ตอนที่ 136

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 136 ปีศาจอสูรครึ่งมังกร ตอนที่ 136 ปีศาจอสูรครึ่งมังกร โดย Ink Stone_Fantasy “พี่ใหญ่ ท่านรู้จักเขา?” หญิงสาวร่างอรชรพลันถามออกไปหนึ่งประโยค

“คนผู้นี้เป็นหนึ่งในสิบของศิษย์นิกายปีศาจที่เข้ามาในแดนลึกลับนี้ เพราะบนตัวมีกลิ่นไอของปีศาจ ดังนั้นข้าจึงจำเขาได้”

เงาดำนี้ก็คือผู้ที่ไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าผู้อื่นตั้งแต่เข้ามาในแดนลึกลับ เขาผู้นั้นก็คือ ‘สือชวน’

แต่ไม่รู้ว่าสีหน้าเขาในตอนนี้ซีดกว่าแต่ก่อนตั้งแต่เมื่อไหร่ ขณะเดียวกันสายตาที่มองมาทางสองพี่น้องตระกูลหลานก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ดูแปลกประหลาด

“ที่แท้ก็เป็นศิษย์นิกายปีศาจ เขาเข้ามาที่นี่ได้อย่างไร หรือว่าแอบตามพวกเรามา! ช่างเถอะ! ไม่ว่าเขาจะตามเรามา หรือเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจก็ตาม พวกเราก็ไม่อาจให้เขาออกไปจากที่นี่ได้” หญิงสาวร่างอรชรจ้องมองสือชวนที่ยังคงไม่กล่าวอะไรออกมาสักคำ แล้วกล่าวด้วยสีหน้าดุร้าย

“ถึงแม้น้องเล็กจะไม่พูด ข้าก็ไม่ยอมให้เขามีชีวิตต่อไปเช่นกัน” ชายหนุ่มเผ่าเจ้าสมุทรหัวเราะกล่าวออกมา เขาตวัดดาบในมือก่อนที่จะมีแสงดาบยาวสามสี่จั้งม้วนตัวออกไปยังด้านหน้าของสือชวนอย่างรวดเร็ว และเกือบจะฟันเขาออกเป็นสองส่วน

เสียงดัง “เพล้ง!”

รอยยิ้มบนใบหน้าของสือชวนยังคงไม่เปลี่ยน แต่ขยับแขนใช้มือข้างหนึ่งคว้าแสงดาบไว้และขยี้จนแตกกระจาย

ฉากนี้ทำให้สีหน้าของสองพี่น้องตระกูลหลานเปลี่ยนไปทันที

ขณะนั้นเอง สือชวนก็ได้แบฝ่ามือไปยังทั้งสองด้วยสีหน้าที่ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย และยังกล่าวออกมาอย่างคลุมเครือ

“เอา…มา…”

“เอาอะไรมา?” ชายหนุ่มเผ่าเจ้าสมุทรกล่าวด้วยสีหน้าที่หนักอึ้ง

“ที่เจ้า…เอาไป…เมื่อครู่…” สือชวนยังคงกล่าวอย่างคลุมเครือ

“เจ้าพูดถึงคราบมังกรชิ้นนั้น!” ชายหนุ่มเผ่าเจ้าสมุทรจ้องมองด้วยแววตาดุร้าย

“ไม่ให้…ข้าจะกิน…พวกเจ้า!” น้ำเสียงของสือชวนไม่มีความปราณีเลยแม้แต่น้อย แต่รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ จางหายไป

“กินพวกข้า! เจ้าเห็นข้าสองพี่น้องเป็นอะไร คิดจริงๆ หรือว่าความสามารถที่แสดงออกมาเมื่อครู่นี้จะสามารถหลอกพวกข้าได้” ชายหนุ่มเผ่าเจ้าสมุทรโมโหขึ้นมาเป็นอย่างมาก เมื่อเขาตบไปยังถุงหนังบนเอวก็มีเสียงน้ำดังขึ้นมา น้ำทะเลสีฟ้าจำนวนหนึ่งพุ่งออกมาจากในนั้น ครู่เดียวมันก็ม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่นโอบล้อมเขาไว้

ชายหนุ่มเผ่าเจ้าสมุทรปรากฏตัวขึ้นจากน้ำทะเลในทันที เขาทำท่ามือด้วยมือเดียวแล้วอักขระสีน้ำเงินแต่ละตัวก็ปรากฏออกมาเต็มร่างเขา ขณะเดียวกันเท้าทั้งสองก็พร่ามัวกลายเป็นหางปลาสีเขียวอ่อนที่มีขนาดใหญ่

“พี่ใหญ่ระวังหน่อย คนผู้นี้ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างผิดปกติ!” หญิงสาวร่างอรชรก็ตบถุงหนังเรียกน้ำทะเลออกมาจำนวนมากเช่นกัน ก่อนที่จะคืนร่างที่แท้จริงของเผ่าเจ้าสมุทร และขมวดคิ้วกล่าว

“วางใจเถอะ! ก็แค่มนุษย์ที่เป็นศิษย์จิตวิญญาณคนหนึ่งเท่านั้น ต่อให้จะมีฝีมืออยู่บ้าง แต่เมื่อข้าคืนร่างเดิมแล้วก็สามารถฆ่าเขาได้ง่ายราวกับยกฝ่าเท้า!” ชายหนุ่มเผ่าเจ้าสมุทรกล่าวด้วยสีหน้าที่โหดเหี้ยม จากนั้นก็ปักดาบยาววาววับไว้บนน้ำทะเลด้านหน้า และค่อยๆ กางแขนทั้งสองโอบไปที่สือชวน

หลังจากมีเสียงดัง “หวึ่ง!” บริเวณที่สือชวนอยู่ พลังอันน่ากลัวก็พุ่งออกมามหาศาล ขณะเดียวกันก็มีแรงบีบพุ่งเข้าไปที่เอว และมันกะจะบีบให้เขาเละเป็นน้ำ

แต่เมื่อเผชิญกับพลังบีบแน่นเช่นนี้ สีหน้าของสือชวนก็ไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย เพียงแค่มีเสียงดัง “ฟู่!” ออกมา เปลวไฟอันคุโชนก็ปรากฏขึ้น ขณะเดียวกันเส้นผมสีดำก็กลายเป็นสีแดงทั้งหัวภายในพริบตาเดียว และมันตั้งชันขึ้นมาราวกับเปลวเพลิง กลิ่นไอบนตัวเขาก็แลดูแปลกประหลาดมากขึ้น

ชายหนุ่มเผ่าเจ้าสมุทรเห็นสถานการณ์เช่นนี้ก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก เขารวบรวมพลังเวทย์ภายในร่างกายแล้วเริ่มร่ายคาถาออกมา

ตรงอากาศบริเวณรอบๆ สือชวนก็ดังขึ้นมาหวึ่งๆ ขึ้นมา บางแห่งก็เริ่มบิดเบี้ยวและพร่ามัว

แต่สือชวนที่อยู่ท่ามกลางเปลวไฟทำราวกับมองไม่เห็นสิ่งนี้ แต่ดวงตาของเขาเริ่มเรียวรี และมีประกายแสงสีแดงออกมาจางๆ

“ไม่เอา…ออกมา งั้นข้าก็จะ…กินให้หมด!” สือชวนพูดพึมพำสองประโยค ฉับพลันไฟบนตัวก็คุโชนขึ้นมา ร่างของเขาลางเลือนหายไปจากพลังบีบแน่นมหาศาล

ชายหนุ่มเผ่าเจ้าสมุทรรู้สึกแค่ว่าเปลวไฟม้วนตัวในฉับพลัน จากนั้นก็รู้สึกร้อนตรงหน้าอก แขนแหลมคมที่เต็มไปด้วยเกล็ดเจาะทะลุเข้าไปตรงหน้าอก ม่านแสงสีน้ำเงินที่ปกคลุมร่างเขาอยู่ไม่สามารถต้านทานได้เลยแม้แต่น้อย

“อ๊ากกก!”

ชายหนุ่มเผ่าเจ้าสมุทรร้องออกมาอย่างเวทนา เขารู้สึกได้ทันทีว่าพลังเวทย์หายไปหมดทั้งตัว และสือชวนที่โผล่ออกมาตรงหน้าภายในพริบตาก็กลายเป็นอสูรครึ่งคนครึ่งมังกรแลดูน่ากลัวเป็นอย่างมาก

ใบหน้าของเขายังดูเป็นมนุษย์ปกติ แต่กลับมีเขามังกรยาวหลายชุ่นคู่หนึ่งปรากฏอยู่ท่ามกลางเส้นผมสีแดง ขณะเดียวกันร่างกายกว่าครึ่งหนึ่งล้วนเต็มไปด้วยเกล็ดสีแดง มือทั้งสองก็กลายเป็นกรงเล็บมังกรอันแหลมคม

“ไม่ เจ้า…เจ้าคือมังกรแดงตนนั้น ทำไมเจ้าถึงเปลี่ยนเป็นแบบนี้ได้…” หญิงร่างอรชรที่เดิมทีคิดที่จะไปช่วยพี่ชายด้วยความตกใจ แต่หลังจากดูลักษณะของสือชวนอย่างละเอียดแล้ว ก็ต้องหลุดปากออกมาด้วยความตกใจ และถอยหลังออกไปสองก้าว จากนั้นก็กัดฟันหมุนตัวกลายร่างเป็นกลุ่มแสงสีขาวพุ่งหนีออกไปตรงทางเข้า