ตอนที่ 1121 เขาผ่านพิภพ

บนเรือเหาะ หลิ่วหมิงยืนไพล่มือไว้ด้านหลังพลางปล่อยจิตสัมผัสสำรวจสถานการณ์ในระยะหลายร้อยลี้

จะว่าไปแล้วเขารู้สึกว่าตะขาบยักษ์ที่พบเมื่อครู่คุ้นตาอยู่นิดๆ พวกมันคล้ายกับมนุษย์ประหลาดเผ่าหนอนผีเสื้อหนึ่งในสัตว์ประหลาดสามตัวนั้นที่พบในงานประตูสวรรค์สมัยอดีตอยู่หลายส่วน

ยามนั้นเยี่ยโจ่งชายหนุ่มรถเงินแห่งนิกายเทียนกงบอกไว้ว่าเผ่าหนอนผีเสื้อมิใช่เผ่าพันธุ์บนแผ่นดินจงเทียน แต่เป็นเผ่าประหลาดที่แข็งแกร่งเผ่าหนึ่งจากต่างดินแดน

แต่อาศัยเพียงหน้าตาอย่างเดียว เขายังไม่อาจสรุปแน่ชัดได้ว่าแมลงยักษ์เหล่านี้เป็นพวกเดียวกับมนุษย์ประหลาดเผ่าหนอนผีเสื้อจริงหรือไม่ หากเป็นเช่นนั้นจริง ถ้าเช่นนั้นก็แย่แล้ว

คิดถึงตรงนี้ สีหน้าของหลิ่วหมิงก็แปรเปลี่ยนไปมาไม่หยุด

ตรงมุมของเรือเหาะ ผู้เฒ่าชุดสีเทาที่ถูกช่วยมาผู้นั้นมองหลิ่วหมิงแต่ไม่พูดสักคำ ในใจหวาดหวั่นวิตกเล็กน้อยอย่างห้ามไม่ได้

ที่แห่งนี้คือแดนรกร้างของหนานฮวง แต่เครื่องแต่งกายของหลิ่วหมิงดูอย่างไรก็ไม่เหมือนผู้ฝึกฝนของหนานฮวง จู่ๆ ลงมือช่วยตน ไม่รู้มีเป้าหมายใด

ระหว่างที่ผู้เฒ่าชุดเทาลังเลอยู่นั่นเอง ในที่สุดหลิ่วหมิงก็เดินลงมาจากดาดฟ้าด้านหน้าของเรือเหาะแล้วเอ่ยปากถามขึ้นเรียบๆ

“ดูจากชุดที่เจ้าสวม น่าจะเป็นคนของนิกายสักแห่งสินะ”

“ผู้อาวุโสช่างหลักแหลม ข้าฉินอีฝาน เป็นผู้อาวุโสแห่งนิกายทรายรังสรรค์ที่หนานฮวงแห่งนี้ ไม่ทราบสหายชื่อเสียงเรียงนามว่าอันใด!” ผู้เฒ่าชุดเทาฟังแล้วก็รีบประสานมือตอบ

พลังที่หลิ่วหมิงแสดงให้เห็นก่อนหน้านี้แข็งแกร่งยิ่งนักจริงๆ จะไม่ให้ในใจผู้เฒ่าหวั่นเกรงได้อย่างไร

“ที่แท้ก็สหายจากนิกายทรายรังสรรค์ ข้าหลิ่วหมิงแห่งนิกายยอดบริสุทธิ์” หลิ่วหมิงยิ้มเล็กน้อยตอบกลับ

“ที่แท้ท่านเป็นศิษย์จากนิกายยอดบริสุทธิ์หนึ่งในสี่ยอดนิกายใหญ่ มิน่าพลังจึงน่าทึ่งเช่นนี้! ครั้งนี้โชคดีที่สหายช่วยเหลือจึงรักษาชีวิตเอาไว้ได้” ผู้เฒ่าชุดเทาได้ยินหลิ่วหมิงเอ่ยคำว่า “นิกายยอดบริสุทธิ์” ดวงตาพลันเปล่งประกายเผยสีหน้า “เป็นเช่นนี้นี่เอง” ออกมาพลางพยักหน้าตอบ

“ครั้งนี้ข้าเพียงเดินทางมาฝึกฝนวิชาที่หนานฮวงแห่งนี้ จะว่าไปแล้วครั้งนี้สหายฉินพบสัตว์ประหลาดเหล่านี้ได้อย่างไรเล่า?” หลิ่วหมิงหัวเราะแล้วเปลี่ยนประเด็นทันที

“เฮ้อ ข้าได้รับคำสั่งจากนิกาย เดิมทีวางแผนว่าจะพาศิษย์ในนิกายเร่งเดินทางไปรวมตัวกับคนอื่นที่เขาผ่านพิภพ แต่คิดไม่ถึงระหว่างทางจะถูกล้อมโจมตี” ผู้เฒ่าชุดเทาสีหน้าหม่นหมอง

“เขาผ่านพิภพ”

หลิ่วหมิงได้ยิน ดวงตาพลันเป็นประกาย แม้เขาไม่คุ้นเคยกับดินแดนหนานฮวงนัก แต่อย่างไรก็เคยอยู่ที่นี่มานานหลายสิบปี สถานที่ส่วนใหญ่ในหนานฮวงล้วนเคยได้ยินผ่านหูมาบ้าง

เขาผ่านพิภพคือที่ตั้งนิกายผ่านพิภพนิกายใหญ่แห่งการฝึกเซียนแห่งหนึ่งแถบใจกลางดินแดนหนานฮวง สองฝั่งมีแนวเขาสูงชันโอบล้อมป้องกันง่ายโจมตียาก เป็นทำเลที่ดีอันหายากแห่งหนึ่งในเขตหนานฮวงทั้งหมด แล้วก็ตั้งอยู่ใจกลางของทั้งหนานฮวงอีกด้วย

“ในอดีตข้าเคยมาหนานฮวงหลายครั้ง แมลงยักษ์หน้าตาเหมือนตะขาบเหล่านี้ข้าไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน ไม่ทราบว่ามันมาจากที่ใด?” หลิ่วหมิงถามจริงจังขึ้นเล็กน้อย

“ดูท่าสหายจะเพิ่งมาถึงที่นี่จึงไม่รู้เรื่องนี้ แมลงยักษ์เหล่านี้ไม่ได้ถือกำเนิดในหนานฮวง ก่อนหน้านี้ไม่นานนัก พวกมันโผล่อออกมาจากรอยแยกมิติในทะเลทรายแห่งหนึ่งของหนานฮวง แต่ละตัวดุร้ายยิ่งนัก ไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดาหรือผู้ฝึกฝน เผ่ามนุษย์หรือว่าเผ่าปีศาจ หากพวกมันพบเข้า ส่วนใหญ่ล้วนหนีไม่รอด กลุ่มอำนาจใหญ่ต่างๆ ของดินแดนหนานฮวงเราไม่ทันป้องกันจึงเสียหายหนักหนา เผ่ากับนิกายที่ขุมกำลังค่อนข้างน้อยจำนวนมากแทบจะสิ้นสำนักภายในชั่วพริบตา” ผู้เฒ่าชุดเทาไม่กล้าปิดบัง เอ่ยเล่าต้นสายปลายเหตุให้หลิ่วหมิงฟังอย่างไม่เหนื่อยหน่าย

“เมื่อครู่แมลงยักษ์เหล่านั้นแม้พลังไม่ด้อย แต่ตัวหัวหน้านั่นก็พลังแค่ระดับแก่นแท้ จะบอกว่าพวกมันทำลายทั้งเผ่าหรือนิกายจนสิ้นก็ออกจะเกินจริงไปหน่อยกระมัง” หลิ่วหมิงได้ยินก็ตกตะลึง เอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ

“สหายไม่รู้เสียแล้ว เผ่าพันธุ์แมลงยักษ์ไม่ได้มีเพียงเท่านี้ที่เห็นก่อนหน้า พวกมันมีจำนวนมากนับล้าน ในหมู่พวกมันถึงขั้นมีแมลงยักษ์ที่พลังแข็งแกร่งจนเผ่าหรือนิกายธรรมดาไม่อาจต้านทานได้แม้แต่น้อย ครั้งนี้พวกเราเร่งรีบเดินทางไปเขาผ่านพิภพด้วยคำสั่งของผู้อาวุโสใหญ่ของนิกาย ที่นั่นมีผู้ฝึกฝนระดับดาราพยากรณ์คุ้มครองอยู่หลายคน พวกเขากำลังออกคำสั่งเรียกรวมพลจากกลุ่มอำนาจทั้งหมดเพื่อร่วมหารือวิธีการรับมือ ตัวข้าทำให้นิกายผิดหวัง ศิษย์ทั้งกลุ่มที่นำมาตกตายหมดสิ้น ไม่มีหน้านำข่าวนี้ไปแจ้งประมุขที่เขาผ่านพิภพจริงๆ แต่หากสหายเดินทางไปด้วย กำลังฝั่งเราก็คงเพิ่มขึ้นมาอีกส่วน ยามนี้นอกจากพื้นที่จำนวนน้อยส่วนหนึ่ง พื้นที่อื่นของหนานฮวงทุกแห่งล้วนมีแมลงประหลาดเหล่านี้อาละวาด แม้สหายมีพลังเหนือผู้อื่นก็เกรงว่าคงจะอันตรายไม่น้อย” ผู้เฒ่าชุดเทาถอนหายใจเบาๆ แล้วพลันเอ่ยเปลี่ยนประเด็น

หลิ่วหมิงฟังจบก็ครุ่นคิด

กล่าวไปแล้วเขาไม่มีความคิดจะเข้าไปยุ่งเรื่องของหนานฮวง แต่เขาผ่านพิภพบังเอิญตั้งอยู่บนทางผ่านเพื่อกลับไปยังนิกายยอดบริสุทธิ์พอดี และเขาก็สนใจแมลงประหลาดหน้าตาเหมือนตะขาบเหล่านี้อยู่บ้าง อีกประการหนึ่งด้วยพลังตอนนี้ของเขา ขอเพียงไม่พบศัตรูที่ร้ายกาจผิดธรรมชาติเกินไปนัก เขาย่อมรักษาตัวหนีเอาชีวิตรอดได้อย่างเหลือเฟือ

ผู้เฒ่าชุดเทาฝั่งตรงข้ามกลับหวาดหวั่นกังวล

อย่างไรครั้งนี้เขาก็ทำภารกิจไม่สำเร็จ กลับไปย่อมต้องได้รับโทษ หากชักชวนหลิ่วหมิงยอดฝีมือจากนิกายยอดบริสุทธิ์ผู้นี้ให้มาเข้าร่วมได้ อาจใช้ความชอบมาชดใช้ได้

“ก็ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะไปกับเจ้าสักครั้งก็แล้วกัน” ในที่สุดหลิ่วหมิงก็พยักหน้า

ผู้เฒ่าได้ยินย่อมดีใจเกินคาด ปากเอ่ยอย่างนอบน้อมอีกหลายคำ

หลิ่วหมิงกลับยิ้มน้อยๆ เปลี่ยนเคล็ดวิชาที่มือเล็กน้อย เรือหยกจันทราก็เบนหัวมุ่งหน้าไปทางเขาผ่านพิภพอย่างรวดเร็ว

……

ครึ่งเดือนให้หลัง บนที่ราบหนานฮวงอันมองไปไร้จุดสิ้นสุด หลิ่วหมิงยืนอยู่ที่หัวเรือเหาะทอดสายตามองไปไกล