ตอนที่ 545

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 545 บรรลุข้อตกลง ตอนที่ 545 บรรลุข้อตกลง โดย Ink Stone_Fantasy ผ่านไปอีกซักพัก หนอนน้อยก็หยุดกลืนกินของเหลวในที่สุด ร่างสีทองโปร่งแสงของมัน ดูชัดเจนขึ้นมาเล็กน้อย

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้ก็โบกมือข้างหนึ่งทันที หนอนน้อยสีทองจางๆ พุ่งออกจากถ้วย และตกลงบนฝ่ามือของเขา จากนั้นก็สำรวจดูอย่างละเอียด

จะเห็นว่าหนอนพลังจิตที่ฟักออกมามีลักษณะคล้ายๆ กับหนอนตัวไหม มีดวงตาข้างเดียวที่มีขนาดเท่าเม็ดข้าวสารอยู่บนหัว ลำตัวเป็นสีทองทั้งหมด พอมันเข้าไปในมือหลิ่วหมิง ก็เลื้อยขยุกขยิกไม่หยุด และยังพ่นของเหลวสีเขียวจางๆ จำนวนหนึ่งออกมาตลอดเวลา

ตอนนี้หลิ่วหมิงถึงนึกขึ้นได้ว่าหนอนตัวนี้ยังไม่รู้จักเจ้าของ พอเขายกแขนเสื้อขึ้นมา ก็มีเสียงดัง “ฟิ้วๆ!” ธงค่ายกลสีเขียวจำนวนมากพุ่งออกไปรอบด้าน และจมหายไปบนพื้นอย่างไร้ร่องรอย

พอทำท่ามือด้วยมือข้างหนึ่ง ค่ายกลสีเขียวขนาดจั้งกว่าๆ ก็ปรากฏตรงใต้เท้าของเขา

เขานำตัวหนอนวางลงใจกลางค่ายกลเบาๆ จากนั้นก็กัดนิ้วของตนเอง และหยดโลหิตลงบนร่างของตัวหนอนสีทอง ขณะเดียวกันก็ร่ายคาถาออกมา

ครู่ต่อมา มีคลื่นจิตวิญญาณสีเขียวขนาดเท่าปากถ้วยพุ่งออกจากใจกลางค่ายกลเป็นจำนวนมาก และก่อตัวเป็นม่านแสงสีเขียวปกคลุมตัวหนอนไว้ ขณะเดียวกัน อักขระสีเขียวแต่ละตัวก็ค่อยๆ ลอยออกมาจากค่ายกล และค่อยๆ จมลงไปในร่างของตัวหนอน

ผ่านไปไม่นาน ตัวหนอนที่เลื้อยขยุกขยิกอยู่ท่ามกลางม่านแสงก็ค่อยๆ สงบลง และนอนหมอบอยู่นิ่งๆ ไม่ขยับเขยื้อน

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้ ก็ยื่นนิ้วสีขาวออกไปแตะบนตัวมันเบาๆ เพื่อจะใช้วิชาเชื่อมจิตสื่อสารกับมัน

สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงก็คือ พอนิ้วมือสัมผัสกับตัวหนอน พลังจิตอ่อนๆ ที่ไม่คุ้นเคยก็พุ่งผ่านนิ้วของเขา และแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

สิ่งนี้ทำให้หลิ่วหมิงตกตะลึงเล็กน้อย แต่ก็ร่ายคาถากระตุ้นอักขระสีเขียวในค่ายกลให้พุ่งเข้าไปในร่างของตัวหนอนอย่างต่อเนื่อง

ครึ่งชั่วยามผ่านไป ในที่สุดพลังจิตที่ตัวหนอนส่งเข้ามาก็ค่อยๆ ดูคุ้นเคยมากขึ้น เมื่อเวลาค่อยๆ ผ่านไป ก็ยังคงแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

หลิ่วหมิงสื่อสารกับมันอย่างง่ายๆ ในที่สุดก็มั่นใจว่าหนอนตัวนี้ยอมรับเขาเป็นเจ้าของแล้ว และการสัมผัสในก่อนหน้านั้น มันก็ได้เลียนแบบพลังจิตของเจ้าของแล้ว

เขารู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ทันใดนั้นก็เริ่มกระตุ้นพลังจิตอย่างต่อเนื่อง และทำการแลกเปลี่ยนกับมันอยู่ไม่หยุด

หลังจากผ่านไปหนึ่งคืน พลังจิตของหนอนตัวนี้ก็เหมือนกับของหลิ่วหมิงไม่มีผิด

ตอนนี้เขาถึงรู้สึกโล่งใจไปเปราะหนึ่ง จากนั้นก็เก็บค่ายกล และดูดตัวหนอนเข้ามาในมืออีกครั้ง เขาทำท่ามือด้วยมือเดียว เพื่อค่อยๆ ส่งพลังเวทเข้าไปในศิลาหุนเทียน

พอดวงตาทั้งคู่ดับมืดลง เขาก็เข้าไปในห้องว่างเปล่าลึกลับอีกครั้ง

ครั้งนี้ภายในห้องว่างเปล่าสีเทาสลัวๆ กลับไม่มีแม้แต่เงาร่างของหลัวโหว

หลิ่วหมิงเคยชินกับการปรากฏตัวแบบลึกลับซับซ้อนของหลัวโหวตั้งนานแล้ว

ทันใดนั้น เขาก็ก้าวไปหน้าศิลาหุนเทียนโดยไม่คิดอะไรมาก หลังจากใช้จิตสื่อสารกับตัวหนอนบนมือเล็กน้อยแล้ว ก็สั่งให้มันปล่อยพลังจิตใส่ดวงตามายาปีศาจตรงหน้า

จะเห็นว่าภายใต้สถานการณ์ที่ตัวหนอนหลับตาข้างเดียวของมันลง พลังจิตอันแข็งแกร่งก็ถูกปล่อยออกจากตัว และจมหายไปในดวงตามายาปีศาจ

“หวึ่ง!”

ครู่ต่อมา หลิ่วหมิงได้ยินเสียงหวึ่งดังขึ้นในทะเลจิตรับรู้ จากนั้นภาพตรงหน้าก็พร่ามัว และตัวเขาก็เข้าไปในแดนมายาอีกครั้ง

ปีศาจหลานสี่ที่อยู่ไม่ไกลกระโจนเข้ามาอย่างรวดเร็ว……

ชั่วเวลาหนึ่งมื้อข้าวผ่านไป หลิ่วหมิงกับปีศาจหลานสี่ก็ต่อสู้กันอย่างดุเดือด หลังจากตายตกไปพร้อมกันแล้ว ในที่สุดหลิ่วหมิงก็กลับมาที่ห้องลับด้วยสีหน้าพอใจ

หลิ่วหมิงมองดูหนอนพลังจิตในมือ ดูเหมือนว่ามันจะสูญเสียพลังจิตไปมาก จึงเริ่มเข้าสู่สภาวะจำศีลแล้ว เขาเก็บมันเข้าไปในถุงด้วยรอยยิ้ม และพกไว้กับตัว

หลังจากทำทุกอย่างนี้เสร็จ เขาก็ถอนหายใจยาวออกมา พอกวาดสายตามองไปในห้องอย่างไม่ใส่ใจ ก็ค้นพบว่าของเหลวสีน้ำตาลทองที่อยู่ในถ้วยบนโต๊ะหิน ยังคงแผ่ไออุ่นออกมาอยู่ ประจักษ์ชัดว่ามันยังมีพลังเหลืออยู่เล็กน้อย

ทันใดนั้น เขาก็นึกถึงไข่ปีศาจสมุทรแปดขาที่ไม่อาจฟักออกมาได้

ตอนนั้นไข่ใบนี้ก็มีกลิ่นไอเปราะบาง พลังชีวิตแทบจะไม่มี ด้วยเหตุนี้จึงไม่อาจฟักออกมาได้ บางทีหากนำมันไปแช่ในของเหลวจิตวิญญาณนี้ ก็อาจจะมีผลลัพธ์เช่นเดียวกับตัวหนอนก็ได้

ขณะที่หลิ่วหมิงคิดเช่นนี้อยู่ในใจ ก็นำไข่ใบนั้นออกจากหอยสังข์ย่อส่วนทันที และวางลงในของเหลวจิตวิญญาณเบาๆ

เป็นดังที่คาดหมายเอาไว้ ไอน้ำสีทองค่อยๆ ซึมเข้าไปในไข่ แสงสีฟ้าเปล่งประกายออกจากพื้นผิว และพลังชีวิตก็ค่อยๆ แผ่ออกมา เพียงแต่เหตุการณ์เกิดขึ้นช้ากว่าไข่หนอนในก่อนหน้านั้นหลายเท่า

ดูท่าหากจะฟื้นฟูไข่ใบนี้จริงๆ ยังไม่รู้เลยว่าจะใช้เวลานานเท่าใด