บทที่ 1123 มีเจ้าของมานานแล้ว แขวนกระบี่กลางฟ้าทิศใต้

“อุตส่าห์มีคนที่น่าสนใจเช่นเยี่ยนจ้าวเกอ ข้าเองก็ไม่ได้รีบสู้กับเขานัก เรื่องสนุกต้องอยู่ทีหลังสุดถึงจะถูก” เฉินเฉียนหัวบิดขี้เกียจคราหนึ่ง “แต่ในเมื่อฟู่บัวแดงไปหลบกับทางเยี่ยนตี๋ ก็ถือว่ารับประทานมื้อใหญ่แล้วกัน เยี่ยนตี๋นั่นมีเมฆแปลงกำเนิด เป็นคนที่ข้ามองไม่ออกเช่นกัน หวังว่าเขาจะน่าสนใจเหมือนเช่นเยี่ยนจ้าวเกอ”

เขาชมเชยอย่างจริงใจ “ความรู้สึกที่อยู่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ ประเสริฐจริงๆ”

เฉินคุนหัวจนปัญญากับพี่ชายของตัวเองที่กระทำทุกอย่างตามใจ แต่ว่าขณะความคิดทำงาน เขาก็พลันคิดอะไรขึ้นได้มากมาย

เรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ และความเคลื่อนไหวที่เฉินเฉียนหัวกระทำออกมา ใหญ่โตยิ่งกว่าสิ่งที่เขาเคยทำ

สำหรับเฉินคุนหัวแล้ว สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือ…สร้างศัตรูมากเกินไป!

จักรพรรดิแพรอาภรณ์ขาวกับจักรพรรดิไร้จำกัดเท่ากับถูกล่วงเกินแล้ว

ถึงจักรพรรดินีจะไม่เคยถามไถ่เรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับตัวเอง แต่เป็นเพราะการรับสืบทอด จึงมีความสัมพันธ์กับเยี่ยนจ้าวเกอสองพ่อลูกแห่งเขากว่างเฉิงไม่เลวอยู่

เฉินเฉียนหัวตั้งใจหาเรื่องพ่อลูกตระกูลเยี่ยน ยากจะบอกว่าจักรพรรดินีจะลงมือหรือไม่

แน่นอนว่าการล่วงเกินจักรพรรดิแพรอาภรณ์ขาวนั้น ความจริงแล้วเท่ากับผูกมิตรกับจักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำ

แม้จักรพรรดินีจะมีความสัมพันธ์กับตระกูลเยี่ยนไม่เลว แต่ว่าจักรพรรดิเอกภพกลับมีความรู้สึกคับข้องใจที่ล้ำลึกยิ่งกับเยี่ยนจ้าวเกอ

ทว่าบนโลกซ้อนโลกไม่ได้มีแค่ห้าจักรพรรดิ เหนือห้าจักรพรรดิยังมีสามกษัตริย์

เฉินเฉียนหัวบุกที่อยู่ของจักรพรรดิแพร สร้างความปั่นป่วนให้แก่สถานการณ์ใหญ่ของโลกซ้อนโลก ทำลายสภาพการณ์ที่มั่นคง พูดจากมุมมองนี้ คนที่ไม่พอใจมากที่สุดจะเป็นผู้ใด

กษัตริย์ดิน!

ดังนั้นเฉินคุนหัวจึงร้อนรน

เพราะพ่อลูกตระกูลเยี่ยน จึงอาจจะสะกิดความโกรธของกษัตริย์กระบี่แล้ว

และเป็นเพราะเรื่องของจักรพรรดิแพร จึงก่อให้เกิดมรสุมขึ้น ล่วงเกินกษัตริย์ดินไปด้วย

ถ้านับกษัตริย์เร้นลับที่เห็นด้วยกับกษัตริย์ดินในเรื่องราวส่วนใหญ่แล้ว ถือว่าล่วงเกินสามกษัตริย์ในคราวเดียว ไม่ว่าใครก็ไม่อาจอยู่บนโลกซ้อนโลกได้อีกต่อไป

แต่เรื่องราวมีความเป็นไปได้สองอย่าง

เฉินคุนหัวพลันคิดได้ว่า เป็นเพราะเรื่องของกงจักรมหาประกายกาฬและเสวี่ยชูฉิง ในสายตาของกษัตริย์ดิน พ่อลูกตระกูลเยี่ยนเกรงว่าจะไม่ได้รับการต้อนรับที่ดีนัก

ถึงแม้เฉินคุนหัวจะไม่ทราบถึงการดำรงอยู่ของเทวกษัตริย์ไร้ประมาณและโถงเซียน แต่เรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นบนโลกซ้อนโลก เมื่อปรากฏขึ้นในสายตาแล้ว เขาก็สามารถคำนวณถึงวัตถุสิ่งของส่วนหนึ่งได้

พี่ชายของตนก่อให้เกิดความปั่นป่วนอย่างแท้จริง แต่ว่าการเนรเทศตัวเองจากการเป็นประมุขทิศบนไปเป็นประมุขทักษิณ คล้ายเป็นการยอมรับผิดในสายตาของคนนอก

เขาไปที่เขตเพลิงทักษิณเพื่อสะกดการเติบโตของพ่อลูกตระกูลเยี่ยนและเขากว่างเฉิง เกรงว่าจะสมใจผากิเลนบนยอดเขาหนานเกาพอดี

ปัจจุบันหากต้องการหาคนที่สามารถสะกดเยี่ยนจ้าวเกอสองพ่อลูกได้ นอกจากยอดฝีมือระดับเซียนแล้ว ประมุขทิศบนเฉินเฉียนหัวเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ด้วยเหตุนี้ เรื่องราวจะมีพื้นที่ให้ควบคุมได้

หากควบคุมได้ถูกต้อง กษัตริย์ดินอาจจะถึงขั้นสนับสนุนขุนนางกองหน้าเช่นเฉินเฉียนหัว!

แน่นอนว่าสำหรับประมุขปฐวี เฉินเฉียนหัวอาจเป็นคนที่สร้างความปวดเศียรเวียนเกล้าให้

เพราะเสียดายผู้มีความสามารถ จึงไม่อาจทอดทิ้ง กลับชอบสร้างปัญหา

ขณะที่ให้เขาไปสะกดพ่อลูกตระกูลเยี่ยน ไยไม่ใช้สองพ่อลูกตระกูลเยี่ยนพัวพันเขา

จากมุมมองด้านการควบคุมและการคานอำนาจของผู้ปกครอง นี่บางทีอาจจะเป็นตัวเลือกที่ประเสริฐที่สุดในตอนนี้

เฉินเฉียนหัวพอเป็นทัพหน้า กษัตริย์ดินก็ไม่ต้องฉีกหน้ากับกษัตริย์กระบี่ โลกซ้อนโลกยังคงรักษาสถานการณ์ที่มั่นคงต่อไปได้

เมื่อมีการสนับสนุนจากกษัตริย์ดิน แรงกดดันที่เฉินเฉียนหัวต้องเผชิญกับกษัตริย์กระบี่จะลดน้อยลงมาก

“พี่ใหญ่…” เฉินคุนหัวพริบตาเดียวเกิดความคิดมากมายนับไม่ถ้วน พลันมองพี่ชายของตัวเอง

เป็นความบังเอิญหรือ

การกระทำตามอำเภอใจกลับก่อให้เกิดสถานการณ์ที่มีประโยชน์มากที่สุด?

แน่นอนว่าเงื่อนไขคือเฉินเฉียนหัวจะต้องสร้างความลำบากให้แก่เยี่ยนจ้าวเกอสองพ่อลูก แต่ในความจริงแล้วกลับไม่ได้มีเป้าหมายอันใด

‘ไม่มีเป้าหมายอะไรจริงๆ?’ เฉินคุนหัวขบคิดในใจ

ความคิดของพี่ชายไม่ถูกจำกัดด้วยสิ่งใด ผู้ใดก็ไม่กล้าบอกว่าเข้าใจถึงที่สุด

เฉินคุนหัวสำนึกตัวว่าเมื่อเทียบกันแล้ว เขาอาจจะเป็นคนที่เข้าใจเฉินเฉียนหัวมากที่สุด