ตอนที่ 239

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 239 แท่งวารีขั้นสูง ตอนที่ 239 แท่งวารีขั้นสูง โดย Ink Stone_Fantasy หลังจากที่คิดๆ ดูแล้ว เขาก็ตัดสินใจเสี่ยงดูสักครั้ง

ดังนั้นหลิ่วหมิงจึงถอนหายใจ และยกมือปล่อยคมวายุออกไปด้วยเสียงอันดัง

แสงสีเขียวกระพริบผ่านไป คมวายุปาดผ่านแขนของ ‘ตนเอง’

“ฟิ้ว!” ปากแผลขนาดยาวหลายชุ่นปรากฏออกมา โลหิตสีทองพุ่งออกมาจากในนั้น

หลิ่วหมิงยังไม่ทันรู้สึกตกใจ ก็พลันรู้สึกถึงความเจ็บปวดบนแขนจนต้องตกตะลึงเป็นอย่างมาก เขาม้วนแขนเสื้อขึ้นอย่างรวดเร็ว หลังจากจ้องมองอย่างละเอียดแล้ว รูม่านตาก็หดลงในทันที

บนแขนของเขา มีแผลเล็กๆ ยาวหลายชุ่น โลหิตสีแดงไหลออกมาจากในนั้น

สีหน้าหลิ่วหมิงซีดขาวเล็กน้อย เขามองดูบาดแผลบนแขนของ ‘หลิ่วหมิง’ ตรงหน้า แล้วมองกลับมาที่บาดแผลของตนเอง ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งหรือลักษณะล้วนไม่แตกต่างกันเลย

สมองเขาสับสนไปหมดแล้ว

แม้เขาจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็เข้าใจว่า ‘หลิ่วหมิง’ ตรงหน้าไม่ใช่ปีศาจแปลงกายมาแต่อย่างใด แต่กลับมีความสัมพันธ์กับเขาเป็นอย่างมาก

หลิ่วหมิงไม่เหมือนกับคนทั่วไป หลังจากตัดสินใจแล้ว ก็ควักยันต์ออกมาผืนหนึ่งแล้วนำมาแปะไว้บนปากแผล

จุดแสงสีขาวเปล่งประกายออกมา บาดแผลสมานเข้าหากันอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ทิ้งไว้แค่แผลเป็นจางๆ เท่านั้น

หลิ่วหมิงมองไปยัง ‘หลิ่วหมิง’ ตรงหน้า ด้วยตาที่เป็นประกาย

บาดแผลของฝ่ายตรงข้ามก็สมานเข้าหากัน และทิ้งรอยแผลเป็นจางๆ ไว้เช่นกัน

หลิ่วหมิงเห็นเหตุการณ์เช่นนี้ ก็รู้สึกตะลึงงันอย่างสุดขีด

ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไหร่ เขาถึงได้หัวเราะอย่างขมขื่น ในที่สุดก็ละสายตาออกจากฝ่ายตรงข้าม และสังเกตดูห้องว่างเปล่าอีกรอบ

เห็นได้ชัดว่าห้องว่างเปล่าลึกลับในตอนนี้กว้างกว่าครั้งก่อนมาก

ดูท่ามันคงจะมีความเกี่ยวข้องกับพลังเวทย์ที่เพิ่มขึ้นของเขาแปดถึงเก้าส่วน

แต่นอกจากขนาดห้องว่างเปล่าที่เพิ่มขึ้นกับ ‘ตนเอง’ คนที่สองที่ปรากฏตัวในห้องว่างเปล่าแล้ว อย่างอื่นยังคงหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

หลิ่วหมิงคิดอยู่ในใจครู่หนึ่ง จากนั้นก็หาสถานที่ที่ค่อนข้างห่างจาก ‘ตนเอง’ คนที่สองแล้วนั่งขัดสมาธิลงไป และทำการคิดไตร่ตรองอย่างเงียบๆ

เวลาค่อยๆ ผ่านไปอย่างช้าๆ พริบตาเดียวก็ผ่านไปครึ่งวัน

หลิ่วหมิงสูดหายใจเข้าลึกๆ ในที่สุดก็ออกจากภวังค์ จากนั้นก็มองไปยัง ‘ตนเอง’ อย่างไม่มีทางเลี่ยง

ก่อนหน้านั้นไม่นาน หลังจากที่เขาคิดแทบจะล้มประดาตาย ในที่สุดก็แน่ใจว่าของสิ่งนี้ จะต้องเกี่ยวข้องกับตอนที่เขาสลบไสลอยู่ในแดนลึกลับอย่างแน่นอน

เขาจำได้อย่างแม่นยำ ในความฝันอันแปลกประหลาดที่อยู่ในแดนลึกลับ เขาเคยเห็น ‘ตนเอง’ อีกคนหนึ่งที่มีกลิ่นไอน่าตกใจเป็นอย่างมาก

และสาเหตุที่เขาสลบไสลในครั้งก่อน เขาก็เคยมาวิเคราะห์แยกแยะมาแล้ว คิดว่าคงมีส่วนเกี่ยวข้องกับ ‘มือปีศาจค้ำฟ้า’ ที่หายไปในแดนลึกลับอย่างแปลกประหลาดนั้น

เพราะหลังจากที่มือปีศาจค้ำฟ้าปรากฏออกมา ฟองอากาศลึกลับในร่างเขาถึงปรากฏตัวออกมาอย่างแปลกประหลาด และผิดปกติเป็นอย่างมาก

ไม่แน่ การหายตัวของมือปีศาจค้ำฟ้าอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ก็ได้

หลังจากพิจารณา ‘ตนเอง’ ตรงหน้าอย่างครอบคลุมแล้ว คิดว่าคงเกิดจากมือปีศาจค้ำฟ้า แต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเขา ถึงขนาดที่ถ้าฝ่ายตรงข้ามถูกทำร้าย ตัวเองก็จะถูกทำร้ายไปด้วยอย่างน่าประหลาดใจ

แม้ว่าหลิ่วหมิงไม่อาจรู้ได้อย่างชัดเจน แต่สาเหตุคงไม่พ้นไปจากที่คิดไว้

แม้จะหาสาเหตุได้ แต่เมื่อเผชิญกับเรื่องแบบนี้ ย่อมทำให้เขารู้สึกปวดหัวเป็นอย่างมาก ‘ตนเอง’ ตรงหน้าเป็นสิ่งมีชีวิตหรือไม่ เขาก็ไม่อาจชี้ชัดได้

แต่สิ่งที่หลิ่วหมิงเลี่ยงไม่ได้ก็คือ เขาไม่อาจใช้วิธีการอะไรรุนแรงกับฝ่ายตรงข้ามได้

มิเช่นนั้นด้วยลักษณะนิสัยของเขา ย่อมจัดการกับอันตรายที่ไม่อาจรู้ได้ให้หมดสิ้นไป เขาถึงจะวางใจได้

หลิ่วหมิงคิดวกไปมาอย่างรวดเร็ว แล้วก็ได้แต่ใช้วิธีปิดล้อม ‘ตนเอง’ ตรงหน้าไว้ก่อน

ดังนั้นเขาจึงส่ายศีรษะแล้วหยิบธงค่ายกลออกมาปึกหนึ่ง และปักล้อมรอบ ‘หลิ่วหมิง” คนที่สองไว้

เมื่อหลิ่วหมิงปักธงทั้งหมดเรียบร้อย ก็ทำท่ามือด้วยมือเดียว พอชี้นิ้วออกไป ค่ายกลเล็กๆ ตรงหน้าก็ส่งเสียงดังหวึ่งๆ ม่านแสงสีขาวแผ่ออกมาปกคลุมร่างของ ‘หลิ่วหมิง’ ไว้

หลิ่วหมิงมองม่านแสงสีขาว และโซ่สีเงินกับยันต์ที่อยู่บนตัวของ ‘ตนเอง’ ตอนนี้สีหน้าเขาถึงได้ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ถ้า ‘ตนเอง’ ตรงหน้ามีความเคลื่อนไหวใดๆ ล่ะก็ เขาคงสามารถรู้ได้ในทันที

หลิ่วหมิงคิดไตร่ตรองเช่นนี้อยู่ในใจ ในที่สุดก็ตัดสินใจเก็บเรื่องนี้ไว้ก่อน และเริ่มฝึกฝนตนเอง

แต่ในระหว่างนี้ เขาใช้จิตสื่อสารกับหัวบินก่อน

ภายใต้คำสั่งอันน่าเกรงขามของเขา หัวบินยังคงลอยมาข้างเขาด้วยความเคารพและยำเกรง

ตอนนี้หลิ่วหมิงถึงได้รู้สึกโล่งใจขึ้นมา จากนั้นก็สั่งให้หัวบินกับแมงป่องกระดูกขาวไปฝึกวิธีการต่อสู้ของตนเองตรงมุมอื่นๆ