ตอนที่ 599 อสูรสิงโตพยัคฆ์

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 599 อสูรสิงโตพยัคฆ์ ตอนที่ 599 อสูรสิงโตพยัคฆ์ โดย Ink Stone_Fantasy “ชั้นสามสิบห้าเป็นปีศาจระดับของเหลวขั้นปลายสี่ตัว พลังที่แท้จริงเหนือกว่าระดับผลึกขั้นต้น ประกอบกับการที่ไม่สามารถนำอสูรเลี้ยงกับหุ่นอื่นๆ เข้าไปช่วยได้ และผู้ฝึกฝนสายกระบี่ก็ใช้พลังเวทค่อนข้างมาก เจ้าสามารถบุกไปถึงชั้นสามสิบห้าได้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว” เหยียนหลงเฟยมองดูทีหนึ่งแล้วกล่าวออกมาอย่างราบเรียบ

ซาทงเทียนหัวเราะอย่างขมขื่น แต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไรออกมา

ขณะนั้นเอง ศิษย์หญิงยอดเขาเลื่อนลอยที่อยู่บริเวณนั้นกลับส่งเสียงร้องออกมาด้วยความดีอกดีใจ เมื่อมองตามสายตาของพวกนางไป จะเห็นว่าอักขระอีกตัวบนเจดีย์ชั้นที่สามสิบห้าดับมืดลง จากนั้นอักขระบนชั้นที่สามสิบหกก็เปล่งแสงออกมา

“ศิษย์น้องเจียหลานบุกขึ้นไปถึงชั้นที่สามสิบหกแล้ว!” ศิษย์หญิงชุดสีขาวที่เป็นหัวหน้ากล่าวด้วยความปลาบปลื้ม

หลงเหยียนเฟยได้ยินก็มองไปยังชั้นสามสิบหกเช่นเดียวกัน

และใบหน้าซีดขาวของซาทงเทียนก็เผยสีหน้าตกใจออกมา ดวงตาของเขาเป็นประกาย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

คนที่อยู่ในเจดีย์อีกคนก็คือเจียหลานนั่นเอง

ศิษย์สายในของยอดเขาอื่นๆ อีกสองสามคน ก็พากันกระซิบกระซาบอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนว่ากำลังวิพากษ์วิจารณ์เรื่องของเจียหลานอยู่

……

ขณะที่เจียหลานบุกไปถึงชั้นที่สามสิบหกนั้น หลิ่วหมิงก็บุกมาถึงชั้นที่ยี่สิบหกแล้ว

ตั้งแต่ชั้นนี้เป็นต้นไป หลิ่วหมิงรู้สึกว่าห้องโถงจะกว้างใหญ่กว่าเดิมไม่น้อย ดูเหมือนว่าจะมีพื้นที่บริเวณรอบๆ หลายลี้

และสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าในตอนนี้ก็คือหุ่นนักรบระดับของเหลวขั้นกลางจำนวนสองตัว ดูเหมือนว่าหุ่นทั้งสองจะรู้ใจกันมาก หนึ่งในนั้นถือกระบี่ยักษ์สีฟ้าที่ยาวสองสามจั้ง อีกตัวก็ถือโล่ยักษ์สีแดงขนาดจั้งกว่าๆ

แม้จะบอกว่าเป็นหุ่นระดับของเหลวขั้นกลาง แต่หลิ่วหมิงยังคงไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนั้น ภายใต้การสั่นสะท้านของกระบี่สีเทาในมือ ปราณกระบี่สีเทาจำนวนมากก็ม้วนตัวออกไป

แต่ทว่าพอหุ่นสองตัวนี้เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ก็พอที่จะหลบการโจมตีจากวิชาขี่กระบี่ของหลิ่วหมิงได้ และพุ่งเข้าหาหลิ่วหมิงทันที

หลิ่วหมิงทำเสียงฮึดฮัด แววสังหารปรากฏในดวงตา และร่างของเขาก็พร่ามัวมาอยู่ตรงหน้าหุ่นตัวหนึ่ง

ดูเหมือนว่าหุ่นตัวนี้จะปราดเปรียวเป็นอย่างมาก และไม่ได้ทำการโจมตีใดๆ แต่กลับพุ่งถอยออกไป ส่วนหุ่นตัวที่ถือโล่ยักษ์สีแดงก็กระพริบมาอยู่ตรงหน้าหลิ่วหมิง

หลิ่วหมิงเปลี่ยนคาถาในทันที พอคว้ามือข้างหนึ่งไปข้างหน้า ฝ่ามือยักษ์สีดำข้างหนึ่งก็โจมตีออกไป

“ตู้ม!” หมอกดำพุ่งขึ้นฟ้า มีแสงทรงกลดสีแดงปะปนอยู่ในนั้น ซึ่งก็คือแสงสีแดงที่โล่ยักษ์ปล่อยออกมานั่นเอง

มีเพียงรอยเล็บจางๆ ปรากฏบนผิวโล่สีแดงสามเส้นเท่านั้น แต่ไม่มีวี่แววว่าจะเกิดความเสียหายร้ายแรงแต่อย่างใด

หลิ่วหมิงคิดใคร่ครวญอย่างรวดเร็ว หากใช้วิชาขี่กระบี่ในตอนนี้ล่ะก็ คงจะเอาชนะศัตรูได้อย่างง่ายดาย แต่พลังเวทก็จะสูญเสียไปไม่น้อย ตอนนี้เข้าใกล้ชั้นที่สามสิบแล้ว จะต้องลดการใช้พลังเวทหน่อย

เพราะหลังจากโจมตีหุ่นในห้องโถงจนพ่ายแพ้แล้ว ก็จะถูกส่งไปต่อสู้ยังชั้นถัดไปทันที

หลังจากหลิ่วหมิงกลอกลูกตาไปมาแล้วก็วางแผนไว้ในใจ จากนั้นร่างของเขาก็พร่ามัว

ครู่ต่อมา เขามาปรากฏตัวตรงหน้าหุ่นที่ถือกระบี่ยักษ์สีฟ้าอีกครั้ง

แต่พอหุ่นตัวนี้เห็นเช่นนี้กลับไม่คิดจะต่อสู้เลยแม้แต่น้อย มันหมุนตัวทันทีเพื่อคิดหลบหนี แต่เงาสีเทาก็พุ่งเข้ามาจากอีกด้านหนึ่ง

ขณะนั้นเอง ปราณกระบี่รูปเกลียวก็พุ่งออกจากมือหลิ่วหมิง มันคือเคล็ดดัชนีกระบี่ที่หลิ่วหมิงแอบก่อตัวขึ้นมาตั้งแต่แรกแล้ว

“ตู้ม!”

ปราณกระบี่ไร้รูปสายหนึ่งกระพริบผ่านไป กระบี่ยักษ์เจาะทะลุหัวของหุ่นร่างมนุษย์ และขณะนี้มันหยุดชะงักอยู่ในท่าวิ่งหนีอยู่ จากนั้นก็ระเบิดออกมาเป็นจุดแสง

ขณะเดียวกัน หุ่นที่ถือโล่ยักษ์สีแดงก็เพิ่งเข้ามาถึง แต่กลับช้าไปก้าวหนึ่ง

หลังจากหลิ่วหมิงโจมตีสำเร็จแล้ว ร่างของเขาก็หายวับออกไปหลายจั้ง และหยิบโอสถจินหยวนจากแหวนย่อส่วนมาทานหนึ่งเม็ดอย่างไม่รีบร้อน จากนั้นก็หยิบหินจิตวิญญาณระดับสูงออกมากำไว้ในมือหนึ่งก้อน เพื่อใช้ฟื้นฟูพลังเวท

ขณะที่หลิ่วหมิงคิดจะเยื้อเวลาให้ยาวออกไปนั้น หุ่นที่เดิมทีอาศัยการป้องกันเป็นหลักโดยไม่ค่อยลงมือโจมตี ก็กระโจนเข้าหาหลิ่วหมิงอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วที่เร็วกว่าหน้านั้นหนึ่งเท่า

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้ ก็เผยแววตาประหลาดใจออกมา

ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีทางเลี่ยง เขาจึงกระตุ้นเคล็ดวิชาโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง ทำให้ไอหมอกดำม้วนออกจากตัว ในระหว่างที่ร่างของเขาเคลื่อนย้ายอย่างรวดเร็วนั้น ก็ฟันโล่ยักษ์สีแดงที่พุ่งเขามาจนขาด จากนั้นก็ฟันลงบนคอของหุ่นตัวนี้อย่างรุนแรง

“ตู้ม!” หุ่นร่างมนุษย์ระเบิดตัวออกมาโดยไม่รอให้หลิ่วหมิงโจมตี

ภายใต้ความตกใจ หลิ่วหมิงรีบกระตุ้นไอดำอันพวยพุ่งให้คุ้มกันร่างไว้ และพุ่งถอยออกไปทันที

ขณะนั้นเอง เขาได้ยินเสียงดังอยู่ข้างหู แสงสีเขียวม้วนตัวตรงใต้เท้า และภาพตรงหน้าก็กลายเป็นสีดำ

เมื่อเขามองเห็นทุกอย่างชัดเจนอีกครั้ง ก็ค้นพบว่าตนเองมาปรากฏตัวที่ชั้นยี่สิบเจ็ดแล้ว

……