บทที่ 1103 มรกตท่องฟ้า

ซุนจ้งต๋ามีนิสัยเจ้าเล่ห์ เชี่ยวชาญการรับมือกับความเปลี่ยนแปลง แม้นว่าจะดูชั่วร้าย แต่ก็นิ่งสงบกว่าผู้ฝึกกระบี่คนอื่น

ตอนที่ลูกศิษย์ในสำนักออกท่องโลกเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ส่วนใหญ่แล้วเป็นเขาติดต่อกับโลกภายนอก

ที่มีท่าทางกระอักกระอ่วนต่อหน้าเยี่ยนจ้าวเกอ ไม่ใช่เรื่องความอาวุโสเท่านั้น แต่เพราะในอดีตเขาเคยปลอมตัวเป็นเยี่ยนจ้าวเกอเพื่อเคลื่อนไหวบนโลกซ้อนโลก คาดคิดไม่ถึงว่าจะโชคร้าย ปลอมตัวได้แค่ไม่กี่วัน ก็พบกับเยี่ยนจ้าวเกอตัวจริงเข้าให้

หลังจากจับเขาแล้ว เยี่ยนจ้าวเกอก็ทำให้เขาลำบากลำบนจริงๆ

ตอนนี้เยี่ยนจ้าวเกอถึงกับกลายเป็นผู้อาวุโสของเขา ต่อให้ซุนจ้งต๋ากลอกกลิ้งขนาดไหน ยามนี้พอเจอเยี่ยนจ้าวเกออีกครั้ง ก็ประดักประเดิดจนอยากหารูบนพื้นเพื่อมุดเข้าไป

ครู่ต่อมา ในที่สุดเขาก็สงบจิตใจได้ วางท่าจริงจัง คารวะเยี่ยนจ้าวเกอ “ขอตอบอาจารย์อาเยี่ยน ที่นี่อยู่ใกล้กับมรกตท่องฟ้าจริงๆ พวกเราออกมารวบรวมของวิเศษจำนวนหนึ่งที่หาได้เฉพาะในมิติต่างแดน ตอนนี้เก็บมาได้มากพอแล้ว กำลังจะกลับมรกตท่องฟ้าพอดี ถ้าหากอาจารย์อาเยี่ยนมีเวลาว่าง สะดวกร่วมทางกับข้าหรือไม่ เหล่าผู้อาวุโสในสำนักพูดถึงท่านกับอาจารย์ลุงเยี่ยนบิดาของท่านอยู่บ่อยๆ”

เยี่ยนจ้าวเกอกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ผู้อาวุโสสำนักท่านเกรงใจไปแล้ว สมควรเป็นข้าผู้แซ่เยี่ยนรบกวนถึงจะถูก กล่าวไปก็ละอาย ก่อนหน้านี้ไม่ทราบว่าพวกเรามาจากที่เดียวกัน จนกระทั่งพิธีเปิดสำนักในครั้งนี้ บิดากับข้าจึงค่อยรู้เรื่องของบรรพบุรุษ ถึงแม้จะอยู่บนโลกซ้อนโลก แต่ว่าพวกเราสองพ่อลูกก็อยากจะหาโอกาสมาเยือนมรกตท่องฟ้าเพื่อพบกับจักรพรรดิน้ำพุมาโดยตลอด เพียงแต่ไม่มีเวลาสักที ก่อนหน้านี้จึงรอโอกาสอยู่ คิดไม่ถึงว่าโอกาสจะมาเร็วถึงเพียงนี้ ข้าผู้แซ่เยี่ยนรู้สึกประหลาดใจยิ่ง ถ้าหากว่าผู้อาวุโสแห่งมรกตท่องฟ้าไม่ว่าอะไร ข้าผู้แซ่เยี่ยนหวังว่าจะได้ไปเยี่ยมเยือน”

ซุนจ้งต๋ากล่าว “นั่นย่อมประเสริฐที่สุด อาจารย์อาเยี่ยนโปรดตามข้ามา”

เขามองเมิ่งหว่าน “ท่านนี้คือสหายในสำนักของอาจารย์อาเยี่ยนหรือ”

เยี่ยนจ้าวเกอตอบ “นางคือบุตรีของจักรพรรดิแพร หนึ่งในห้าจักรพรรดิแห่งโลกซ้อนโลก นางร่วมทางกับข้า ไม่ทราบว่าสามารถเข้าไปในมรกตท่องฟ้าได้หรือไม่”

“บุตรีของจักรพรรดิแพรงาม?” ซุนจ้งต๋ามองเมิ่งหว่านด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

ในฐานะผู้โดดเด่นในรุ่นคนหนุ่มสาวแห่งโลกซ้อนโลก ซุนจ้งต๋าทราบถึงรูปร่างหน้าตาของฟู่ถิง

แต่เขาไม่ได้กล่าวต่อ พยักหน้าเอ่ยว่า “ในเมื่อเป็นสหายร่วมทางของอาจารย์อาเยี่ยน ก็ย่อมได้อยู่แล้ว”

ถึงแม้ว่าในใจจะคิดถึงการต่อสู้ระหว่างจักรพรรดิแพรขาวดำ ทว่าตอนนี้จักรพรรดิแพรทั้งสองหายไปไร้ร่องรอย จึงได้แต่สลัดความคิดทิ้งไปชั่วคราว

เพียงแต่ในวันเวลาต่อจากนี้ จะต้องวางแผนในการรวบรวมข่าวสารด้านนี้อีก

เยี่ยนจ้าวเกออยากจะหาโอกาสมามรกตท่องฟ้าตั้งแต่แรก ตอนนี้ในเมื่อโอกาสมาถึง เขาย่อมไม่อาจละทิ้ง

ภายใต้การนำของพวกซุนจ้งต๋า เขากับเมิ่งหว่านเข้าไปในโลกใบใหม่

ท้องฟ้าสีคราม ปราณวิญญาณเปี่ยมล้น แตกต่างกับโลกซ้อนโลก แต่ก็มีความน่าอัศจรรย์คล้ายกัน

เมื่ออยู่ที่นี่ เยี่ยนจ้าวเกอสัมผัสถึงปราณที่คมกล้าสายหนึ่งได้อย่างชัดเจน เหมือนกับตนยืนอยู่บนคมกระบี่ก็ไม่ปาน

สำหรับโลกใบหนึ่งแล้ว สมดุลของปราณวิญญาณในลักษณะนี้ดูจะประหลาดมากเกินไป

เยี่ยนจ้าวเกอคล้ายนึกอะไรขึ้นได้ พลันครุ่นคิดไม่กล่าววาจา

“จอมยุทธ์ซึ่งมีพลังฝึกปรือค่อนข้างต่ำ และมามรกตท่องฟ้าเป็นครั้งแรกอาจจะไม่ชินเท่าไรนัก” ซุนจ้งต๋ากล่าว “อาจารย์อาเยี่ยนย่อมไม่เป็นไร แต่แม่นางท่านนี้อาจลำบาก”

เมิ่งหว่านยิ้มเล็กน้อย “หาเป็นไรไม่ ทำให้ข้าได้เปิดหูปิดตาจริงๆ”

ไม่ทันไร เยี่ยนจ้าวเกอก็ได้พบคนรู้จักอีกคน

อดีตลูกศิษย์เขาโถงทองแห่งเขตตะวันอาคเนย์ในโลกซ้อนโลก หลินฮั่นหัว ‘ราชากระบี่ภูผาเงา’ ผู้ฝึกกระบี่สายเหนือพิสุทธิ์ในปัจจุบัน หลงฮั่นหัว

“ศิษย์พี่หลง ไม่เจอกันนาน สบายดีหรือ” เยี่ยนจ้าวเกอทักทายพร้อมหัวเราะฮ่าๆ

ก่อนมาถึงที่นี่ เขาได้ทราบแล้วว่าหลินฮั่นหัวเป็นชื่อปลอม ชื่อจริงของอีกฝ่ายคือหลงฮั่นหัว เป็นบุตรของหลงเสวี่ยจี้ ‘เทพกระบี่น้อย’ ที่เคยพบหน้ากันโดยบังเอิญ และเป็นหลานของจักรพรรดิน้ำพุหลงกับกษัตริย์ลี้ลับ

พูดถึงลำดับศักดิ์แล้ว ถือเป็นคนรุ่นเดียวกับเยี่ยนจ้าวเกอ

ชื่อไม่เหมือนเดิม แต่คนยังเป็นคนเดิม ต่อให้ยืนเฉยๆ ก็เหมือนกับกระบี่ที่หลุดจากฝัก เผยความคมกล้า ทำให้ผู้คนไม่อาจมองตรงๆ