บทที่ 1156 เยี่ยนจ้าวเกอผู้ใช้หนึ่งสู้สอง

เยี่ยนจ้าวเกอกางสองแขน สองมือใช้รอยตราพลิกนภาพร้อมเพรียง ปะทะกับจักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำและประมุขปฐวีหวังเจิ้งเฉิงพร้อมกัน

ทางหนึ่งเป็นดัชนีเทพปฐมกำเนิดหนึ่งในห้ากำเนิดแรกเริ่ม การสืบทอดกระแสตรงสายเอกพิสุทธิ์ ไร้รูปร่าง แยบยลถึงขีดสุด

ทางหนึ่งเป็นหมัดโบ่วกี้ทำลายฟ้า หนึ่งในวรยุทธ์คุ้มครองสำนักของผากิเลน การสืบทอดกระแสตรงสายหยกพิสุทธิ์ ยิ่งใหญ่รุนแรง ทลายศิลาสะท้านท้องฟ้า

ตอนนี้เยี่ยนจ้าวเกอใช้หนึ่งสู้สองอย่างเหี้ยมหาญ ด้วยพลังฝึกปรือระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นเก้า!

ร่างของเขาตอนแรกส่ายไหวเล็กน้อย ทว่าไม่ทันไรบนศีรษะก็ปรากฏปราณหยินหยางผสานไหลเวียน

หยินหยางมหามรรคาทวิลักษณ์เคลื่อนย้าย จักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำกับหวังเจิ้งเฉิงสัมผัสได้พร้อมกันว่าการโจมตีของตัวเองได้รับผลกระทบ

“คัมภีร์นภาหยินหยาง!”

พวกหวังเจิ้งเฉิงรู้พร้อมๆ กันว่าปัญหาอยู่ที่ไหน

เยี่ยนจ้าวเกอที่ครอบครองคัมภีร์นภาหยินหยาง มิหนำซ้ำยังมีระดับไม่ตื้นเขิน ไม่กลัวการกลุ้มรุม

นอกเสียจากว่าจะมีวิธีแก้ไขความอัศจรรย์ของคัมภีร์นภาหยินหยาง และในศัตรูที่เข้าร่วมการกลุ้มรุมมีคนที่มีพลังเหนือกว่าเขาอย่างชัดเจน ถึงจะดึงดูดความสนใจส่วนใหญ่ของเขาไว้ได้

เยี่ยนจ้าวเกอบนศีรษะมีหยินหยาง ด้านล่างเท้ามีไท่จี๋ ใช้ตัวเองเป็นแกน หมุนตัววูบหนึ่ง

ขณะที่ใช้คัมภีร์นภาหยินหยางกับฝ่ามือหยินหยางขั้วกำเนิดออกมาพร้อมกัน จิตพลังของคัมภีร์พลิกฟ้าก็ถูกเยี่ยนจ้าวเกอหลอมรวม

การหมุนนี้ได้หมุนทิศทางไปด้วย ดึงหมัดโบ่วกี้ทำลายฟ้าของหวังเจิ้งเฉิงไปหาจักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำ!

ดัชนีเทพปฐมกำเนิดของจักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำกลับทิ่มแทงใส่รูปภูผาธาราโบ่วกี้และหวังเจิ้งเฉิง!

ด้วยพลังฝึกปรือของจักรพรรดิแพรงามแลหวังเจิ้งเฉิง ย่อมไม่ถูกคนยืมพลังปะทะพลัง แต่ตอนนี้การโจมตีของพวกเขาเห็นได้ชัดว่าเบี่ยงเข้าหากันและกันจริงๆ

ไม่ใช่การเบี่ยงเบนด้านทิศทาง แต่เป็นการเบี่ยนเบนในหลักการ

เหมือนกับการโจมตีเยี่ยนจ้าวเกอก่อนหน้านี้ของพวกเขาความจริงเป็นปรากฏการณ์ลวง เป้าหมายที่แท้จริงของแต่ละคน คือเตรียมจู่โจมใส่กันและกัน

ตอนนี้ทุกสิ่งเหมือนกับเป็นการเปลื้องภาพลวงออก กลับคืนสู่ความจริง

คิดจะเปลี่ยนแปลงเรื่องนี้ จักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำกับหวังเจิ้งเฉิงมีแต่ต้องเก็บกระบวนท่า หยุดยั้งกลางคัน

ทว่าจักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำสีหน้าสงบนิ่ง ไม่เคลื่อนไหวแม้แต่น้อย เขาเป็นคนที่มีวิธีแก้ไขความลี้ลับของคัมภีร์นภาหยินหยางพอดี

มือหนึ่งของเขาใช้ดัชนีเทพปฐมกำเนิด ใจกลางฝ่ามืออีกข้างหนึ่งมีปลาหยินหยางโอบกอดกัน กลายเป็นรูปไท่จี๋หมุนอย่างรวดเร็ว

ภายใต้การกระตุ้นจากจิตวรยุทธ์ของฝ่ามือหยินหยางขั้วกำเนิด ดัชนีเทพปฐมกำเนิดของจักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำพลันสลัดหลุดจากผลกระทบอันลี้ลับของคัมภีร์นภาหยินหยางของเยี่ยนจ้าวเกอ ทิ่มแทงใส่เยี่ยนจ้าวเกออีกครา

อีกด้านหนึ่ง ประมุขปฐวีหวังเจิ้งเฉิงสูดหายใจลึก หมัดซ้ายที่เขาทิ้งไว้บริเวณเอวไม่อาจปกป้องตัวเอง จึงใช้หนึ่งฝ่ามือกระแทกโต้ขึ้นไป

เป็นรอยตราพลิกนภา!

ระดับไม่ได้มีความล้ำลึกเท่าเยี่ยนจ้าวเกอ แต่หวังเจิ้งเฉิงไม่คิดจะเอาชนะรอยตราพลิกนภาของเยี่ยนจ้าวเกอด้วยรอยตราพลิกนภาอยู่แล้ว กลับคิดจะสลายพลังฝ่ามือของเยี่ยนจ้าวเกออย่างอ้อมๆ เพื่อแก้ไขข้อกริ่งเกรงให้แก่หมัดโบ่วกี้ทำลายฟ้าที่มืออีกข้างหนึ่งของเขาใช้

“เปิด!” เยี่ยนจ้าวเกอไม่หวั่นเกรง สองมือเปลี่ยนกระบวนท่าอย่างรวดเร็ว

แสงและความมืดแยกออกจากกัน ความมืดหายไป แสงสว่างสาดขึ้น

วินาทีถัดมา แสงสว่าแหลกสลาย มหามรรคาไม่คงอยู่!

พลังทำลายอันเหี้ยมหาญกระแทกรูปไท่จี๋สีขาวดำซึ่งเกิดจากฝ่ามือหยินหยางขั้วกำเนิดของจักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำอย่างหักโหม บดขยี้ผืนดินหนาหนักอันเกิดจากหมัดโบ่วกี้ทำลายฟ้าของหวังเจิ้งเฉิง

คนทั้งสองขมวดคิ้วพร้อมกัน “วิชาหมัดที่รุนแรงนัก!”

จักรพรรดิแพรอาภรณ์ดำเก็บกระบวนท่า ดัชนีเทพปฐมกำเนิดใช้โจมตีหรือป้องกันก็ได้ ต้านกำปั้นของเยี่ยนจ้าวเกอ รับมันเอาไว้

ประมุขปฐวีหวังเจิ้งเฉิงร่างจมลงไปในดินวิญญาณโบ่วกี้อันกว้างใหญ่ ก่อนจะใช้หมัดดินกลับคืนสู่พระแม่ต้านสภาวะการโจมตีของเยี่ยนจ้าวเกออีกครั้ง

หลังจากช่วงชิงความได้เปรียบในหนึ่งกระบวนท่าได้สำเร็จ เยี่ยนจ้าวเกอก็เงยหน้าส่งเสียงกู่ร้อง กระบวนท่าเปลี่ยนแปลงอีกครา!

เขายกสองมือขึ้นพร้อมกัน ในมือเพิ่มกระบี่ข้างละเล่ม