ตอนที่ 8 ความไว้ใจ

ซนซน

ร้าน เบเกอรี่ หน้ามหาลัยAM

"โอ้ยยย อีชะนีหน้าสวยค่ะ มึงช่วยแ-กน้อยๆหน่อยได้ไหมค่ะ"อตินกรีดนิ้วจีบปากจีบคอพูดกับฉัน

"อ่ะ พูดมากว่ะ"ฉันบอกอตินแล้วยัดขนมเค้กใส่ปากมัน

"อุ๊บบ อีๆๆ"อตินมันกำลังจะบ่นฉันแต่ตอนนี้ปากมันเต็มไปด้วยขนมเค้ก ตอนนี้ฉันกับอตินอยู่ที่ร้านเบเกอรี่ๆหน้ามหาลัยนี้แหละ หิวอ่ะ ตอนนี้ฉันกินเค้กหมดไปสองปอนด์แหละ

"อีซนนน มึงจะฆ่ากูหรอ"อตินโวยวายใส่ฉัน ฉันจึงยื่นมือไปบิดแก้มมัน

"ก็มึงบ่นน่าลำคานนนน"ฉันบอกมัน แล้วหันมาตักเค้กเข้าปากต่อ ฉันอยู่กับเฮียคาร์ทุกวันรวมๆจะสองอาทิตย์แหละ เฮียแกก็ด่าฉันทุกวัน ทะเลาะกันทุกวันอ่ะ แต่เฮียแกด่าฉัน แต่กินกับข้าวฝีมือฉันเว้ยเห้ย อีซนเพลีย

"อีซนซน"มีเสียงผู้หญิงเรียกฉันจากข้างหลัง ฉันชินแล้วล่ะ ฉันจึงยืนขึ้นแล้วก็ยกถ้วยเค้กขึ้น หันไปมองคนมาใหม่ ก็พบกับผู้หญิงในชุดนักศึกษาที่รัดติ้ว มหาลัยเดียวกับฉันนี้แหละพวกเธอมากันหลายคนมากค่ะ มาเป็นสิบ

"อีซน มึงยุ่งกับพี่กัปตัน แฟนกูทำไม"เสียงผู้หญิงคนนั้นถามฉันขึ้น กัปตันไหนของมัน อีซนไม่รู้จัก

"ฉันไม่รู้จักแฟนเธอ"ฉันบอกผู้หญิงคนนั้นพลางตักเค้กเข้าปากรับลองคนมองจะต้องหมั่นไส้

"มึงอย่ามาตอแหล มึงไปอ่อยแฟนกูทำให้เขาขอเลิกกับกู"ผู้หญิงคนนั้นบอกฉัน ฉันก็มองหน้าเธอแบบขอไปที

"เขาขอเลิกกับเธอ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน? ผู้ชายก็งี้แหละหลายใจ เลิกๆกับคนแบบนั้นไปอ่ะดีแล้ว"ฉันบอกเธอไป พลางวางจานเค้กที่ฉันเพิ่งจะกินหมด

"เพราะมึง มึงแย่งแฟนกู อีซน กูขอตบมึงสักทีเถอะ" อีผู้หญิงคนนั้น กำลังจะเข้ามาตบฉัน ฉันจึงรีบวางเงินแบงค์พัน1ใบไว้บนโต๊ะ แล้วหันไปจับมืออีอตินวิ่งออกมาจากร้านเบเกอรี่

"ออกกำลังกายหน่อยน่ะกระเทยเพื่อนรัก ^_^"ฉันหันไปบอกอตินที่ตอนนี้มันมองฉันเหมือนสงสัยมาก

"ทำไมมึงไม่ตบกับพวกมัน มึงจะวิ่งเพื่อ?"อตินเอ่ยถามฉัน

"มึงจะให้ผู้หญิงตัวเล็กๆแบบกูไปตบกับพวกนั้นได้ยังไง วิ่งดีกว่า ย่อยเค้กสองปอนด์ที่กินไปไง^_^"ฉันบอกกระเทย กระเทยก็เบะปากมองบนใส่ฉัน

"ตอแหล"อตินด่าฉัน ฉันก็มองบนใส่มัน ฉันหันไปมองข้างหลังที่พวกผู้หญิงพวกนั้นกำลังวิ่งตามฉันมาติดๆ ฉันพาอตินวิ่งเข้าไปในมหาลัย ไปยังตึกคณะ

ตุ๊บ

"เห้ย! ซน วิ่งหนีอะไรมา"ฉันห่วงมองข้างหลังจนชนเข้ากับใครบางคน ใครคนนั้นก็คือคิน

"คิน!"ฉันเรียกชื่อคิน ที่ตอนนี้คินยืนกอดฉันอยู่ ส่วนอีกระเทย ลงไปนอนทับร่างผู้ชายค่ะ

"อีติน!"ฉันตะโกนขึ้น เมื่ออีอติน ล้มไปกับพื้น ทำให้มันล้มไปบนผู้ชายแล้วปากมันสองคนจูบกัน

"ไอเชน!"เสียงคิน ตะโกนเรียกเชน

"คิน คินปล่อยซนก่อนดีไหม?"ฉันเงยหน้าขึ้นไปบอกคิน คินก็มองฉัน แล้วคินก็ปล่อยฉัน เดินเข้าไปหาเชน ฉันก็เดินเข้าไปพยุงกระเทยเพื่อนรัก

"มึง กูกำลังฟิน^_^"ฉันจับมืออตินขึ้นมา พอมันขึ้นมายืนได้มันก็เอามือไปลูบริมฝีปากตัวเองพลางทำหน้ามีความสุขมากก

"จ้าาความสุขของกระเทย"ฉันบอกอตินแล้วยื่นมือไปบิดแก้มมัน แล้วฉันก็เดินไปหาคิน ที่กำลังพยุงเชนให้ลุกขึ้นอยู่

"คิน คินหายโกธรซนได้แล้วน่ะ ดีกันน่ะน่ะๆๆๆ"ฉันเดินเข้าไปยืนขวางหน้าคิน แล้วยกนิ้วก้อยขึ้นมาชู

"น่ะ น่ะๆๆคินน่ะ ดีกับซนเถอะน่ะๆๆๆ"ฉันกอดแขนคิน ฉันง้อคินมาสองอาทิตย์แล้ว แต่คินก็ไม่คุยกับฉัน

"อีซนนนนน!"ฉันหันไปมองเสียงที่เรียกฉัน พวกนั้นวิ่งมาถึงฉันแล้ว แล้วก็หยุดวิ่งกระทันหัน

"คินนนนนนกรี๊ดดดดคินนน"

"พี่คินนนนนน่ารักจางงงกรี๊ดดดด"

"กรี๊ดดดดรักพี่คินนนนน"เสียงผู้หญิงพวกนั้น ร้องกรี๊ดเมื่อเจอคิน คินเป็นเดือนคู่กับฉันตอนปี1 เราเป็นตัวแทนคณะไปแข่ง ดาวเดือนมหาลัยด้วยกันเลยทำให้เราสนิทกันมาก แต่คินไม่ได้เป็นเดือนมหาลัย เพราะคิดแพ้ไนท์เดือนจากแพทย์ศาสตร์ ฉันเลยได้เป็นดาวคู่กับไนท์ที่เป็นเดือน ตอนนี้ไนท์เป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยน ไปเรียนอยู่ที่อเมริกาเป็นเวลาหนึ่งปี ไนท์ไปตอนปี2

"โชคดีนะคิน^_^"ฉันบอกคินแล้วเดินไปจูงมือลากอติน ออกมา พอไนท์ไม่อยู่คินก็เลยกลายเป็นคนหล่อประจำมหาลัยไปเลยไง555

"คิดถึงไนท์ว่ะมึง มึงไม่คิดถึงไนท์หรอ"เสียงอตินเอ่ยถามฉันขึ้นเมื่อมาเราเดินมาถึงห้องเรียน

"คิดถึงหน้าหล่อๆๆคิดถึงรถสปอร์ตส์คันหรูๆที่เขาคอยมารับมึงมาส่งมึง"อตินพูดขึ้นพลางทำหน้าเพ้อฝัน ทำไมต้องคิดถึงผู้ชายแบบนั้นว่ะ

"เลิกพูดเถอะว่ะ"ฉันบอกมัน แล้วเอาหน้าฝุบลงไปกับโต๊ะเพื่อรออาจารย์เข้า อตินก็หยุดพูดไปเหมือนมันเพิ่งนึกอะไรได้

ตุ๊บ

มีใครไม่รู้โยนอะไรสักอย่างมาบนโต๊ะตรงหน้าฉัน ฉันก็เงยหน้าขึ้น ก็พบกับดอกกุหลาบสีแดงหนึ่งดอก ฉันจึงหันไปมองคนที่โยนมา

"คิน!"คินเป็นคนโยนดอกกุหลาบลงมา แล้วเขาก็นั่งลงข้างๆฉัน

"คินหายงอนซนตั้งนานแล้ว แต่แค่น้อยใจเฉยๆ"คินบอกฉัน แล้วยื่นมือเขามาลูบแก้มฉัน

"น้อยใจอะไรซนอ่ะคิน"ฉันเอ่ยถามคิน พลางจับมือคินที่ลูบแก้มฉันอยู่ออก คินจ้องมองมาที่ฉัน

"เราคงเป็นมากกว่าเพื่อนกันไม่ได้ใช่ไหมซน?"คินเอ่ยถามฉัน ฉันก็มองหน้าคิน ฉันกลัวถ้าเราคบกันแล้วพอเลิกกันล่ะ เราก็คงต้องเลิกเป็นเพื่อนกันใช่ไหมล่ะ

"เป็นเพื่อนกันน่ะดีแล้วละคิน^_^"ฉันบอกคินไป แล้วก็เป็นจังหวะเดียวกันที่อาจารย์วิชาเข้ามาพอดี ฉันกับคินเลยไม่ได้คุยอะไรกัน แล้วเราก็นั่งเรียนกัน จนหมดเวลาเรียน วันนี้ฉันเรียนมืด หิวเหล้าว่ะ

19:00น. ตึกคณะวิศวะ

"กระเทย ไปแดกเหล้ากับกูแค่สองคนได้ไหม?"ฉันเอ่ยถามอตินขึ้นเมื่อเราเดินออกมาจากตึกคณะ กระเทยหยุดเดินแล้วมองมาที่ฉัน

"หาผู้เลี้ยงเหล้าได้หรอ?"อตินเอ่ยถามฉัน ฉันก็ยิ้มส่งไปให้มัน

"ไปหาเอาข้างหน้าโว้ยยย"ฉันกระโดดกอดรออติน แล้วลากมันออกมาจากตึก ตรงไปยังรถของมัน

"เดี๋ยวกูขับเอง ขึ้นจ๊ะ กระเทยเพื่อนรัก"ฉันปล่อยคออตินแล้วยื่นมือไปรอรับกุญแจรถจากมัน

"เอาจริงหรอชะนี"มันถามฉัน ฉันจึงลวงมือลงไปในกระเป๋ากางเกงนักศึกษาชายของมัน

"ว๊ายยย ชะนีลวนลาม อีบ้า"อตินโวยวายขึ้น ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรมัน กดรีโมทเปิดรถแล้วขึ้นไปนั้งที่คนขับ ฉันไม่ชอบขับรถไม่ได้หมายความว่าขับไม่เป็น

"คาดเบลล์ด้วยค่ะ"ฉันเอ่ยปากบอกอตินในขณะที่มันกำลังขึ้นมานั่งเบาะข้างคนขับ

"อย่าแรงได้ไหมมึง มึงเป็นอะไรเนี่ย"อตินบอกฉัน ฉันจึงยื่นมือไปจับปากมัน แล้วทำเป็นรูดซิปปากมัน

ปรึ้นๆๆๆๆ

"อีซนนนนนนนนนนนน"ฉันใส่เกียร์ถอยหลัง แล้วหักพวงมาลัยกลับเพื่อจะออกจากที่จอดรถ อีอตินก็ร้องขึ้น เมื่อมาถึงถนนใหญ่ฉันก็เหยียบสองร้อยเลยไง

"อีซนนนนนกูยังไม่อยากตายยยยยยย"อตินร้องโวยวาย

10นาทีต่อมา คอนโดอติน

"ถึงแล้วกระเทย กูสบายใจขึ้นเยอะเลย แต่งตัวไปแรดกันเถอะ"ฉันเปิดประตูรถลงมา แล้วกำลังจะเดินเข้าคอนโดอติน แต่ก็ยังไม่เห็นเงากระเทยลงมาจากรถเลย ฉันจึงเดินเข้าไปเปิดประตูดูมัน ก็เห็นมันนั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่ในรถ