ตอนที่ 753 เรื่องวุ่นวาย

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 753 เรื่องวุ่นวาย ตอนที่ 753 เรื่องวุ่นวาย โดย Ink Stone_Fantasy “ศิษย์น้องไหนเลยจะกล้า เพียงแต่หลายวันก่อนได้ยินมาว่า ศิษย์พี่ถูกเลือกให้เข้าร่วมงานประตูสวรรค์ด้วย เวลานี้แล้วเหตุใดถึงยังมีเวลามาคุยเล่นกับข้าเล่า?” เจียหลานส่ายหน้ากล่าว

“สิ่งที่ต้องเตรียม ย่อมเตรียมเสร็จนานแล้ว ที่มาในครั้งนี้เพราะได้ยินข่าวลือในนิกายเรื่องหนึ่ง คิดว่าศิษย์น้องเจียหลานก็คงจะสนใจเช่นกัน” หลงเหยียนเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้มที่ดูไม่เหมือนกับยิ้ม

“อ๋อ! ช่วงนี้ศิษย์น้องเก็บตัวอยู่ช่วงหนึ่ง ไม่รู้จริงๆ ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นในนิกาย?” เจียหลานขมวดคิ้วกล่าว

“ศิษย์น้องเจียหลานเคยได้ยินไหมว่า ศิษย์น้องหลิ่วกลับนิกายมาได้ช่วงหนึ่งแล้ว ทั้งยังถูกประมุขเลือกให้เข้าร่วมงานประตูสวรรค์ในครั้งนี้ด้วย” หลงเฟยเหยียนปราดตามองเจียหลานทีหนึ่ง หลังจากจิบชาหอมกรุ่นแล้ว ก็กล่าวอย่างไม่รีบร้อน

“หรือว่า…ศิษย์พี่หลงหมายถึงหลิ่วหมิงหรือ?” เจียหลานได้ยินก็เผยแววตาประหลาดใจออกมา

“นอกจากศิษย์น้องหลิ่วหมิงผู้นี้แล้ว ยังจะมีใครอีก? หลายปีมานี้ไม่รู้ว่าเจ้าเด็กนี่ไปแอบฝึกฝนอยู่ที่ใดกัน หนึ่งเดือนก่อนที่เพิ่งกลับมานิกาย ข้าเองก็บังเอิญได้ยินศิษย์ในยอดเขาหลายคนพูดถึงเรื่องนี้ ว่ากันว่าถูกศิษย์น้องซาทงเทียนพบโดยบังเอิญ จึงเกิดการท้าประลองในทันที หลังจากทั้งสองแลกมือกัน ศิษย์น้องซาก็พ่ายแพ้อย่างน่าอนาถ ดูเหมือนว่าหลายปีมานี้พลังของศิษย์น้องหลิ่วจะก้าวหน้าเป็นอย่างมาก ว่ากันว่าได้บรรลุระดับผลึกขั้นปลายแล้ว” หลงเหยียนเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“แม้ว่าในนิกายจะเล่าลือกันว่าศิษย์พี่หลิ่วมีคุณสมบัติไม่ดี แต่ตอนที่เป็นศิษย์สายนอกก็สามารถกดดันสาขาทั้งแปดได้ ตอนนี้มีการฝึกฝนระดับนี้ ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องแปลกแต่อย่างใด สิ่งนี้ทำให้ข้าที่เข้านิกายมาพร้อมกับศิษย์พี่หลิ่ว รู้สึกละอายใจยิ่งนัก” เจียหลานเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นถึงตอบกลับด้วยสีหน้าครุ่นคิด

“ศิษย์น้องเจียหลาน เจ้าเข้านิกายช้าเกินไป ดังนั้นงานประตูสวรรค์ในครั้งนี้ถึงไม่มีชื่อของเจ้า แต่ว่าด้วยวิชามายาสวรรค์ของเจ้า วันหน้าจะต้องโดดเด่นในแผ่นดินจงเทียนอย่างแน่นอน!” หลงเหยียนเฟยกะพริบตา และเริ่มพูดปลอบใจไปสองประโยค

“ศิษย์พี่เข้าใจผิดแล้ว พลังของศิษย์น้องเปราะบาง ไหนเลยจะกล้าเปรียบเทียบศิษย์พี่คนอื่นๆ ในนิกาย” เจียหลานหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวออกมา

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ แต่จะว่าไปแล้ว คิดไม่ถึงว่าศิษย์น้องเจียหลานจะประเมินค่าศิษย์น้องหลิ่วหมิงสูงเช่นนี้ จะว่าไปเจ้าเด็กนี่ก็บรรลุระดับเร็วมาก ภายในระยะเวลาสั้นๆ ก็เข้าสู่ระดับผลึกขั้นปลายแล้ว เป็นเรื่องที่พบเจอได้ยาก แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม การที่ศิษย์หลิ่วเข้าร่วมงานประตูสวรรค์ ยังเป็นเรื่องที่ฝืนไปหน่อย อย่างที่รู้ว่า ผู้เข้าร่วมงานประตูสวรรค์นั้นแข็งแกร่งมาก ศิษย์ที่แต่ละสำนักแต่ละนิกายส่งมา ล้วนเป็นผู้ที่โดดเด่นในนิกาย ดูเหมือนต่างก็มีพลังเหนือกว่าระดับเดียวกัน แม้กระทั่งอาจมีศิษย์ระดับแก่นเสมือนปรากฏอยู่ไม่น้อย!” หลงเหยียนเฟยถอนหายใจและกล่าวออกมา

นางย่อมมีสิทธิ์พูดเช่นนี้ ก่อนหน้านั้นไม่นานนางได้บรรลุระดับแก่นเสมือนแล้ว มีพลังในการต่อสู้กับระดับแก่นแท้ขั้นต้นโดยทั่วไปได้

ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ จากการคาดการณ์จากงานประตูสวรรค์ที่ผ่านมา พลังของนางในงานประตูสวรรค์ก็อยู่ในระดับกลางถึงสูงเท่านั้น ไม่อาจเทียบกับผู้มีพรสวรรค์แท้จริงเหล่านั้นได้

“ศิษย์พี่หลงไม่มีความเชื่อมั่นศิษย์พี่หลิ่วเลย ศิษย์น้องกลับคิดว่ามีความเป็นไปได้ที่จะทำให้คนในงานประตูสวรรค์จำนวนมากรู้สึกตกใจได้ ไม่แน่อาจจะเข้าสู่สิบอันดับแรกก็เป็นไปได้” เจียหลานกล่าวด้วยสีหน้าสงบ แต่มีความหนักแน่นในน้ำเสียง

“สิบอันดับแรก?” หลงเหยียนเฟยเบิกตาค้าง จนเกือบจะพ่นชาที่ดื่มเข้าไปออกมา

“หากศิษย์พี่หลงไม่เชื่อ ก็ลองเดิมพันกับศิษย์น้องได้ ถ้าศิษย์พี่หลิ่วได้สิบอันดับแรกในงานประตูสวรรค์จริงๆ ศิษย์พี่ก็แค่รับปากศิษย์น้องเรื่องเล็กๆ เรื่องหนึ่งก็พอ แต่หากศิษย์น้องแพ้ล่ะก็ จะมอบสร้อยข้อมือทางช้างเผือกนี้ให้กับศิษย์พี่!” เจียหลานหัวเราะเบาๆ และนำสร้อยข้อมือสีเงินแวววาวออกมาหนึ่งเส้น มันดูคล้ายกับทางช้างเผือกย่อส่วน และยังเปล่งแสงแวววับจับตา แค่มองก็รู้ว่าไม่ใช่อาวุธจิตวิญญาณระดับสุดยอดทั่วไป

“เอาล่ะ! ข้าตกลงเดิมพันในครั้งนี้ ข้าเป็นศิษย์พี่ย่อมไม่อาจเอาเปรียบเจ้าได้ หากเจ้าชนะ ศิษย์พี่ไม่เพียงแต่รับปากเจ้าหนึ่งเรื่อง ทั้งยังจะมอบกำไลตั๊กแตนหยกให้เจ้าด้วย” หลงเหยียนเฟยขยับกำไลหยกสีขาวบนข้อมือแล้วกล่าวออกมา

เจียหลานได้ยินก็เผยรอยยิ้มพราว แต่กลับไม่พูดอะไรออกมา

“ไม่รู้ว่าเหตุใดเจ้าถึงเชื่อมั่นศิษย์น้องหลิ่วเช่นนี้ ได้ยินมาว่าศิษย์น้องหลิ่วกับศิษย์น้องเจียหลานมาจากสถานที่เดียวกัน พวกเจ้าทั้งคงไม่ได้มีความสัมพันธ์อื่นกันหรอกนะ” เจียหลานยิ้มแต่ไม่พูดอะไรออกมา คิดไม่ถึงว่าหลงเหยียนเฟยจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงชวนหัวเราะ

นางย่อมมองออกว่าเมื่อครู่เจียหลานกำลังแหย่นางอยู่ แต่ว่านางไม่ได้ถือหางหลิ่งหมิงเลยจริงๆ

“ศิษย์พี่พูดเหลวไหลแล้ว!” เจียหลานได้ยินก็หน้าแดงเล็กน้อย

“เอาล่ะ! เอาล่ะ! ไม่ล้อเจ้าเล่นแล้ว! แต่จะว่าไปแล้ว งานประตูสวรรค์ในครั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นศิษย์น้องหลิ่วหรือข้า ก็ล้วนเป็นแต่ผู้โดดเด่นธรรมดาเท่านั้น” หลงเหยียนเฟยเปลี่ยนหัวข้อสนทนาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“อ๋อ! ศิษย์พี่หมายถึง…”

“ยอดเขาสวรรค์ลี้ลับที่เป็นยอดเขาอันดับหนึ่งในนิกาย หลายปีก่อนได้ปรากฏตัวผู้มากพรสวรรค์ที่มีชื่อว่า ‘หลัวเทียนเฉิง’ มีร่างจิตวิญญาณตูเทียนในตำนาน ว่ากันว่ามีอานุภาพอันน่าหวาดกลัวมาก ตอนนี้คนผู้นี้เพิ่งจะบรรลุระดับผลึกขั้นต้น ได้ยินมาว่าเคยแลกมือกับผู้ฝึกฝนสายปีศาจระดับแก่นแท้มาก่อน ผลลัพธ์คือทั้งคู่เสมอกัน ตอนนี้เขาถูกผู้อาวุโสหลายคนในนิกายให้ความสำคัญ และระบุเป็นที่แน่นอนว่าจะให้เป็นศิษย์ลับแล้ว และก็เป็นศิษย์ที่เพิ่งพาได้มากที่สุดในการเข้าร่วมงานประตูสวรรค์” หลงเหยียนเฟยกล่าวด้วยสีหน้าหนักแน่น

“หลัวเทียนเฉิง!”