ตอนที่ 56

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 56 เฒ่าปีศาจ ตอนที่ 56 เฒ่าปีศาจ โดย Ink Stone_Fantasy “เจียหลาน”

พอเหลยเจิ้นเห็นใบหน้าของหญิงสาวชัดเจนก็แสดงสีหน้าดีใจจนหลุดปากพูดออกมา

“ที่แท้ก็คือศิษย์น้องเหลย?” พอดรุณีน้อยเสื้อเขียวเห็นเหลยเจิ้นกลับกล่าวออกมาแค่ประโยคเดียวอย่างราบเรียบ แต่ตอนที่สายตาตกอยู่บนตัวหลิ่วหมิงกลับฉายแววประหลาดใจออกมา

“ศิษย์น้องเหลย? เจ้าคือหลานของศิษย์พี่เหลยผู้นั้น?” หญิงงามด้านหน้าได้ยินประโยคนี้ สายตาราวกับคมมีดกวาดมองไปยังเด็กหนุ่ม แล้วถามขึ้นอย่างเยือกเย็น

“ศิษย์คารวะอาจารย์อาปิง” พอเหลยเจิ้นได้ยินคำพูดนี้ ก็มองดรุณีน้อยเสื้อเขียวอยู่ครู่หนึ่ง แล้วรีบทำความเคารพอย่างรีบร้อนทันที

ดรุณีน้อยรูปร่างอรชรด้านข้างก็โค้งตัวคารวะเช่นกัน

“ยืนขึ้นมา ข้ากับศิษย์พี่เหลยนับว่ามีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน พวกเจ้าก็ไม่ต้องมากพิธีหรอก” หญิงงามค่อยๆ คลายสีหน้าลง ยกมือบอกให้ทั้งสองยืนขึ้นมา และส่งสายตามองไปยังหลิ่วหมิงครู่หนึ่ง

“ศิษย์ไป๋ชงเทียนจากเขาเก้าทารก คารวะอาจารย์อาปิง!” ถึงแม้หลิ่วหมิงไม่ชัดเจนว่าหญิงงามผู้นี้คือใคร แต่ก็รวบรวมความกล้าโค้งตัวคารวะออกไป

“เขาเก้าทารก!” หญิงงามพยักหน้าตอบรับอย่างไม่ใส่ใจ แล้วก็พาเจียหลานเดินไปยังมุมหนึ่งของหอ และยืนรออย่างสงบเช่นกัน

เพราะว่ามีหญิงงามอยู่ในที่นั้นด้วย เหลยเจิ้นกับดรุณีน้อยรูปร่างอรชรผู้นั้นย่อมไม่กล้าพูดคุยอะไรกันอีก

เวลานั้นบรรยากาศในโถงใหญ่เงียบกริบเป็นอย่างมาก

เวลาผ่านไปสักครู่ บานประตูด้านข้างบานหนึ่งก็เปิดออก ชายชุดดำอายุสี่สิบกว่าปีผู้หนึ่งเดินออกมาจากในนั้น เขามีจมูกที่ค่อนข้างใหญ่ราวกับจงอยปากนกอินทรีย์ สีหน้าดูเคร่งขรึม

“ศิษย์น้องปิง เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?” พอชายเสื้อดำเห็นหน้าหญิงงามก็รู้สึกตกตะลึงในทันที

“ศิษย์พี่หลี่ ทำไมน้องจะไม่ได้ ครั้งนี้ข้าจะพาเจียหลานไปแดนปีศาจปรโลก มีเรื่องบางอย่างที่ต้องทำ” หญิงงามกล่าวอย่างราบเรียบ ดูเหมือนจะค่อนข้างสนิทกับชายชุดดำ

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง แต่ว่าศิษย์น้องคงจะทราบว่าการส่งศิษย์จิตวิญญาณกับอาจารย์จิตวิญญาณไปยังแดนปีศาจปรโลกนั้นใช้พลังต่างกันโดยสิ้นเชิง แต้มคุณูปการที่ใช้ก็ต่างกันราวฟ้ากับดิน” ชายชุดดำได้ยินดังนี้ก็แสดงสีหน้าเคร่งขรึมออกมา

“ข้อนี้ข้าย่อมรู้ดี ดีที่ก่อนหน้านี้ข้าเองก็สะสมแต้มคุณูปการได้มากพอ คงพอที่จะให้ข้าเข้าไปหนึ่งครั้ง” หญิงงามตอบกลับอย่างไม่สนใจ

“ศิษย์น้องยอมสนับสนุนแต้มคุณูปการมากเช่นนี้ย่อมไม่มีปัญหา” ชายชุดดำได้ยินแล้วสีหน้าก็ผ่อนคลายขึ้นมา

หญิงงามยิ้มจางๆ แล้วก็ไม่กล่าวอะไรออกมาอีก

ตอนนี้ สายตาของชายชุดดำกวาดมองไปยังหลิ่วหมิงทั้งสามแล้วกล่าวออกมา

“ในเมื่อทางนี้ยังมีอีกสามคน พอดีกับการส่งไปในครั้งนี้ พวกเจ้าทั้งหมดเข้ามาเถอะ”

เสียงเพิ่งจะสิ้นสุด เขาก็ไม่สนใจศิษย์จิตวิญญาณทั้งสามอีก สะบัดแขนเสื้อหยิบป้ายเหล็กหัวปีศาจสีดำออกมาถือไว้ แล้วเดินไปยังด้านหน้าผนังใหญ่ในห้องโถง

หญิงงามพาเจียหลานเดินเข้าไปอย่างไม่รีบร้อน

เหลยเจิ้น หลิ่วหมิงและดรุณีน้อยเห็นเช่นนั้น ก็เดินตามไป

ชายเสื้อดำขยับแขน ส่ายป้ายเหล็กไปยังผนังด้านหน้าสองสามครั้ง แสงสีดำพุ่งออกมาทันที และจมหายเข้าไปผนัง

ครู่ต่อมา หลังจากที่ผนังดูลางเลือนแล้ว ก็ปรากฏประตูแสงสีขาวสลัวบานหนึ่งออกมา

ชายชุดดำก้าวเท้าเข้าไปอย่างไม่ลังเล

คนอื่นๆ ก็เดินตามเข้าไปในประตูแสงนั้น

หลิ่วหมิงรู้สึกแค่ว่ามีแสงสีขาวอยู่ตรงหน้าเขา แล้วเขาก็เข้าไปอยู่ในห้องลับขนาดไม่ใหญ่มาก

ในห้องลับนี้นอกจากบานประตูที่เดินเข้ามาแล้ว รอบด้านล้วนเป็นผนังหนาๆ ที่ส่องสะท้อนแสงสีทองแวววาว และบนนั้นมีอักขระจิตวิญญาณงามเพริดพริ้งดูลี้ลับมหัศจรรย์ประทับอยู่ ทำให้ห้องทั้งห้องดูลึกลับอย่างบอกไม่ถูก

ตรงกลางห้องลับ เป็นค่ายกลสีเงินขนาดไม่เกินจั้งกว่าๆ ขอบรอบๆ มีร่องเว้าสำหรับวางผลึกหินโดยเฉพาะ

ชายชุดดำเก็บป้ายเหล็กในมือ แล้วประตูแสงด้านหลังก็จางหายไป แล้วหยิบกระบองสั้นสีทองอ่อนๆ อันหนึ่งออกมาแทน

คนอื่นๆ เห็นเช่นนี้ต่างก็ค่อยๆ ส่งป้ายชื่อของตนเองออกไป เพื่อชำระแต้มคุณูปการของแต่ละคน

ชายชุดดำเก็บแต้มคุณูปการเสร็จแล้วก็เก็บกระบองสีทองทันที และหยิบผลึกหินขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือแต่ละก้อนออกมาจากตัวแล้วกดลงตรงร่องเว้าตรงขอบค่ายกล

ผลึกหินเหล่านี้กับแตกต่างจากที่หลิ่วหมิงเคยเห็นมาก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง มันเปล่งแสงสีดำออกมาราวกับเป็นดาวสีดำ

ดรุณีน้อยเสื้อเขียวเห็นผลึกหินเหล่านี้ สีหน้าก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป

“พวกนี้คือผลึกหินฟ้าไม่นับรวมอยู่ในหินธาตุทั้งห้า เป็นสิ่งที่พบเจอได้น้อยมาก มิเช่นนั้นการส่งพวกเจ้าไปแดนปีศาจปรโลกคงไม่เก็บแต้มคุณูปการมากขนาดนี้หรอก ปกติส่งแค่พวกเจ้าใช้เพียงสี่ก้อนก็เพียงพอแล้ว ตอนนี้มีข้าไปด้วยเกรงว่าจะต้องใช้มากกว่าสิบเท่าขึ้นไป” หญิงงามดูเหมือนจะเห็นศิษย์ของตนเองมีสีหน้าประหลาดใจ จึงอธิบายออกมาอย่างราบเรียบ

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ไม่เพียงแต่ดรุณีน้อยเสื้อเขียวที่พยักหน้า หลิ่วหมิงและคนอื่นๆ ก็เข้าใจในทันที

ถึงแม้พวกเขาจะเคยได้ยินชื่อของผลึกหินฟ้ามาก่อนแล้ว แต่เพิ่งได้เห็นของจริงเป็นครั้งแรก