บทที่ 1027 ดาบทำลายหยินหยาง ฟันทะเลสีชาด

สายสืบทอดทะเลสีชาดในเขตฟ้าสงัดพายัพบนโลกซ้อนโลก ว่ากันว่าเป็นการสืบทอดจากเทพชื่อจิงจื่อ ศิษย์ของเทวกษัตริย์บรรพกำเนิด บรมครูหยกพิสุทธิ์

เล่ากันว่าถ้ำนภาเมฆบนเขาไท่หวาอันเป็นที่บำเพ็ญของเทพชื่อจิงจื่อ มีของวิเศษคุ้มครองชื่อว่ากระจกหยินหยาง หากใช้กระจกวิเศษนี้ส่องคน จะสามารถกำหนดความเป็นความตายได้ มีด้านหยินและด้านหยาง ด้านหยินเป็นสีขาว ด้านหยางเป็นสีแดง หากส่องสีขาวจะเป็นเส้นทางตาย หากส่องสีแดงจะเป็นประตูชีวิต

ในตำนานยุคสถาปนาเทพ มันมีชื่อเสียงโด่งดังมาก

วิถีของแสงสีชาดหยินหยางแปรเปลี่ยน วรยุทธ์ของสายสืบทอดทะเลสีชาดกำเนิดมาจากสิ่งนี้

เลี่ยนจู่หลินพลิกมือ ในท้องทะเลสีชาดปรากฏแสงสีขาว จับตัวกันเลียนแบบกระจกหยินหยาง ด้านหยินสีขาวมีพลังทำลายล้ำเลิศ หากส่องใส่คนจะตายในทันที!

จำนวนคนที่ประมุขพายัพเลี่ยนจู่หลินสังหารทิ้ง ถูกจัดอยู่ในแถวหน้าท่ามกลางหมู่ประมุข ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

ประมุขทั้งห้าที่อยู่รอบๆ ซึ่งอยู่ในระดับเดียวกับเลี่ยนจู่หลิน นอกจากประมุขทักษิณจวงเซินที่ใช้สี่จริยะก่อนกำเนิดหนุนนำร่าง มีพลังป้องกันน่าทึ่งแล้ว พวกหลางชิงกับเฉาเจี๋ยอีกสี่คนไม่กล้ารับการโจมตีนี้ของเลี่ยนจู่หลินตรงๆ

ความหนักหน่วงของปราณมารและจิตสังหารที่อยู่ด้านในการโจมตีที่เปลี่ยนหยิงหยาง กำหนดเป็นตายหาได้ยากยิ่ง

แม้ว่าปัญจธาตุเปลี่ยนเป็นตายจากอารามสูงส่งของนักพรตเทียนอี้จะดูคล้ายๆ กัน แต่ถ้าหากรับการโจมตีของเลี่ยนจู่หลินนี้ซึ่งๆ หน้า ก็ย่อมถูกทำลายในชั่วพริบตาเดียว

ต่อให้เป็นจวงเซินที่มีสี่จริยะหนุนนำร่าง หลบได้ก็ต้องหลบ เพราะรับการโจมตีนี้แล้วไม่มีทางพบจุดจบที่ดีแน่

กระนั้นในวินาทีนี้ จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสะพานเซียนคนหนึ่งแม้จะเผชิญกับการโจมตีอันดุร้ายของเลี่ยนจู่หลิน กลับไม่คิดจะหลบหลีกแม้แต่น้อย

เยี่ยนตี๋!

เขาเผชิญหน้ากับแสงแสงกระจกที่ส่องมา สีหน้าไร้การเปลี่ยนแปลง เพียงแต่ชูดาบในมือขึ้น

ในเสียงมังกรคำรามที่สั่นสะเทือนแก้วหู เยี่ยนตี๋ไม่เพียงไม่เก็บดาบ แต่กลับเพิ่มแรงขึ้นอีก ทำให้คมดาบของเขาเกรี้ยวกราดและดุร้ายกว่าเดิม

ประกายดาบอันอหังการฟันทำลายโลกเบื้องหน้า บรรลุถึงด้านหน้าเลี่ยนจู่หลิน

“ใช้วิธีตกตายร่วมกัน? ในตอนที่ข้าเสี่ยงชีวิตกับผู้คน โลกใบนี้ยังไม่มีเจ้าด้วยซ้ำ” เลี่ยนจู่หลินมีสีหน้าเย็นชา ยกอีกฝ่ามือหนึ่งขึ้น

ขณะนี้ทะเลสีชาดไร้สิ้นสุดกลายเป็นท้องทะเลสีขาวโพลนไปครึ่งหนึ่งอย่างฉับพลัน ภายในนั้นมีแสงสีแดงกะพริบ กลายเป็นคันฉ่อง

วินาทีนี้ ด้านในท้องทะเลครึ่งแดงครึ่งขาวมีจุดแสงที่มีสีตรงกันข้ามกันดำรงอยู่ เหมือนกับรูปไท่จี๋ ปลาหยินหยาง

และตรงกันข้ามกับแสงกระจกสีขาวในทะเลสีชาดที่ทำให้คนตาย แสงกระจกสีชาดในทะเลสีขาวก็ช่วยคนทะลวงเส้นทางรอดสายหนึ่ง

แสงสีชาดผนึกรวมกันด้านหน้าตัวเลี่ยนจู่หลิน ขวางคมดาบของเยี่ยนตี๋ไว้

ทว่าประกายดาบของเยี่ยนตี๋ในตอนนี้ไม่มีอะไรขัดขวางได้ เหมือนตอนทำลายทะเลสีชาดเมื่อครู่!

สภาวะอยู่ที่ข้า ไม่มีสิ่งใดขัดขวางได้

ทุกสิ่งที่มาขวาง สุดท้ายจะต้องถูกทำลายทิ้ง

สภาวะดาบที่เกรี้ยวกราดของเยี่ยนตี๋ถึงกับทำลายการเปลี่ยนแปลงของหยางสีชาด ในวิชาแสงสีชาดหยินหยางแปรเปลี่ยนของเลี่ยนจู่หลิน!

กระจกวิเศษสีชาดถูกประกายดาบของเยี่ยนตี๋ฟันเป็นรอยร้าวสายหนึ่ง!

ประกายดาบกับประกายกระจกปะทะกัน

ประกายดาบเคลื่อนไปด้านหน้าอย่างต่อเนื่อง ทำให้รอยแตกของผิวกระจกยิ่งมายิ่งกว้าง!

เลี่ยนจู่หลินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เพียงแต่ก็ไม่ได้ยี่หระ เพราะประกายกระจกสีขาวที่เป็นตัวแทนความตายกำลังพุ่งใส่ศีรษะของเยี่ยนตี๋เช่นกัน!

แค่นี้ก็ตัดสินแพ้ชนะได้แล้ว!

แม้ความแข็งแกร่งของวิชาดาบของเยี่ยนตี๋จะทำให้นางทุลักทุเล แต่ว่านางมั่นใจว่าแม้กระจกสีชาดจะถูกทำลาย ก็สามารถรับดาบของเยี่ยนตี๋ได้ ทว่าเยี่ยนตี๋หากถูกแสงขาวส่องใส จะต้องต้านไม่ได้แน่

ถึงจะรู้สึกเหลือเชื่อ แต่เลี่ยนจู่หลินก็จำเป็นต้องยอมรับ ว่าจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสะพานเซียนตรงหน้าผู้นี้ส่งผลคุกคามพลังของนางได้จริงๆ

กระนั้นหากพูดถึงพลังป้องกันของตัวเอง เขาไม่อาจเทียบกับคนที่เป็นมนุษย์เซียนได้!

ตอนที่เลี่ยนจู่หลินกำลังคิดเช่นนี้อยู่นั่นเอง สีหน้าของนางก็แปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย

บนศีรษะของเยี่ยนตี๋มีกระแสปราณหลายสายทะลักออกมา กลายเป็นกลุ่มเมฆที่โกลาหลและมืดมัวแถบหนึ่งในชั่วพริบตา