ตอนที่ 281

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 281 การต่อสู้อย่างดุเดือดบนเทือกเขา (2) ตอนที่ 281 การต่อสู้อย่างดุเดือดบนเทือกเขา (2) โดย Ink Stone_Fantasy “พลังที่แท้จริง? บดขยี้?”

หลิ่วหมิงเพิ่งจะโจมตีด้วยพลังทั้งหมด จึงรู้สึกปวดเมื่อยไปทั่วร่าง แต่พอได้ยินเช่นนี้ก็รู้สึกหวาดผวาอย่างอดไม่ได้ ขณะเดียวกันก็รู้สึกสงสัยขึ้นมา

ด้วยระดับสายตาของเขา ย่อมมองออกว่าการโจมตีเมื่อครู่เป็นการใช้พลังเวทย์จนถึงขั้นสุดแล้ว นอกเสียจากว่าเขาจะชำนาญเคล็ดวิชาร้ายกาจอื่นๆ มิเช่นนั้นคงไม่อาจโจมตีได้รุนแรงกว่าเมื่อครู่

แต่หลิ่วหมิงย่อมไม่ยอมถูกโจมตีอยู่ฝ่ายเดียวเป็นแน่ เขาระงับความสงสัยไว้และทำท่ามือด้วยมือข้างหนึ่งทันที จุดแสงสีฟ้าก่อตัวขึ้นตรงหน้าอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็รวมตัวกันเป็นแท่งวารีโปร่งใสแวววาวแท่งหนึ่ง ตอนแรกมันยาวไม่ถึงฉื่อกว่าๆ แต่ครู่เดียวก็มีขนาดครึ่งจั้ง

ดวงตาหลิ่วหมิงเปล่งประกายเยือกเย็น มือที่ทำท่ามือกระแทกใส่แท่งวารีตรงหน้าอย่างรวดเร็ว พอแสงสีฟ้าเปล่งประกายออกมา แท่งวารีก็พุ่งออกไปทันที

ในขณะเดียวกัน ก็มีแสงสีเขียวเปล่งประกายบนมืออีกข้าง มันก่อตัวเป็นคมวายุยักษ์ที่ยาวหลายฉื่อ และพอสะบัดข้อมือมันก็กระพริบหายไป

จากนั้นหลิ่วหมิงก็กระทืบเท้าแล้วพุ่งออกไปฝั่งตรงข้ามราวกับลูกธนู

มนุษย์เกราะทองคำรู้สึกแค่ว่ามีคลื่นสั่นสะเทือนตรงหน้า จากนั้นคมวายุก็พุ่งเข้ามาถึง

ขณะเดียวกันแท่งวารีสีฟ้าก็อยู่ห่างจากตรงหน้าไม่ไกล ก็ม้วนตัวเข้ามาพร้อมไอเย็นสะท้าน

มนุษย์เกราะทองคำทำเสียงฮึดฮัด อักขระเปล่งประกายออกจากแขนข้างหนึ่ง กำปั้นสีทองอร่ามทุบออกไปข้างหน้า คลื่นสั่นสะเทือนสีทองทะลักออกไป

“ตู๊ม!”

พอคลื่นสั่นสะเทือนสีทองม้วนตัวผ่านไป คมวายุสีเขียวกับแท่งวารีก็หยุดชะงัก และระเบิดออกมาอย่างน่าประหลาดใจ

พอคมวายุแตกกระจายออกมา เศษของมันก็กระเด็นไปทั่วทิศ ส่วนแท่งวารียักษ์ก็ปล่อยไอเย็นสะท้านม้วนตัวออกไป

มนุษย์เกราะทองคำรู้สึกว่าร่างกายเย็นสะท้าน และน้ำแข็งชั้นบางๆ ก็เกาะติดตามตัว ทำให้เขาเคลื่อนไหวช้าลงกว่าเดิมครึ่งหนึ่ง แม้แต่แสงสีทองที่ปกป้องอยู่ก็ไม่อาจต้านทานได้เลยแม้แต่น้อย

เกือบจะในเวลาเดียวกัน หนามสีเขียวก็พุ่งยิงออกจากเศษคมวายุ มันพุ่งเจาะทะลุระหว่างคิ้วของมนุษย์เกราะทองคำ ทำให้ใบหน้าเขาดำคล้ำขึ้นมา

และในขณะเดียวกัน หลิ่วหมิงที่กระโจนมาถึง ก็บิดตัวมาด้านหลังมนุษย์เกราะทองคำด้วยความเร็วอันเหลือเชื่อ กำปั้นที่กำมุกพลังวารีไว้ ทุบออกไปอย่างไร้สุ้มเสียง

“เพล้ง!”

ปราณแกร่งที่ปกป้องมนุษย์เกราะทองคำอยู่ถูกทุบตีจนแตกกระจายราวกับเป็นกระดาษ กำปั้นทุบใส่หลังมนุษย์เกราะทองคำอย่างหนักแน่น และพริบตาเดียวคลื่นสั่นสะเทือนสีดำก็ทะลักออกไป และพุ่งเข้าใส่ร่างตรงหน้าอย่างบ้าคลั่ง

มีเสียงคำรามออกมา!

ร่างมนุษย์เกราะทองคำขยายใหญ่ราวกับลูกโป่งที่ถูกเป่า และระเบิดออกมาในที่สุด

คลื่นอากาศสีทองม้วนตัวออกไปทั่วทิศ

หลิ่วหมิงขยับตัวถอยไปสิบกว่าก้าวด้วยความดีใจ และจ้องมองใจกลางคลื่นอากาศตรงหน้าอย่างไม่กระพริบตา

“ที่แท้ก็เป็นวิธีการที่ไม่เลว มิน่าถึงได้เชื่อมั่นขนาดนี้ แต่ในเมื่อเจ้าลงมือแล้ว ก็เตรียมตัวตายอย่างสบายๆ เถอะ!”

พอกล่าวจบ กลิ่นไออันแข็งแกร่งก็ปรากฏออกมาจากคลื่นอากาศสีทอง และกลายเป็นระลอกคลื่นที่ขยายใหญ่อย่างบ้าคลั่ง พริบตาเดียวก็ทะลวงระดับของเหลวเข้าสู่ระดับผลึกอย่างน่าตกใจ

ขณะนี้คลื่นอากาศได้แยกตัวออกมา เงาร่างมนุษย์เกราะทองคำปรากฏออกมาอย่างสมบูรณ์ ราวกับว่าเรื่องที่เข็มเงาหยกเจาะทะลุศีรษะกับการระเบิดร่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน และกลิ่นไอบนตัวก็เหมือนจะมีความแข็งแกร่งไม่ด้อยไปกว่าผู้อาวุโสแซ่ลี่เลย

ใจหลิ่วหมิงดิ่งลึกลงไปเมื่อเห็นฉากเช่นนี้

แม้เขาจะไม่รู้ว่าฝ่ายตรงข้ามใช้เคล็ดวิชาอันใด ที่ไม่เพียงแต่จะมีร่างที่ไม่ตาย แต่ยังยกระดับการฝึกฝนถึงระดับผลึกได้ สิ่งนี้มันเหนือความคาดหมายเขามาก และเขาไม่สามารถอาจต้านทานได้ทั้งหมด

หลิ่วหมิงคิดวกไปมาอย่างรวดเร็ว ร่างของเขาหนักขึ้นมาในฉับพลัน จากนั้นก็พุ่งลงด้านล่างราวกับลูกธนู ขณะเดียวกันยันต์ดำดินสีเหลืองอ่อนผืนหนึ่งก็โผล่ขึ้นในมือ

ภายใต้สถานการณ์ตรงหน้า หากหนีลงใต้ดินอีกครั้ง ถึงเป็นวิธการเดียวที่สามารถเอาชีวิตรอดได้

แต่ขณะนี้ มนุษย์เกราะทองคำที่มีการฝึกฝนระดับผลึกกลับหัวเราะออกมาอย่างเยือกเย็น และลงมืออย่างไม่พะว้าพะวัง