บทที่ 1002 สภาวะอยู่ที่ข้า ไม่มีสิ่งใดขัดขวางได้

ที่เยี่ยนจ้าวเกอเอ่ยว่าเวลามีจำกัด ไม่ใช่หมายถึงเรื่องของจักรพรรดิเอกภพกำเนิดเท่านั้น

ตอนนี้เยี่ยนจ้าวเกอและเขากว่างเฉิงเพาะความแค้นชิดไม่ตายไม่ยอมเลิกรา กับจวงเซินประมุขทักษิณอย่างแท้จริงแล้ว

สายสืบทอดของเนินต้นจักรพรรดิมียอดฝีมือระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเก้า ขั้นสะพานเซียนระยะท้ายทั้งหมดสามคน

ต้นจักรพรรดิสะกดภูผาจางซู่เหริน ราชาอัคคีเผิงเฮ่อ ยังมีเสียงหงส์แดนใต้เหมาหยวนเซิง

สุดท้ายสองคนในนี้ตายด้วยน้ำมือของเยี่ยนจ้าวเกอ บวกกับเนตรหงส์หยวนเสี่ยนเฉิงที่เทียบได้กับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเก้า ยอดฝีมือระดับสุดยอดมากกว่าครึ่งของเนินต้นจักรพรรดิตายในการต่อสู้บนเขารอบวง

แม้จะบอกว่าขอแค่ประมุขทักษิณจวงเซินยังอยู่ เนินต้นจักรพรรดิจะไม่มีทางล่มสลาย แต่เมื่อประสบพบเจอเรื่องราวในครั้งนี้ก็ได้รับความเสียหายอย่างใหญ่หลวง

ยิ่งอย่าว่าแต่จวงเจาฮุย บุตรของจวงเซินยังตายด้วยมือของเยี่ยนจ้าวเกอ

เยี่ยนจ้าวเกอสยบทิศใต้ สังหารจอมยุทธ์ทิศใต้จนนับไม่ถ้วน จวงเซินในฐานะผู้ปกครองทิศใต้ไม่มีทางเลิกราเป็นอันขาด

ตอนนี้เขาอยู่ในสภาพตัดขาดข่าวสาร รอเขาได้รับข่าว เกรงว่าจะรีบเข่นฆ่ามาถึงฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ทันที

“เกรงว่าในช่วงนี้ข้าจะต้องทำความเข้าใจเมฆแปลงกำเนิดของท่านให้มาก” เยี่ยนจ้าวเกอว่า

เยี่ยนตี๋กล่าว “นี่ย่อมแน่นอน เจ้าจะปีนขึ้นสะพานเซียนได้หรือไม่ ตอนนี้ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าได้ประโยบน์จากเมฆแปลงกำเนิดมากน้อยแค่ไหน”

“ของวิเศษชิ้นนี้น่าอัศจรรย์ยิ่ง ข้าสามารถเพิ่มระดับขึ้นขั้นหนึ่งได้ในระยะเวลาสั้นๆ เก็บเกี่ยวประโยชน์จากมันได้มากมาย”

เยี่ยนจ้าวเกอกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ด้วยพรสวรรค์ความสามารถของท่าน และความเกี่ยวข้องกับเมฆแปลงกำเนิดนี้ ในช่วงเวลาต่อจากนี้อาจจะได้รับอะไรมากกว่านี้ก็ได้”

เยี่ยนตี๋เอ่ย “ข้ามีความรู้สึกเดียวกัน แต่พูดตอนนี้ยังเร็วเกินไป”

สองพ่อลูกนั่งขัดสมาธิบนที่นั่ง หันหน้าเข้าหากัน

เมฆแปลงกำเนิดบนศีรษะเยี่ยนตี๋เบ่งบานเหมือนดอกบัว กลีบดอกแต่ละดอกเปล่งแสงสว่างระยิบระยับ ลี้ลับเป็นอย่างยิ่ง

เยี่ยนจ้าวเกอยกมือหนึ่งขึ้น กลางฝ่ามือปรากฏรูปไท่จี๋

รูปไท่จี๋หมุนวน สรรพสิ่งคืนสู่ความว่างเปล่า เริ่มประสานเสียงกับเมฆแปลงกำเนิดบนศีรษะของเยี่ยนตี๋

นอกจากฝ่ามือหยินหยางขั้วกำเนิดแล้ว จุดลมปราณทั่วร่างของเยี่ยนจ้าวเกอก็เริ่มปรากฏสภาวะโกลาหล

คัมภีร์นภาไร้ขอบเขตในฐานะรากฐานเริ่มโคจร

คัมภีร์นภาไร้ขอบเขตสายหยกพิสุทธิ์ กับหมัดแปลงกำเนิดแห่งสายเอกพิสุทธิ์มีหลักการร่วมกันอยู่บางแห่ง

เยี่ยนจ้าวเกอฝึกฝนสามพิสุทธิ์รวมเป็นหนึ่ง วรยุทธ์มากมายกลับคืนสู่หนึ่งเดียว การศึกษาหลักการของเมฆแปลงกำเนิดในตอนนี้ไม่ต้องใช้ความพยายามมากนัก

โดยทั่วไปแล้ว นอกจากเยี่ยนตี๋ที่เป็นเจ้าของเมฆแปลงกำเนิด เกรงว่าจะมีแต่จักรพรรดิแพรงามจึงค่อยมีความเร็วในการศึกษาเมฆแปลงกำเนิดเท่าเยี่ยนจ้าวเกอ

‘มีความเฉพาะตัว เกี่ยวโยงกับท่านพ่อ ค่อนข้างลี้ลับ ทว่า…’

ในตอนที่เยี่ยนจ้าวเกอกำลังศึกษาฝึกฝน เยี่ยนตี๋ก็ฝึกฝนอยู่เงียบๆ เช่นกัน

ตอนนี้เป็นเพราะเมฆแปลงกำเนิด เยี่ยนจ้างเกอจึงสัมผัสจิตวรยุทธ์ของเยี่ยนตี๋ได้หลายส่วน

หลังจากได้สัมผัสแล้ว จิตใจของเขาก็สั่นไหว

จิตวรยุทธ์ของเยี่ยนตี๋ถูกหลอมจนบริสุทธิ์ เหี้ยมหาญเด็ดขาด

จิตวรยุทธ์นี้เป็นของเยี่ยนตี๋เพียงคนเดียว เหมือนกับติดตัวมาตั้งแต่เกิด ไม่เกี่ยวข้องกับว่าเขาจะฝึกฝนวรยุทธ์อะไร

ฝึกฝนวิชาเอกพิสุทธิ์ก็เป็นเช่นนี้ ฝึกฝนคัมภีร์นภารังสรรค์ชีวิต คัมภีร์นภาหยินหยางในคัมภีร์นภาแรกเริ่มก็เป็นเช่นนี้

เยี่ยนจ้าวเกอเชื่อว่าต่อให้เยี่ยนตี๋ฝึกฝนวิชาเอกพิสุทธิ์ ได้ฝึกมรรคากระบี่สายเหนือพิสุทธิ์ หรือแม้กระทั่งวรยุทธ์สายมารตั้งแต่เด็ก สุดท้ายก็ไม่ได้ต่างอะไรกับตอนนี้มากนัก

เรียนวิชาดาบ เรียนวิชากระบี่ เรียนวิชาหอก เรียนวิชาฝ่ามือ เรียนวิชาหมัด เรียนวิชากระบอง ก็ไม่ส่งผลต่อผลลัพธ์ในตอนแรก

คนอื่นๆ หากฝึกฝนวรยุทธ์ จะฝึกฝนเพื่อเพิ่มระดับของตัวเอง

เยี่ยนตี๋หากฝึกฝนวรยุทธ์ กลับคล้ายไม่สนใจว่าจะเป็นวรยุทธ์อะไร ล้วนฝึกฝนจนกลายเป็นจิตของตัวเองเพียงคนเดียว

เขาเหมือนกับเบิกฟ้าเปิดดิน เวียนวนระหว่างการทำลาย และการสร้างหลักการใหม่ ไม่อาจขัดขวาง เหนือกว่า