บทที่ 1076 ท่านเปลี่ยนได้ตามสบาย หากข้าเปลี่ยนกระบวนท่านับว่าข้าแพ้

เยี่ยนจ้าวเกอใช้ฝ่ามือเดียวครอบนภา ใช้ฝ่ามือเดียวเอียงฟ้า

ฝ่ามือถูกยกขึ้นสูง จากนั้นก็โดนกดลงด้านล่าง ท่ารอยตราพลิกนภามีสภาวะเหยียบย่ำฟ้าอย่างแท้จริง

มาตรแม้นว่าพลังฝึกปรือจะถูกสะกดให้อยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสาม แต่ก็เหนือกว่าตอนที่เขายังอยู่ในระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสามอย่างแท้จริง

โลกเบื้องล่างเช่นโลกแปดพิภพไม่อาจทนทานพลังฝ่ามือนี้ของเยี่ยนจ้าวเกอได้ นอกจากสถานที่ที่นพยมโลกรุกรานและบึงพิภพที่จักพรรรดิแพรอยู่ รอยตราพลิกนภาแทบจะพลิกคว่ำโลกแปดพิภพทั้งใบ

เพราะว่าปฐพีพิภพกับบึงพิภพถูกสะกดไว้ไม่ให้เคลื่อนไหว ดังนั้นสถานที่อื่นๆ จึงเกิดภาพอันน่ากลัวที่บิดเบี้ยวและถูกเกี่ยวฉีก

“โอ้! มอบความประหลาดใจให้ข้าหลายส่วนจริงๆ!” เฉินเฉียนหัวตาลุกวาว “ข้านึกว่าท่านกังวลว่าอาจจะทำลายโลกใบนี้ ดังนั้นจึงเก็บกระบวนท่าเสียอีก”

เขาไม่มีท่าทีไร้ชีวิตชีวาเช่นเดิมอีก แต่หัวเราะฮ่าๆ “ท่านเป็นคนที่น่าสนใจอย่างที่คิดไว้”

ระหว่างที่หัวเราะ เฉินเฉียนหัวพลันพลิกฝ่ามือขึ้นด้านบน จากนั้นก็ฟาดลงด้านล่าง

“เพียงแต่ถ้าเป็นแค่รอยตราพลิกนภา ก็ไม่น่าประหลาดใจอย่างไร”

เหนือปฐพีพิภพ เยี่ยนจ้าวเกอกับเฉินเฉียนหัวเคลื่อนไหวแทบจะคล้ายกัน เพียงแต่ว่าคนหนึ่งฟาดฝ่ามือลงมาจากด้านบน คนหนึ่งฟาดฝ่ามือขึ้นไปจากด้านล่าง!

รอยตราพลิกนภาปะทะรอยตราพลิกนภา!

ตอนที่ฝ่ามือของคนทั้งสองกระทบกัน ภาพอันน่ากลัวของการบิดเบี้ยวฟ้าดินในโลกแปดพิภพก็หายไป

ทว่าในตอนที่ฝ่ามือของสองฝ่ายกระแทกใส่กัน มิติรอบๆ ก็พลันพังทลาย

“ที่นี่ไม่ใช่โลกซ้อนโลก” เยี่ยนจ้าวเกอกล่าวอย่างเฉื่อยชา “ข้าไม่ใช่จอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสะพานเซียนระยะต้น ท่านเองก็ไม่ใช่ประมุขในหมู่คน”

เขาพูดพร้อมกับกดฝ่ามือลงด้านล่าง!

พริบตานั้น เฉินเฉียนหัวรู้สึกว่าฟ้าดินรอบๆ มีลักษณะเปลี่ยนไป

ทุกสิ่งทุกอย่างตอนแรกมีขนาดมหึมา จากนั้นก็ออกห่างจากตัวเองอย่างต่อเนื่อง เป็นเพราะอยู่ห่าง จึงเริ่มเปลี่ยนเป็นเล็กลงอีกครั้ง แต่ว่ามิติรอบๆ ว่างเปล่า เหลือเพียงแค่เขาเท่านั้น

ไม่ใช่เพราะทุกสิ่งในโลกภายนอกใหญ่ขึ้น จากนั้นก็ออกห่างไป แต่เป็นเพราะตัวเขาเหมือนกับหดเล็กลง!

ถูกทำให้หดลงจนเล็กจ้อยเหมือนกับฝุ่นผง!

ปราณวิญญาณของฟ้าดินรอบๆ ตอนนี้ล้วนระเบิด พุ่งจากทิศทางรอบๆ มาใส่เขาที่อยู่ตรงกลางดุจดั่งคลื่นซัดภูเขาทลาย

อานุภาพอันน่ากลัวของการครอบฟ้าครอบดิน ทำให้เขารู้สึกว่าตนเป็นเหมือนกับทรายที่เผชิญกับคลื่นสมุทร ที่ไม่ว่าจะหลบหลีกอย่างไรล้วนถูกพัดกลบและบดขยี้

ถึงแม้จะฝึกฝนคัมภีร์พลิกฟ้าเหมือนกัน แต่ว่าเยี่ยนจ้าวเกอมีระดับของคัมภีร์พลิกฟ้าแกร่งกว่าเขา!

รอยตราพลิกนภาปะทะรอยตราพลิกนภา เฉินเฉียนหัวพ่ายแพ้!

“ท่านฝึกฝนคัมภีร์พลิกฟ้าไม่กี่ปี กลับมีความเข้าใจล้ำลึกขนาดนี้แล้ว” เฉินเฉียนหัวสองตาสาดประกาย “ยอดเยี่ยม!”

เขาใช้อีกมือหนึ่งต้านรับ กำเป็นมุทราหมัด

มุทราหมัดพอบังเกิด พลังที่หนาหนักสุดขีดก็พลันสะท้อนออกมา เหมือนกับแผ่นดินที่รอบรับสรรพสัตว์ในโลกหล้า มั่นคง แข็งแกร่ง หนาหนัก ยิ่งใหญ่ ไม่อาจถูกทำลาย!

เยี่ยนจ้าวเกอเลิกคิ้ว “รอยตราคว่ำดิน?”

รอยตราคว่ำดิน เป็นวรยุทธ์สูงสุดในการสืบทอดของมารดาแห่งแผ่นดิน หนึ่งในสี่เทวราช มันหายสาปสูญไปหลายปีหลังวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่

ในการต่อสู้ซึ่งมีเงื่อนไขเดียวกัน รอยตราคว่ำดินย่อมเทียบกับรอยตราพลิกนภาไม่ได้ แต่ว่าวรยุทธ์นี้เป็นวรยุทธ์สะท้านโลกที่สร้างขึ้นจากจิตแห่งหลักการ อันเกิดจากการประสานหลังจากที่มารดาแห่งแผ่นดินศึกษาคัมภีร์พลิกฟ้าและรอยตราพลิกนภา

เฉินเฉียนหัวในตอนนี้รวมสองรอยตราเป็นหนึ่ง จิตหมัดอันรุ่งโรจน์ยิ่งใหญ่ราวกับท้องนภา หนักแน่นดุจแผ่นดิน ต้านทานรอยตราพลิกนภาของเยี่ยนจ้าวเกออย่างหักโหม

ภาพของทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้ากลับคืนสู่ลักษณะเดิมอีกครั้ง ไม่ได้ถูกจิตหมัดของเยี่ยนจ้าวเกอสะกดอีกต่อไป

“ตอนแรกคิดจะใช้ประตูแห่งนพยมโลกที่อยู่ด้านล่างถ่วงเวลาท่าน ข้าจะได้ไปเล่นกับจักรพรรดิแพรต่อ” เฉินเฉียนหัวกล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างไม่สนใจ “ตอนนี้กลายเป็นท่านถ่วงเวลาข้าก็ไม่เป็นไร กลับไม่ทราบว่าท่านจะจัดการประตูแห่งนพยมโลกที่อยู่ด้านล่างหรือไม่”

ถึงแม้จะไม่กล้ายืนยัน กระนั้นไม่ว่าจะเป็นเขาหรือเยี่ยนจ้าวเกอก็มีลางสังหรณ์ในใจแล้ว