ตอนที่ 989 ต้นห้วงสมุทรวิญญาณ

“เดี๋ยวก่อน นี่มัน…”

หลิ่วหมิงหรี่ตาทั้งสองข้างลงทันที!

จิตสัมผัสของเขาสำรวจพบลูกบอลหมอกสีดำขนาดหลายจั้งลูกหนึ่งที่แผ่ไอวิญญาณน่าขนลุกลอยอยู่กลางหนองน้ำ

ทันทีที่จิตสัมผัสของเขาแตะถูกลูกบอลหมอกก็ดีดกลับมาทันที ไม่อาจสำรวจสภาพด้านในได้แม้แต่น้อย

หลังจากหลิ่วหมิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาก็ตัดสินใจยกมือข้างหนึ่งตั้งท่าเคล็ดวิชา ควันสีดำพวยพุ่งออกมาจากร่างแล้วเหาะเร็วรี่ไปยังใจกลางเกาะ

ในเมื่อเขาเสียแรงคิดหาวิธีมาที่นี่แล้ว อีกทั้งพบความผิดปกติเข้าแล้วด้วย เขาย่อมไม่คิดจะกลับไปมือเปล่า

ทว่าหลังจากเขาเหาะไปด้านหน้าอย่างรวดเร็วพักหนึ่ง ด้านหน้าก็มีเสียงหึ่งชวนขนหัวลุกลอยมา จากนั้นจู่ๆ เมฆดำผืนหนึ่งก็ปรากฏแล้วโถมเข้ามาเบื้องหน้าตน

“มีผึ้งพิษศพอยู่จริงๆ!”

หลิ่วหมิงเพ่งสายตากวาดมองเมฆดำที่โถมเข้ามา บนใบหน้าไม่มีสีหน้าประหลาดใจ

เมฆดำเกิดจากผึ้งประหลาดสีดำยาวครึ่งฉื่อตัวแล้วตัวเล่ารวมตัวกัน แต่ละตัวร่างกายเพรียวยาว ส่วนหางมีเหล็กในผึ้งสีดำสนิทเหมือนกริชแท่งหนึ่งซึ่งชวนให้คนที่เห็นตัวสั่นทั้งที่ไม่หนาว

ผึ้งพิษศพคือปีศาจอสูรที่ใช้ชีวิตอยู่คู่กับมังกรหนวด

เล่ากันว่าโดยทั่วไปมังกรหนวดจะซุ่มอยู่ใต้ดิน ดังนั้นบางครั้งก็เล่นงานศัตรูที่บินอยู่บนท้องฟ้าไม่ถึง การมีอยู่ของผึ้งพิษศพเหล่านี้กลับเสริมในส่วนนี้ได้พอดี

ผึ้งพิษศพระดับพลังไม่สูง แต่เหล็กในมีพิษทำให้ชาอย่างรุนแรงกระทั่งผู้ฝึกฝนระดับแก่นแท้ก็ปวดหัวอย่างยิ่ง หากถูกต่อย ต่อให้เจ้าระดับพลังสูงเท่าใด ร่างกายก็จะเชื่องช้า เมื่อเผชิญหน้ากับมังกรหนวดจำนวนมากก็ยากยิ่งที่จะหนีรอด

หลิ่วหมิงสีหน้าเคร่งเครียด เขาเรียกมุกบรรพตธาราออกมาอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย เมฆสีเหลืองแถบหนึ่งล้อมเขาไว้ตรงกลาง มันสั่นวูบหนึ่งแล้วกลายเป็นดาวตกเจิดจ้าพุ่งเข้าชนฝูงผึ้งที่จวนเจียนจะมาถึงอย่างดุดัน

เขาไม่มีวิธีดีๆ สำหรับการจัดการปีศาจอสูรฝูงผึ้งชนิดนี้ จึงได้แต่อาศัยพลังของมุกบรรพตธาราทะลวงผ่านไปดื้อๆ

เสียง “เปรี้ยง” ดังสนั่นตามมาติดๆ เสียงฉีกขาดและเสียงหึ่งดังแทรกประสานกัน แต่หลังจากเสียง “บึ๊ม” ดังกึกก้องครั้งหนึ่ง ทุกสิ่งก็เงียบสงบอีกครั้ง

หลิ่วหมิงอาศัยพลังของมุกบรรพตธาราพุ่งทะลวงผ่านฝูงผึ้งพิษศพ ในเวลาเดียวกับที่ฝูงผึ้งพิษศพจำนวนมากถูกบดขยี้เป็นเศษซาก เมฆสีเหลืองที่ปกป้องอยู่รอบร่างก็ทะลุเป็นรูนับร้อยพัน

ครู่ต่อมาเมื่อสิบนิ้วที่สองมือของหลิ่วหมิงแปรเปลี่ยนดุจกงล้อ แสงสีเหลืองไหลวนอยู่ด้านในมุกบรรพตธาราพักหนึ่ง เมฆสีเหลืองที่เสียหายก็ฟื้นกลับคืนดังเดิมอย่างรวดเร็ว

ตลอดทางต่อจากนั้นเขาพบการโจมตีจากฝูงผึ้งพิษศพอีกสองฝูง แต่มีมุกบรรพตธาราปกป้อง เขาจึงรอดพ้นอันตรายมาได้อย่างปลอดภัยและราบรื่น

หลังจากชั่วเวลาหนึ่งมื้ออาหาร ในที่สุดหลิ่วหมิงก็ฝันฝ่าอุปสรรคมาถึงเขตใจกลางเกาะ

เวลานี้ลูกบอลหมอกสีดำที่มีไอวิญญาณน่าขนลุกแผ่ออกมาลูกนั้นลอยอยู่กลางอากาศไม่ห่างจากตัวเขา ส่วนข้างใต้ลูกบอลหมอกแนบสนิทกับโคลนเลน

“ของสิ่งนี้ หรือว่าจะเป็น…”

หลิ่วหมิงมองลูกบอลหมอกด้านหน้าพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย

ทันใดนั้นเขาก็โบกมือข้างหนึ่ง แสงสีม่วงส่องสว่าง แสงกระบี่สีม่วงยาวหลายจั้งเส้นหนึ่งพุ่งเร็วรี่ทะยานเข้าใส่ลูกบอลหมอกสีดำด้านหน้า

พรึ่บ!

ตอนที่แสงกระบี่อยู่ห่างจากลูกบอลหมอกสีดำเพียงไม่กี่จั้งนั่นเอง เงาสีดำยาวเส้นหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมาจากโคลนเลนเบื้องล่าง มันม้วนตัวฟาดขวางกระบี่ขู่หลุนไว้ ทั้งสองสิ่งเข้าโรมรันกัน

สายตาของหลิ่วหมิงทอประกายวูบหนึ่ง เขาเห็นชัดเจนอย่างรวดเร็วว่าเงาดำนั้นก็คือหนวดเส้นยาวของอสูรมังกรหนวด แต่บนหนวดเส้นนี้มีเกล็ดละเอียดชั้นหนึ่งปกคลุมอยู่ มันจึงไม่หวาดกลัวประกายคมกริบของกระบี่ขู่หลุนแม้แต่น้อย

หลิ่วหมิงแค่นเสียงหยันจากนั้นสะบัดมือยิงเคล็ดวิชาสายหนึ่งออกมา กระบี่ขู่หลุนฉับพลันทอแสงสีม่วงสว่างจ้าแล้วกลายเป็นแสงกระบี่หน้าตาเหมือนกันทุกประการเก้าสาย ส่วนหนึ่งโรมรันกับหนวดต่อ อีกส่วนหนึ่งพุ่งลงไปหาลูกบอลหมอกสีดำอย่างรวดเร็ว

“โฮก!”

เสียงคำรามทุ้มต่ำเกรี้ยวกราดดังออกมาจากใต้หนองน้ำ โคลนเลนปั่นป่วน สิ่งมีชีวิตมโหฬารดั่งภูเขาลูกย่อมๆ โผล่ขึ้นมา ร่างกายภายนอกอ้วนฉุ รอบร่างมีหนวดสีดำที่เหมือนกับเมื่อครู่สิบกว่าเส้นสะบัดไปมาราวกับอสุรกายปลาหมึกยักษ์

เสียงแหวกอากาศดังฟึบขึ้นหลายครั้ง

หนวดสิบกว่าเส้นด้านหน้าอสูรตัวนี้พุ่งออกมาอย่างรวดเร็วพร้อมกัน แล้วสร้างเงาดำนับไม่ถ้วนมากมายถี่ยิบหวดเข้าใส่แสงกระบี่ที่แยกออกมาจากกระบี่ขู่หลุน

อสูรตัวนี้ดูเป็นห่วงของในลูกบอลหมอกสีดำยิ่งนัก ขณะที่มันใช้หนวดขัดขวางเงาของกระบี่ขู่หลุน ร่างกายมหึมาก็โผล่ออกมาจากโคลนจนหมดแล้วขวางอยู่หน้าลูกบอลหมอกสีดำ มันอ้าปากกว้างพ่นของเหลวสีดำเหนียวหนืดสีดำเส้นหนึ่งเข้าใส่หลิ่วหมิง

หลิ่วหมิงเลิกคิ้วเรียวพร้อมกับขยับร่างหลบ อีกมือหนึ่งสะบัด มุกบรรพตธาราสีเหลืองขมุกขมัวปรากฏออกมา

เขาไม่คิดจะชักช้าเสียเวลาอันใดอีก แต่ตั้งใจรีบสู้รีบเผด็จศึกอสูรมังกรหนวดตัวนี้!

คลื่นพลังเวทจากการต่อสู้ดุเดือดที่นี่แผ่ออกไปแล้ว หากผึ้งพิษศพกับอสูรมังกรหนวดตัวอื่นสัมผัสได้แล้วเร่งรีบมา เรื่องคงลำบากขึ้นมาก

มุกบรรพตธาราส่องแสงจิตวิญญาณสว่างขึ้นวูบหนึ่งแล้วสร้างเงาแม่น้ำยาวสีดำเส้นหนึ่งม้วนโถมลงไป มันเลือนหายวูบหนึ่งก็รัดร่างของอสูรมังกรหนวดเอาไว้

หมอกสีเทาทะลักออกมาจากบนร่างอสูรมังกรหนวดแล้วพุ่งโจมตีเงาแม่น้ำสายยาวสีดำโดยฉับพลัน พริบตาเดียวก็ทลายแม่น้ำสีดำสายยาวไปได้ไม่น้อย

“สู้เป็นหมาจนตรอก!”

หลิ่วหมิงเห็นเช่นนี้จึงสะบัดมือทำท่าเคล็ดกระบี่เก็บกระบี่ขู่หลุนไป พร้อมกันนั้นก็ยิ้มหยันเริ่มควบคุมมุกบรรพตธาราอย่างเต็มกำลัง