ตอนที่ 737 ฟื้น

ตอนที่ 737 ฟื้น โดย Ink Stone_Fantasy ครึ่งเดือนต่อมา หลังจากหลิ่วหมิงอ้อมเส้นทางและปลอมตัวอยู่หลายครั้ง จนมั่นใจว่าไม่มีคนตามมาแล้ว ในที่สุดก็กลับถึงถ้ำที่พักอย่างราบรื่น

พอเหยียบเข้าไปในถ้ำ เขาก็เดินตรงไปในห้องปรุงโอสถทันที

หลังจากวางชั้นจำกัดไว้ทั้งด้านในและด้านนอกห้องปรุงโอสถแล้ว ก็ทำการปรุงโอสถแฝงจิตวิญญาณอย่างตั้งใจ

เวลาหลายเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อหลิ่วหมิงออกจากห้องปรุงโอสถนั้น ของเหลวห้าแสงในมือก็ถูกใช้จนหมดสิ้น

และถูกแทนที่ด้วยโอสถแฝงจิตวิญญาณระดับสูงสิบกว่าเม็ด ซึ่งมีโอสถธรรมดาจำนวนมาก

ในนั้นมีโอสถแฝงจิตวิญญาณระดับพสุธาจำนวนห้าเม็ดที่ปรุงขึ้นมาจากน้ำผึ้งของราชินีผึ้งห้าแสง สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

ส่วนปรากฏการณ์ที่เกิดจากการปรุงโอสถพสุธา ส่วนมากก็ถูกชั้นจำกัดแต่ละชั้นที่เขาวางไว้ต้านทานไว้ได้ ถึงแม้จะมีปราณจิตวิญญาณเล็ดลอดออกไปจำนวนหนึ่ง แต่ก็เป็นเพราะถ้ำตั้งอยู่ในสถานที่ห่างไกล มีคนมาถึงน้อยมาก จึงไม่ได้สร้างจุดสนใจให้ผู้อื่นแต่อย่างใด

ช่วงเวลาในหลายวันนี้ เขาก็ทานโอสถแฝงจิตวิญญาณและทำการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง

หนึ่งเดือนต่อมา ขณะที่เขากำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องลับนั้น ถุงหล่อเลี้ยงวิญญาณบนเอวก็สั่นสะเทือนในฉับพลัน ขณะเดียวกัน เสียงอ่อนนุ่มของเด็กผู้หญิงก็ดังออกมา

“นายท่าน รีบปล่อยข้าออกไป ทรมาณจังเลย!”

“เจ้าฟื้นแล้ว?” หลิ่วหมิงเบิกตาทั้งคู่กล่าวด้วยความดีใจ พอปล่อยจิตออกไปดู ก็ค้นพบว่าแมงป่องกระดูกในถุงหล่อเลี้ยงวิญญาณกำลังขยับก้ามยักษ์ทั้งคู่ และดิ้นรนเพื่อจะออกมา

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถรู้ได้อย่างแน่ชัดว่าเหตุใดแมงป่องกระดูกถึงทำเช่นนี้ทันทีที่ฟื้นขึ้นมา แต่เขาก็ตบถุงบนเอวโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง พอหมอกดำม้วนตัวออกมา แสงสีเงินก็เปล่งประกายบนพื้น เผยให้เห็นแมงป่องกระดูกขนาดหนึ่งฉื่อกว่าๆ

พอแมงป่องกระดูกปรากฏตัว แสงสีเงินก็เปล่งประกายออกมา และมุดลงไปใต้ดินทันที

หลิ่วหมิงรู้สึกตะลึงเล็กน้อย ทันใดนั้นก็พลิกฝ่ามือหยิบยันต์ดำดินมาแปะไว้บนตัวผืนหนึ่ง จากนั้นก็มุดพื้นตามแมงป่องกระดูกไป

หลังจากแมงป่องกระดูกมุดลงพื้นได้ไม่นาน ยอดเขาทั้งลูกก็สั่นสะท้านเล็กน้อย ก้อนหินและดินโคลนบนภูเขาก็เหมือนกับถูกดึงด้วยพลังมหาศาล และค่อยๆ ไปรวมตัวกันที่ใต้ดิน

ปรากฏการณ์แปลกประหลาดเช่นนี้ ทำให้หลิ่วหมิงที่อยู่ใต้ดินรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

แต่พอพุ่งไปอยู่ห่างจากแมงป่องกระดูกไม่ไกล เขาก็ต้องพบเจอกับฉากอันน่าตกใจ

แมงป่องกระดูกที่อยู่ลึกลงไป ได้กลายเป็นหินสีเทากลมๆ ขนาดหลายฉื่อ มันหมุนวนอย่างบ้าคลั่งจนกลายเป็นระลอกคลื่น และดึงดูดเศษหิน ก้อนดิน ให้รวมตัวกันที่ลูกหินกลมๆ อย่างรวดเร็ว

หลิ่วหมิงลองเชื่อมจิตกับแมงป่องกระดูกในทันที เพื่ออยากรู้เส้นสนกลในบางอย่าง

แต่ทว่าแมงป่องกระดูกกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลยแม้แต่น้อย ภายใต้การดูดเศษหินก้อนดินจากรอบด้าน หินกลมๆ ที่ห่อหุ้มแมงป่องกระดูกไว้ก็ขยายใหญ่อย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็มีขนาดหนึ่งจั้งกว่าๆ ทั้งยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงด้วย

ขณะที่หินกลมๆ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นไอของแมงป่องกระดูกก็ค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้น

ขณะนั้นเอง เกิดเสียงดัง “ตู๊ม!”

ลูกหินสีเทาเริ่มกลิ้งไปมาใต้พื้นดินอย่างรวดเร็ว และกลิ้งอุตลุดไปยังส่วนลึกของของภูเขา

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้ ย่อมกระตุ้นแสงหลบหลีกตามไปทันที

ลูกหินกลมๆ ที่แมงป่องกระดูกสร้างขึ้น มุดไปมุดมาท่ามกลางก้อนดินและก้อนหินภายในยอดเขาอยู่ไม่หยุด บริเวณที่มันเคลื่อนตัวผ่าน เศษหินที่มีปราณจิตวิญญาณแฝงอยู่ค่อนข้างมาก ก็จะถูกลูกหินกลมๆ ดูดเข้ามารวมตัวกันอย่างแน่นหนา

ภายใต้สถานการณ์แปลกประหลาดเช่นนี้ ทำให้หลิ่วหมิงอดไม่ได้ที่จะพึมพำกับตัวเอง หรือว่าหลังจากดูดซับโลหิตปีศาจสวรรค์ไปแล้ว แมงป่องกระดูกจะมีพลังวิเศษอะไรเพิ่มขึ้นมาอีก

เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นต่อเนื่องนานครึ่งชั่วยาม ลูกหินสีเทากลิ้งไปกลิ้งมาภายในยอดเขาทั้งลูก จนเกือบดูดเศษหินบริเวณนั้นมาไว้บนตัวจนหมด ขณะเดียวกัน ก็ขยายใหญ่ขึ้นมาหลายจั้ง

หลังจากเกิดเสียงดังขึ้น ลูกหินกลมๆ ก็ค่อยๆ หยุดลง และทั่วทั้งยอดเขาก็กลับมาสงบดังเดิม

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้ ก็ลองเชื่อมจิตกับแมงป่องกระดูกอีกครั้ง แต่กลับไม่สามารถเชื่อมต่อได้เลยแม้แต่น้อย

ก้อนหินขนาดใหญ่กลับนอนนิ่งอยู่ภายในยอดเขา

หลิ่วหมิงรออยู่บริเวณนั้นครึ่งวัน หลังจากเห็นว่าลูกหินกลมๆ ไม่มีการเปลี่ยนใดๆ แล้ว เขาจึงกระตุ้นแสงหลบหลีกทันที ผ่านไปเพียงไม่กี่อึดใจ ก็กลับถึงถ้ำที่พัก

เขามองดูสิ่งของระเนระนาดในถ้ำ และส่ายหน้าไปมา หลังจากกลับเข้ามาในห้องลับแล้ว ก็ตั้งใจฝึกฝนต่อ

ช่วงเวลาหลังจากนี้ หลิ่วหมิงมักจะมุดลงไปในยอดเขาทุกๆ สามถึงห้าวัน เพื่อตรวจสอบสถานการณ์ของแมงป่องกระดูก แต่กลับพบว่าก้อนหินกลมๆ ขนาดใหญ่ยังคงจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทรา

เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นต่อเนื่องนานถึงครึ่งปี

วันนี้หลิ่วหมิงกำลังอาศัยดวงตามายาเพื่อทำการต่อสู้กับผู้อาวุโสจินหมานในแดนมายาอยู่ แต่สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไปในทันที เขาปล่อยให้คู่ต่อสู้สังหารตนเองจนตาย และหลุดออกไปจากแดนมายา จากนั้นก็แตะมือข้างหนึ่งลงบนศิลาหุนเทียน พอหลับตาทั้งคู่ลง ก็มีเสียงดังหวึ่งข้างหู จากนั้นก็ออกจากห้องว่างเปล่าลึกลับ และกลับเข้ามาในห้องลับภายในถ้ำอีกครั้ง