บทที่ 84

"ปล่อยฉันนะ" หญิงสาวเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ เพราะเธอไม่ใช่พระอิฐพระปูนจากที่ไหน แถมยังเป็นคนที่เธอเคยรัก พอเจอเข้าแบบนี้ก็เริ่มรู้สึกหวั่นไหวอีกครั้ง

ในใจของเธอก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ ในเมื่อเขายอมเสียเงินตั้งมากมาย เพื่อที่จะไล่เธอออกไปจากชีวิต แต่ทำไมพอเธอทำใจได้ เขาถึงต้องกลับมาวนเวียน กับชีวิตของเธออีก

"เตือนแล้วใช่ไหมว่าอย่าเข้าใกล้ไอ้เกม" ถึงแม้เสกสรรจะปล่อยจูบออก แต่มือของเขาก็ยังอยู่ที่เดิม

"ฉันไม่ได้เข้าใกล้เขาสักหน่อย" หญิงสาวพูดในขณะที่พยายามดึงมือของเขาออกมาจากน้องสาว

"ก็เห็นนั่งคุยกันทั้งวัน"

"เขาเป็นหัวหน้าสั่งให้ทำอะไรฉันก็ต้องได้ทำตาม อ๊อย! เอามือออกมาเดี๋ยวนี้นะ!"

แต่แทนที่เสกสรรจะเอามือออก เขากลับล้วงมันเข้าไปในร่องพร้อมกับขยับนิ้ววนไปมา

"ไอ้พี่เสก! ปล่อยนะ!!" แต่ก่อนพอโดนเข้าไปแบบนี้เธอก็เริ่มอ่อนระทวยพร้อมกับค่อยๆ แยกขาออกให้เขา ..แต่กับตอนนี้ เธอดิ้นรนมันยิ่งทำให้เขาอยากจะล่วงเกินเธอมากขึ้น

"ถ้าไม่หยุดดิ้น สาบานได้เลยว่าจะไม่เจอแค่นิ้ว"

ในขณะที่เขากำลังชักนิ้วเข้าออก ฟันแหลมคมของคนตัวเล็กก็ได้ฝังเข้าที่ลำแขน

"โอ๊ย!" ถึงแม้เสกสรรจะเจ็บแต่เขาก็ไม่ได้ชักมือออกมา และจั๊กจั่นก็ไม่ยอมปล่อยปากออกเช่นกัน เธอยังกัดเน้นลงไปเพื่อให้เขาเจ็บจนยอมปล่อย

"อืมมม" แต่ทันใดนั้นมือข้างที่ว่าง เสกสรรก็จับคางเรียวบีบจนเธอต้องได้ปล่อยจากที่กัดเขาอยู่ ..ถึงแม้จั๊กจั่นจะยอมปล่อยแต่เสกสรรค์ไม่ปล่อย เขาบดขยี้จูบริมฝีปากโดยไม่ให้เธอมีจังหวะได้กัดอีก

ชายหนุ่มจูบพร้อมกับสะกิดเม็ดที่ไวต่อความรู้สึกของเธอไปด้วยเพราะเขารู้ดีว่าเธอชอบแบบนี้

และดูเหมือนมันจะได้ผล เพราะจากที่ดิ้นรนต่อสู้ เธอเริ่มจะมีอารมณ์คล้อยตามเขา

"โอ้ย" กว่าจะมารู้ตัวอีกทีก็ถูกท่อนเอ็นลำใหญ่ของเสกสรรส่งเข้ามาในท่าที่ยืนอยู่ริมหน้าต่างตรงนั้นเลย "พอแล้ว" ก่อนที่จะเกินเลยจนถึงขั้นสุดท้ายในการร่วมรักกัน หญิงสาวพยายามห้ามตัวเองและเขาไว้ก่อน เพราะทั้งสองไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว

"ไม่ทันแล้ว" เสกสรรไม่สามารถที่จะหยุดตัวเองได้อีกต่อไป สะโพกแกร่งเริ่มซอยถี่เข้า แต่ก่อนเขาเคยทำกับเธอหนักหน่วงกว่านี้อีก

"อ๊อยย.อือ อื่อ อื้อ" หญิงสาวเริ่มครางไปตามจังหวะที่ถูกกระแทก มือเรียวเกาะลำแขนของเขาไว้แน่น เพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวไม่ให้ล้มลงไป

มือข้างหนึ่งของเสกสรรจับขาเรียวยกขึ้นมาเพื่อที่จะส่งแก่นกายเข้าไปให้ได้ลึกกว่านี้ เขากระแทกจนพอใจในท่านั้นแล้ว ก็พาคนตัวเล็กมาที่เตียง ..แล้ววางเธอลงตรงขอบ เพื่อที่ตัวเองจะยืนกระแทกได้ เขาเริ่มสอดใส่ความเป็นชายของตัวเองเข้าไปอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ปฏิเสธ

"อ๊อย..อ่ะ อ่ะ" หญิงสาวลืมตัวไปตอบสนองเขาทุกท่วงท่าที่เสกสรรจัดมา จนทุกอย่างจบลงพร้อมกับน้ำที่เขาปล่อยเข้าไปในร่างกายของเธอ

"ออกไป" จั๊กจั่นไม่อยากให้ทุกอย่างมันกลับมาเป็นเหมือนเดิม เพราะรู้ดีอยู่แล้วว่าเขาไม่ได้เลือกเธอ สิ่งที่ทำไปทุกอย่าง คงเพราะอยากปลดปล่อยอารมณ์ แต่ทำไมต้องมาปลดปล่อยกับเธอด้วย ในเมื่อผู้หญิงหลายคนพร้อมที่จะยอมเป็นของเขา ..คิดได้แบบนั้นหญิงสาวก็คว่ำหน้าลงกับหมอนแล้วร้องไห้ เพราะเธอไม่น่าจะพลาดท่าเสียทีให้คนแบบเขาอีกเลย

พอเสกสรรสวมใส่เสื้อผ้ากลับคืนเสร็จ เขาก็ออกไปจากห้องนั้น เพราะถ้าขืนยังอยู่ต่อคงไม่จบที่ครั้งเดียวแน่

วันต่อมา..

วันนี้จั๊กจั่นก็ต้องได้ทำงานช่วยหัวหน้าแผนกเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่ในใจยังคิดถึงแต่เรื่องเมื่อคืน

จนถึงตอนเที่ยง เธอก็ยังมัวยุ่งทำแต่งาน และวันนี้เกมก็ให้คนเอาข้าวกล่องขึ้นมาให้อย่างเช่นเคย