บทที่ 1041 ไม่ได้มีที่พึ่งแค่หนึ่ง!

แปลงกำเนิด อันดับแรกแห่งห้ากำเนิดแรกเริ่ม แสดงถึงสภาพต้นกำเนิดแห่งจุดเริ่มต้นของจักรวาล ไม่มีแสงสว่าง ไม่มีรูปร่าง และสงบเงียบ

แม้แต่เส้นแบ่งของมิติและเวลาก็กลายเป็นสิ่งที่พร่าเลือน ไร้ด้านหน้าไร้ด้านหลัง ไร้เริ่มต้นไร้สิ้นสุด

ขณะมองเมฆแปลงกำเนิดที่อยู่บนศีรษะของเยี่ยนตี๋ แววตาของจักรพรรดิเอกภพกกำเนิดก็คมกริบ ข้อสงสัยมากมายก่อนหน้านี้ได้รับการแถลงไขในทันที

สิ่งที่เหลืออยู่ส่วนใหญ่เป็นความคับข้อง

เยี่ยนจ้าวเกอไม่ได้ส่งเสียง ฟังบทสนทนาของจักรพรรดินีกับจักรพรรดิเอกภพอย่างเงียบๆ ข้อสงสัยมากมายก่อนหน้านี้ของตนได้รับคำตอบ การคาดเดาได้รับการพิสูจน์

ไฉนเมฆแปลงกำเนิดจึงมาหาบิดาของตน แล้วบิดาของตนยังรู้สึกคุ้นเคยและใกล้ชิดกับเมฆแปลงกำเนิด นั่นเป็นเพราะว่านี่เป็นสิ่งที่เกิดมาพร้อมกับเขา!

ครั้งแรกที่เยี่ยนจ้าวเกอได้เห็นเมฆแปลงกำเนิด ก็ประหลาดใจที่รูปร่างของมันแตกต่างกับแปลงกำเนิดในความรู้ความเข้าใจทั่วไป เหมือนกับก้าวจากจุดแรกเริ่มก่อนกำเนิดเข้าสู่ตัวตนหลังกำเนิด

ความจริงสาเหตุเป็นเพราะว่า เมฆแปลงกำเนิดนี้กำเนิดขึ้นพร้อมกับเยี่ยนตี๋ อยู่ในครรภ์มารดาจนเกิดขึ้นมาพร้อมกับเยี่ยนตี๋ คล้ายกับรก

หลังจากเกิดขึ้นมาแล้ว เป็นเพราะสาเหตุพิเศษบางอย่าง เยี่ยนตี๋จึงอาศัยอยู่ในเมฆแปลงกำเนิดมาโดยตลอด

นิยามของเวลาในเมฆแปลงกำเนิดพร่าเลือน การไหลของเวลาชีวิตเยี่ยนตี๋แทบจะหยุดนิ่ง

เวลาในโลกภายนอกก็ล่วงเลย ผ่านไปสองพันปีในชั่วพริบตา จนกระทั่งวันหนึ่งเวลาสุกงอม เยี่ยนตี๋ค่อยมาถึงโลกมนุษย์อย่างแท้จริง

เยี่ยนจ้าวเกอไม่กล้ายืนยันว่าไฉนจึงเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น แต่อ้างอิงจากข้อมูลและการคาดเดาที่อยู่ในมือ ด้านหนึ่งคือเยี่ยนซิงถางและตี๋ชิงเหลียนสองสามีภรรยาผู้เป็นปู่กับย่าของตนประสบคราเคราะห์ ตี๋ชิงเหลียนที่ตั้งท้องได้ฝากบุตรชายไว้กับเมฆแปลงกำเนิดเพื่อความปลอดภัย อีกด้านหนึ่งก็คือเยี่ยนตี๋ผู้เป็นบิดาได้รับมรดกและความหวังจากท่านปู่และท่านย่า!

ก่อนหน้านั้นเยี่ยนจ้าวเกอไม่รู้ว่าเยี่ยนซิงถางผู้สืบทอดสายหยกพิสุทธิ์ ถึงกับตบแต่งตี๋ชิงเหลียนผู้สืบทอดสายเหนือพิสุทธิ์ ไม่อย่างนั้นเขาคงนึกออกแต่แรก

เพราะเหตุใด?

เพราะว่ายิ่งจิตวรยุทธ์ที่อหังการและเกรี้ยวกราดของบิดาจับตัวกันและบริสุทธิ์เท่าไร เยี่ยนจ้าวเกอก็ยิ่งรู้สึกคุ้นตาเท่านั้น

คัมภีร์เบิกนภา คัมภีร์นภาแรกเริ่ม

แยกความขมุกขมัว เบิกฟ้าเปิดดิน สร้างดินน้ำลมไฟ ให้กำเนิดยุคบรรพกาล

กระบี่ลงทัณฑ์เซียน สี่กระบี่รัตนาแห่งเหนือพิสุทธิ์

หนึ่งกระบี่ทำลายสรรพวิชา ไร้เทียมทาน ไม่มีสิ่งใดที่โจมตีไม่เข้า ทำลายหลักการ นำมาซึ่งวันสิ้นสูญ ก่อเกิดจุดจบ

ตอนแรกเบิกฟ้าเปิดดิน ต่อมาทำลายฟ้าขยี้ดิน

สองสิ่งรวมเป็นหนึ่ง มีเริ่มต้นมีจุดจบ กลายเป็นสภาวะแห่งมหามรรคาในกระบวนการสรรสร้าง

สภาวะอยู่ที่ข้า ไร้สิ่งใดขวางกั้น ไม่มีสิ่งใดเทียบเทียม ทำลายอุปสรรคทั้งมวล

คัมภีร์เบิกนภาและคัมภีร์ลงทัณฑ์เซียนที่เดิมทีแข็งแกร่ง หลังจากประสานกันแล้วก็มีอานุภาพน่าตกตะลึงกว่าเดิม

เยี่ยนจ้าวเกอยากจะยกนิ้วโป้งให้แก่ท่านปู่กับท่านย่าที่ตนยังไม่เคยพบหน้านัก พวกเขามีความคิดอันแยบยล เป็นความคิดที่อยู่ระหว่างความบ้าและความเป็นอัจฉริยะ สิ่งที่วิเศษที่สุดก็คือ พวกเขาไม่เพียงแค่คิดเท่านั้น แต่ยังทำให้กลายเป็นความจริง!

สิ่งที่ช่วยให้พวกเขาทำทุกสิ่งนี้ให้เป็นจริงได้ คือการได้เมฆแปลงกำเนิดมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

มีแค่เมฆแปลงกำเนิดยังไม่พอ พวกเขาเดิมทีไม่มีทางสร้างวรยุทธ์นี้ได้ และไม่อาจฝึกฝนได้ มีแต่บุตรที่พวกเขาให้กำเนิดขึ้นมาเท่านั้น มีโอกาสเพียงครั้งเดียว จึงมีความเป็นไปได้ที่จะสำเร็จ

นี่คือวรยุทธ์เหนือธรรมดาอันเป็นการตกผลึกจากการรวมกันของสายเลือดของสามคนในครอบครัว และมีแค่เยี่ยนตี๋เท่านั้นถึงจะฝึกได้

บางทีอาจะเป็นมรดกสุดท้ายที่เยี่ยนซิงถางและตี๋ชิงเหลียนสามีภรรยามอบให้แก่บุตรของตน