ตอนที่ 1060 ขบวน

หลิ่วหมิงไม่สนใจถ้อยคำที่เขาเอ่ย แววตาเย็นชายากจะสังเกตพาดผ่านดวงตาไป

เห็นเพียงแขนเสื้อเขาสะบัดครั้งหนึ่ง แสงสีเทาเลือนรางสายหนึ่งก็ไหลมาในมือ ร่างกายขยับวูบเดียว คนก็กลายเป็นเงาสี่สายพุ่งพรวดไปด้านหน้าดุจภูตพราย

ร่างกายยังอยู่กลางท้องฟ้า มือพลันกระตุ้นเคล็ดวิชาทันที

“ปึง” “ปึง” เสียงดังติดกันหลายครั้ง!

มังกรหมอกกับพยัคฆ์หมอกที่ขนาดเหลือเพียงเจ็ดแปดจั้งห้าตัวระเบิดพร้อมกันกลายเป็นหมอกสีดำปกคลุมทั่วฟ้า ล้อมบุรุษผู้สวมชุดผ้าไหมกับวงแหวนยมโลกคลั่งห้าวงไว้แน่นหนา

ส่วนเงาลวงสี่ร่างของหลิ่วหมิงขยับวูบเดียวจมหายเข้าไปในหมอกสีดำรอบตัวบุรุษชุดผ้าไหม หายไปไม่เห็นร่องรอย

บุรุษผู้สวมชุดผ้าไหมมองหมอกสีดำหนาทึบที่ลอยไปมาไม่หยุดรอบด้าน สีหน้าเคร่งขรึมต่อจากนั้นมือข้างหนึ่งก็กวักกลางอากาศ วงแหวนยมโลกคลั่งห้าวงสั่นเบาๆ กลางท้องฟ้า ทันใดนั้นเส้นไหมสีเทานับไม่ถ้วนก็พุ่งจากด้านในย้อนกลับมาวนล้อมรอบตัวเขา

เวลานี้เส้นไหมสีเทาที่พุ่งออกมาจากวงแหวนยมโลกคลั่งกลายเป็นตาข่ายไหมสีเทาร้อยขดเป็นวงผืนหนึ่งล้อมตัวเขาเอาไว้ ในเวลาเดียวกันไอหมอกสีดำรอบด้านก็ยังคงถูกวงแหวนสีเทาดูดเข้าไปอยู่

“ฟึบ” “ฟึบ” เงาสี่ร่างพุ่งออกมาจากหมอกสีดำรอบด้านพร้อมกัน ล้อมบุรุษผู้สวมชุดผ้าไหมไว้ตรงกลาง

“เหอะ รอเจ้าอยู่พอดี!”

ปรากฏว่าเงาทั้งสี่ร่างของหลิ่วหมิงยังไม่ทันตั้งหลักได้ บุรุษผู้สวมชุดผ้าไหมพลันตวาดเสียงเหี้ยม เสียงแหวกอากาศดังลั่น เส้นไหมสีเทานับไม่ถ้วนพุ่งพรวดออกมาจากวงแหวนยมโลกคลั่งห้าวงรอบตัว

แสงสีเทาส่องสว่างทั่วท้องฟ้า เส้นไหมสีเทามากมายทะลวงผ่านร่างเงาสามร่างของเขาแล้วฉีกพวกมันเป็นชิ้นๆ

มีเพียงร่างเงาร่างสุดท้ายที่สะบัดแขนครั้งหนึ่ง แสงสีเทาสายหนึ่งพุ่งพรวดออกมา มันหมุนควงรอบหนึ่งก่อนจะกลายเป็นแสงเย็นยะเยือกผืนใหญ่ สะบั้นเส้นไหมสีเทาตรงหน้ากระจุยในพริบตา

มันก็คือกระบี่วิญญาณมืดแม่ลูกนั่นเอง!

แสงกระบี่สีเทาส่องสว่าง ลำแสงเย็นยะเยือกแล่นเข้าไปหาบุรุษผู้สวมชุดผ้าไหมต่อปานสายฟ้าแลบ

บุรุษผู้สวมชุดผ้าไหมแค่นเสียงเหอะ สองมือเปลี่ยนท่าเคล็ดวิชา วงแหวนยมโลกคลั่งห้าวงพลันหดตัวรวมกันกลายเป็นวงแหวนสีเทาวงเดียว จากนั้นสองมือพลันพลิกหงาย วงแหวนสีเทาหมุนติ้วมาขวางอยู่เบื้องหน้าร่าง

“ปัง!”

ทันทีที่แสงกระบี่สีเทาทะลวงผ่านวงแหวน มันก็หยุดชะงัก วงแหวนยมโลกคลั่งหมุนไปด้านข้างครั้งหนึ่ง มันก็ติดแน่นอยู่ด้านใน

ลวดลายบนวงแหวนยมโลกคลั่งส่องแสงเจิดจ้า ปราณยมโลกสีเทาอ่อนสายแล้วสายเล่าไหลทะลักออกมาจากกระบี่แม่แล้วโถมเข้าไปในวงแหวนยมโลกคลั่ง กระบี่แม่ทั้งเล่มสั่นระริกอยู่กลางอากาศ ส่งเสียงครวญครางออกมาเป็นระยะ

“เหอะ ขอเพียงเป็นปราณยมโลกก็ไม่มีสิ่งใดที่วงแหวนยมโลกคลั่งนี่ดูดกลืนไม่ได้ วันนี้อาวุธยมโลกชิ้นนี้ของเจ้าถูกข้าควบคุมไว้แล้ว ดูสิว่าเจ้ายังจะ…” บุรุษผู้สวมชุดผ้าไหมเอ่ยอย่างหยิ่งยโส ราวกับว่าชัยชนะอยู่ในกำมือ

ทว่าเขายังเอ่ยไม่ทันจบ ใบหน้าของหลิ่วหมิงก็เผยสีหน้าเหี้ยมเกรียมออกมา เคล็ดวิชาที่มือเปลี่ยนไปทันที

เสียงใสกังวานเสียงหนึ่งดังขึ้น

กระบี่น้อยสีเทาอ่อนที่ยาวเพียงหนึ่งฉื่อกว่าเล่มหนึ่ง พุ่งออกมาจากกระบี่แม่ดุจสายฟ้าแลบ

เมื่อบุรุษผู้สวมชุดผ้าไหมรู้สึกว่าท่าไม่ดีแล้วคิดจะทำอะไรบางอย่างก็สายไป กระบี่น้อยสีเทาอ่อนพุ่งทะลวงผ่านกลางหว่างคิ้วของเขาก่อน

“เจ้า…”

บุรุษผู้สวมชุดผ้าไหมสองตาเบิกโตเผยอปากมองหลิ่วหมิงจากนั้นก็ล้มลงไปที่พื้น

อึดใจต่อมาหลิ่วหมิงพลันกวักมือข้างหนึ่ง แสงกระบี่สีเทาสองสาย สายหนึ่งยาว สายหนึ่งสั้น บิน “ฟึบ” กลับมาในมือของเขา จากนั้นสองมือของเขาก็ถูกันเบาๆ กระบี่วิญญาณมืดแม่ลูกสองเล่มผสานกลายเป็นร่างเดียวอีกครั้ง

เหตุการณ์พลิกผันครั้งนี้เกิดขึ้นเร็วดุจเหยี่ยวโฉบกระต่าย อึดใจก่อนหน้านี้หลิ่วหมิงยังเหมือนจะตกเป็นรองอย่างยิ่ง แต่ปรากฏว่าเพียงสองสามลมหายใจหลังจากนั้นบุรุษผู้สวมชุดผ้าไหมผู้ครอบครองวงแหวนยมโลกคลั่งก็สิ้นใจบนเวทีประลอง!

ภาพนี้ทำให้ผู้ที่ล้อมชมอยู่ข้างเวทีประลองพากันตาโตอ้าปากค้าง!

คนเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่ทันเห็นชัดด้วยซ้ำว่าเกิดสิ่งใดขึ้น พวกเขาเห็นเพียงแสงสีเทาจางๆ สายหนึ่งพุ่งผ่านไป ทันใดนั้นบุรุษผู้สวมชุดผ้าไหมก็ล้มลงกับพื้น

เจ้าเมืองเหลิ่งเยวี่ยที่อยู่บนแท่นสูงย่อมสังเกตเห็นภาพนี้ แต่เขาเหลือบมองไวๆ หนหนึ่งเท่านั้นก็เคลื่อนสายตาออกไป

นี่ก็ไม่แปลก แม้พลังระดับแก่นเสมือนสู้ชนะระดับแก่นแท้จะไม่ง่าย แต่ในสายตาของระดับดาราพยากรณ์เช่นเขาจะเห็นอยู่ในสายตาจริงๆ ได้อย่างไร

บนเวทีประลองที่หลิ่วหมิงอยู่ หลังจากบุรุษผู้สวมเสื้อผ้าหรูหราล้มกับพื้น ม่านแสงชั้นจำกัดสีเทาที่ล้อมทั้งสองคนอยู่ก็พังทลายตาม

เผ่ายมโลกฝ่ายดำเนินการสองตนกระโดดขึ้นมาบนเวที เมื่อยืนยันว่าบุรุษผู้สวมชุดผ้าไหมตายสนิทแล้วจึงยกศพของเขาลงจากเวทีประลองอย่างว่องไว แต่สายตาที่มองมาทางหลิ่วหมิงมีแววตาหวาดกลัวอยู่น้อยๆ

หลิ่วหมิงไพล่สองมือไว้ด้านหลังมองดูเผ่ายมโลกฝ่ายดำเนินการทำทุกสิ่งนี้จนเสร็จ หลังจากทั้งสองตนลงจากเวทีไป เขาก็กวาดสายตาผ่านร่างผู้คนที่ล้อมชมอยู่นอกเวทีประลองด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ครั้งนี้ไม่มีผู้ใดขึ้นมาท้าประลองไปช่วงหนึ่ง