บทที่ 1088 จักรพรรดิแห่งหมู่มารที่ตายไปแล้ว

“ไม่ว่าจะเป็นมารทองแกหรือสุดยอดมารตำแหน่งอื่น ต่างต้องการเกิดใหม่หลังจากดับสิ้นไป” จักรพรรดิแพรเอ่ยอย่างเรียบเฉย “การเกิดใหม่ของพวกเขาจำเป็นต้องใช้สิ่งมีชีวิตอย่างอื่นเป็นร่างแปลง ล้วนพึ่งพาวาสนา ร่างแปลงที่เหมาะสมบางทีอาจอยู่ข้างหน้า ถ้าหากไม่มี เช่นนั้นต่อให้รออีกพันปีก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้”

เมิ่งหว่านลังเล ถามเสียงเบา “แบบไหนจึงนับว่าเหมาะสม”

จักรพรรดิแพรตอบ “นั่นกลับไม่แน่นอน ต้องดูกายเนื้อและวิญญาณว่าเหมาะสมหรือไม่ ไม่เกี่ยวกับพลังฝึกปรือ ไม่เกี่ยวกับพรสวรรค์ด้านวรยุทธ์ ดังนั้นจึงยากจะคาดเดา”

เขาพลันยิ้มขึ้น “ในพวกเราสี่คนที่อยู่ที่นี่ก็ยากจะบอกว่ามีคนที่เหมาะสมหรือไม่”

เมิ่งหว่านได้ยินวาจานี้ของบิดา กลับไม่มีการตอบสนองใดๆ เป็นพิเศษ แต่มองเยี่ยนจ้าวเกออย่างเป็นห่วงเล็กน้อย

เยี่ยนจ้าวเกอรู้ว่านางกำลังเป็นห่วงเฟิงอวิ๋นเซิงอยู่

ความกังวลนี้ใช่ว่าจะไร้เหตุผล

ไม่เพียงแต่มารที่ถูกจัดเป็นหกสุดยอดมารเช่นมารทองแกเท่านั้น ในจอมมารที่อยู่ต่ำกว่าสิบสองมารสวรรค์ก็มียอดฝีมืออยู่ไม่น้อยที่กำลังซ่อนร่องรอย ตามหาร่างแปลง เพื่อฟื้นคืนชีพกลับคืนสู่โลกอยู่เช่นกัน

ในนี้มีย่อมมีผู้มีความสามารถ

สิบสองมารสวรรค์อยู่ห่างไกลจากคนส่วนใหญ่มาเกินไป

จอมมารตนอื่นยังใกล้ชิดยิ่งกว่า และสัมผัสถึงอันตรายได้ง่ายกว่า

เยี่ยนจ้าวเกอระบายลมหายใจยาว พริบตาเดียวเกิดความคิดมากมายแวบผ่าน

“อย่าแตะต้องที่นี่จะดีกว่า มันเป็นทั้งมรดกของคนรุ่นก่อน และยังมีผลขัดขวางการกัดกินมิติของนพยมโลกด้วย” จักรพรรดิไร้จำกัดพูด พร้อมกับมองเยี่ยนจ้าวเกอและจักรพรรดิแพร

พวกเยี่ยนจ้าวเกอพยักหน้า “ท่านกล่าวมีเหตุผล”

สุดท้ายหลังจากดูประกายกระบี่ที่พันตูกันอยู่นั้นแล้ว พวกเยี่ยนจ้าวเกอก็ผละจากมิติต่างแดนที่เกิดจากจิตกระบี่และสายฟ้าแห่งนี้

พวกเขาเดินลึกเข้าไปในนพยมโลกต่อ แม้แต่จักรพรรดิแพรและจักรพรรดิไร้จำกัดก็เริ่มเพิ่มการระวังตัว

เหล่ามารแห่งนพยมโลกที่โผล่มาด้านหน้าไม่หยุดหย่อนยิ่งมายิ่งแข็งแกร่ง

ถึงแม้จะสร้างความลำบากให้แก่พวกเขาไม่ได้ แต่พร้อมกับที่เข้ามาลึกเรื่อยๆ การได้เจอถึงขั้นที่ดึงดูดจอมมารที่เทียบเคียงได้กับจอมยุทธ์ระดับเซียนมาก็เป็นเรื่องที่เป็นไปได้

ครั้งนี้ในคนทั้งสาม จักรพรรดิแพรได้ใช้ร่างกาลอวกาศกำเนิด เหมือนกับความว่างเปล่าและภาพมายา คล้ายจริงคล้ายปลอม

จักรพรรดิไร้จำกัดได้ศึกษาคัมภีร์นภาครอบจักรวาล ซึ่งอยู่ในคัมภีร์นภาแรกเริ่มสายหยกพิสุทธิ์ มีการเปลี่ยนแปลงไร้สิ้นสุด ถนัดในการซ่อนเร้น

เยี่ยนจ้าวเกอไม่ใช้พื้นฐานของคัมภีร์นภาไร้ขอบเขต แต่โคจรให้วิชาแทนเงาวิชาแรกและวิชาไร้ขอบเขตวิชาที่สิบสองในสิบสองวิชาประกายกาฬประสานกัน ทำให้ซ่อนตัวจนยากจะค้นหาได้เหมือนกัน

ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงเคลื่อนไหวกันให้เงียบที่สุด ไม่ดึงดูดความสนใจของจอมมารระดับสุดยอดที่อยู่ไกลออกไป

เพียงแต่ว่า คิดจะตามหาร่องรอยของเฟิงอวิ๋นเซิงในนพยมโลก ยากเสียยิ่งกว่ายาก

พวกเยี่ยนจ้าวเกอได้แต่ลองเสี่ยงจับมารนพยมโลกมา หาวิธีเค้นข่าวของเฟิงอวิ๋นเซิง หวังว่าจะมีมารที่เคยเจอเฟิงอวิ๋นเซิง

มารแห่งนพยมโลกถ้าไม่กระหายเลือดบ้าคลั่ง น่าประหวั่นพรั่นพรึง ก็เจ้าเล่ห์สุดแสน กุเรื่องโกหก คิดจะเค้นเอาข้อมูลที่มีประโยชน์จากพวกมัน ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ

ทัณฑ์ทรมานมากมายสำหรับมนุษย์ กลับไม่ค่อยมีผลต่อมารแห่งนพยมโลกนัก ที่นี่เป็นดินแดนของนพยมโลก ยากจะกระทำอย่างเอิกเกริก

สุดท้ายก็จับมารที่เคยสู้กับเฟิงอวิ๋นเซิงได้จริงๆ อีกฝ่ายมีนิสัยบ้าคลั่งแต่ไม่ได้สูญเสียสติสัมปชัญญะ ในที่สุดเยี่ยนจ้าวเกอก็ได้ข้อมูลที่มีประโยชน์มาจำนวนหนึ่ง

สำหรับมนุษย์ที่เข้ามาในนพยมโลกตัวคนเดียวเช่นเฟิงอวิ๋นเซิงแล้ว จอมมารตนนี้มีความประทับใจล้ำลึกยิ่ง

บนร่างของมันจนถึงตอนนี้ยังมีบาดแผลที่ไม่สมาน ไม่อาจทำให้มันลืมคู่ต่อสู้คนนั้นได้

พวกเยี่ยนจ้าวเกอเดินหน้ากันต่อตามข้อมูลที่ได้มาจากจอมมารตนนี้