ตอนที่ 83

ตำนานเซียนปีศาจสะท้านภพ – ตอนที่ 83 มุกปราณแก่นพิภพกับกระดูกจิตวิญญาณ ตอนที่ 83 มุกปราณแก่นพิภพกับกระดูกจิตวิญญาณ โดย Ink Stone_Fantasy พอได้ฟังคำพูดนี้ของหญิงแซ่หลินศิษย์กว่าครึ่งหนึ่งก็แยกตัวออกไป บางส่วนก็ตามหญิงแซ่หลินไปยังสิ่งก่อสร้างสูงใหญ่หลายแห่งนั่น บางส่วนก็ทะยานฟ้าออกไปจากค่ายหิน ซึ่งไปรู้ว่าเหาะไปยังทิศทางใด

เห็นได้ชัดว่ามีแค่หลิ่วหมิงและคนอีกเจ็ดแปดคนเท่านั้นที่มาที่นี่เป็นครั้งแรก พวกเขาต่างก็มองดูกันครู่หนึ่งแล้วก็พากันเดินไปยังป้ายหินที่อยู่กลางค่ายนั้น

เวลาหนึ่งถ้วยชาผ่านไป หลิ่วหมิงก็อ่านอักขระบนป้ายหินจบ แล้วเดินวนบริเวณค่ายด้านในไปหนึ่งรอบ

เขาค้นพบว่าที่นี่นอกจากค่ายกลเคลื่อนที่ขนาดเล็กที่ใช้ได้เฉพาะสถานการณ์พิเศษแล้ว ยังมีร้านขายของเบ็ดเตล็ดหนึ่งแห่ง ร้านหลอมอาวุธหนึ่งแห่ง ร้านขายของเบ็ดเตล็ดจะมีโอสถทิพย์ น้ำยาจิตวิญญาณเป็นต้น ร้านหลอมอาวุธสามารถซ่อมแซมอาวุธอาญาสิทธิ์ที่เสียหายได้ และยังมีอาวุธอาญาสิทธิ์แบบเรียบง่ายขายด้วย

ส่วนบ้านหินเล็กๆ หลังอื่นๆ เป็นที่พักผ่อนสำหรับศิษย์ที่มาเข้าร่วมภารกิจปราบปรามโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

ก่อนจะมาหลิ่วหมิงได้เตรียมเสบียงและสิ่งของทั้งหมดไว้ก่อนแล้ว ตอนนี้เขาใช้หินจิตวิญญาณแค่ไม่กี่สิบก้อนซื้อแผนที่อุโมงค์หมื่นกระดูกจากร้านขายของเบ็ดเตล็ดมาผืนหนึ่งเท่านั้น จากนั้นก็เหาะออกไปจากค่ายหินพร้อมกับศิษย์คนอื่นๆ

ขณะที่อยู่กลางอากาศ เขากางแผนที่ออกและดูอย่างละเอียดหนึ่งรอบ แล้วหรี่ตาทั้งคู่สังเกตดูบริเวณรอบๆ พื้นที่ที่อยู่ไกลออกไปจากพื้นที่แอ่งกระทะ

ตรงยอดเขาที่อยู่ๆ บริเวณรอบๆ แอ่งกระทะมีเสาหินขนาดต่างๆ ตั้งตระหง่านอยู่ และในพื้นที่แอ่งกระทะมีแท่นหินสีเขียวดำหนึ่งแท่นหรือสองสามแท่นปรากฏอยู่เป็นระยะๆ บนนั้นมีอักขระโบราณจารึกไว้อย่างเรียบง่าย

หลิ่วหมิงมองดูเสาหินและแท่นหินเหล่านี้ แล้วมองแผนที่ในมือครู่หนึ่ง พลันสีหน้าก็เปลี่ยนไป เขาทำท่ามือด้วยมือเดียวบังคับเมฆเทาให้เหาะสูงขึ้นไป

สามร้อยจั้ง สี่ร้อยจั้ง หกร้อยจั้ง หนึ่งพันจั้ง…

จนเหาะขึ้นสูงพันกว่าจั้งแล้ว หลิ่วหมิงถึงจ้องมองลงไปข้างล่างอย่างละเอียด สุดท้ายเขากลับสูดลมหายใจเข้าด้วยความเย็นสะท้าน

พื้นที่แอ่งกระทะเล็กๆ ทั้งหมดคือค่ายกลกลมๆ ขนาดกว้างหมื่นหมู่ และค่ายหินที่ดูเรียบง่ายนั้นคือศูนย์กลางของค่ายกล

ดูเหมือนว่าอุโมงค์หมื่นกระดูกนี้คงจะน่ากลัวสมคำร่ำลือจริงๆ มิเช่นนั้นแต่ละนิกายคงไม่ร่วมมือกันสร้างค่ายกลปิดผนึกอันน่ากลัวเช่นนี้

ตามข้อมูลที่เขาค้นหามา ว่ากันว่าอุโมงค์หมื่นกระดูกนี้ปรากฏขึ้นหลังจากที่ปราณแก่นพิภพระเบิดขึ้นเมื่อห้าหกพันปีก่อน

ว่ากันว่าในนั้นมีโครงกระดูกมนุษย์ และสัตว์ต่างๆ ที่ไม่รู้ว่าฝังอยู่ใต้พิภพมากี่หมื่นปีแล้ว ดังนั้นตอนที่ปราณแก่นพิภพระเบิดออกมาทำให้มันทั้งหมดมีชีวิตขึ้นมา และกลายเป็นปีศาจที่คล้ายกับศพกระดูก แต่โครงกระดูกเหล่านี้ถูกฝังมานานเกินไป ตัวที่มีสติปัญญานั้นจึงมีไม่ค่อยมาก ดังนั้นจึงเรียกรวมว่าปีศาจกระดูก

และพลังของปีศาจกระดูกเหล่านี้ ก็แตกต่างกันตามระยะเวลาในการดูดซึมปราณแก่นพิภพ มีตั้งแต่ปีศาจระดับพลทหารที่เทียบเท่ากับผู้ฝึกปราณ จนถึงปีศาจระดับแม่ทัพที่สามารถต่อสู้กับอาจารย์จิตวิญญาณได้

ยังมีคนบอกว่าชั้นที่อยู่ต่ำสุดของอุโมงค์หมื่นกระดูกมีราชาปีศาจกระดูกอยู่ตนหนึ่ง มันมีพลังของราชาปีศาจที่แท้จริง และสามารถต่อกรกับผู้อาวุโสระดับผลึกได้

แน่นอนว่าคำพูดหลังนี้ไม่ค่อยมีคนเชื่อสักเท่าไหร่ ถ้าหากมีราชาปีศาจกระดูกจริงๆ ผู้อาวุโสระดับผลึกของแต่ละนิกายคงออกโรงตั้งนานแล้ว ไหนเลยจะยอมปล่อยให้ปีศาจดุร้ายเช่นนี้อาศัยอยู่ในก้นอุโมงค์หมื่นกระดูกได้

และก็ไม่ทราบว่าเป็นเพราะสาเหตุอันใด ถึงไม่สามารถใช้วิชาสื่อสารจิตวิญญาณสยบจิตและทำให้มันยอมศิโรราบได้ เมื่อมันถูกสังหารแล้วบางครั้งก็มีแค่กระดูกจิตวิญญาณกับปราณแก่นพิภพชนิดหนึ่งที่พอจะมีราคาหน่อย

ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ก็ตาม เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงไม่ให้ปีศาจในอุโมงค์หมื่นกระดูกรวมพลังกันทำลายผนึกที่แต่ละนิกายได้ร่วมกันสร้างไว้ แต่ละนิกายจึงได้ส่งศิษย์เข้าไปสังหารปีศาจกระดูกครั้งแล้วครั้งเล่า

แต่น่าเสียดายที่ปราณแก่นพิภพดูเหมือนจะไม่มีวันหมด เลยทำให้ยิ่งไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วด้านล่างฝังโครงกระดูกไว้มากมายเท่าไหร่ ถึงแม้ในแต่ละปีจะสังหารปีศาจไปไม่น้อย แต่ขณะเดียวกันก็มีปีศาจเกิดขึ้นมาใหม่อีกมากมายเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้ แต่ละนิกายต่างก็ส่งศิษย์มาสังเกตการณ์ที่นี่ไว้ และไม่เสียดายที่จะใช้รางวัลจำนวนมากในการดึงดูดให้ศิษย์คนอื่นๆ มาทดสอบที่นี่

แต่หลายร้อยปีมานี้ ไม่รู้ว่านิกายปีศาจตกลงอะไรกับนิกายอื่นๆ ถึงได้ส่งศิษย์มาสังเกตการณ์เพียงนิกายเดียว แน่นอนว่าถ้านิกายอื่นๆ ต่างก็ส่งศิษย์มาที่นี่ล่ะก็นิกายปีศาจย่อมไม่ขัดขวางแต่อย่างใด

ถึงแม้อุโมงค์หมื่นกระดูกจะอยู่มานานขนาดนี้ แต่ก็ยังดูสงบมาโดยตลอด และอันตรายในนั้นล้วนเป็นของจริง

ว่ากันว่าอุโมงค์หมื่นกระดูกนี้มีมากกว่าเก้าชั้น แต่ตอนนี้มีคนเข้าไปได้จริงๆ แค่ห้าชั้นแรกเท่านั้น

และปีศาจกระดูกที่ปรากฏในชั้นหนึ่งถึงสามล้วนเป็นปีศาจระดับพลทหาร ชั้นสี่ชั้นห้ามีปีศาจระดับขุนพล บางทีก็มีปีศาจระดับแม่ทัพปรากฏตัวบ้าง ตั้งแต่ชั้นห้าลงไปก็เป็นโลกของปีศาจระดับแม่ทัพแล้ว ซึ่งแม้แต่อาจารย์จิตวิญญาณก็ไม่กล้าบุกเข้าไปในนั้น

ด้วยเหตุนี้ศิษย์ที่มาที่นี่โดยทั่วไปจะกวาดล้างไปได้แค่สามชั้นแรกเท่านั้น ผู้ที่กล้าบุกเข้าไปชั้นที่สี่ได้นั้น ถ้าไม่ใช่ผู้กล้าที่มีฝีมือสูงส่ง ก็เป็นผู้ที่มีอาจารย์จิตวิญญาณนำเข้าไปด้วย

หลิ่วหมิงมองลงมาจากอากาศอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากที่คิดชั่งน้ำหนักข้อมูลที่เกี่ยวข้องแล้ว ถึงบังคับเมฆให้ร่อนลงไปด้านล่าง ครู่เดียวก็มาถึงบนยอดเขาลูกเขาที่อยู่ตรงขอบพื้นที่แอ่งกระทะ

บนกำแพงหินที่อยู่ห่างจากเขาสิบกว่าจั้ง มีอุโมงค์สูงหลายจั้งที่ถูกแสงสีขาวปกคลุมทางเข้าไว้

นี่คือหนึ่งในทางเข้าสู่อุโมงค์หมื่นกระดูก ทางเข้าแบบเดียวกันตั้งอยู่ทั่วทุกแห่งในพื้นที่แอ่งกระทะนี้ ว่ากันว่ามีทางเข้าทั้งหมดเกือบร้อยกว่าที่

และแสงสีขาวตรงทางเข้านั้น มันคือผนึกจำกัดปีศาจชั้นยอด ที่ควบคุมปีศาจห้ามปีศาจไม่ให้ออกมา แต่ไม่มีผลอะไรต่อศิษย์แต่ละนิกายที่เข้าไป

หลิ่วหมิงก้าวยาวๆ เดินไปยังอุโมงค์ทางเข้า ครู่เดียวแสงสีขาวก็เปล่งประกาย ร่างของเขาก็จมหายเข้าไปอย่างไร้ร่องรอย

พอเข้าไปในม่านแสงแล้ว ข้างในเป็นทางสายหนึ่งที่ยาวสิบกว่าจั้ง ถึงแม้ผนังหินทั้งสองข้างจะเกลี้ยงเกลา แต่มันก็ไม่ราบเรียบทั้งหมด เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์

แต่บนผนังหินมีแสงสีขาวจางๆ เปล่งออกมา ทำให้ทางเดินทั้งสายดูสว่างกว่าปกติ