บทที่ 1093 เสือแม้ดุร้ายไม่กินลูกตัวเอง?

เยี่ยนจ้าวเกอทางหนึ่งพาเมิ่งหว่านถอย ทางหนึ่งหันไปมองดูสถานการณ์การต่อสู้ที่กำลังดุเดือด

ยอดฝีมือจากโถงเซียนและจอมมารจากนพยมโลก ต่อสู้กับจักรพรรดิไร้จำกัดและจักพรรดริแพรเป็นพัลวัน ไม่อาจบอกว่าใครร่วมมือกับใคร ต่างฝ่ายต่างรุกและป้องกัน

จอมมารนพยมโลกตนนั้นมีร่างใหญ่มหึมาดังหินผา มีปีกสี่ปีก ขาสั้นป้อมขนาดใหญ่โตหกข้าง ร่างกายเหมือนกับถุงผ้าใบใหญ่ ไม่มีหน้าตา

มองดูจากรูปลักษณ์ภายนอกกลับเหมือนตี้หงส์ สัตว์ประหลาดในตำนาน เพียงแต่มันไม่ได้มีรูปร่างเหมือนถุงเก็บไข่แดงและมีเปลวเพลิงพันรอบเหมือนกับตี้หง มันหน้ามีร่างเป็นสีดำ รอบๆ ตัวห้อมล้อมด้วยเพลิงทมิฬสีดำอมม่วง

มองไปเหมือนกับตี้หงร่วงหล่นสู่วิถีมาร กลายเป็นมารอย่างไรอย่างนั้น

จอมมารตนนี้เดิมตอนแรกมาเพียงตัวเดียว ทว่าในเพลิงมารสีม่วงอมดำที่อยู่รอบๆ ตัวมันกลับมีฟองอากาศมากมายผุดขึ้นมา

ฟองอากาศขนาดยักษ์นั้นส่งเสียเปรี๊ยะๆ แสงสายฟ้ากะพริบอยู่บนผิว เห็นได้ชัดว่าเกิดจากสายฟ้า

ฟองอากาศล่องลอย ดูเปราะบางไม่แข็งแรง

แต่ว่าในตอนที่ฟองอากาศที่เหมือนกับแสงสายฟ้านั้นแหลกสลาย มันก็ขยายออก กอปรกันเป็นมิติต่างแดนที่เป็นเอกเทศแห่งหนึ่ง จากนั้นมิติก็แหลกสลาย กลายเป็นคลื่นคลั่งที่น่ากลัวกว่าเดิม

หนึ่งสายฟ้าเหมือนกับโลกหนึ่งใบ

มิติพังทลาย ฟ้าดินรอบๆ เกิดการเปลี่ยนแปลง

จอมมารที่ดูเหมือนกับตี้หงตนนี้ไม่ได้ฝืนหักหาญกับพวกจักรพรรดิแพรและจักรพรรดิไร้จำกัด แต่อาศัยความน่าอัศจรรย์ของสายฟ้า คอยลอบโจมตีอยู่ด้านข้าง

ในสถานการณ์ที่จักรพรรดิแพรและจักรพรรดิไร้จำกัด กับสองกษัตริย์จากโถงเซียนกำลังสะกดกัน กลับทำอะไรจอมมารตนนั้นไม่ได้ชั่วขณะ

‘เป็นสายฟ้าอนัตตาเชียวหรือนี่’ เยี่ยนจ้าวเกอมองดูดวงสายฟ้าขนาดยักษ์ที่เหมือนกับฟองอากาศ “ตี้หงเดิมทีก็เชี่ยวชาญการเปลี่ยนแปลงของมิติอยู่แล้ว เมื่อได้หลอมเปลี่ยนสายฟ้าอนัตตา ก็เหมือนกับพยัคฆ์ติดปีก”

พวกจักรพรรดิแพรคิ้วขมวด ขณะมองเหตุการณ์นี้ก็เริ่มอดกลั้นไม่อยู่

ถึงอย่างไรทุกคนก็สู้กับนพยมโลก หากเวลาผ่านไปนานเข้า จะดึงดูดยอดฝีมือระดับสุดยอดของนพยมโลกมาโจมตีมากกว่าเดิม หรืออาจจะถึงขึ้นดึงดูดผู้ยิ่งใหญ่แห่งวิถีมารที่มีระดับสูงกว่ามาด้วย

ถูกจอมมารตี้หงตนนี้คอยรบกวนเหมือนกับเงาตามตัว และพร้อมเผยตำแหน่งของพวกเขาออกมาทุกเมื่อ

จอมมารที่ลักษณะเหมือนตี้หงตนนี้เห็นได้ชัดว่ากลอกกลิ้งยิ่ง มันมีสติปัญหาและไม่ได้ใจร้อน กลับต่อสู้เหมือนคนที่มีความคิด

ในตอนที่ทุกคนตั้งใจจะจัดการจอมารตนนี้ บริเวณที่อยู่ไกลออกไปซึ่งมีปราณมารพาดขวางกันพลันแว่วเสียงดังมา

ธารอัคคีสีแดงสายหนึ่งผ่าอากาศออกมา ปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน

เยี่ยนจ้าวเกอกับจักรพรรดิไร้จำกัดเห็นดังนั้นก็งงงันเล็กน้อย

‘ทวนพระอังคาร?’

ทะเลเพลิงลุกโชนขจัดปราณมารสีดำสนิทรอบๆ ตรงกลางทะเลเพลิงปรากฏเทพอัคคีเหยียบมังกรเพลิงสองตัว เป็นร่างแปลงของทวนพระอังคารนั่นเอง

องค์เทพที่ถูกเพลิงครอบคลุม พอเห็นจอมมารตี้หงกลับไม่ได้รู้สึกเหนือความคาดหมาย แต่พอเห็นกษัตริย์จากโถงเซียนสองคนก็เกิดความฉงนขึ้นมา “คนจากเต๋านอกรีตหรือ”

หงส์อมตะน้ำแข็งตัวนั้นพูดด้วยภาษามนุษย์ “ทวนพระอังคารหรือนี่ ถึงกับมาเจอกันในนพยมโลกแห่งนี้ วันนี้พวกเราไม่ได้มาเสียเที่ยวแล้ว!”

มันกระพือปีก สลัดหลุดจากพวกเยี่ยนจ้าวเกอ พุ่งเข้าหาทวนพระอังคารโดยตรง

ทวนพระอังคารถึงแม้จะประหลาดใจ แต่ก็ไม่เกรงกลัว พัดเพลิงโหมไร้สิ้นสุดขึ้นมา ปะทะกับน้ำแข็งเย็นเยียบนั้น สองฝ่ายสู้กันอย่างดุเดือด

ด้านในรัศมีหมื่นลี้ของผนึกน้ำแข็งซึ่งอยู่ระหว่างฟ้าดินยังคงมีแสงเพลิงกะพริบตลอดเวลา

อีกด้านหนึ่ง ถึงแม้ยอดฝีมือจากโถงเซียนซึ่งเป็นคู่ต่อสู้ของจักรพรรดิแพรและจักรพรรดิไร้จำกัดจะลดลงไปคนหนึ่ง แต่จอมมารตี้หงที่เจ้าเล่ห์ตัวนั้นกลับเริ่มเล็งเป้าหมายมาที่พวกเขา เกิดเป็นสภาวะร่วมมือกับยอดฝีมือจากโถงเซียนอีกคนอย่างรางๆ

กษัตริย์ถึงอย่างไรก็เป็นกษัตริย์ ต่อให้จะมาจากโถงเซียนก็มีพลังแข็งแกร่งสุดขีด

ไม่ว่าจะเป็นทวนพระอังคาร จักรพรรดิแพร จักรพรรดิไร้จำกัด หรือจอมมารตี้หงตนนั้น ก็ไม่มีผู้ใดที่ไม่ใช่ยอดฝีมือระดับสุดยอด แต่การต่อสู้กับกษัตริย์โถงเซียนหนึ่งต่อหนึ่งก็ไม่ได้ง่ายเลย

ถึงจะมาจากโถงเซียน แต่สามารถมาถึงระดับในตอนนี้ได้ ก็ต้องเป็นคนที่โดดเด่นอยู่แล้ว