ตอนที่ 421

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 421 ร่วมมือชั่วคราว ตอนที่ 421 ร่วมมือชั่วคราว โดย Ink Stone_Fantasy พอคำพูดนี้ออกจากปาก ก็ทำให้ฝูงชนเกิดความฮือฮาขึ้นมา แม้จะบอกว่าคนจำนวนไม่น้อยยังคงไม่กล้าเชื่อคำพูดของเขา แต่ผู้ที่มีพลังจิตแข็งแกร่งหลายคน ก็สามารถมองเห็นเส้นสนกลในบางอย่างจากการที่ราชา ปีศาจสมุทรโผล่มาอย่างกระทันหันได้

หลิ่วหมิงย่อมเป็นหนึ่งในนั้น

ด้วยพลังจิตอันแข็งแกร่งของเขา หลังจากสังเกตดูแล้ว แม้จะไม่สามารถมองเห็นระดับการฝึกฝนของชายหนุ่มชุดคลุมสีขาวที่ลอยอยู่กลางอากาศได้อย่างทะลุปรุโปร่ง แต่กลับค้นพบว่ากลิ่นไอของเขาเหมือนจะมีอะไรผสมปนเปอยู่

พอราชาปีศาจสมุทรได้ยินคำพูดของหลานสี่ สีหน้าของเขาก็ยังคงเป็นเช่นเดิม หลังจากกวาดสายตามองฝูงชนทีหนึ่งแล้ว ก็กล่าวอย่างราบเรียบ

“ข้าได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยจริงๆ แต่หากเจ้าคิดว่าอาศัยแค่พวกเขา ก็สามารถต่อสู้กับข้าได้ ก็ลองดูได้เลย”

แม้น้ำเสียงของราชาปีศาจสมุทรจะไม่ดังมาก แต่พอเข้าไปในหูของฝูงชน กลับส่งเสียงดังราวกับเสียงฟ้าร้อง

คนจำนวนมากเกิดอาการเหม่อลอย ผู้ที่มีพลังจิตค่อนข้างอ่อน รู้สึกว่าร่างกายไร้ซึ่งเรี่ยวแรงใดๆ

แต่พอหลิ่วหมิงได้ยินเช่นนี้ ก็เพียงแค่ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ด้วยพลังจิตที่แข็งแกร่งไม่ด้อยไปกว่าระดับผลึก เพียงแค่ราชาปีศาจสมุทรไม่ได้แสดงเคล็ดวิชาพลังจิตกับหลิ่วหมิง แรงกดดันจากพลังจิตระดับนี้ ย่อมไม่มีผลอะไรกับเขา

แม้คนจำนวนมากจะได้สติในเวลาไม่นาน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ทำให้ผู้ที่ใจสั่นสะท้านตั้งแต่แรก มองชายหนุ่มชุดคลุมสีขาวด้วยสีหน้าหวาดกลัว

แม้หลานสี่จะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ แต่สีหน้าก็ดูไม่ได้เล็กน้อย หลังจากคิดลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดกับผู้ที่อยู่บนอากาศอีกครั้ง

“ราชาปีศาจสมุทร แม้จะไม่รู้ว่าทำไมท่านถึงมาปรากฏตัวอย่างกะทันหัน และข้าก็ไม่สนว่าท่านจะมีพลังที่มีอนุภาพแค่ไหน แต่ที่นี่คือเหวลึก ท่านคงรู้ดีว่าหากเราสองฝ่ายหลับหูหลับตาต่อสู้กัน มันจะเกิดผลลัพธ์อะไรขึ้น”

“อ๋อ! ถ้าอย่างนั้นเจ้ามีข้อเสนอแนะอะไร?” ราชาปีศาจสมุทรได้ยินคำพูดนี้ กลับไม่แสดงท่าทีใดๆ ออกมา พอแสงสีฟ้าเปล่งประกายออกมาตัว ร่างของเขาก็พร่ามัวมาปรากฏอยู่ตรงหน้าหลานสี่

“ในเมื่อท่านไม่ได้ลงมือกับพวกข้าตั้งแต่แรก คิดว่าท่านคงไม่อยากเสียพลังเวทย์ไปกับพวกข้า เพราะศัตรูตัวฉกาจของท่านคือเผ่าเจ้าสมุทร เช่นนี้แล้ว ไม่สู้พวกเรามาร่วมมือกันชั่วคราวดีไหม?” หลานสี่ร่นถอยออกไปด้วยความตกใจ แต่กลับกล่าวออกมาอย่างละมุนละไม

และหลิ่วหมิงกลับตาเป็นประกาย ในที่สุดเขาก็เห็นใบหน้าของหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดของราชาปีศาจสมุทรอย่างชัดเจน คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเจียหลาน สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกจับต้นชนปลายไม่ถูก และรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

แต่ขณะนี้ ใบหน้างดงามของหญิงสาวไร้ซึ่งเลือดฝาด ดวงตาทั้งคู่หลับสนิท และกลิ่นไอก็ดูขาดๆ หายๆ

ในขณะที่เขารู้สึกประหลาดใจอยู่นั้น ชายหนุ่มชุดคลุมสีขาวก็เอ่ยปากออกมา

”ฮึ! ดูท่าเจ้าจะรู้เรื่องราวไม่น้อย แต่ในเมื่อเจ้าอยู่ในสายแร่ใต้ทะเลลึกมานาน การเข้ามาในเหวลึกไร้ก้นครั้งนี้ คงไม่ได้หลับหูหลับตาเข้ามา ข้าคิดว่าเจ้าจะต้องมีวิธีหาตำแหน่งของจุดตัดอื่นๆ ใช่ไหม”

ราชาปีศาจสมุทรทำเสียงฮึดฮัดแล้วกล่าวออกมา สายตาของเขาเหลือบมองแผ่นค่ายกลบนมือของหลานสี่

“หลายปีมานี้ ข้าศึกษาเคล็ดวิชากลไกมาโดยเฉพาะ ขอแค่ไม่เกิดเรื่องที่ไม่คาดคิด การจะหาจุดตัดเจอหรือไม่นั้น มันขึ้นอยู่กับเวลาแล้ว” หลานสี่รู้สึกใจเต้นขึ้นมา แต่ก็รีบกล่าวออกมาโดยไม่ต้องคิด

“ดีมาก! เพียงแค่พาข้าหาจุดตัดที่ไปจากที่นี่ได้ ข้าจะไม่สร้างความลำบากใจให้พวกเจ้าอีก และหากระหว่างทางเจอกับอันตรายใดๆ ข้าก็จะช่วยออกแรงด้วยเช่นกัน” ราชาปีศาจสมุทรฟังจบ ก็ลังเลเล็กน้อยก่อนกล่าวออกมา

“ไม่มีปัญหา แต่ว่าเรื่องเกี่ยวกับโอสถราชาปีศาจสมุทร ควรจะให้ความกระจ่างสักหน่อยไหม?” เมื่อหลานสี่ได้ยินราชาปีศาจสมุทรกล่าวเช่นนี้ ก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก แต่พลันนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้ จึงกล่าวออกมาด้วยตาที่เป็นประกาย

“ฮึ! โอสถนี้ข้าเป็นคนปรุงขึ้นมาเอง ย่อมมีวิธีจัดการมัน เพียงแต่เวลาเช่นนี้ ไหนเลยจะพกโอสถชนิดนี้ติดตัว รอไปจากที่นี่แล้ว ข้าย่อมบอกวิธีการกับพวกเจ้า” ราชาปีศาจสมุทรทำเสียงฮึดฮัดแล้วกล่าวออกมา

“ดี! หวังว่าราชาปีศาจสมุทรจะรักษาสัญญา!” หลานสี่ได้ยินก็ขมวดคิ้วขึ้นมา สุดท้ายก็กล่าวด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น

ราชาปีศาจสมุทรหัวเราะเฮ่อๆ! แล้วก็ไม่กล่าวอะไรออกมาอีก

ฝูงชนได้ยินเช่นนี้ ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมามาก คนจำนวนไม่น้อยต่างก็แสดงสีหน้าดีใจออกมา

แม้จะได้เห็นได้อย่างชัดเจนว่า เวลานี้ราชาปีศาจสมุทรได้รับบาดเจ็บสาหัส ระดับการฝึกฝนก็ลดลงไปไม่น้อย มิเช่นนั้นคงไม่เจรจาต่อรองอย่างเฉียบขาดเช่นนี้

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ฝูงชนก็รู้ดีว่าราชาปีศาจสมุทรยังคงแข็งแกร่งกว่าพวกเขามาก

อย่างไรซะ เขาก็เป็นผู้แข็งแกร่งระดับแก่นแท้ แม้ว่าตอนนี้พลังจะลดลงไปมาก แต่ไม่ใช่สิ่งที่ระดับผลึกทั่วไปจะสามารถเปรียบเทียบได้

หากมีผู้แข็งแกร่งระดับนี้คอยช่วยเหลือล่ะก็ โอกาสในการหนีไปจากที่นี่ก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น

แน่นอน ย่อมมีบางคนที่คิดในใจว่าพอไปจากเหลวลึกนี้ได้ ก็จะหนีไปให้ไกลๆ จากราชาปีศาจสมุทรผู้นี้

ขณะนั้นเอง พลันมีคนเอ่ยออกมา

“ราชาปีศาจสมุทร ไม่ทราบว่าอาจารย์อาเย่เทียนเหมยของข้าตอนนี้อยู่ที่ใด?”

คนๆ นั้นก็คือหลิ่วหมิงนั่นเอง

ตอนนี้เขาจ้องมองราชาปีศาจสมุทรด้วยสีหน้าสงบ

ราชาปีศาจสมุทรได้ยินก็รู้สึกตะลึงเป็นอย่างมาก แต่หลังจากจ้องมองเขาด้วยแววตาที่แฝงไปด้วยความหมายอันลึกซึ้งแล้ว ก็กล่าวอย่างไม่ปิดบัง

“อาจารย์อาของเจ้ามีปฏิภาณเฉียบแหลมมาก ก่อนที่ข้าจะเกิดเรื่อง นางก็ได้หนีออกไปจากวังใต้สมุทรแล้ว”

“เป็นความจริงหรือ?” หลิ่วหมิงใจรู้สึกสั่นสะท้าน