ตอนที่ 888 วิชาพันธสัญญามาร

ตอนที่ 888 วิชาพันธสัญญามาร ปีศาจพันมายาเห็นว่ามีหวังแล้ว บนใบหน้าจึงเค้นรอยยิ้มออกมาอีก เขากำลังจะเอ่ยเงื่อนไขออกมาอีก ทันใดนั้นด้านหลังก็มีคลื่นไหวกระเพื่อม เงาดำยาวเรียวเส้นหนึ่งปรากฏขึ้นแล้วแทงเข้าใส่แผ่นหลังของเขาโดยที่เขาไม่ทันระวังประหนึ่งสายฟ้าแลบ ซัดเขาเซไปข้างหน้าทันที พร้อมกันนั้นบนแผ่นหลังก็มีสีดำเข้มลอยออกมาพร้อมกับกลิ่นเหม็นคาวที่แผ่ออกมา

“อ้าก!”

ปีศาจพันมายาร้องอย่างเจ็บปวด แสงสีดำบนร่างส่องสว่างก่อตัวเป็นมือใหญ่ข้างหนึ่งในพริบตาแล้วฟาดรุนแรงออกไป

เสียง “ปัง” ดังขึ้นทีหนึ่ง เงาดำที่ปรากฏตัวออกมาจากความว่างเปล่าด้านหลังถูกมือใหญ่ของเขาโจมตีทั้งที่กั้นกลางด้วยอากาศจนปลิวออกไป

เงาดำยาวเฟื้อยนี้เห็นชัดว่าคือหางโค้งยาวเส้นหนึ่ง ผู้ที่ถูกฟาดปลิวออกไปไม่ใช่แมงป่องกระดูกแล้วยังจะเป็นใครได้อีก?

“เจ้า! ถึงกับแอบสั่งให้อสูรเลี้ยงลอบจู่โจม ข้าจะสู้ตายกับเจ้า!” ปีศาจพันมายามองมาทางหลิ่วหมิงอย่างเคียดแค้น ความรู้สึกชาหนึบแผ่ขยายจากแผ่นหลังอย่างรวดเร็ว เห็นชัดว่าพิษของแมงป่องกำลังแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว

เขารีบกระตุ้นพลังเวทในร่างสร้างปราณดำชั้นหนึ่งเป็นเกราะปกป้องแผ่นหลัง ปราณดำไหลเคลื่อนอย่างเร็วไว สุดท้ายจึงฝืนกดปราณพิษไว้ได้

หลิ่วหมิงกลับมีสีหน้าตกตะลึง จากนั้นเผยสีหน้าประหลาดใจออกมาเล็กน้อย ผู้ที่ลอบจู่โจมปีศาจพันมายาคือเซียเอ๋อร์ก็จริง แต่เขาไม่ได้สั่ง

เขาเพ่งจิตสื่อสารกับแมงป่องกระดูกที่ถูกโจมตีปลิวออกไปเล็กน้อยจึงเข้าใจได้คร่าวๆ

เมื่อครู่เซียเอ๋อร์ไม่ทันระวังถูกปีศาจพันมายาซัดปลิวออกไปต่อหน้าหลิ่วหมิงจึงคิดแค้นอยู่ในใจ ดังนั้นนางจึงฉวยช่องว่างที่ปีศาจพันมายาสนทนากับหลิ่วหมิงอยู่แอบเข้ามาหาอย่างเงียบเชียบและลอบจู่โจมดั่งอสนีบาต

ส่วนเนื้อหาที่ปีศาจพันมายากับหลิ่วหมิงสนทนากัน เซียเอ๋อร์กลับไม่ได้สนใจ

หลังจากหลิ่วหมิงเข้าใจต้นสายปลายเหตุก็ถอนหายใจแผ่วเบา จากนั้นสายตาก็เย็นเยียบขึ้นมา เขายกมือขึ้นสะบัดอย่างไม่มีความลังเลใดๆ อีก ปราณดำบนร่างพลุ่งพล่านทะลักออกมา

ปีศาจพันมายาเห็นการเคลื่อนไหวของหลิ่วหมิง ขณะที่โกรธจัดก็พรั่นพรึงอยู่บ้าง ระหว่างที่พยายามกดการแพร่กระจายของพิษต่อก็เผยสีหน้าดุร้ายออกมาในเวลาเดียวกัน เขาอ้าปากพ่นโลหิตบริสุทธิ์คำหนึ่งลงบนธงกระดูก

หลังจากธงกระดูกสีดำดูบซับโลหิตบริสุทธิ์ไปก็ถูกย้อมเป็นสีเลือดแดงก่ำอย่างรวดเร็ว มันส่องแสงกะพริบทว่าไม่ขยายใหญ่ขึ้น กลับหดเล็กลงจนมีขนาดเท่าฝ่ามือ

ปีศาจพันมายาอ้าปากอย่างเร็วไวอีกครั้งจากนั้นสูดธงกระดูกสีเลือดเข้าไปในปากทันที เขากัดธงกระดูกดังกรอบจนแหลกแล้วกลืนลงไปในคำเดียว

เสียง “เปรี้ยง” ดังขึ้น!

ทันใดนั้นไอหมอกสีแดงดำก็พวยพุ่งออกมาจากในร่างของปีศาจพันมายาแล้วหุ้มทั้งร่างของเขาเข้าไปด้านในอย่างเร็วไว

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้ ในใจพลันรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง เขาเพ่งสายตามอง

เห็นเพียงใจกลางหมอกสีแดงดำนี้บรรจุไอปีศาจบริสุทธิ์อันเข้มข้นไว้ มีเสียงเปรี๊ยะๆ ดังออกมาจากกลางไอหมอกแต่ไม่รู้ว่าด้านในเกิดเรื่องอะไรขึ้น

ทันใดนั้นไอหมอกสีแดงดำก็ไหลเคลื่อนอย่างรุนแรงแล้วหมุนวนแผ่วเบาล้อมรอบร่างปีศาจพันมายาไว้ จากนั้นก็จมหายเข้าไปในร่างเขาอย่างรวดเร็วอีกครั้งประหนึ่งวาฬยักษ์ดูดน้ำ

ความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ตั้งแต่ต้นจนจบกินเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ

หลังจากหลิ่วหมิงเห็นหน้าตาของปีศาจพันมายาชัดอีกครั้ง สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยอย่างห้ามไม่ได้

เส้นผมสีดำของอีกฝ่ายรวมถึงดวงตาทั้งสองข้างล้วนกลายเป็นสีแดงดุจโลหิต ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่าของร่างเดิม บนผิวหนังก็ปรากฏลวดลายมารสีดำประหลาดดวงแล้วดวงเล่าแผ่อยู่ทั่ว เส้นเลือดเต้นกระตุกไม่หยุดอยู่ใต้ผิวหนัง แลดูดุร้ายยิ่งนัก

สองแขนของเขากลายเป็นกรงเล็บผีสีดำ ปลายนิ้วมีเล็บแหลมยาวที่ทอประกายมืดมัวงอกออกมา ส่วนสองขาก็กลายเป็นอุ้งเท้าอินทรีสีดำสนิท

ปีศาจพันมายาในเวลานี้ไม่เพียงมีไอปีศาจซึ่งบริสุทธิ์และเข้มข้นวนเวียนอยู่รอบร่าง แรงกดดันจิตวิญญาณบนร่างก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าก่อนหน้านี้เกือบหนึ่งเท่ากว่า

“ตอนนี้ข้าผสานธงพันธสัญญามารพันวิญญาณให้เป็นหนึ่งเดียวกับกายเนื้อแล้ว วิชาพันธสัญญามารเสร็จสมบูรณ์ เจ้าหนู เจ้าเอาชีวิตมาเสีย!” ปีศาจพันมายาสองมือกำแน่นเป็นหมัดแล้วแหงนหน้าหัวเราะดังลั่น

หลิ่วหมิงสำรวจอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วเลิกคิ้วเรียว สีหน้าตกตะลึงบนใบหน้าค่อยๆ กลับมานิ่งสงบดังเดิม

“ข้าจะให้เจ้าชดใช้ที่ดูถูกผู้อื่น!”

ปีศาจพันมายาเห็นเช่นนี้กลับหัวเราะอย่างโกรธจัด เขาก้าวพรวดไปข้างหน้า ยื่นมือตะปบอากาศ ไอปีศาจหนาทึบรอบร่างรวมตัวกันกลายเป็นกรงเล็บยักษ์สีแดงดำขนาดสิบกว่าจั้งข้างหนึ่งแล้วตะปบรุนแรงเข้าใส่หลิ่วหมิง

จุดที่กรงเล็บมารตวัดผ่าน ทิ้งรอยสีดำลึกเส้นหนึ่งไว้กลางอากาศประหนึ่งจะฉีกมิติบริเวณใกล้ๆ ให้ขาดออก

ใบหน้าของหลิ่วหมิงยังคงเรียบเฉย แต่พลังเวทในทะเลจิตวิญญาณภายในร่างกลับรวมตัวกันไปที่เหนือหัวไหล่ขวา ท่ามกลางปราณดำที่วนล้อม บนแขนปรากฏเกล็ดสีม่วงเข้มขึ้นมาชั้นหนึ่ง

“ไปตายเสีย!”

ปีศาจพันมายาส่งเสียงน่าขนลุกออกมา ขณะที่กรงเล็บมารอยู่ห่างจากหลิ่วหมิงไม่ถึงสองสามจั้งนั่นเอง บนผิวก็พลันมีอัคคีมืดสีดำชั้นหนึ่งผุดออกมา ปราณมืดประหลาดสายหนึ่งแผ่ออกมาพร้อมกับที่เพิ่มพลังขึ้นอีกหลายส่วน

ในเวลานี้เองหลิ่วหมิงก็ยกแขนขวาขึ้น เหวี่ยงฝ่ามือข้างหนึ่งอย่างดุดัน มังกรหมอกห้าตัวโถมออกมาบินวนกลางอากาศแล้วก่อตัวเป็นมือใหญ่สีดำสนิทขนาดสิบกว่าจั้งข้างหนึ่ง ปะทะกับมือมารที่ปีศาจพันมายาเสกออกมาเสียงดังสนั่นในทันใด

“บึ๊ม” เสียงทุ้มหนักราวกับไม้ผุหักโค่นดังขึ้นกลางอากาศ!

จุดที่ฝ่ามือสองข้างสัมผัสกัน ปราณดำดุร้ายแผ่เป็นวงพุ่งกระจายออกไปสี่ด้านแปดทิศแทรกสลับกับอัคคีมืดดวงแล้วดวงเล่า

สองฝ่ายยื้อกันอยู่กลางอากาศชั่วขณะ ท่าทางสูสีคู่คี่

ทันใดนั้นเหนือหัวไหล่ของหลิ่วหมิงก็ส่องแสงสีน้ำเงิน เงาวัวสีน้ำเงินตัวหนึ่งลอยออกมาแล้วทอประกายระยิบระยับ จมลงไปในมือใหญ่สีดำที่เกิดจากวิชามังกรพยัคฆ์ทมิฬอย่างเร็วไว