ตอนที่ 877 นักพรตจันทราอธรรม

ตอนที่ 877 นักพรตจันทราอธรรม “เซียนหงส์ดำ พลังระดับผลึกขั้นกลาง ฉากหน้าเป็นผู้ฝึกฝนชั่วร้าย แต่ความจริงเป็นศิษย์ของตระกูลมู่หรงแห่งแปดตระกูลใหญ่ เคยร่วมมือกับพรรคพวกระดับผลึกอีกคนหนึ่งทำร้ายผู้อาวุโสระดับแก่นแท้คนหนึ่งของยอดเขาเร้นยอดจนบาดเจ็บหนัก ค่าหัวแปดแสนแต้มคุณูปการ”

“สตรีนางนี้เดิมทีอยู่อันดับสองบนรายชื่อความเป็นความตายของนิกายนอก แต่หลังจากนางเข้าสู่ระดับผลึกขั้นปลายเมื่อหลายสิบปีก่อนย่อมไม่เหมาะจะปล่อยไว้ที่สายนอกอีกต่อไป” บุรุษชุดเทาเหล่ตามองหลังจากนั้นอธิบายนิ่งๆ

หลิ่วหมิงพยักหน้า

เขาเคยประมือกับสตรีคนนี้ที่แดนลึกลับประตูสวรรค์ พลังของนางก้าวหน้าขึ้นมาก มีวิชามากมายอย่างที่สุด รับมือยากจริงๆ

สายตาเขาวนเวียนไปมาอยู่บนชื่อของสตรีนางนี้เนิ่นนาน แต่ในที่สุดก็ผละออกไป

แม้เขาตาวาวกับแต้มคุณูปการแปดแสนแต้ม แต่ก็รู้ว่าเซียนหงส์ดำไม่เพียงเป็นศิษย์ตระกูลมู่หรง แต่เหมือนจะเป็นศิษย์แกนนำด้วย ไม่ต้องพูดถึงสังหาร แค่ตามหาร่องรอยของนางก็ไม่ง่ายแล้ว อีกอย่างพี่ชายของนางก็ไม่ใช่ธรรมดา

“ผู้ฝึกฝนชั่วร้ายเหล่านี้ล้วนเป็นบุคคลที่ร้ายกาจของศาสตร์แห่งปีศาจและมาร ไม่เพียงพลังสูงส่งแข็งแกร่งแต่ยังอยู่ไม่เป็นหลักแหล่ง หากเจ้าไปตามหาเพียงลำพัง เกรงว่าสิบปีก็คงตามหาไม่พบสักคน” บุรุษชุดเทาฉับพลันเอ่ยเปลี่ยนประเด็น

“ขอท่านโปรดชี้แนะ” หลิ่วหมิงได้ยินก็วางม้วนคัมภีร์ในมือลงแล้วประสานมือเอ่ยขึ้น

“คนเหล่านี้ส่วนใหญ่เคยทำร้ายศิษย์นิกายเรา ดังนั้นนิกายจึงส่งคนไปสืบร่องรอยของผู้ฝึกฝนชั่วร้ายเหล่านี้อยู่ตลอด หากเจ้าอยากได้แต้มคุณูปการจากรายชื่อความเป็นความตายจริงๆ ข้าแนะนำผู้ฝึกฝนชั่วร้ายที่รู้ร่องรอยส่วนใหญ่อยู่แล้วให้เจ้าได้” บุรุษชุดเทาเสนอขึ้นมา

“หากได้เช่นนั้นย่อมดียิ่ง” หลิ่วหมิงได้ฟังก็ดีใจมาก

แม้เขาไปหอเป๋ยโต่วสอบถามร่องรอยของผู้ฝึกฝนชั่วร้ายเหล่านี้ได้เช่นกัน แต่หลวงจีนกระดูกแห้งก็เป็นตัวอย่างอยู่นั่น

หอเป๋ยโต่วซื้อขายให้ทั้งสองด้าน ด้านนี้เขาซื้อข่าวสาร ก็เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าด้านนั้นจะขายข่าวของเขาแก่ผู้ฝึกฝนชั่วร้ายเหล่านั้นทันที

ตัวเขาตอนนี้ยังถูกนิกายปีศาจลี้ลับประกาศตามล่าอยู่ เกรงว่าเท้าแรกของตนเพิ่งออกจากหอเป๋ยโต่ว ด้านหลังก็คงมีผู้ฝึกฝนชั่วร้ายแห่เดินทางมาเอาชีวิตตนแล้ว

ดังนั้นถ้าไม่จำเป็นจริงๆ เขาไม่อยากติดต่ออะไรกับหอเป๋ยโต่วอีก

“นิกายให้ข้อมูลผู้ฝึกฝนชั่วร้ายได้เพียงส่วนน้อยเท่านั้น ทั้งยังไม่อาจรับประกันความแม่นยำของข่าว ทุกสิ่งเจ้าต้องจัดการเอง” บุรุษชุดเทาพยักหน้านิดๆ เอ่ยขึ้น

“ขอบคุณที่ชี้แนะ ไม่ทราบเวลานี้นิกายหาร่องรอยของผู้ฝึกฝนชั่วร้ายคนใดพบบ้าง?” หลังจากหลิ่วหมิงเอ่ยขอบคุณก็ถามทันที

บุรุษชุดเทายกหัวไหล่ขึ้นเล็กน้อย ก้อนขนสีเหลืองบนนั้นก็บิดตัวแล้วยกใบหน้าแบนๆ ขนาดใหญ่ขึ้นมา ที่แท้มันเป็นแมวดาวสีเหลืองตัวหนึ่ง

หลิ่วหมิงขมวดคิ้ว ตอนที่ดวงตาของแมวมองมา เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกประหลาดเล็กน้อยแต่พริบตาเดียวก็หายไป

บุรุษชุดเทายื่นมือไปตบหัวแมวดาวสีเหลืองเบาๆ ดวงตาแมวดาวหรี่ปรือ ส่งเสียงร้องดังม้าวทีหนึ่ง จากนั้นอ้าปากพ่นลูกบอลแสงสีเหลืองลูกหนึ่งออกมา

หลังจากเสียง “ปัง” ดังขึ้นทีหนึ่ง ลูกบอลแสงก็แตกกระจายกลายเป็นม่านแสง ด้านบนมีอักษรตัวเล็กมากมาย

“ตอนนี้มีแค่เจ็ดคนนี้” บุรุษชุดเทาแววตานิ่งสงบเอ่ยเสียงเรียบ

หลิ่วหมิงมองแมวดาวสีเหลืองอย่างประหลาดใจจากนั้นสายตาก็จับบนม่านแสง

บนนั้นมีข่าวของผู้ฝึกฝนชั่วร้ายเจ็ดคน พลัง ชาติกำเนิด ร่องรอยเป็นต้น ล้วนบันทึกไว้ค่อนข้างละเอียด

เจ็ดคนนี้ล้วนเป็นคนที่อันดับค่อนไปทางด้านหลังของรายชื่อความเป็นความตาย สี่คนระดับผลึกขั้นปลาย คนหนึ่งระดับแก่นเสมือน สองคนที่เหลือพลังระดับแก่นแท้

“ขอบคุณผู้อาวุโสอย่างยิ่ง ข้าน้อยจดจำไว้หมดแล้ว” หลิ่วหมิงจดจำข้อมูลบนม่านแสงไว้ในสมองแล้วพยักหน้าเอ่ยขึ้น

“อ้อ ขอเตือนเจ้าสักประโยค กฎของที่นี่เหมือนกับที่สำนักนอก จำไว้ว่าต้องนำศีรษะของผู้ฝึกฝนชั่วร้ายกลับมาด้วย” บุรุษชุดเทาเอ่ยคำพูดนี้จบก็ไม่สนใจหลิ่วหมิงอีก เขาหาวแล้วฟุบลงไปบนแท่นศิลานอนหลับกรนคร่อกๆ อีกครั้ง

“ผู้เยาว์ขอตัว” หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้ก็ประสานมือให้แล้วหมุนตัวก้าวยาวออกจากห้องโถงใหญ่ไป หลังจากแสงสีดำใต้เท้าส่องสว่างก็ขี่เมฆบินไปทางนอกหุบเขา

ในห้องโถงใหญ่ แมวดาวตัวโตสีขมิ้นลงจากหัวไหล่บุรุษชุดเทามาบนแท่นศิลา เดินอยู่บนนั้นแผ่วเบา บุรุษชุดเทาฉับพลันลืมตาขึ้น เขายื่นมือลูบหลังแมวเบาๆ หลายครั้งแล้วถอนหายใจเสียงแผ่วเบา เอ่ยพึมพำกับตนเองว่า

“ไม่ได้แจกรางวัลมาสองสามปีแล้ว หวังว่าเจ้าหนูคนนี้จะมีความสามารถจริงๆ ไม่ได้ไปตายเปล่าอีกคน…อย่างน้อยเอากลับมาได้สักศีรษะก็ยังดี มิเช่นนั้นข้าคงไม่มีอะไรไปอธิบายกับนิกาย”

หนึ่งเดือนให้หลัง

ในเทือกเขาอันกว้างใหญ่แห่งหนึ่งห่างจากเทือกเขาหมื่นวิญญาณสามหมื่นกว่าลี้ มีตลาดขนาดเล็กแห่งหนึ่งสร้างอยู่บนสันเขา

ตรงทางเข้าของตลาดเวลานี้มีเงาคนผอมสูงสีเทาขมุกขมัวทั้งร่างคนหนึ่งกำลังก้าวไวๆ อย่างรีบร้อนเดินออกมา

ศีรษะกับร่างกายของคนผู้นี้ล้วนถูกผ้าสีเทาพันไว้อย่างแน่นหนา มองเห็นหน้าตาไม่ชัด เผยออกมาเพียงดวงตาคมกริบคู่หนึ่ง หลังกวาดสายตามองรอบด้านอย่างเร็วไว เงาร่างก็พุ่งวูบหนึ่งกลายเป็นแสงสีเทาสายหนึ่งบินออกไปไกลอย่างรวดเร็ว