บทที่ 1080 ความยินดีในการตบแมลง

หลังจากผนึกร่องแยกนพยมโลกที่อยู่ด้านล่างเหวลึกของนพยมโลก และเก็บธงพระพฤหัสบีดีได้แล้ว เยี่ยนจ้าวเกอก็ไม่รั้งอยู่ต่ออีก

เขาเดินทางไปทางตะวันตก มุ่งหน้าสู่เขากว่างเฉิง

เป็นเพราะการต่อสู้กับเฉินเฉียนหัวเมื่อก่อนหน้า การไหลเวียนปราณวิญญาณของโลกแปดพิภพจึงปั่นป่วนโดยสิ้นเชิง หากปล่อยไว้โดยไม่จัดการ โลกใบนี้จะเสื่อมโทรมลง

บนเขากว่างเฉิงมีพิธีกรรมที่วางไว้ก่อนหน้านี้ เพื่อใช้เปลี่ยนแปลงการไหลเวียนปราณวิญญาณในโลกแปดพิภพ ในตอนนี้สามารถใช้ประโยชน์ได้พอดี ช่วยให้การไหลเวียนปราณวิญญาณของโลกใบนี้ฟื้นฟูกลับมา

คนในเขากว่างเฉิงล้วนสัมผัสการเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ชนิดพลิกฟ้าคว่ำดินได้ ทว่าจิตใจของพวกเขากลับเยือกเย็นยิ่ง เพราะได้รับการแจ้งเตือนก่อนแล้ว ว่าร่องแยกนพยมโลกในปฐพีพิภพอาจเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นได้

และเซียนผู้ถูกเนรเทศ เยี่ยนจ้าวเกอยอดฝีมือที่สร้างวีรกรรมไว้มากมายที่สุดของสำนัก ลงมายังโลกแปดพิภพเพื่อจัดการเรื่องนี้แล้ว

หลังจากทราบเรื่อง ทุกคนก็ใจเย็นลง เหมือนกับแค่ได้ยินชื่อนั้น ความกังวลก็หายไป

ผลลัพธ์สุดท้ายได้พิสูจน์เรื่องนี้อย่างชัดเจนอีกครั้ง

ถึงแม้จะสะเทือนฟ้าสะท้านดิน ก่อเกิดความโกลาหลอย่างใหญ่หลวง ทว่าการเปลี่ยนแปลงของนพยมโลกก็ถูกหยุดลงได้อีกครั้ง โลกแปดพิภพกลับคืนสู่ความสงบ

การกลับสำนักของเยี่ยนจ้าวเกอยิ่งทำให้ผู้คนรู้สึกฮึกเหิม ลูกศิษย์ของเขากว่างเฉิงที่เคยสัมผัสกับเยี่ยนจ้าวเกอล้วนรู้สึกเป็นเกียรติ

เยี่ยนจ้าวเกอเห็นใบหน้าเก่าๆ ที่คุ้นเคย ก็รู้สึกปลาบปลื้มเช่นกัน

การไหลของเวลาในโลกแปดพิภพคือประมาณหนึ่งในสองของโลกซ้อนโลก และหนึ่งในห้าของโลกผืนสมุทร

ชายหนุ่มผจญภัยบนโลกซ้อนโลกมาหลายปี บนโลกแปดพิภพความจริงยังผ่านไปไม่ถึงสิบปี

หลายปีมานี้ก็เกิดเรื่องราวขึ้นไม่น้อย ไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงเรื่องที่เฟิงฉือได้สำเร็จเป็นมหาปรมาจารย์ขั้นบรรลุธรรมเพราะว่าได้รับการสนับสนุนทรัพยากรจากเขากว่างเฉิงที่อยู่บนโลกซ้อนโลก และเพราะปราณวิญญาณของโลกแปดพิภพเมื่อก่อนหน้าถูกปรับเปลี่ยนจนเพิ่มระดับให้แก่จอมยุทธ์ได้แล้ว ในลูกศิษย์รุ่นหลัง ก็มีผู้มีความสามารถที่โดดเด่นส่วนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ทว่าก็มีลูกศิษย์ที่เสียชีวิตเช่นกัน

เขากว่างเฉิงในตอนนี้ครองความเป็นใหญ่บนโลกแปดพิภพเพียงผู้เดียว แทบไร้ผู้ต่อกร

แต่ลูกศิษย์กว่างเฉิงบ้างก็ถูกธาตุไฟเข้าแทรกในระหว่างที่ฝึก บ้างก็ยังคงมีโอกาสพบอันตรายเวลาฝึกฝนในสถานที่ต่างๆ เช่น มหาทะเลทรายแดนตะวันตก วังสุสานทุ่งร้างแดนใต้ และบึงทะเลมายา

อย่างเช่นลวี่เวิ่นลูกศิษย์ของฟางจุ่น ซึ่งเคยได้รับการขนานนามเทียบเท่ากับพวกเยี่ยนจ้าวเกอ สวีเฟย และซือคงจิง ถึงแม้ว่าจะหลบรอดภัยพิบัติมารได้เพราะการช่วยเหลือจากสวีเฟย แต่สุดท้ายเป็นเพราะว่าจิตของตนสับสน คิดถึงผลประโยชน์เฉพาะหน้า จึงถูกธาตุไฟเข้าแทรกจนเสียชีวิตไปในตอนที่เข้าฌานปิดตาย

บางทีเขาอาจไม่คิดจะเปรียบเทียบกับเยี่ยนจ้าวเกอก็ได้ แต่ว่าพวกซือคงจิง เฟิงอวิ๋นเซิง และอิงหลงถูกพากันไล่ตามมา ทำให้เขามีแรงกดดันยิ่งมายิ่งมาก

คนที่เข้าฌานปิดตายแล้วตายขึ้นมาจริงๆ ไม่ได้มีเขาแค่คนเดียว และไม่มีทางเป็นคนสุดท้าย ถึงอย่างไรเสียการฝึกฝนวรยุทธ์ที่แล้วมาไม่ใช่เส้นทางราบเรียบ

หลังจากฟื้นฟูปราณวิญญาณในโลกแปดพิภพจนเสถียรแล้ว เยี่ยนจ้าวเกอก็บอกลาพวกเฟิงฉือ แล้วกลับหอคลื่นโหมซึ่งอยู่ที่บึงพิภพ ที่นี่คลื่นลมสงบมาตั้งแต่ต้น เหมือนกับตัดขาดจากโลกภายนอก

แม้ว่าก่อนหน้านี้เยี่ยนจ้าวเกอจะสู้กับเฉินเฉียนหัวจนฟ้าพลิกแผ่นดินคว่ำ แต่ที่นี่ก็ยังคงบสงบสุข เหมือนกับเป็นโลกอีกใบหนึ่ง

หลังจากที่ทักทายจอมยุทธ์หอคลื่นโหมเช่นอันชิงหลินและเซี่ยโยวฉานแล้ว เยี่ยนจ้าวเกอก็มาถึงเรือนน้อยที่เฉินหมิงอิงอยู่

จักรพรรดิแพรกำลังสนทนากับเฉินหมิงอิงอยู่ด้านในลานบ้าน เขามีท่าทีอ่อนโยนสง่างาม กล่าววาจาน่าฟัง ทำให้เฉินหมิงอิงที่ทราบถึงสถานะของเขาไม่ได้เครียดเกร็งเช่นตอนแรก

เมิ่งหว่านนั่งอยู่ด้านข้าง บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มไม่หยุด หลายปีมานี้ นางน้อยครั้งจะมีช่วงเวลาที่น่ายินดีเช่นนี้

จักรพรรดิแพรเห็นเยี่ยนจ้าวเกอกลับมา ก็หันไปมองเขาแวบหนึ่ง ถามด้วยรอยยิ้มว่า “ดูจากท่าทางเจ้าจะเป็นฝ่ายชนะ เฉินเฉียนหัวกลับโลกซ้อนโลกแล้วหรือ”

“เขาเข้าไปในนพยมโลกเองแล้ว” เยี่ยนจ้าวเกอส่ายหน้า

ถึงแม้ตอนนั้นจะเหมือนถูกนพยมโลกกลืนกิน จนร่างถูกฉุดดึงไว้ แต่ถ้าหากเฉินเฉียนหัวคิดสลัดหลุดจากการสะกดของเขตแดนแห่งฟ้าดินซึ่งส่งผลต่อพลังฝึกปรือของเขา ก็สามารถสลัดหลุดจากการกัดกินของนพยมโลก ลอยกลับโลกซ้อนโลกได้