ตอนที่ 230

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 230 ผีดิบไอปีศาจ ตอนที่ 230 ผีดิบไอปีศาจ โดย Ink Stone_Fantasy ร่างไร้หัวยังคงเดินต่อไปซักระยะ หลังจากนั้นถึงได้ล้มโครมลงพื้น และกลายเป็นกองขี้เถ้าสีขาวในที่สุด

หลิ่วหมิงโบกมือไปทางกองขี้เถ้าสีขาว

“ฟู่!” ป้ายเหล็กสีดำอันหนึ่งลอยเข้ามา และค่อยๆ หล่นลงบนมือ

เขาก้มสังเกตดูป้ายเหล็กในมือไม่กี่ที แล้วก็หมุนตัวเหาะกลับไป

“สหาย ผีดิบเกราะเหล็กตัวนี้เป็น……” ชายร่างอ้วนรอเท้าหลิ่วหมิงแตะพื้น และพูดอ้ำๆ อึ้งๆ ออกมาเพื่ออธิบาย

แต่หลิ่วหมิงโบกมือขัดจังหวะคำพูดในส่วนท้ายของเขา พร้อมกับโยนป้ายเหล็กออกไปให้ จากนั้นก็ถามด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก

“อาวุธที่เจ้าพูดถึงใช่ของสิ่งนี้หรือไม่ ถ้าใช่ล่ะก็ ให้รีบเปิดผนึกเดี๋ยวนี้ ตอนนี้ข้าไม่อยากฟังคำพูดไร้สาระใดๆ”

“ใช่! นี่คือสิ่งที่จำเป็นต้องใช้ในการเปิดผนึก ข้าจะรีบไปเปิดผนึกเดี๋ยวนี้” แม้หลิ่วหมิงจะไม่พูดถึงผีดิบเกราะเหล็กในโลงศพ แต่ก็ยังคงทำให้ชายร่างอ้วนรู้สึกเย็นยะเยือกในใจ หลังจากรับป้ายเหล็กมาดูแล้ว เขาก็รีบตอบรับในทันที

ชายร่างอ้วนเดินเข้าไปใจกลางถ้ำ และยกป้ายเหล็กขึ้นสูงๆ พร้อมกับอ้าปากพ่นโลหิตออกมา หลังจากนั้นก็เริ่มร่ายคาถา

คาถาคลุมเครือยากจะเข้าใจ แต่มันสัมผัสคล้องจองกันอย่างบอกไม่ถูก

“ฟู่!” ป้ายเหล็กที่ดูธรรมดาส่องแสงสีขาวออกมา ทั้งยังสว่างขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดก็หลุดออกไปจากฝ่ามือการควบคุมของชายร่างอ้วน และพุ่งขึ้นบนอากาศ

แสงสีเขียวกะพริบผ่านไป ป้ายเหล็กหายไปบนผนังถ้ำ

ครู่ต่อมา อักขระแสงสีขาวจำนวนมากก็ปรากฏอยู่ด้านบน จากนั้นก็พุ่งลงมาราวกับหยาดฝน และค่อยๆ จมหายไปบนพื้น

มีเสียงดังขึ้นจากใต้พื้น ถ้ำทั้งหลังเริ่มสั่นสะเทือน และค่ายกลอักขระห้าสีขนาดใหญ่ก็พุ่งขึ้นมาจากพื้น มันเพียงแค่หมุนติ้วๆ ก็แผ่กลิ่นไออันน่ากลัวออกมา

ในขณะเดียวกัน พื้นดินกลางค่ายกลอักขระก็แตกกระจายออก ก่อให้เกิดหลุมสีดำขนาดใหญ่ มีเสียงปีศาจแผดร้องดังแว่วๆ ออกมาจากในนั้น

“นี่คือทางเข้าของหลุมปีศาจหรือ?” หลิ่วหมิงจ้องมองหลุมสีดำขนาดใหญ่ด้วยแววตาร้อนผะผ่าว

“คงไม่ผิดพลาดอย่างแน่นอน” ชายร่างอ้วนจ้องมองหลุมใหญ่แล้วกล่าวด้วยความตื่นเต้น

“ถ้าอย่างนั้น เจ้าลงไปก่อนเถอะ” หลิ่วหมิงปราดตามองชายร่างอ้วนแล้วกล่าวออกมา

“สหายจะให้ข้าลงไปก่อนหรือ?” ชายร่างอ้วนได้ยินก็รู้สึกชะงักงันเล็กน้อย

“ทำไมล่ะ! หรือเจ้าจะให้ข้าลงไปก่อนหรือ? แต่วางใจเถอะ! ข้าจะให้พวกมันทั้งสองลงไปเป็นเพื่อนเจ้าด้วย” หลิ่วหมิงเลิกคิ้วแล้วกล่าวออกมา

“ได้! ข้าลงไปก่อนก็ได้” เหมือนชายร่างอ้วนจะรู้ว่าตนเองไม่สามารถคัดค้านใดๆ ได้ จึงตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นเขาก็เดินเข้าใกล้หลุมดำอย่างระมัดระวัง หลังจากที่ยื่นหน้ามองลงไปในนั้นแล้ว ถึงได้รวบรวมความกล้ากระโดดลงไป หัวบินกับแมงป่องกระดูกขาวตามไปติดๆ

ผ่านไปไม่นาน หลังจากหลิ่วหมิงไม่ได้รับรายงานจากแมงป่องกระดูกขาวกับหัวบินว่ามีสิ่งใดผิดปกติ เขาถึงกระโดดลงไป

หลุมดำไม่ค่อยลึกมากนัก หลิ่วหมิงรู้สึกว่าแค่อึดใจเดียวก็มาถึงถ้ำอีกหลังหนึ่งแล้ว

แต่นอกจากพื้นที่เล็กๆ ที่ควบคุมค่ายกลตรงหัวมุมแล้ว สถานที่อื่นๆ ล้วนเต็มไปด้วยไอสีดำเข้มข้น ทำให้มองเห็นไม่ชัดเจนว่าสภาพภายในถ้ำเป็นอย่างไร

ชายร่างอ้วน หัวบิน และแมงป่องกระดูกขาวต่างก็อยู่ในใจกลางค่ายกลอย่างว่าง่าย

“สิ่งเหล่านี้ดูไม่ค่อยเหมือนไอปีศาจบริสุทธิ์!” พอหลิ่วหมิงกวาดตามองไอดำเข้มข้นนอกค่ายกลแล้วก็ขมวดคิ้วก่อนกล่าวออกมา

“ข้าเองก็รู้ว่ามันไม่ใช่ แต่คิดว่าหลุมปีศาจคงจะอยู่บริเวณนี้! พวกเราค้นหาดูให้ทั่วดีกว่าไหม!” ชายร่างอ้วนมองดูไอดำรอบด้านและกล่าวด้วยความลังเลเล็กน้อย

“ค้นหาให้ทั่ว? ได้! เจ้าสามารถไปจากที่นี้ได้ ไปดูว่าไอดำด้านนอกคือสิ่งใดกัน?” หลิ่วหมิงตอบกลับด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น

“สหายล้อข้าเล่นแล้ว! ในเมื่อสถานที่แห่งนี้ถูกวางชั้นจำกัดไว้ต้านทานไอสีดำเหล่านี้ ข้าคิดว่าพวกมันเป็นสิ่งที่ไม่ควรไปแตะต้อง” พอชายร่างอ้วนได้ยินเช่นนี้ ก็แสดงสีหน้าเหยเกออกมา

แต่ขณะนั้นเอง ไอดำรอบด้านที่ดูเงียบๆ ก็พลันพวยพุ่งขึ้นมา และเริ่มไปรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว