ตอนที่ 1105 ค่ายกลอนธการก่อเกิด

ทะเลสาบแห่งนี้ด้านล่างแตกต่างจากสิ่งที่บอกไว้ในแผนที่ของหลิ่วหมิงมาก ตามที่ระบุไว้บนแผนที่ หุบเขาวาโยแยกร่างน่าจะเชื่อมไปยังพื้นที่บึงน้ำแห่งหนึ่งถึงจะถูก

ยามนี้บริเวณร้อยลี้รอบตัวทั้งสองคนล้วนเป็นสายธารและทะเลสาบ มีภาพบึงสักนิดที่ไหน

หรือพวกเขาจะจับพลัดจับผลูหลุดเข้ามาในชั้นจำกัดอันใดอีก?

อินหลิวที่อยู่ด้านข้างได้ยินก็กวาดสายตามองรอบด้าน ทันใดนั้นเขาก็หลับตาสองข้างลงแล้วเข้าสมาธิอีกครั้ง

ครู่หนึ่งหลังจากนั้นเขาก็ลืมตาสองข้าง สีหน้าทะมึนยิ่งนัก

“ที่แห่งนี้น่าจะอยู่ห่างสุสานราชายมโลกไม่ไกลแล้ว แต่…”

ยังไม่ทันเอ่ยจบทะเลสาบด้านล่างก็ประหนึ่งเดือดพล่านทั้งผืนในพริบตา ฟองอากาศฟองแล้วฟองเล่าผุดขึ้นมาไม่หยุด ต่อจากนั้นผิวทะเลสาบที่เดิมทีนิ่งสงบอย่างยิ่งก็พลันเกิดคลื่นถาโถม คลื่นยักษ์ระลอกแล้วระลอกเล่าซัดสาดจนเกิดน้ำวนขนาดมหึมาลูกหนึ่ง

น้ำทะเลสาบใสกระจ่างกลับกลายเป็นสีดำสนิทดุจน้ำหมึก อากาศรอบด้านเย็นยะเยือกในทันใด

“นี่…นี่มันน้ำจากแม่น้ำมืด!”

หลิ่วหมิงกวาดจิตสัมผัสลงไปเบื้องล่าง ทันใดนั้นก็หลุดปากออกมา

อึดใจต่อมาเขาพลันรู้สึกว่าร่างกายหนักอึ้ง พลังมหาศาลสายหนึ่งทะลักออกมาจากน้ำวน เหมือนต้องการกระชากเขาลงไป พร้อมกันนั้นเสียงแหวกอากาศดัง “ฟึบ” “ฟึบ” ก็ดังมาจากทั่วทุกสารทิศ เสาน้ำหนาเท่าไหสายแล้วสายเล่าพุ่งออกจากทะเลสาบแล้วกักทั้งสองคนไว้ด้านในประหนึ่งกรงขัง

หลิ่วหมิงเห็นสถานการณ์เช่นนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที เขาตบอสูรสมุทรแปดขาตรงหน้าอก แผ่นหลังทอแสงสีเงินวูบหนึ่ง เสียงสายลมหวีดหวิวดังขึ้น จากนั้นร่างก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า

ทว่าในเวลานี้เองเสียงกระแสจิตอันนิ่งสงบของอินหลิวก็ดังขึ้นในหู

“พี่อิ่น หนทางสู่สุสานราชายมโลกน่าจะอยู่ที่ก้นทะเลสาบแห่งนี้”

สิ้นเสียงก็เห็นแสงสีฟ้าเคลื่อนวนทั่วร่างอินหลิว เงาปลาหลีสีฟ้าปรากฏตัวขึ้นล้อมเขาเอาไว้ด้านใน จากนั้นกลายเป็นเงาสีฟ้าสายหนึ่งพุ่งดังฟิ้วไปยังน้ำวนทันที

หลิ่วหมิงสีหน้าแปรเปลี่ยนไปมาไม่หยุด สุดท้ายดวงตาก็สั่นไหวสองสามครั้งก่อนจะปล่อยปราณสีดำมากมายออกมากลายเป็นลำแสงสีดำสลับเงินสายหนึ่งพุ่งลงไปเช่นกัน

“ตู๊ม” “ตู๊ม” เสียงดังสนั่นดังขึ้นสองครั้ง!

หลิ่วหมิงกับอินหลิวสองคนดิ่งลงไปในน้ำวนตามต่อกัน

คลื่นยักษ์ที่สาดซัดอยู่รอบด้านโถมเข้ามายังใจกลางทะเลสาบพร้อมกัน ฟองคลื่นสาดกระเซ็นทั่วผืนฟ้า ทั่วทั้งทะเลสาบปั่นป่วนประหนึ่งจะพลิกคว่ำ

หลิ่วหมิงรับรู้เพียงสายน้ำรอบตัวหมุนวนอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เองแสงสีฟ้าก็ส่องสว่างเบื้องล่างห่างไปไม่ไกล เงาหางปลามหึมาสีฟ้าหางหนึ่งสะบัดตบคลื่นน้ำรอบตัวหลิ่วหมิงจนแหวกออกสองฝั่งเปิดทางเส้นหนึ่งให้ตน

หลิ่วหมิงไม่รอช้า ปีกสองข้างบนแผ่นหลังกระพือครั้งหนึ่งก็กลายเป็นแสงสีเงินสายหนึ่งไล่ตามปลาหลีสีฟ้าไปติดๆ

ปรากฏว่าเส้นทางใต้น้ำสายนี้ นอกจากน้ำวนอันเชี่ยวกรากกับอสูรแห่งความมืดจำนวนหนึ่งที่ปรากฏตัวออกมาเป็นระยะแล้วก็ไม่มีอันตรายอะไรเป็นพิเศษอีก

พวกหลิ่วหมิงสองคนต่างใช้วิชาเคลื่อนไหวใต้น้ำหลบพ้นแต่ละอย่างมาได้อย่างปลอดภัย จนมาถึงค่ายกลเคลื่อนย้ายที่ค่อนข้างเก่าค่ายกลหนึ่งที่ก้นทะเลสาบ

หลังจากฟ้าดินพลิกกลับตาลปัตรรอบหนึ่ง ทั้งสองคนก็ถูกเคลื่อนย้ายมาในถ้ำที่มีผนึกน้ำแข็งกองพะเนินอยู่แห่งหนึ่ง

……

นับจากนั้นทั้งสองคนก็ผ่านชั้นจำกัดอีกหลายชั้น แม้จะเผชิญอันตรายหลายครั้งจนสะบักสะบอมดูไม่ได้ แต่สุดท้ายก็ฝ่าผ่านแต่ละชั้นไปได้อย่างหวุดหวิด

แม้พลังเวทของอินหลิวผู้นี้จะถูกจำกัดไว้ แต่เขาก็ยังหยิบของประหลาดมหัศจรรย์จำนวนหนึ่งออกมาช่วยทั้งสองคนให้ผ่านด่านอันยากลำบากได้เสมอ อีกทั้งเขาเหมือนจะมีความสามารถบางอย่างในการรู้ล่วงหน้า หลายครั้งที่เขาเตือนก่อนก้าวหนึ่งจนทำให้พวกเขาผ่านอันตรายหลายครั้งมาได้

สิ่งที่แสดงออกมาเหล่านี้ทำให้หลิ่วหมิงนึกทึ่ง ในใจยิ่งสงสัยตัวตนที่แท้จริงของเขาผู้นี้ขึ้นไปอีก

อินหลิวก็เหมือนจะรู้สึกถึงสายตาแปลกใจของหลิ่วหมิงเช่นกัน แต่เขาทำท่าว่าไม่ใส่ใจ

เวลานี้ทั้งสองคนอยู่ในมิติสีเทาขมุกขมัวแห่งหนึ่ง หลังจากเข้ามาผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายเก่าๆ ค่ายกลหนึ่งที่อยู่ในถ้ำลึกแห่งหนึ่งก่อนหน้านี้

หลิ่วหมิงมองรอบด้าน ในใจฉุกคิดถึงบางอย่าง

ที่แห่งนี้คล้ายกับมิติยามตนเข้าไปในฟองอากาศลึกลับอยู่บ้าง

ไม่รู้เพราะเหตุใด ยามอยู่ในมิติแห่งนี้ พลังที่เดิมถูกกดไว้กลับฟื้นกลับคืนดังเดิม พลังเวทค่อยๆ กลับมาเต็มเปี่ยม

“หรือว่าที่นี่คือสุสานราชายมโลกแล้ว?” หลิ่วหมิงเอ่ยขึ้นอย่างคลางแคลง

อินหลิวที่อยู่ด้านข้างกวาดสายตามองรอบด้านครู่หนึ่งก็ส่ายหน้าให้หลิ่วหมิง

“จากที่ผู้แซ่อินรู้มา ที่แห่งนี้น่าจะยังไม่ใช่ แต่ข้าสังหรณ์ว่าน่าจะอยู่ห่างจากสุสานราชายมโลกอีกเพียงก้าวเดียวแล้ว”

หลิ่วหมิงได้ยินก็อดไม่ได้หัวเราะฝืดเฝื่อน ขณะที่กำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง อากาศสีเทาเบื้องหน้าก็สั่นกระเพื่อม

หลิ่วหมิงกับอินหลิวเห็นเช่นนี้ก็รีบตั้งท่าระวัง

ตลอดทางที่ผ่านมาทั้งสองคนได้เปิดหูเปิดตากับชั้นจำกัดแปลกประหลาดหลากหลายรูปแบบของสุสานราชายมโลกมาแล้ว ไม่รู้ว่าครั้งนี้จะเป็นสิ่งใดอีก…

ระลอกคลื่นวงแล้ววงเล่าผุดขึ้นมาในมิติสีเทาหม่น แสงสีเทาสว่างขึ้นวูบหนึ่ง ทันใดนั้นกระจกมหึมาบานหนึ่งก็โผล่ออกมาเบื้องหน้าทั้งสองคน ในกระจกมองเห็นเงาของหลิ่วหมิงกันอินหลิวชัดเจน ดูเหมือนจริงอย่างยิ่ง แม้แต่สีหน้าตกตะลึงบนใบหน้าก็สะท้อนออกมาราวกับมีชีวิต