ตอนที่ 478

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 478 การต่อสู้บนเขาตะวันมืด ตอนที่ 478 การต่อสู้บนเขาตะวันมืด โดย Ink Stone_Fantasy เขาเปลี่ยนท่ามือไปมาท่ามกลางม่านแสงอยู่ครู่หนึ่งหนึ่ง จากนั้นหอกยาวสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า หลังจากคว้ามันมาไว้ในมือแล้ว ก็โบกสะบัดเล็กน้อย พอเกิดเสียงดัง “ฟู่ๆ!” เงาหอกสีฟ้าจำนวนมากก็พุ่งยิงออกไป

แต่เงาร่างตัวประหลาดขนเขียวที่อยู่ด้านหลังกลับเคลื่อนไหวแค่ทีเดียว ก็พร่ามัวพุ่งขึ้นสูงกว่าเดิม จากนั้นก็มาปรากฏตัวตรงหน้าเยี่ยนหมิงและพวก และขวางทางพวกเขาไว้

ทารกเทียนฉานยืนอยู่บนตัวประหลาดขนเขียวด้วยสีหน้าเหี้ยมโหด

ผู้คนทั้งห้ารู้สึกตกใจมาก ทำได้เพียงแต่ค่อยๆ หยุดชะงักลง

“ลงมือ!”

เยี่ยนหมิงเป็นคนเด็ดขาดมาก พอเห็นฉากเช่นนี้ ก็รู้ว่าคงเป็นเรื่องเพ้อฝันที่จะรอดไปได้อย่างปลอดภัย เขาจึงส่งเสียงตะโกน และหยิบกระจกโบราณสีเงินแวววาวออกมา

พริบตาที่กระจกโบราณหลุดออกจากมือ มันก็ขนาดใหญ่ตามแรงลม จากนั้นแสงสีครามก็พุ่งออกจากในนั้น

ตัวประหลาดตรงหน้าอ้าปากพ่นหมอกเขียวออกมาทันที และมันก็ปะทะกับแสงสีครามตรงหน้าพอดี

“ตู๊ม!”

ไอหมอกเขียวถูกแสงสีครามโจมตีจนดูจางลงในพริบตา

“ไอหมอกนี้เป็นวิชาพิษที่ปีศาจกรงเล็บหยกสร้างขึ้นมา กระจกชำระใจนี้ก็คือดาวมฤตยูของมัน ข้าจะขับไล่เกราะกำบังของมัน ส่วนพวกเจ้ารวมพลังกันโจมตีทารกเทียนฉานที่อยู่บนตัวปีศาจจิตวิญญาณ” พอเยี่ยนหมิงเห็นว่ากระจกโบราณใช้ได้ผล เขาก็รีบส่งเสียงไปให้คนทั้งสี่ที่อยู่ด้านหลัง

ขณะนี้ หมอกเขียวพวยพุ่งออกจากร่างของตัวประหลาดขนเขียว พริบตาเดียวร่างของมันก็จมเข้าไปในนั้น

เยี่ยนหมิงกระตุ้นพลังเวทในทันที กระจกโบราณส่องไปด้านหน้า และปล่อยแสงสีครามออกไป

ไอหมอกรอบตัวประหลาดขนเขียวต้านทานได้เพียงเล็กน้อย จากนั้นก็ค่อยๆ สลายไป

คนอื่นๆ อีกสี่คนเห็นเช่นนี้ ย่อมรู้สึกดีใจมาก

ชายผอมแห้งที่อยู่ในนั้นได้ยินเช่นนี้ ก็สะบัดมือข้างหนึ่งทันที ทันใดนั้นกระบี่เล็กสีทองจางๆ ก็พุ่งออกมา หลังจากหมุนเหนือศีรษะหนึ่งรอบ มันก็กลายเป็นแสงสีทองพุ่งยิงออกไปด้านหน้า

ทารกเทียนฉานเห็นเช่นนี้ ก็เผยแววตาดุร้ายออกมา พอโบกแขนเสื้อ น้ำเต้าสีเขียวแวววาวก็พุ่งออกจากในนั้น และหมุนวนทีหนึ่ง จากนั้นปากน้ำเต้าก็ถูกเปิดออกมา แสงสีเขียวลำหนึ่งม้วนตัวออกจากในนั้น และพุ่งไปรับแสงสีทอง

พอแสงสีทองสัมผัสกับแสงสีเขียว มันก็ถูกม้วนตัวเข้าไป!

แสงสีเขียวเปล่งประกายเปรี๊ยะๆ อยู่ชั่วขณะหนึ่ง แสงสีทองดับมืดลงในทันที เผยให้เห็นถึงกระบี่เล็กสีทองจางๆ ที่อยู่ในนั้น จากนั้นมันก็ร่วงลงมาจากฟ้า

ไม่ว่าชายร่างผอมจะกระตุ้นเคล็ดกระบี่อย่างบ้าคลั่งแค่ไหนก็ตาม กระบี่เล็กสีทองก็ไม่มีท่าทีตอบสนองใดๆ เลยแม้แต่น้อย

ขณะนั้นเอง ชายใบหน้าคมสันกลับยกหอกยาวสีครามขึ้นมา และเขวี้ยงออกไปอย่างรุนแรง

เกิดเสียงดังก้องฟ้า เงาหอกสีครามกระพริบผ่านไป

หญิงสาวงดงามที่อยู่ด้านข้าง กลับถือพัดขนนกสีเขียวอยู่บนมือ พอพัดเบาๆ ก็เกิดเสียงดัง “ฟิ้ว!” จากนั้นคมวายุยักษ์ที่มีขนาดจั้งกว่าๆ ก็พุ่งออกจากพัด

ชายหนุ่มที่ดูเหมือนบัณฑิตผู้นั้นตะโกนออกมา และคว้ามือข้างหนึ่งไปกลางอากาศ ขวานยักษ์สีดำที่เต็มไปด้วยลวดลายสีดำปรากฏออกมา จากนั้นเขาก็ใช้มือทั้งสองจับมันเอาไว้แน่น และฟันออกไปด้านหน้า

“ฟิ้ว!” เงาขวานค้ำฟ้าปรากฏเหนือหัวตัวประหลาดขนเขียว และฟันใส่ทารกเทียนฉานที่ยืนอยู่บนนั้นอย่างโหดเหี้ยม

“ลำพังแค่พวกเจ้า ก็คิดจะทำร้ายข้า?” คนแคระหัวเราะอย่างเยือกเย็น จากนั้นก็ใช้ฝ่ามือข้างหนึ่งตบลงบนหัวปีศาจจิตวิญญาณ เมื่อเขาขยับตัวหนึ่งที ก็พุ่งออกไปด้านหลังหลายจั้ง

พอปีศาจกรงเล็บหยกใช้ฝ่ามือทั้งคู่ตบหน้าอกหนึ่งที ร่างของมันก็ขยายใหญ่เท่าตัว และสูงขึ้นกว่าเดิมหลายจั้ง ขณะเดียวกัน แขนทั้งสองก็เคลื่อนไหวจนกลายเป็นเงากรงเล็บ

ครู่ต่อมา เกิดเสียงดัง “โครมคราม!” ดังขึ้นติดต่อกัน

หอกยาว คมวายุ เงาขวาน พุ่งเข้ามาพร้อมกัน และประทุแสงสว่างพร่างพรายตรงหน้าตัวประหลาดขนเขียว

เมื่อต้องเผชิญกับการไล่ฆ่าของศัตรูที่แข็งแกร่ง หากไม่อาจโจมตีได้สำเร็จในครั้งเดียว ชีวิตของคนเหล่านี้ก็น่าเป็นห่วงแล้ว

ผู้คนที่อยู่ในนั้นแม้กระทั่งเยี่ยนหมิงย่อมเข้าใจเรื่องนี้ดี ด้วยเหตุนี้จึงลงมือโจมตีพร้อมกันทันที หลังจากที่ชายใบหน้าคมสันกับบัณฑิตโจมตีออกไปแล้ว พวกเขาต่างก็เคลื่อนตัวมาบังอยู่ตรงหน้าเยี่ยนหมิง

“ฮ่าๆ!”

เสียงหัวเราะแปลกประหลาดดังออกจากลำแสง!

ผ่านไปไม่กี่อึดใจ ลำแสงก็ค่อยๆ สลายไป แต่จะเห็นว่าตัวประหลาดขนเขียวยังคงลอยอยู่กลางอากาศโดยไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เลย ส่วนทารกเทียนฉานก็กลับมาอยู่บนตัวมันอีกครั้ง

ปีศาจจิตวิญญาณตนนี้อาศัยเพียงแค่ฝ่ามือธรรมดาๆ ก็ต้านทานอาวุธจิตวิญญาณของคนเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้ก็รู้สึกตกตะลึงขึ้นมา การป้องกันของตัวประหลาดขนเขียวตัวนี้แข็งแกร่งมาก ดูเหมือนจะไม่ได้ด้อยไปกว่าอสูรเกราะมังกรในก่อนหน้าเลยแม้แต่น้อย

“วันนี้เพิ่งจะสยบปีศาจกรงเล็บหยกได้ ดีเลยจะได้นำเลือดของพวกเจ้ามาสังเวย” คนแคระหัวเราะ และกล่าวด้วยแววตาโหดเหี้ยม เขาทำท่ามือด้วยมือเดียวแล้วชี้นิ้วไปยังน้ำเต้าที่ปล่อยออกมา

น้ำเต้าหมุนตัวติ้วๆ จนขยายใหญ่จั้งกว่าๆ ขณะเดียวกันก็มีเสียงฟ้าร้องดังออกจากน้ำเต้า แสงสีม่วงทะลักออกมาจากในนั้นอย่างบ้าคลั่ง หลังจากแยกออกเป็นสองกลุ่มแล้ว ก็ม้วนตัวไปหาชายใบหน้าคมสันกับบัณฑิตที่อยู่ใกล้เขาที่สุด

เยี่ยนหมิงรีบกระตุ้นกระจกโบราณตรงหน้าด้วยความตกใจ จากนั้นลำแสงสีครามก็พุ่งออกมา และพุ่งลงบนลำแสงสีม่วงลำหนึ่ง

เกิดเสียงดังอู้อี้!

พอลำแสงสีครามถูกแสงสีม่วงตอบโต้กลับ มันก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย แสงสีม่วงยังคงม้วนไปตรงหน้าทั้งสองด้วยอานุภาพอันรุนแรง

ชายใบหน้าคมสันหน้าเปลี่ยนสีทันที เขาอ้าปากพ่นลูกกลมๆ แวววาวออกมาหนึ่งลูก หลังจากสั่นไหวทีหนึ่งแล้ว มันก็กลายเป็นม่านแสงสีขาวปกป้องตัวเขาไว้ ขณะเดียวกันก็สะบัดหอกยาวในมือจนเกิดเสียงดัง “ฟู่ๆ!” จนกลายเป็นม่านหอกสีฟ้า