ตอนที่ 511

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 511 ตัวไหมน้ำแข็ง ตอนที่ 511 ตัวไหมน้ำแข็ง โดย Ink Stone_Fantasy ผ่านไปซักพัก ระลอกคลื่นในบ่อก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ทั้งยังมีฟองน้ำพุ่งออกมาเป็นครั้งครา แต่ยังไม่มีทีท่าว่าตัวไหมน้ำแข็งจะปรากฏออกมาเลย

จากคำเตือนของจินอวี้หวนในก่อนหน้านั้น หลิ่วหมิงก็รู้ว่าตัวไหมน้ำแข็งมีการตอบสนองที่แข็งแกร่งมาก ดังนั้นเขาก็ไม่กล้าปล่อยจิตออกไปตรวจสอบ ทำได้แค่อดทนรออย่างเงียบๆ

ทันใดนั้น มีเสียงน้ำแตกดังขึ้นมา กลุ่มแสงสีขาวปรากฏบนผิวน้ำ ดูเหมือนว่าจะเป็นร่างส่วนหนึ่งของตัวไหมน้ำแข็ง

หลิ่วหมิงขมวดคิ้วขึ้นมา และกำลังจะทำอะไรบางอย่าง แต่หลังจากแสงสีขาวเปล่งประกาย ระลอกคลื่นบนผิวน้ำก็หายไปทันที ดูเหมือนว่าตัวไหมน้ำแข็งจะดำกลับเข้าไปแล้ว

ภายใต้สถานการณ์ที่เขาไม่สามารถทำอะไรได้ ก็ได้แต่ข่มอารมณ์รอคอยอีกครั้งอย่างเงียบๆ

หลังเวลาผ่านไปราวๆ ครึ่งถ้วยชา ผิวน้ำที่สงบก็พวยพุ่งอย่างรุนแรง หัวหนอนยักษ์สีขาวหิมะแวววาวจนเกือบจะโปร่งแสงลอยขึ้นมาจากในนั้น

บนหัวของมันมีดวงตาสีเขียวที่จ้องมองรอบด้านอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็ปีนขึ้นมาจากบ่อเย็น และโผเข้าหาไข่หนอนไม่ทราบชื่ออย่างรวดเร็ว

มันคือปีศาจไหมน้ำแข็งที่จินอวี้หวนพูดถึง!

อสูรตัวนี้มีขนาดสองสามจั้ง ลำตัวและหัวขาวแวววาวราวกับหิมะ มีจุดสีเขียวแก่เจ็ดแปดจุดอยู่ข้างตัวทั้งสองด้าน ขาสั้นๆ จำนวนมากที่อยู่ด้านล่างเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว จนพอที่จะเทียบกับความเร็วในการเหินเวหาได้

ดูจากท่าทีซื่อๆ ไร้เดียงสาของหนอนตัวนี้แล้ว หลิ่วหมิงก็หลุดขำไม่ได้ แต่ก็ต้องรู้สึกเย็นสะท้านขึ้นมา!

ตัวไหมน้ำแข็งนี้มีสติปัญญาสูงมาก เพียงแค่เล่ห์เหลี่ยมการเสแสร้งในก่อนหน้านั้น ก็เหนือกว่าปีศาจอสูรจำนวนมากแล้ว จึงไม่อาจดูเบามันได้

พริบตาเดียว ก็มาถึงตรงมุมถ้ำและอ้าปากงับไข่หนอนทันที จากนั้นก็หมุนตัวเพื่อจะกลับลงไปในบ่อเย็น

แต่ขณะนั้นเอง เงาร่างสีขาวก็พุ่งเข้ามาจากอีกด้าน และขวางปากบ่อไว้ ซึ่งก็คือจินอวี้หวนนั่นเอง

นางแยกมือทั้งสองโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง และประกบเข้าด้วยกันอีกครั้งอย่างรวดเร็ว แสงดาบสีเขียวหยกพุ่งออกจากใจกลางฝ่ามือทั้งสอง มันคือดาบยาวสีเขียวหยกเล่มนั้น พอสะบัดแค่ทีเดียว แสงดาบขนาดจั้งกว่าๆ ก็ก่อตัวขึ้น และฟันไปใส่หัวของตัวไหมน้ำแข็งอย่างโหดเหี้ยม

ภายใต้ความตกใจ ตัวไหมน้ำแข็งก็กลืนไข่หนอนลงไปด้วยตาที่เป็นประกาย จากนั้นก็อ้าปากพ่นน้ำค้างแข็งสีขาวหิมะออกมา พอมันสัมผัสกับแสงดาบสีเขียว ก็ระเบิดออกมาเป็นเกล็ดหิมะ

ไอเย็นม้วนตัวพวยพุ่งออกไป และเกาะผนึกแสงดาบสีเขียวไว้

“ฟู่!”

ตัวไหมน้ำแข็งพ่นแท่งน้ำแข็งออกมาโจมตีแสงดาบจนแตกกระจาย

จินอวี้หวนทำท่ามือและแตะลงบนตัวด้วยความตกใจ แสงสีแดงเปล่งประกายบนเกราะหนัง คลื่นความร้อนสีแดงพุ่งออกมาต้านทานน้ำค้างแข็งที่โจมตีเข้ามา

เห็นได้ชัดว่าตัวไหมน้ำแข็งถูกยั่วจนโมโหแล้ว ร่างส่วนหน้าของมันชูขึ้นมา ขณะที่กำลังจะเคลื่อนไหวนั้น แสงกระบี่สีแดงที่ปะปนกับพายุร้อนก็พุ่งเข้ามา และฟันลงบนหลังของอสูรตัวนี้

ดูเหมือนตัวไหมน้ำแข็งจะค้นพบถึงความผิดปกติ มันจึงส่งเสียงร้อง และม้วนตัวกลมดิก

ขณะเดียวกัน ร่างขาวสะอาดก็แผ่ไอเย็นออกมา พริบตาเดียว มันก็กลายเป็นก้อนน้ำแข็งสีเงินกลมๆ

จินอวี้หวนมีสีหน้าเคร่งขรึมลง พอเปลี่ยนท่ามือ ดาบสีเขียวหยกที่ลอยอยู่ตรงหน้าก็พร่ามัวกลายเป็นคมดาบสีเขียวแวววาว และฟันออกไป

“เพล้ง!” “เพล้ง!”

แสงคมดาบและกระบี่ฟันลงบนก้อนน้ำแข็งติดต่อกัน ทำให้มันกระเด็นไปชนผนังถ้ำอย่างรุนแรง และกลิ้งลงบนพื้น

หลิ่วหมิงยกมือเรียกกระบี่บินกลับมาด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก

การลงมือโจมตีอย่างกระทันหันในเมื่อครู่ ทิ้งรอยกระบี่จางๆ ไว้เท่านั้น ซึ่งไม่สามารถทำอะไรตัวไหมน้ำแข็งที่อยู่ด้านในได้

และแสงดาบที่จินอวี้หวนกระตุ้น กลับไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้เลย

คิดไม่ถึงว่าตัวไหมน้ำแข็งจะมีวิชาป้องกันแข็งแกร่งเช่นนี้

จินอวี้หวนดวงตาเป็นประกาย นางพลิกฝ่ามือหยิบยันต์สีเหลืองมากดไว้บนพื้น ทันใดนั้น แสงสีเหลืองก็จมหายไปใต้ดินอย่างไร้สุ้มเสียง

ครู่ต่อมา หนามพสุธาจำนวนมากที่เปล่งแสงสีเหลือง ก็ผุดขึ้นมาจากพื้นดินที่อยู่ไม่ไกล และแทงใส่ก้อนน้ำแข็งอย่างแม่นยำ แม้จะไม่สามารถทำอะไรมันได้ แต่กลับตรึงมันไว้กับผนังถ้ำ

หลิ่วหมิงจำยันต์นี้ได้ในทันที พอพยักหน้าเล็กน้อยแล้วเขาก็โบกมือ จากนั้นแสงสีทองก็พุ่งออกจากแขนเสื้อ และกลายเป็นม่านทรายทองคำร่วงปกคลุมเต็มฟ้า หลังจากเกาะตัวเป็นกระบี่ยักษ์เล่มหนึ่ง มันก็พุ่งยิงใส่ก้อนน้ำแข็งกลมๆ

ครู่ต่อมา แสงดาบสีทองสองลำก็ทอประสานกันอย่างรวดเร็ว และฟันไปยังก้อนน้ำแข็งกลมๆ อย่างโหดเหี้ยม

“เปรี๊ยะ!” หนามพสุธาที่หนีบก้อนน้ำแข็งกลมๆ อยู่ ค่อยๆ แตกออกมา และมีร่องรอยลึกๆ ปรากฏบนก้อนน้ำแข็ง

มีเสียงแหลมดังออกจากก้อนน้ำแข็งกลมๆ ชิ้นน้ำแข็งสีขาวค่อยๆ ร่วงลงมา และเผยให้เห็นร่างของตัวไหมน้ำแข็งที่อยู่ในนั้น

พอปีศาจหนอนตัวนี้คลี่ตัวออกมา มันก็ตกลงพื้นอีกครั้ง เมื่อมันสะบัดบั้นท้ายอย่างรุนแรง แสงดาบสีทองก็กระเด็นออกไป

ร่างสีขาวแวววาวของมันมีเลือดสีเขียวซึมออกมา ดวงตาสีเขียวจ้องมองจินอวี้หวนที่ขวางทางลงบ่อไว้ เห็นได้ชัดว่ามันกำลังโกรธที่ได้รับบาดเจ็บ