บทที่ 1066 มิตรหรือศัตรูยากตัดสิน

ชิวเจียไห่มองหวังผู่ “ต้องแจ้งกษัตริย์เร้นลับหรือไม่”

หวังผู่ส่ายหน้า “จักรพรรดิแพรกลับโลกซ้อนโลก กษัตริย์เร้นลับสมควรทราบแล้ว แต่ว่าไม่แสดงท่าทีกับจักรพรรดิแพร ทั้งยังเป็นแค่การคาดเดาของพวกเรา ไม่มีหลักฐานอ้างอิง”

“จักรพรรดินีที่เป็นยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งอยู่บนโลกซ้อนโลกในตอนนี้ไม่มีทางสนใจเรื่องนี้แน่” ชิวเจียไห่ว่า “ยังมี…จักรพรรดิเอกภพ”

เขา เยี่ยนจ้าวเกอ และหวังผู่สบตากัน ก่อนจะส่ายศีรษะพร้อมกัน

คนผู้นั้นไม่ตีชิงตามไฟก็ดีมากแล้ว

หวังผู่กล่าว “ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร สิ่งที่ต้องทำเป็นอย่างแรกในตอนนี้คือการยืนยันว่าจักรพรรดิแพรมีความคิดอย่างไร และพิสูจน์ว่าการคาดเดาของศิษย์น้องเยี่ยนถูกต้องหรือไม่”

เขามองชิวเจียไห่ “ศิษย์น้องชิว รบกวนเจ้าไปฝั่งทิศใต้สักเที่ยวหนึ่ง”

ชิวเจียไห่พยักหน้า “ขอรับ”

เยี่ยนจ้าวเกอยามนี้พลันเอ่ยว่า “ให้ข้าไปดีกว่า”

หวังผู่กับชิวเจียไห่มองเขา ชิวเจียไห่ลังเลเล็กน้อย แล้วถามขึ้นว่า “ศิษย์น้องเยี่ยน หรือเจ้าจะคิดกับฟู่บัวแดง…”

“ฟู่บัวแดงมีพรสวรรค์โดดเด่น ข้าชื่นชมยิ่ง แต่สำหรับตอนนี้ ข้าไม่ได้มีความคิดเด็ดดอกฟ้า” เยี่ยนจ้าวเกอโบกมือ พลางนวดขมับของตัวเองเบาๆ

ในตอนที่คาดเดาว่าเบื้องหลังของบิดาผู้ให้กำเนิดของเมิ่งหว่านไม่ธรรมดา เขาก็เคยมีความคิดหนึ่ง

จักรพรรดิแพรจะปฏิบัติกับบุตรีที่โผล่มาอย่างกะทันหันอย่างไร ยากจะบอกได้

เป็นเพราะว่าเหินห่างกันเกินไป จึงไม่ได้มีความรักใคร่และไม่ได้เห็นความสำคัญ

เป็นเพราะทำให้จักรพรรดิแพรตกมาอยู่ในสภาพเช่นตอนนี้ จึงกลับกลายเป็นไม่ชอบใจ

หรือว่า ต้องการชดเชยให้เพราะความรู้สึกผิด อยากได้สิ่งใดก็จะมอบให้ตามปรารถนา

ความเป็นไปได้สองประการแรกยังพอว่า หากเป็นอย่างสุดท้าย เยี่ยนจ้าวเกอก็จำเป็นต้องระวังไว้

เมิ่งหว่านที่มาจากสำนักสุริบันศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้แสดงความเป็นปรปักษ์ต่อเขากว่างเฉิงอย่างชัดเจน การกระทบกระทั่งกันส่วนใหญ่ล้วนมาจากการต่อสู้กันระหว่างสองสำนักใหญ่บนโลกซ้อนโลก ไม่ใช่ความแค้นส่วนตัว อีกทั้งนางกับเฟิงอวิ๋นเซิงก็เป็นพี่น้องที่รักใคร่กันมาตลอด

ทว่าสำนักสุริยันศักดิ์สิทธิ์ถูกเขากว่างเฉิงทำลาย

เมิ่งหว่านไม่มีความสามารถยังพอว่า หลังจากนางมีความสามารถแล้วจะทำอย่างไร และจักรพรรดิแพรมีท่าทีอย่างไรต่อเรื่องนี้

เขากว่างเฉิงในตอนนี้มีเขานครหยกแห่งยอดเขาเป่ยเกาหนุนหลัง แต่ปัญหาอยู่ที่จักรพรรดิแพรงามในตอนนี้มีความผิดปกติ ไม่อาจใช้เหตุผลหยั่งท่าทีได้

โดยเฉพาะในปัจจุบันกษัตริย์กระบี่เยว่เจิ้นเป่ยไม่ได้อยู่บนโลกซ้อนโลก

เยี่ยนจ้าวเกอไม่อาจไม่สนใจปัญหานี้

เปลี่ยนเป็นจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์คนอื่นลงไปยังโลกแปดพิภพ เยี่ยนจ้าวเกอคงไม่สนใจ

ถ้าเขาลงไปด้วย แต่ละฝ่ายจะถูกสะกดให้อยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสามเหมือนกัน ผู้ใดกล้าหาเรื่อง เขาจะเล่นงานจนอีกฝ่ายให้มาเยือนได้ แต่กลับไปไม่ได้

กระนั้น หากเซียนจริงแท้ลงไปยังโลกเบื้องล่าง จะไม่ถูกเขตแดนฟ้าดินสะกดพลังฝึกปรือ!

พูดอย่างไม่เกินจริงเลยก็คือ หากจักรพรรดิแพรลงไปยังแปดพิภพ แค่กระแอมดังๆ ครั้งเดียว โลกทั้งใบก็สูญสิ้นได้ทันทีแล้ว

ถ้าเขาไปยังโลกแปดพิภพผ่านเขากว่างเฉิงที่อยู่บนทะเลหวงเจีย เยี่ยนจ้าวเกอก็ทำอะไรไม่ได้

ยังไม่เอ่ยถึงว่าจักรพรรดิแพรงามมีอาวุธเซียนอยู่ในมือ ต่อให้มีแค่มือเปล่าหมัดเปลือย วิธีที่ได้ผลในการรับมือจักรพรรดิเอกภพกลับไม่อาจใช้กับเขาได้

แน่นอนว่านี่เป็นการคิดในแง่ร้ายที่สุด

เมิ่งหว่านใช่ว่าจะประสงค์ร้ายกับเขากว่างเฉิง จักรพรรดิแพรก็เป็นเช่นเดียวกัน

ครั้งนี้เมิ่งหว่านจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ก็ยังน่าสงสัย

ดังนั้นเยี่ยนจ้าวเกอในตอนนี้จึงต้องการจะเห็นว่า จักรพรรดิแพรมีความคิดอย่างไรกันแน่

อย่าว่าแต่บิดาของตนในตอนนี้กำลังนำเหล่าสหายในสำนักขยับขยายอาณาเขตอยู่ในเขตเพลิงทักษิณ ซึ่งจะเจอกับจักรพรรดิแพรที่มุ่งหน้ไปยังฝั่งทิศใต้พอดิบพอดี

ยังดีที่พวกสือจวินได้พักอยู่บนเขานครหยกแล้ว เรื่องทางหุบเขาผีเสื้อมังกรและจวนวายุอัสนีก็จัดการเรียบร้อย ต่อจากนี้ยังมีหวังผู่กับชิวเจียไห่ช่วยเตรียมตัวให้ก่อน

เยี่ยนจ้าวเกอออกจากเขาคุนหลุนได้อย่างสบายใจ