ตอนที่ 198

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 198 หูชุนเหนียง ตอนที่ 198 หูชุนเหนียง โดย Ink Stone_Fantasy หลิ่วหมิงไม่มีข้อคัดค้านใดๆ เขารีบล้วงถุงหนังออกมาจากอก และโยนออกไปในทันที

เถ้าแก่เฉียนคว้าถุงหนังมาเปิดดูข้างใน จากนั้นก็พยักหน้าและกวักมือออกไป

สาวใช้ใบหน้างดงามผู้นั้น รีบเดินเข้ามาอย่างรู้งาน

หลิ่วหมิงสะบัดแขนเสื้อเพื่อเก็บของทั้งสามชิ้น

ชั่วเวลาหนึ่งถ้วยชาผ่านไป เมื่อหลิ่วหมิงก็เดินออกทางประตูข้างห้องโถงใหญ่ และชายแซ่หนานที่สวมงอบกำลังถูกสาวใช้พาเข้ามาพอดี

พอเห็นหลิ่วหมิง เขาก็หยุดชะงักเล็กน้อย

“ขอบคุณที่สหายยื่นมือเข้าช่วย มิเช่นนั้นข้าคงไม่อาจประมูลเกราะกลนักรบนี้ได้ แต่ข้าเป็นคนไม่ชอบติดค้างหนี้บุญคุณใคร ภายหน้าถ้าสหายต้องการสร้างอุปกรณ์กลไกอะไร ก็สามารถมาหาข้าที่วัดไผ่ใต้ ข้าจะช่วยเหลืออย่างเต็มที่” ชายแซ่หนานพลันเอ่ยปากออกมา จากนั้นก็สะบัดแขนเสื้อก่อนที่ป้ายไม้ไผ่สีเหลืองอ่อนจะพุ่งเข้าหาหลิ่วหมิง

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว” ถึงแม้หลิ่วหมิงจะรู้สึกประหลาดใจ แต่ย่อมไม่ปฏิเสธเรื่องดีแบบนี้อย่างแน่นอน เขายื่นมือข้างหนึ่งคว้าป้ายไม้ไผ่มาไว้ในมือ จากนั้นก็เดินสวนฝ่ายตรงข้ามไป

พอเขากลับมายังที่นั่งอีกครั้ง บนแท่นหินก็มีศิษย์จิตวิญญาณที่สวมหน้ากากดุร้ายสีดำอยู่สี่คน และหลังจากที่ไปยืนตามจุดต่างๆ บนแท่นหินแล้ว หญิงสาวที่สวยกว่าก่อนสาวใช้ก่อนหน้านั้น ก็ถือขวดเล็กๆ สีทองเดินขึ้นแท่นสูงอย่างระมัดระวัง

หลังจากผู้อาวุโสเหมี่ยนรับขวดเล็กๆ สีทองมาแล้ว ก็กล่าวกับคนในห้องโถงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ต่อไปเป็นของประมูลชิ้นสุดท้ายของเรือนร้อยวิญญาณเรา และเป็นของประมูลรั้งท้ายที่มีมูลค่าสูงที่สุด เชื่อว่าก่อนหน้านั้นสหายหลายท่านคงได้ยินชื่อของมันมาบ้าง ไม่ผิด! มันคือไอปีศาจบริสุทธิ์พลังดาราสวรรค์ที่เรือนร้อยวิญญาณของเราต้องจ่ายไปจำนวนมาก ถึงซื้อมาได้ชุดหนึ่ง ไอปีศาจบริสุทธิ์นี้หาได้ยากยิ่ง แม้กระทั่งทั่วทั้งแผ่นดินอวิ๋นซาน ก็เห็นมันปรากฏไม่เกินห้าครั้ง ถ้าควบแน่นไอปีศาจบริสุทธิ์นี้เป็นปราณแกร่งล่ะก็ มันไม่เพียงแต่จะมีผลลัพธ์การโจมตีและป้องกันดีเยี่ยมเท่านั้น ในเวลากลางคืนยังสามารถเชื่อมต่อกับพลังของดวงดาวได้ ด้วยเหตุนี้มันจึงมีผลลัพธ์เสริมในการฝึกฝนอย่างคาดไม่ถึง”

พอผู้อาวุโสกล่าวจบ เขาก็สูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ ก่อนเปิดจุกขวดออกมา จากนั้นก็กระตุ้นพลังเวทย์เข้าใส่ก้นขวดเล็กน้อย

กลุ่มแสงสีทองพุ่งออกจากปากขวด และหมุนวนรอบขวด จนทำให้แสงสีทองเปล่งประกายออกมาเป็นจุดๆ ราวกับว่ามันเป็นดวงดาวสวยงามที่ล่องลอยเต็มท้องฟ้า

“นี่คือไอปีศาจบริสุทธิ์พลังดาราสวรรค์ ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!”

ผู้ที่รู้ว่าของประมูลชิ้นสุดท้ายนี้คือไอปีศาจบริสุทธิ์พลังดาราสวรรค์ ต่างก็จ้องมองปรากฏการพิเศษบนแท่นหิน และกล่าวพึมพำออกมา

ส่วนผู้ที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ ก็ยิ่งจ้องมองจนปากอ้าตาค้าง

ตอนนี้คนลึกลับไม่กี่คนที่รู้สึกเฉยๆ ในก่อนหน้านั้น ต่างก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา และจ้องมองขวดเล็กๆ สีทองด้วยสายตาที่ร้อนผะผ่าว

“เอาล่ะ! ข้าจะไม่พูดให้มากความ ไอปีศาจบริสุทธิ์พลังดาราสวรรค์หนึ่งชุด มีราคาต่ำสุดอยู่ที่สองแสนหินจิตวิญญาณ เสนอราคาได้ครั้งละไม่ต่ำกว่าห้าพันหินจิตวิญญาณ!” ผู้อาวุโสเหมี่ยนรอให้ผู้คนในห้องสงบลงแล้ว ถึงได้เก็บแสงสีทองเข้าไปในขวด และกล่าวอย่างไม่รีบร้อน

“สองแสนหนึ่งหมื่น!”

เจ้าของร่างที่ถูกชุดคลุมสีเทาปกคลุมรอบตัว เสนอราคาออกมาในทันที

“สองแสนสามหมื่น!”

ชายอีกคนที่สวมหน้ากากปีศาจ เสนอราคาเพิ่มขึ้นมาสองหมื่นอย่างไม่ลังเล

“สองแสนสี่หมื่น!”

น้ำเสียงเคร่งครึมดังก้องกังวานไปทั่วห้องโถง ราวกับเป็นปีศาจ

“ฮึ! เพิ่มขึ้นทีละน้อยอย่างนี้ เมื่อไหร่ถึงจะสิ้นสุด ข้าขอเสนอสามแสนหินจิตวิญญาณ ดูสิว่ายังจะมีใครกล้ามาแย่งกับข้าอีก” น้ำเสียงแก่หง่อมหัวเราะอย่างบ้าคลั่งก่อนกล่าวออกมา

เมื่อราคานี้ถูกเสนอออกมา ไม่เพียงแต่คนส่วนใหญ่จะอึ้งเท่านั้น ผู้ที่เริ่มเสนอราคาคนแรกก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก

ห้องโถงเงียบสงัดไปชั่วขณะหนึ่ง

……

ครึ่งชั่วยามผ่านไป หลิ่วหมิงปรากฏตัวบนถนนเปล่าเปลี่ยวแห่งหนึ่งเพียงลำพัง นอกจากจะมีร้านค้าเก่าๆ ที่อยู่สองข้างทางไม่กี่ร้านแล้ว ผู้คนที่เดินอยู่บนท้องถนนก็มีไม่มาก

แต่เขากลับค่อยๆ เดินไปตามถนนอย่างไม่สนใจ หลังจากที่เลี้ยวขวาวนซ้ายแล้ว ก็เดินมาถึงตรอกวังเวงแห่งหนึ่ง

หลิ่วหมิงกวาดสายตามองเข้าไปในตรอก และกล่าวออกมาในฉับพลันโดยไม่หันหน้ามาเลย

“ตั้งแต่ออกมาจากงานประมูล สหายก็ตามติดข้ามาโดยตลอด ระดับการฝึกฝนของท่านกับข้าก็พอๆ กัน คิดหรือว่าจะรอดพ้นสายตาข้าไปได้”

“ฮึ! ที่แท้เจ้าก็คือคุณชายเฉียน แขกคนใหม่ที่มีชื่อเสียงของเรือนร้อยวิญญาณ! ถ้าเป็นเช่นนี้ล่ะก็ ข้าคงต้องถามเหตุผลกับสหาย ว่าทำไมถึงทำลายแผนการประมูลของข้า?” เงาร่างเคลื่อนไหวด้านหลังหลิ่วหมิง ร่างอรชรโผล่ออกมาอย่างไร้สุ้มเสียง

“ที่แท้ก็เป็นสหายหู ข้าคิดว่าเป็นสหายสือเสียอีก” หลิ่วหมิวกล่าวอย่างไม่สะทกสะท้าน และหันหน้ากลับมาในที่สุด