ตอนที่ 867 การต่อสู้ของระดับเชี่ยวชาญมหัศจรรย์

ตอนที่ 867 การต่อสู้ของระดับเชี่ยวชาญมหัศจรรย์ ใบหน้างามของซาฉู่เอ๋อร์ซีดเผือด นางกำลังจะบังคับหุ่นให้พุ่งเข้าไป

แต่หลิ่วหมิงกลับตวาดเสียงดังแล้วสะบัดแขนสองข้างชิงลงมือก่อนก้าวหนึ่ง

ปราณดำบนร่างเขาพลุ่งพล่านออกมาทันที ชั่วพริบตาก็กลบร่างกายไว้ด้านในจนมิด พวกมันหมุนวนแล้วหยุดนิ่งกลายเป็นลูกบอลสีดำขนาดยักษ์ใหญ่เท่าหอแห่งหนึ่ง บนผิวส่องแสงสีดำวิบวับ ลวดลายจิตวิญญาณสีม่วงนับไม่ถ้วนลอยออกมา เพียงครู่เดียวก็เหมือนเป็นวัตถุจริง

มือใหญ่ที่ส่องแสงสีม่วงอยู่กลางท้องฟ้าคล้ายจะชะลอความเร็วลง ลูกบอลสีดำเพิ่งก่อตัวก็พาพลังนับไม่ถ้วนโจมตีขึ้นไปด้านบน

เสียง “บึ๊ม” ดังขึ้นเบาๆ!

ตัวลูกบอลสีดำราวกับลูกบอลหนังที่ถูกมือใหญ่กดจนบุ๋มลงไป ถูกโจมตีทีเดียวก็เหมือนจะทะลุแตกสลาย

“ระเบิด!”

เสียงตวาดเย็นชาของหลิ่วหมิงดังออกมาจากด้านในลูกบอลสีดำ ลูกบอลสีดำสั่นระริกครั้งหนึ่งก็ระเบิดกลายเป็นรัศมีสีดำนับไม่ถ้วนพุ่งรวดเร็วเข้าใส่ฝ่ามือยักษ์สีม่วงในทันใด

เปรี๊ยะๆๆ!

เสียงแหวกอากาศดังขึ้นนับไม่ถ้วน ฝ่ามือยักษ์สีม่วงถูกแสงสีดำหวดจนสั่นสะเทือนเบาๆ

บุรุษผู้สยายผมเห็นเช่นนี้ก็ร้องเอ๋เสียงเบา ทว่าเมื่อแขนที่ยืดออกมาของเงายักษ์เบื้องหลังกดลงมา มือใหญ่สีม่วงพริบตาเดียวก็จับตัวแข็งขึ้นมากกว่าครึ่ง บนผิวมีตราคำสาปสีม่วงดวงแล้วดวงเล่าผุดออกมา จากนั้นกดทับลงมาดังครืนอีกครั้ง

มือยักษ์ยังไม่ทันร่วงลงมาจริงๆ พลังพันธนาการล่องหนสายหนึ่งก็ครอบทับลงมาก่อน

หลิ่วหมิงรู้สึกว่าอากาศรอบด้านอัดแน่น ทั้งร่างราวกับถูกเขาไท่ซานกดทับ แม้กายเนื้อยามนี้ของเขาแข็งแกร่งมาก ชั่วขณะก็ยังไม่อาจกระดุกกระดิกได้

ในใจเขาอดไม่ได้ตกตะลึง

ทว่าเวลานี้เองซาฉู่เอ๋อร์ด้านข้างก็ตะโกนเสียงหวานออกมา หุ่นสีทองส่องแสงวูบหนึ่งแล้วมาขวางเบื้องหน้าหลิ่วหมิง มันขยายใหญ่ยักษ์ในพริบตาพร้อมกับเสียงท่องมนตร์ แสงสีทองสว่างขึ้นครั้งเดียว มันก็กลายเป็นหุ่นสูงสิบกว่าจั้ง ทั้งตัวส่องแสงสีทองแสบตา พร้อมกันนั้นแรงกดดันจิตวิญญาณดั่งห้วงสมุทรลึกล้ำสายหนึ่งก็พุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า

มือยักษ์สีม่วงที่กำลังจะกดลงมาส่งเสียงครวญครางแล้วถูกแรงกดดันจิตวิญญาณสายนี้ดันไว้จนไม่อาจร่วงลงมาได้แม้แต่น้อย

“เป็นไปไม่ได้”

บุรุษผมสยายสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าหวาดกลัวที่แฝงอยู่ในแรงกดดันจิตวิญญาณสายนี้ทันที เขาหลุดปากออกมาในทันใดจากนั้นรีบร้อนตั้งท่าเคล็ดวิชา ร่างพลังเวทมหึมาบนแผ่นหลังอ้าปาก ลำแสงสีม่วงเส้นหนึ่งพุ่งออกมา ขณะที่แขนอีกข้างหนึ่งพร่าเลือนวูบหนึ่งแล้วกลายเป็นมือใหญ่สีม่วงอีกข้างหนึ่งตบลงมาใส่หุ่นสีทอง

แต่หุ่นสีทองที่เดิมทีนิ่งไม่ขยับฉับพลันกลับเงยศีรษะขึ้น ดวงตาสองข้างส่องแสงแวววาวออกมารอบด้าน แขนสองข้างพร่าเลือนเพียงวูบเดียว เงาหมัดขนาดเท่าโอ่งน้ำสองข้างก็โจมตีออกมาในทันใด

เสียง “บึ๊ม” ดังสนั่นสองครั้ง!

เงาหมัดข้างหนึ่งโจมตีมือใหญ่สีม่วงที่ร่วงลงมาแตกสลายในพริบตา ส่วนเงาหมัดอีกข้างราวกับเคลื่อนย้ายชั่วพริบตา พร่าเลือนวูบเดียวก็ปรากฏตรงหน้าเงาจักรพรรดิที่อยู่เบื้องหลังบุรุษผู้สยายผม จากนั้นพุ่งเข้าปะทะมันทันที

สองแขนของเงาจักรพรรดิยกขึ้นขวางหน้าร่างดั่งสายฟ้าแลบ แต่ยังคงถูกเงาหมัดโจมตีจนโงนเงน พร่ามัวเลือนรางไปทันที

บุรุษผู้สยายผมส่งเสียงดัง “อ๊อก” ทีหนึ่งก็พ่นเลือดคำหนึ่งออกมา เงาจักรพรรดิเบื้องหลังร่างกะพริบวูบวาบ

“หุ่น…ระดับ…เชี่ยวชาญมหัศจรรย์!”

ผู้อาวุโสระดับดาราพยากรณณ์จากตระกูลโอวหยางผู้นี้ตะโกนเสียงดัง บนร่างเปล่งแสงสีม่วงเจิดจ้า หันหลังกลับแหวกท้องนภาจากไปทันที

ในเวลานี้เอง เสียง “ฟึบ” ก็ดังขึ้น

ดวงตาของหุ่นสีทองมีแสงแวววาวไหลเคลื่อนอยู่พักหนึ่ง ใบหน้าก็เผยสีหน้าเยาะหยันคล้ายมนุษย์ออกมา ทันใดนั้นมันก็ก้าวไปข้างหน้าก้าวหนึ่ง ขยับแขนอีกเพียงครั้งเดียวก็ปรากฏตัวเบื้องหน้าบุรุษผู้สยายผมประหนึ่งภูตพราย มือใหญ่ข้างหนึ่งกลายเป็นเงาสีทองคว้าออกไปทันที!

ระหว่างห้านิ้วสีทองมีเสียงสายลมอสนีบาตดังขึ้นทำให้คนรู้สึกว่าไม่อาจหลบพ้น ราวกับว่าการคว้าจับครั้งนี้จะฉวยผืนฟ้าและแผ่นดินทั้งหมดเข้าไปไว้ในมือ

บุรุษผู้สยายผมกรีดร้องเสียงหลง ร่างกายบิดทีหนึ่งพลันกลายเป็นแสงสีม่วงสายหนึ่งกะพริบวูบวาบบินไปทั่วท้องฟ้า

แต่ไม่ว่าเขาจะใช้วิชาหลบหลีกได้ยอดเยี่ยมเช่นไร ห้านิ้วของมือใหญ่สีทองหุบทีเดียวก็จับแสงสีม่วงไว้ได้มั่น

แสงสีม่วงดับหายไป บุรุษผู้สยายผมปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในมือใหญ่ของหุ่น ทั้งร่างถูกโซ่ยันต์สีทองเส้นแล้วเส้นเล่ามัดไว้แน่นหนา ไม่อาจกระดิกกระเดี้ยวได้สักนิด

บุรุษผู้สยายผมอยู่ต่อหน้าหุ่นสีทองไม่มีกำลังต้านทานแม้แต่น้อย!

“ผู้อาวุโสเจี้ยนหยวน!”

พวกผู้เฒ่าผมขาวสี่คนเวลานี้มองดูตาโตอ้าปากค้าง ทั้งหมดตกตะลึงไปแล้ว

หลิ่วหมิงก็มองตาโตพูดไม่ออกเช่นเดียวกัน แต่เมื่อกวาดสายตาไปยังซาฉู่เอ๋อร์ที่ตาโตอ้าปากค้างอยู่ด้านข้างเหมือนกัน กลับสัมผัสได้ถึงกระแสจิตเย็นเยียบจางๆ ที่ลอยออกมาจากตัวหุ่นสีทอง ในใจก็คล้ายจะเข้าใจขึ้นมาบ้าง

“ไม่ทราบผู้อาวุโสระดับเชี่ยวชาญมหัศจรรย์ท่านใดประทับร่างอยู่บนตัวหุ่น ตระกูลโอวหยางของเราก็มีผู้อาวุโสระดับเชี่ยวชาญมหัศจรรย์เช่นกัน” รอบร่างบุรุษผู้สยายผมเปล่งแสงสีม่วงวูบวาบดิ้นรนอยู่หลายครั้ง ทว่าหลังจากดิ้นไม่หลุดก็ตวาดใส่หุ่นสีทองเสียงดังอย่างเกรี้ยวกราด

“เหอะ!”

หุ่นสีทองพลันแค่นเสียงหยันออกจากปาก มือใหญ่ออกแรงกำบุรุษผมสยายในมือจนเขาครางเบาๆ กระอักเลือดคำหนึ่งออกมาจากปากอีกครั้ง ลมปราณแผ่วเบาลงในทันใด

ขณะที่หลิ่วหมิงมองดูด้วยใจหวาดผวา เสียง “เปรี๊ยะ” ดังสนั่นก็ลอยมากเบื้องบน