ตอนที่ 577 ประลองใหญ่

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 577 ประลองใหญ่ ตอนที่ 577 ประลองใหญ่ โดย Ink Stone_Fantasy “คิดไม่ถึงว่าเวลาแค่ไม่กี่ปี พี่หลิ่วก็มีประสบการณ์อกสั่นขวัญหายเช่นนี้….. ใช่สิ! คิดว่าพี่หลิ่วคงเข้าร่วมการประลองใหญ่ของสาขาทั้งแปดด้วย” เยี่ยนหมิงเปลี่ยนหัวข้อสนทนามาพูดถึงเรื่องการประลองใหญ่

“การประลองใหญ่ของศิษย์สายนอกเป็นงานใหญ่ของสาขาทั้งแปดเรา ข้าย่อมเข้าร่วมอย่างแน่นอน พูดถึงเรื่องนี้ ข้ากักตัวฝึกฝนนานไปหน่อย ช่วงนี้จึงไม่ได้สนใจเรื่องภายในสาขา ไม่ทราบว่าในสาขาทั้งแปดมีใครโดดเด่นบ้าง และยังมีคนจำพวกไหนที่ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ?” หลิ่วหมิงได้ยินก็ถามไปตามน้ำ

“พี่หลิ่วถามได้ถูกคนแล้ว ภายในสาขาห่านฟ้านี้ ถ้าพูดถึงพลังล่ะก็ ตอนนี้ศิษย์พี่โจวโดดเด่นเป็นที่สุด นอกจากนี้ยังมี……”

หลังจากเวลาผ่านไปราวๆ หนึ่งถ้วยชา เยี่ยนหมิงก็บอกชื่อผู้ที่มีความสามารถโดดเด่นในสาขาทั้งแปดตามที่เขารู้ให้หลิ่วหมิงฟังอย่างละเอียด

ในระหว่างนั้นเสวี่ยอวิ๋นก็ช่วยพูดเสริม โดยบอกชื่อศิษย์สายนอกสองสามคนที่ต้องระวังเป็นพิเศษด้วย

หลิ่วหมิงได้ยินก็พยักหน้าติดต่อกัน และพูดแทรกออกมาสองสามประโยคเป็นครั้งคราว ขณะเดียวกันก็จดจำเรื่องราวที่ได้ยินทั้งหมดไว้ในใจ

“ครั้งนี้ต้องขอบคุณมาก เช่นนี้ข้าก็ไม่ต้องสับสนเมื่อเข้าร่วมงานประลองใหญ่แล้ว” หลิ่วหมิงฟังจบก็กล่าวขอบคุณอีกครั้ง

“พี่หลิ่วไม่ต้องเกรงใจไป พวกข้าทั้งสองเชื่อมั่นคะแนนในงานประลองใหญ่ของพี่หลิ่วมาก เพียงแค่เข้าสิบอันดับแรกได้ ก็มีโอกาสเป็นที่ถูกใจของผู้อาวุโสระดับแก่นแท้ในนิกาย และเข้าไปเป็นศิษย์สายในได้ ใช่สิ! ข้ากับเสวี่ยอวิ๋นยังต้องไปตลาด เพื่อเตรียมของสำหรับการประลองใหญ่ในครั้งนี้ คงไม่รบกวนศิษย์พี่หลิ่วแล้ว อีกสามวันให้หลังเจอกันที่ลานประลองก็แล้วกัน” เยี่ยนหมิงกล่าวกับหลิ่วหมิงด้วยความเกรงใจอีกเล็กน้อย จากนั้นก็กล่าวลาไปพร้อมกับเสวี่ยอวิ๋น

หลิ่วหมิงส่งทั้งสองออกไปแล้ว ก็กลับมานั่งหลับตาเข้าฌานอยู่ในห้องลับ

หลายวันต่อมา

ขณะที่หลิ่วหมิงกำลังนั่งเข้าฌานอยู่ในห้องลับนั้น แผ่นค่ายกลที่อยู่บริเวณเอวก็สั่นสะท้านขึ้นมาเบาๆ และมีน้ำเสียงราบเรียบดังออกมา

“การประลองใหญ่ใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว ขอให้ศิษย์ทุกคนรีบมารวมตัวกันที่ยอดเขาเมฆาเลิศล้ำ”

หลิ่วหมิงลืมตาทั้งคู่แล้วลุกขึ้นมาทันที หลังจากตรวจสอบแหวนย่อส่วนอย่างละเอียดไปหนึ่งรอบ และเปิดแผนที่เทือกเขาหมื่นวิญญาณออกมาดูแล้ว เขาก็ออกไปจากถ้ำที่พัก และขี่เมฆเหาะไปยังยอกเขาเมฆาเลิศล้ำ

ขณะเดียวกัน บนท้องฟ้าเหนือภูเขาหลายลูกที่อยู่บริเวณนั้น ก็มีแสงหลบหลีกหลากสีพุ่งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง และล้วนพุ่งไปทางยอดเขาเมฆาเลิศล้ำเช่นกัน

ชั่วเวลาหนึ่งมื้อข้าวผ่านไป หลิ่วหมิงที่สวมชุดคลุมสีเขียวก็มาปรากฏตัวบนพื้นราบเรียบที่มีขนาดเกือบพันหมู่บนยอดเขาเมฆาเลิศล้ำ

ยอดเขานี้มีความสูงอยู่ในสิบอันดับแรกของบรรดายอดเขาบนเทือกเขาหมื่นวิญญาณ สูงราวๆ เจ็ดแปดพันจั้ง มีเมฆหมอกลอยวนอยู่รอบๆ ราวกับว่าเป็นแดนเซียน

และตอนที่หลิ่วหมิงมาถึงนั้น พื้นราบเรียบบนยอดเขาก็มีคนมารวมตัวกันมากถึงสามสี่พันคนแล้ว และยังมีคนเหาะมาอย่างต่อเนื่อง

คนเหล่านี้ส่วนมากมีอายุราวๆ ยี่สิบกว่าปี แต่ก็ยังมีศิษย์ธรรมดาอยู่จำนวนหนึ่ง แม้กระทั่งยังพอมองเห็นผู้ที่สวมชุดศิษย์สายในบ้างเป็นครั้งคราว

และใจกลางพื้นราบเรียบมีแท่นประลองหินสีดำที่สูงครึ่งจั้ง กว้างหลายสิบจั้งตั้งอยู่สิบกว่าแห่ง

และด้านหลังแท่นประลองทั้งสิบยังมีแท่นสูงสีขาวหยกขนาดหนึ่งหมู่กว่าๆ ตั้งอยู่ มีเงาร่างคนจำนวนหนึ่งยืนอยู่บนนั้น

สองคนในนั้น คนหนึ่งสวมชุดนักพรตสีเทาทั้งตัว มีหนวดยาว เขาก็คือเจียงจ้งที่เป็นหัวหน้าสาขานั่นเอง และผู้ที่มีหัวคิ้วตั้งขึ้นที่อยู่ด้านข้างของเขาก็คือเหลียงจ้านเกอที่เป็นรองหัวหน้าสาขา

นอกจากนี้ก็เป็นผู้อาวุโสคิ้วเหลืองที่มีใบหน้าซีดเซียวกับหญิงงดงามสวมชุดกรุยกราย รูปร่างค่อนข้างดี และคนอื่นๆ ซึ่งหลิ่วหมิงเคยเห็นในตอนที่เข้าแดนอบอ้าวแล้ว พวกเขาล้วนเป็นหัวหน้าสาขาของสาขาทั้งแปด

ส่วนคนที่เหลือนั้น กลิ่นไอบนตัวยากที่จะคาดเดาได้ ประจักษ์ชัดว่าเป็นผู้แข็งแกร่งระดับแก่นแท้ทั้งหมด

หลังจากหลิ่วหมิงสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้ว ก็ไปหามุมยืนอยู่อย่างเงียบๆ

ไม่นาน ศิษย์สายนอกก็พากันมามากขึ้นเรื่อยๆ ผู้แข็งแกร่งระดับแก่นแท้บนแท่นสีขาวหยกก็ค่อยๆ เพิ่มมากขึ้น

บ้างก็ขี่เมฆหลากสีร่อนลงมาโดยตรง บ้างก็นั่งเรือเหาะหรือวิหคยักษ์มา

ทันใดนั้น สายรุ้งสีเขียวสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาจากขอบฟ้า มันกระพริบแค่ไม่กี่ทีก็ร่อนลงบนแท่นสีขาวหยก หลังจากแสงแวววาวดับลงแล้ว ก็เผยให้เห็นร่างของผู้แข็งแกร่งระดับแก่นแท้อีกหลายคน

หนึ่งในนั้นเป็นเด็กชายอายุสิบสองสิบสามปีกับชายวัยกลางคนที่สวมชุดคลุมสีขาว และถือพัดสีเขียวอยู่ด้ามหนึ่ง พวกเขาก็คือผู้อาวุโสแซ่หลูกับทารกเฮ่าเยวี่ยที่เป็นผู้อาวุโสของหุบเขาเมฆาหยกนั่นเอง ด้านข้างยังมีหญิงวัยกลางคนสวมชุดสีเขียว อายุราวๆ สามสิบกว่าปี ใบหน้างดงามอยู่ด้วยผู้หนึ่ง

คนเหล่านี้พูดคุยกับคนอื่นๆ ที่อยู่บริเวณนั้นอย่างคุ้นเคยสองสามประโยค จากนั้นก็ไปรอคอยอยู่บนมุมแท่นสูง

หนึ่งชั่วยามต่อมา เมื่อยอดเขาทั้งลูกเต็มไปด้วยคนจำนวนมาก ผู้แข็งแกร่งระดับแก่นแท้บนแท่นสูงที่หัวหน้าสาขาทั้งแปดอยู่ ก็มีมากถึงห้าหกสิบคน

แน่นอนว่าคนเหล่านี้ไม่อาจเป็นตัวแทนของยอดเขาทั้งหมดในนิกายยอดบริสุทธิ์ เพียงแต่มีจำนวนศิษย์สายในอยู่ในมือ ทั้งยังมีความสนใจต่อการประลองใหญ่ในครั้งนี้ จึงได้ส่งคนมาดู

ขณะนี้ หญิงสาวงดงาม รูปร่างค่อนข้างดีที่ยืนอยู่ในบรรดาหัวหน้าสาขาทั้งแปดได้เงยหน้าขึ้นมาดูสีของท้องฟ้า ในที่สุดก็เอ่ยปากออกมาอย่างทนรำคาญไม่ได้

“ได้เวลาพอประมาณแล้วล่ะ”

“อืม! เวลาไม่เช้าแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มกันเถอะ!” ชายอ้วนเตี้ยที่อยู่ด้านข้างเห็นเช่นนี้ก็กล่าวด้วยสีหน้าสงบ

เจียงจ้งและหัวหน้าสาขาคนอื่นๆ ย่อมพยักหน้าโดยไม่มีข้อคัดค้านใดๆ

ดังนั้นชายอ้วนเตี้ยจึงก้าวไปด้านหน้าสองก้าว และกระแอมไอเบาๆ ก่อนประกาศออกมา

“การประลองใหญ่ของแปดสาขาที่สิบปีมีครั้ง จะถูกจัดขึ้นที่นี่ในวันนี้ ตอนนี้ข้าเป็นตัวแทนของทั้งแปดสาขามาประกาศกฎการประลองใหญ่”

แม้น้ำเสียงของชายอ้วนเตี้ยจะไม่ดังมาก แต่ดังสะเทือนไปทั่วทั้งยอดเขา ทำให้ศิษย์ทุกคนได้ยินอย่างชัดเจน