ตอนที่ 200

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 200 ร่วมมือ ตอนที่ 200 ร่วมมือ โดย Ink Stone_Fantasy “ถ้ามีศิษย์จิตวิญญาณขั้นปลายล่ะก็ คงเป็นฑูตวิญญาณมืดอย่างไม่ต้องสงสัย ก่อนตายคนผู้นี้ได้ระเบิดตัวเองใช่หรือไม่!” หูชุนเหนียงหัวเราะอย่างเยือกเย็นก่อนกล่าวออกมา

“เขาระเบิดตัวเองจริงๆ! ทำไมหรือ? ฑูตวิญญาณมืดผู้นี้ มีอะไรแปลกประหลาดงั้นหรือ?” หลิ่วหมิงถามด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป

“ข้าไม่ค่อยรู้ชัดเจนมากนัก รู้แต่ว่าฑูตสิบกว่าคนของพรรควิญญาณมืด ล้วนเป็นศิษย์จิตวิญญาณขั้นปลาย และพอเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่ง แล้วไม่สามารถเอาชนะได้ พวกเขาต่างก็ระเบิดตัวเองจนเสียชีวิต แต่เมื่อไม่นานมานี้ มีฑูตวิญญาณมืดรหัสเดียวกัน ปรากฏตัวในพรรควิญญาณมืดอีกครั้ง” หญิงสาวกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“มีเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ด้วย?” หลิ่วหมิงรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก

“เฮ่อๆ ไม่อย่างนั้น ตอนที่พรรควิญญาณมืดปรากฏตัวในเสวียนจิงครั้งแรก ทำไมถึงแย่งชิงเขตอิทธิพลกับกลุ่มอื่นมาได้เล่า และยังทรงอิทธิพลในเสวียนจิงมาจนถึงทุกวันนี้” หูชุนเหนียงกล่าวด้วยสีหน้าสงบ

“เอาล่ะ! ตอนนี้ศิษย์พี่บอกได้หรือยังว่า ท่านรู้เรื่องที่พรรควิญญาณมืดลงมือกับศิษย์ตรวจตราคนก่อนของนิกายข้าได้อย่างไร?” หลิ่วหมิงเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วถามขึ้นมาอีกครั้ง

“เพราะว่าข้าซื้อตัวคนในพรรควิญญาณมืดไว้แล้ว เสียดายที่ตำแหน่งในพรรคเขาต่ำเกินไป หลังเกิดเหตุ ข้าก็ติดตามเบาะแสตามที่เขาบอก ถึงคาดการณ์ได้ว่าศิษย์ตรวจตราคนก่อนของนิกายเจ้า ถูกพรรควิญญาณมืดสังหาร ว่ากันว่าการลงมือในครั้งนั้น พรรควิญญาณมืดส่งทูตสองคนมาจัดการศิษย์ตรวจตราคนก่อน และยังตัดรากถอนโคนผู้คนที่เฝ้าอยู่ในอารามเสี่ยวชิงทั้งหมด” หูชุนเหนียงกล่าวอย่างเรียบราบ

“ศิษย์พี่รู้หรือไม่ ทำไมพรรควิญญาณมืดถึงลงมือกับศิษย์ตรวจตราคนก่อนของนิกายข้า ข้าไม่เชื่อว่าจะไม่มีเหตุผลพิเศษบางอย่าง ที่ทำให้กลุ่มผู้ฝึกฝนอิสระอย่างพรรควิญญาณมืด กล้ายั่วโทสะนิกายปีศาจของพวกเรา” หลิ่วหมิงพยักน้าแล้วถามออกไป

“ก่อนข้าจะตอบ ศิษย์น้องควรบอกข้าก่อนไหม เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าต้นตอความวุ่นวายในเสวียนจิงอยู่ในราชวงศ์?” หญิงสาวถามกลับอย่างไม่รีบร้อน

“ง่ายมาก ข้าได้ช่วยขุนนางในราชสำนักคนหนึ่งโดยไม่ตั้งใจ เขาบอกความลับอย่างเกี่ยวกับจักรพรรดิในตอนนี้” หลิ่วหมิงตอบอย่างไม่ลังเล

“เจ้าพูดถึงจักรพรรดิเสวียนจื้อในตอนนี้?” หูชุนเหนียงฟังมาถึงจุดนี้ สีหน้านางก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป

“ไม่ผิด! คือเขาผู้เป็นใหญ่ในเสวียนจิงผู้นี้” หลิ่วหมิงกล่าว

”ดี! ข้าเริ่มสนใจข้อมูลของศิษย์น้องมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว เหตุที่ศิษย์ตรวจตราคนก่อนถูกสังหารนั้น จากที่ข้าสืบมา เป็นเพราะพรรควิญญาณมืดได้ข่าวว่า เขาค้นพบความลับสุดยอดของพรรควิญญาณมืด ถึงได้ฆ่าเขาปิดปาก” ดวงตาทั้งคู่ของหญิงสาวเริ่มเปล่งประกาย แต่ก็กล่าวอย่างรวดเร็ว

“เพราะรู้ความลับ ถึงโดนฆ่าปิดปาก? ดูท่าความลับที่ศิษย์พี่คนก่อนค้นพบ จะต้องไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่” หลิ่วหมิงกล่าวราวกับคิดอะไรอยู่

“เฮ่อๆ คงเป็นเช่นนั้น แต่เจ้าไม่ต้องถามข้าว่ามันคือความลับอะไร เพราะข้าเองก็ไม่รู้เรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย ตอนนี้ข้าอยากรู้ว่าความลับของจักรพรรดิเสวียนจื้อที่ขุนนางคนนั้นบอกคืออะไร?” ในที่สุดหูชุนเหนียงก็ถามคำถามที่สำคัญที่สุดออกมา

“ความลับนี้ก็คือ เสวียนจื้อไม่ใช่มนุษย์ แม้กระทั่งอาจจะถูกสับเปลี่ยนตัวไปแล้ว” หลิ่วหมิงค่อยๆ กล่าวออกมา

“อะไรนะ! เป็นไปได้อย่างไร!” รูม่านตาของหูชุนเหนียงหดลงในตอนแรก หลังจากนั้นนางก็สูดหายใจเข้าไป

“ทำไมล่ะ! หรือว่าศิษย์พี่ไม่ได้รับข่าวนี้? แล้วก่อนหน้านั้นศิษย์พี่สงสัยอะไรในราชสำนัก?” หลิ่วหมิงถามด้วยสีหน้าสงบ

“ฮึ! ที่ข้าสงสัยราชสำนักในก่อนหน้านั้น แท้จริงแล้วคือเฒ่าประหลาดในราชวงศ์ กับผู้บัญชาการแขกระดับจิตวิญญาณทองคำเหล่านั้น” หญิงสาวมีสีหน้าไม่สงบอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถึงกล่าวออกมา

“ศิษย์พี่หมายถึงผู้ฝึกฝนที่ราชวงศ์บ่มเพาะมาเอง กับแขกระดับจิตวิญญาณทองคำที่เป็นศิษย์จิตวิญญาณขั้นปลายสมบูรณ์แบบ! เป็นเพราะเหตุใดกัน?” หลิ่วหมิงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยแล้ว

“เพราะว่าคนเหล่านี้ ต่างก็เก็บตัวฝึกฝนพร้อมกันอย่างแปลกประหลาด และหลังจากพวกเขาเก็บตัว ทั่วทั้งราชสำนักถึงดูแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก ไม่เพียงแต่จะไม่ควบคุมกลุ่มอิทธิพลต่างๆ ในเสวียนจิงเท่านั้น แม้แต่การกระทำขอท่านอ๋องหรือองค์ชายต่างๆ ก็ล้วนไม่สนใจ ทำให้พวกเขาค่อยๆ ดึงผู้ฝึกฝนอิสระจากแคว้นอื่นๆ มาอย่างบ้าคลั่ง และพยายามสร้างอิทธิพลของตนเองไปเรื่อยๆ สิ่งนี้ถึงเป็นสาเหตุของความวุ่นวายในเสวียนจิง!” หญิงสาวถอยหายใจก่อนกล่าวออกมา

“ถ้าเป็นเช่นนี้ล่ะก็ ผู้ฝึกฝนของราชวงศ์ กับผู้บัญชาการแขกระดับจิตวิญญาณทองคำ ก็น่าสงสัยจริงๆ” หลิ่วหมิงกล่าวด้วยความแปลกใจ

“ไม่ใช่ว่าขุนนางคนนั้นพูดอะไร ศิษย์น้องก็เชื่อไปหมดหรอกนะ เดิมทีเขาพูดว่าอย่างไร มีหลักฐานอะไรยืนยันบ้าง?” หูชุนเหนียงถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“เขาพูดไว้ยาวมาก ตอนที่ข้าถามเขานั้น ได้ใช้ยันต์เก็บเสียงสองสามผืนเก็บคำพูดของเขาไว้ เพื่อใช้ประโยชน์ในภายหน้า ส่วนหลักฐานน่ะหรือ ถ้าศิษย์พี่เห็นแล้วก็จะเข้าใจเอง” หลิ่วหมิงกล่าวอย่างไม่รีบร้อน พอเขาพลิกฝ่ามือข้างหนึ่งขึ้นมา ก็มียันต์สีขาวจางๆ ผืนหนึ่งคีบอยู่ระหว่างนิ้ว หลังจากที่มันโบกสะบัดตามลม ก็เกิดเสียงดัง “ฟู่!” แล้วกลายเป็นแสงเพลิงลุกไหม้ขึ้นมา