มจะทนไม่ไหวร่องคับแคบเริ่มบีบรัดท่อนเอ็นของเขาไว้

"อ้าาา..แน่นจัง ซี๊ดด" ชายหนุ่มยังพูดในขณะที่ขยับสะโพกของเธอให้กระแทกกับท่อนเอ็นลำใหญ่ "อ๊าาาา..ใกล้แล้ว" ยิ่งเห็นเธอเกร็งเขาก็ยิ่งเสียวท่อนเอ็น

"อ๊อยย..อื้อ..อืออ" อาการของเขายังขนาดนั้นไม่ต้องพูดถึงอาการของเธอ ตอนนี้เริ่มจะขยับเอวช่วยแล้ว เพราะความเสียดสีของเนื้อบางๆ มันทำให้ความเสียวซ่านในร่องคับแคบเริ่มก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ เพียงไม่นานทั้งสองก็หยุด เกือบจะพร้อมกัน แต่คนที่หยุดก่อนแทบจะทนไม่ไหว เมื่ออีกคนต้องรีบขยับเพื่อให้ตัวเองถึงฝั่งฝันเช่นกัน

เหนือตะวันต้องกัดฟันไว้ เพราะเขาปล่อยน้ำไปแล้วส่วนเธอยังขยับต่อ แต่ก็เพียงไม่นานหญิงสาวก็หยุดลง..

"เสร็จแล้วใช่ไหม" เขาถามเพื่อเช็คดู เพราะจะได้ไม่ต้องกัดฟันสู้อีก

"ปล่อยนะ" ตอนนี้อายไม่รู้จะอายยังไงแล้ว มันยิ่งกว่าไปตอบสนองเขานั่นก็คือขย่มเอง

"ค่อยๆ ลุกนะ เดี๋ยวเข่าถูกฟางข้าว" ตัวเองนอนอยู่ข้างล่างยังไม่ห่วงเท่าเธอที่กำลังจะลุกขึ้น

มือหนายื่นมาจับมือคนตัวเล็กให้เดินตาม เพราะความชำนาญทางของเขามีมากกว่า

เหนือตะวันเดินเลยบ้านตัวเองมาเพื่อส่งเธอให้ถึงบ้านก่อน

"ไปอาบน้ำออกก่อนนะ เดี๋ยวผื่นก็ขึ้น"

"รู้แล้วน่า นายไปได้แล้ว" พอเห็นเขาไปแล้ว..หญิงสาวก็เดินไปจับเอาถังน้ำ เพื่อที่จะไปตักน้ำในบ่อ

"เอามานี่เดี๋ยวตักให้" ที่จริงเขายังไม่กลับไป เพราะจะรอให้เธอขึ้นบ้านก่อน