ตอนที่ 208

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 208 หยดพลังวารี ตอนที่ 208 หยดพลังวารี โดย Ink Stone_Fantasy พื้นที่ทางด้านนั้น ถูกหมอกดำที่เกิดจากการระเบิดตัวของมุกดำแผ่คลุมไว้

หมอกดำเหล่านี้ดูอับชื้นมาก ทั้งยังแผ่คลุมพื้นที่เล็กๆ เพียงไม่กี่ฉื่อ และดูเหมือนจะไม่ยอมสลายตัวง่ายๆ

หลิ่วหมิงเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ย่อมรู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมาก เขาสะบัดแขนเสื้อในฉับพลัน ทันใดนั้นพายุบ้าระห่ำก็พัดกระหน่ำออกมา และพุ่งไปหาหมอกดำ

“ฟิ้ว!” พายุบ้าระห่ำแฉลบผ่านหมอกดำไป และไม่สามารถทำอะไรหมอกดำได้เลยแม้แต่น้อย

ครั้งนี้หลิ่วหมิงรู้สึกเสียวสะท้านขึ้นมาจริงๆ แล้ว เขารีบปล่อยลูกเปลวไฟออกไปในทันที

พอลูกเปลวไฟปะทะกับหมอกดำ มันก็ดับลงทันทีราวกับเจอดาวมฤตยู

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้ ก็รู้สึกแปลกใจมากขึ้น

หลังจากที่ลังเลเล็กน้อยแล้ว ก็สะบัดแขนเสื้อทันที หลังจากมีเสียงดังเต้งๆ ออกมา โซ่สีเงินเส้นหนึ่งก็ดีดตัวออกจากแขนเสื้อ และพุ่งเข้าไปในหมอกดำ

“เพล้ง!”

ปลายโซ่สีเงินเข้าไปในหมอกดำได้เพียงนิดเดียว ก็ถูกพลังแปลกประหลาดบางอย่างต้านทานไว้

ขณะที่หลิ่วหมิงหรี่ตาทั้งสอง และกำลังจะเพิ่มพลังของตนเองนั้น พลังแปลกประหลาดนี้ก็หายไปในพริบตา

โซ่สีเงินพุ่งผ่านหมอกดำไป ในนั้นล้วนว่างเปล่า และไม่มีสิ่งใดอยู่

หลิ่วหมิงตวัดโซ่สีเงินกลับมา พอมองไปที่ไอหมอกแล้ว ก็กะจะเดินเข้าไปใกล้อีกหน่อย

แต่ขณะนั้นเอง กลุ่มหมอกก็พวยพุ่งขึ้น ทันใดนั้นมันก็สลายตัวไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย และบริเวณที่เคยถูกมันแผ่คลุม ได้ปรากฏหลุมลึกๆ กว้างประมาณปากถ้วยอยู่หลุมหนึ่ง

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้ ก็คิดถึงสถานที่เกิดเสียงดังในก่อนหน้านั้น แล้วเดินเข้าไปราวกับคิดอะไรอยู่ เขาจ้องไปในหลุมด้วยตาที่เป็นประกาย และต้องแสดงสีหน้าแปลกใจออกมา

“นี่คือสิ่งใดกัน ช่างดูแปลกประหลาดยิ่งนัก!”

หลิ่วหมิงกล่าวพึมพำเสร็จ ก็กางนิ้วทั้งห้าไปทางหลุมที่อยู่ด้านล่าง

พอพลังเวทย์ในร่างเขาถูกกระตุ้นขึ้นมา ไอสีดำก็วนเป็นเกลียวออกมาตามแขน และกลายเป็นหนวดสัมผัสเส้นหนึ่ง ก่อนที่จะพุ่งลงไปในหลุมลึก

จากนั้นพอเขาสะบัดแขน หนวดสัมผัสสีดำก็ถูกดึงกลับในฉับพลัน ดูเหมือนว่าเกือบจะลากอะไรบางอย่างออกมาได้

ถึงแม้หนวดสัมผัสสีดำจะตรงดิ่งเป็นพิเศษ และตึงแน่นเป็นอย่างมาก แต่สิ่งของที่อยู่ในหลุมก็ยังอยู่ในก้นหลุมอย่างมั่นคง โดยไม่เคลื่อนไหวเลยแม้แต่น้อย

พอหลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้ คิ้วของเขาก็ค่อยๆ ขมวดขึ้นมา เขาแกว่งแขนในทันที พลังไร้รูปพรั่งพรูผ่านหนวดสัมผัสไปยังด้านล่างอย่างรวดเร็ว จากนั้นนิ้วทั้งห้าก็ค่อยๆ งอเข้าหากัน

พลังมหาศาลที่เพิ่มขึ้นมามากกว่าก่อนหน้านั้นหลายเท่า ม้วนตัวกลับในทันที

“ตู๊ม!” ภายใต้การใช้พลังของหลิ่วหมิง หินสีดำบนพื้นที่เขาเหยียบแตกออกในฉับพลัน แต่สิ่งที่อยู่ในหลุมยังคงไม่กระเตื้องเลยแม้แต่น้อย

ครั้งนี้สีหน้าหลิ่วหมิงเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก

พลังที่เขาใช้เมื่อครู่ ต่อให้เป็นสิ่งของหนักหลายร้อยจินก็สามารถดูดออกมาได้ คิดไม่ถึงว่าจะไม่สามารถทำอะไรกับสิ่งที่อยู่ในหลุมได้

นี่ก็เท่ากับว่า สิ่งนี้มีน้ำหนักอย่างน้อยหนึ่งพันจินขึ้นไป

มิน่าล่ะ! พอมันออกมาจากมุกดำ ก็กระแทกผ่านพื้นหิน และจมเข้าไปลึกเช่นนี้

หลิวหมิงคิดเช่นนี้อยู่ในใจ เขาไม่กล้าดูแคลนเจ้าสิ่งนี้แล้ว จากนั้นก็เริ่มทำท่ามือด้วยมือทั้งสองกระตุ้นเคล็ดวิชาต่างๆ และยื่นแขนข้างหนึ่งออกไปด้านหน้า

หนวดสัมผัสสีดำม้วนเข้าไปในร่างเขา จากนั้นก็มีเสียงเต๊งตั๊งดังมาจากแขนเสื้อ และโซ่สีเงินก็พุ่งเข้าไปในหลุม

พอเขาคำรามเสียงออกมา

แขนทั้งสองก็จับโซ่ไว้แน่น จากนั้นก็ดึงขึ้นมาในทันที

บังเกิดเสียงดังครั่นเครืน!

ร่างของเขาระเบิดกลิ่นไออันน่าตกใจออกมา!

ห้องลับสั่นสะเทือนเล็กน้อย ในที่สุดสิ่งที่อยู่ในรูก็ค่อยๆ ถูกดึงขึ้นมา

กล้ามแขนทั้งสองที่นูนขึ้น และร่องรอยตรงหน้าผาก ทำให้เห็นชัดว่าต้องใช้พลังเป็นอย่างมาก

ผ่านไปไม่นาน เมื่อหลิ่วหมิงออกแรงดึงมันขึ้นมาอยู่ไม่หยุด ในที่สุดก็ดึงปลายโซ่ขึ้นมาได้ ปลายโซ่รัดกลุ่มแสงสีดำขนาดเท่าลูกกำปั้นไว้

ใจกลางกลุ่มแสง คือหยดของเหลวสีดำที่มีขนาดเท่าเม็ดถั่ว มันดำสนิทราวกับหมึก ทั้งยังมีไอสีดำสองสามสายหมุนวนอยู่ไม่หยุด

พอหลิ่วหมิงได้เจอกับหยดของเหลวที่ไม่ค่อยเตะตานี้ เขากลับสะบัดแขนเสื้ออย่างรวดเร็ว และเตาหลอมสีเงินก็ลอยออกมาจากในนั้น หลังจากนั้นมันก็พร่ามัวและยืดสูงขึ้นหลายฉื่อ แล้วค่อยๆ หล่นมาอยู่ด้านล่างของเหลวอย่างมั่นคง

เขาก็ทำท่ามือด้วยมือเดียว ธงที่ปักอยู่ในมุมห้องลับเปล่งประกายออกมาสองสามที ม่านแสงที่ปกคลุมอยู่ด้านบนพลันหล่นร่วงลงมา และจมหายเข้าไปใต้ดิน