ตอนที่ 1109 เนตรมารโทสะ

หลังจากทำทุกสิ่งนี้เสร็จ หลิ่วหมิงจึงก้มหน้ามองรูฉีกขาดขนาดใหญ่บนหน้าอก เลือดยังคงไหลรินออกมาจนตอนนี้ย้อมครึ่งร่างแดงฉาน

อาการบาดเจ็บดูน่ากลัว ทว่าไม่ได้อันตรายกับชีวิตเขา เพียงทำให้เสียโลหิตบริสุทธิ์ไปไม่น้อยเท่านั้น อีกประการหนึ่งเขาฝึกวิชาโล่โลหิตสำเร็จขั้นปลายแล้ว ในร่างสะสมโลหิตบริสุทธิ์ไว้จำนวนมากจึงเติมให้เต็มได้ทันที

เขากระตุ้นเคล็ดวิชาเพื่อเติมโลหิตบริสุทธิ์ส่วนหนึ่งด้วยวิชาโล่โลหิต จากนั้นพลิกมือเรียกยันต์สีเขียวหยกแผ่นหนึ่งออกมาแปะไว้บนแผล

ฉับพลันรูขนาดใหญ่บนหน้าอกก็เปล่งแสงสีแดงระเรื่อ ก้อนเนื้อดิ้นขยุกขยิกเติมรอยแผลจนเต็มจนไม่มีเลือดไหลออกมาอีก

นอกจากสีหน้าที่ซีดเล็กน้อย หลิ่วหมิงก็ไม่มีอาการหนักหนาที่ใดอีก เขาเรียกอาภรณ์ตัวยาวสีน้ำเงินชุดใหม่ออกมาชุดหนึ่งทันที จากนั้นดวงตาก็ตวัดฉับหันหน้าไปมองทิศทางหนึ่ง

อีกฟากหนึ่งของมิติคุกมืด เงาสะท้อนอสูรเลี้ยงสองตัวกำลังต่อสู้อยู่กับเซียเอ๋อร์และเฟยเอ๋อร์ ไม่ได้สลายหายไปหลังจากเงาสะท้อนของหลิ่วหมิงสิ้นใจ

หลิ่วหมิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง ดวงตาก็ฉายแววเข้าใจอย่างรวดเร็ว

เงาสะท้อนอสูรเลี้ยงสองตัวนี้เกิดจากค่ายกลอนธการก่อเกิด หากไม่สังหาร มันย่อมไม่สลายไปเอง

เขาขยับตัวเหาะโฉบเข้าไป

เวลานี้ร่างกายของเซียเอ๋อร์ขยายจนใหญ่หลายจั้ง ก้ามยักษ์ทั้งสองข้างประดุจกรรไกรเล่มยักษ์ โจมตีอย่างดุดันไม่หยุด ในเวลาเดียวกันหางก็สะบัดต่อเนื่อง เส้นสีดำเส้นแล้วเส้นเล่าพุ่งพรวดออกมาเกิดเสียงแหวกอากาศดังฟึบๆ

อีกด้านหนึ่งเฟยเอ๋อร์ที่กลับคืนร่างเดิมเป็นหัวบิน เส้นผมสีเขียวบนศีรษะร่อนฟาดทั่วท้องฟ้า บางครั้งก็พุ่งพรวดออกมาประหนึ่งลูกธนู ปากพ่นเปลวเพลิงสีเทาสายแล้วสายเล่ากระหน่ำโจมตี

หากเป็นปีศาจอสูรทั่วไปในระดับเดียวกัน หากเผชิญหน้ากับการโจมตีอันดุร้ายเช่นนี้คงสู้ไม่ได้เสียนานแล้ว ทว่าเงาสะท้อนอสูรเลี้ยงฝั่งตรงข้ามสองตัวนี้กลับมีชั้นเชิงการโจมตีเหมือนกับทั้งสองทุกประการ

ด้วยเหตุนี้แม้เฟยเอ๋อร์กับเซียเอ๋อร์จะทุ่มเต็มกำลังเปิดฉากโจมตีอย่างดุเดือดระลอกแล้วระลอกเล่าก็ยังจัดการฝั่งตรงข้ามไม่ได้

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้จึงสะบัดมือข้างหนึ่งทั้งที่ร่างยังอยู่กลางอากาศ แสงกระบี่สีม่วงสายหนึ่งพุ่งพรวดออกมาจากในแขนเสื้อ มันเลือนหายไปแวบหนึ่งก่อนจะโผล่มาเหนือร่างของเงาสะท้อนแมงป่องกระดูก

แสงกระบี่ทอแสงก่อนจะกลายเป็นแสงกระบี่สีม่วงขนาดยักษ์สิบกว่าจั้งที่มีอสนีบาตสีม่วงเลื้อยเวียนวนแล้วฟันลงมาอย่างแรง

เงาสะท้อนแมงป่องกระดูกเหมือนสัมผัสได้ว่าท่าไม่ดี มันจึงกรีดร้องอย่างหวาดผวาทันที หางด้านหลังกลายเป็นเส้นสีดำถี่ยิบขวางการโจมตีของเซียเอ๋อร์ไว้ ขณะที่ก้ามยักษ์สองข้างเปล่งแสงสีเงินแล้วยกไขว้กันพยายามจะขวางแสงกระบี่

ทว่าแสงกระบี่สีม่วงกลับเลือนหายไป อึดใจต่อมากลับโผล่มาอีกครั้งใต้ร่างเงาสะท้อนแมงป่องกระดูก

แสงสีม่วงฉายวาบ!

เงาสะท้อนแมงป่องกระดูกไม่ทันป้องกัน ร่างกายก็ส่งเสียงดัง “เปรี๊ยะ” ถูกแสงกระบี่สีม่วงฟันจากล่างขึ้นบนสะบั้นเป็นสองส่วนทั้งอย่างนั้น เลือดสีเขียวทะลักออกมาจากบาดแผลในทันใด

เซียเอ๋อร์เห็นเช่นนี้พลันดีใจยิ่ง ดวงตาสองข้างเรืองแสงสีแดง อ้าปากพ่นปราณดำสายหนึ่งออกมาม้วนศพของเงาสะท้อนแมงป่องกระดูกลากเข้าปาก มันอ้าปากกว้างกัดดังกร้วมครู่เดียวก็กลืนกลืนลงไป

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้ ดวงตาก็ฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่ง แต่เมื่อครุ่นคิดดูก็ไม่ได้พูดอันใดหันไปมองอีกด้านหนึ่ง

เงาสะท้อนหัวบินตรงนั้นเหมือนจะรู้สึกถึงลางไม่ดี มันอ้าปากกรีดร้องอย่างร้อนรน แล้วกลายร่างเป็นเด็กน้อยชุดเขียวทันที

จากนั้นเขาก็กระชากสร้อยลูกประคำที่คอลงมาแปลงเป็นเด็กน้อยชุดเขียวหน้าตาเหมือนกันทุกประการเก้าคนล้อมเฟยเอ๋อร์เอาไว้ ปากพ่นเปลวเพลิงสีเทาสายแล้วสายเล่า เส้นผมสีเขียวทั้งศีรษะส่ายสะบัดประหนึ่งงูพิษ พยายามใช้วิธีเด็ดขาดดุดันสังหารเฟยเอ๋อร์ให้ได้ในทันที

เฟยเอ๋อร์โกรธจัด เขาย่อมไม่มีทางให้อีกฝ่ายสมหวัง เขากลับเป็นร่างเด็กน้อยบ้างก่อนจะใช้กระบวนท่าเดียวกันแยกร่างจากหนึ่งเป็นเก้า ใช้วิธีตาต่อตาฟันต่อฟันยื้อเขาเอาไว้

หลิ่วหมิงยิ้มนิดๆ แล้วสะบัดแขนเสื้อ กระบี่ขู่หลุนเลือนหายไปกลายเป็นแสงกระบี่สีม่วงเส้นหนึ่งบินมาถึงท้องฟ้าเหนือร่างเงาสะท้อนหัวบิน

เสียงใสกังวานดังขึ้นครั้งหนึ่ง มันกลายเป็นแสงกระบี่สีม่วงคมกริบเก้าสายพุ่งพรวดเข้าใส่เงาสะท้อนหัวบินทั้งเก้าตน

เงาสะท้อนหัวบินทั้งเก้าตนหน้าถอดสี เส้นผมสีเขียวทั้งศีรษะรัดพันกันกลายเป็นตาข่ายเส้นไหมสีเขียวผืนหนึ่งหมายจะขวางแสงกระบี่สีม่วงเอาไว้

ผลปรากฏว่าเปล่าประโยชน์!

ทันทีที่ตาข่ายเส้นไหมสีเขียวสัมผัสถูกแสงกระบี่สีม่วงก็พังทลายประหนึ่งโค่นไม้ผุ

อึดใจต่อมาแสงสีม่วงพลันกะพริบวูบวาบ เสียง “ฟึบ” ดังขึ้นต่อเนื่องไม่ขาดสาย!

เงาสะท้อนของเฟยเอ๋อร์แปดตนในนั้นถูกแสงกระบี่สีม่วงแทงทะลุร่างทันที ส่วนเงาสะท้อนเฟยเอ๋อร์ร่างสุดท้าย แม้จะหลบการโจมตีถึงชีวิตของแสงกระบี่ได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็ถูกเฟยเอ๋อร์อีกเก้าตนไล่ตามติดไปล้อมไว้!

เปลวเพลิงสีเทาแถบใหญ่กลบเงาสะท้อนของเฟยเอ๋อร์ไปในพริบตา เสียงกรีดร้องแผ่วเบาดังออกมาจากด้านในแล้วเงียบหายไปอย่างรวดเร็ว

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้จึงกวักมือข้างหนึ่ง แสงกระบี่สีม่วงเก้าสายพุ่งกลับมา ก่อนจะกลับคืนเป็นกระบี่บินสีม่วงเล่มหนึ่งระหว่างทางแล้วบินกลับมาอยู่ในมือเขา

เงาสะท้อนเฟยเอ๋อร์ตายสนิทอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงสีเทาที่โหมกระหน่ำ

เฟยเอ๋อร์เห็นเช่นนี้ก็ร้องตะโกนอย่างดีใจ ร่างจริงของเขาทำเช่นเดียวกับเซียเอ๋อร์ อ้าปากพ่นแสงสีเทาผืนหนึ่งออกมาสูดศพไหม้เกรียมด้านในเปลวเพลิงตรงหน้ากลับเข้าปากแล้วกลืนลงไป

อีกฝั่งหนึ่งหลังจากเซียเอ๋อร์กลืนศพเงาสะท้อนของตนไปแล้ว ปราณดำก็ทะลักออกมารอบตัวกลายร่างเป็นหญิงสาวชุดตาข่ายดำ ร่างกายฉับพลันเปล่งแสงสีแดงอ่อนชั้นหนึ่ง ลมปราณในร่างกลับห่อเหี่ยว

“เซียเอ๋อร์ เป็นอะไรไป?”

หลิ่วหมิงเปลี่ยนสีหน้าทันที เขาขยับวูบเดียวก็พุ่งมาตรงหน้าเซียเอ๋อร์แล้วยกมือส่งปราณดำสายหนึ่งมาประคองร่างของเซียเอ๋อร์ไว้ก่อนจะเอ่ยถามอย่างร้อนรน

“นายท่าน ข้าไม่เป็นอัน…” เซียเอ๋อร์อ้าปากเอ่ยระโหยโรยแรงได้คำหนึ่ง ดวงตาก็ปิดลงอย่างเชื่องช้าแล้วหลับใหล

หลิ่วหมิงเห็นสภาพเช่นนี้พลันเลิกคิ้ว